فایل پاورپوینت کامل دهه پر برکت کرامت و مشق کرامت

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل دهه پر برکت کرامت و مشق کرامت :

سالروز میلاد حضرت فاطمه معصومه و وجود مبارک امام هشتم (سلام الله علیهما) این دهه، دهه کرامت است؛ یعنی در این دهه می توان فرشته شد، چون کرامت در شناسنامه ملائکه است. وقتی ذات اقدس الهی فرشته ها را معرفی می کند در سوره مبارکه «انبیاء» می فرماید: بَلْ عِبادٌ مُکرَمُونَ لا یسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یعْمَلُونَ[۱]فرشته را بندگان کریم می داند و معرّفی این کرامت را به این دو عنصر محوری قرار می دهد که نه اهل افراط اند نه اهل تفریط اند. این جمله لا یسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یعْمَلُونَ این به منزله حدّ تامّ کرامت است؛ بَلْ عِبادٌ مُکرَمُونَ چرا؟ چون لا یسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یعْمَلُونَ نه جلو می‎افتند نه دنبال، این اصل اوّل که ذات اقدس الهی در سوره «انبیاء» فرشته ها را به عنوان بندگان مکرّم معرفی می کند.

اصل دوم اینکه در زیارت «جامعه» وجود مبارک امام هادی (سلام الله علیهم اجمعین) ائمه اهل بیت را به عنوان عباد مُکرم معرفی می کند. وجود مبارک امام دهم در زیارت «جامعه» که در هر مشهدی از مشاهد مشرّفه می شود این زیارت ها را قرائت کرد، به بارگاه ملکوتی ائمه (علیهم السلام) عرض می کنیم «السلام علیک یا عبادِ» خدا! ای کسانی که بندگان مکرّم الهی هستید. این عباد مکرّم در زیارت «جامعه» وصف ائمه(علیهم السلام) است؛[۲] یعنی اینها هم لا یسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یعْمَلُونَ. اصل سوم آن است که این زیارت ها درس کرامت به ما می دهد؛ یعنی می توان به مقام کرامت رسید، به مقام فرشتگان رسید؛ البته فرشته ها درجاتی دارند، برخی حاملان عرش الهی اند، بعضی در قلب پیغمبر(علیه و علی آله آلاف التحیه و الثّناء) جای دارند نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمین * عَلی قَلْبِک[۳] برخی هم جزء مدبّرات امرند، این طور نیست که همه ملائکه در یک رشته باشند.

اصل چهارم آن است که ذات اقدس الهی انسان ها را به عنوان بندگان کریم معرفی کرد لَقَدْ کرَّمْنا بَنی آدَم[۴] اگر کسی فرزند آدم بود، فرزند خلیفهالله بود و خلافت را به ارث برد، او هم سهمی از کرامت دارد. اینکه خدای سبحان می فرماید: لَقَدْ کرَّمْنا بَنی آدَم برای آن است که انسان ذاتاً کریم نیست أَ لَمْ یک نُطْفَهً مِنْ مَنِی یمْنی[۵]چنین موجودی نمی تواند کریم باشد؛ ولی وقتی إِنِّی جاعِلٌ فِی الْأَرْضِ خَلیفَهً[۶]شد ائمه(علیهم السلام) بالاصاله، شاگردان آنها بالتبع خلیفه الله شدند، هر خلیفه ای حرف مستخلف عنه را می زند اوّلاً؛ حوزه استخلافی خود را در می یابد ثانیاً؛ چون حرف مستخلف عنه را می زند نه حرف خود را، حرف کریمانه کریم را می زند و چون حوزه استخلافی خود را در می یابد کار کریمانه می کند، می شود کریم. اگر خدا در قرآن کریم انسان ها را، جامعه انسانی و دینی را، جامعه کریم معرفی کرد فرمود: لَقَدْ کرَّمْنا بَنی آدَم؛ چون این کریم این انسان، خلیفه الله است یک؛ الله هم ذاتاً کریم است دو؛ هر خلیفه ای باید حرف مستخلف عنه را بزند، سه؛ حرف او را در حوزه استخلافی خود پیاده کند، چهار؛ می شود کریم لَقَدْ کرَّمْنا بَنی آدَم . اگر ـ معاذ الله ـ این امور اربعه را رعایت نکرد إِنْ هُمْ إِلاَّ کالْأَنْعام [۷]اگر کسی نان خلافت را خورد، حرف خودش را زد، امضای از طرف او را محترم شمرد، ولی کار خودش را انجام داد، این خود را می پرستد نه الله را، بنابراین راه برای فرشته شدن باز است.

این آیات توانست حکما و بزرگانی را مثل حکیم سنایی تربیت کند، آنها به این فکر بودند که انسان می تواند فرشته شود. آن بخش هایی از قرآن کریم که می گوید فرشتگان در خدمت مؤمنین اند، اگر مؤمنی بخواهد رحلت کند عده ای از ملائکه به کنار بستر احتضار او می آیند به او سلام عرض می کنند الَّذینَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِکهُ طَیبین ؛[۸]یعنی عده ای در حال احتضار که بسترشان بستر مرگ است، کسی آنها را نمی بیند آنها هم کسی را نمی بینند با فرشتگان خدا ارتباط دارند. در حال احتضار که عده ای در رنج جان دادن هستند، این عده میزبان ملائکه اند، فرشته ها به حضور اینها می آیند سلام عرض می کنند می گویند درهای بهشت برزخی باز است. هیچ یعنی هیچ! به نحو سالبه کلیه، مؤمن هیچ رنجی در حال جان دادن ندارد. اگر جان دادن سخت است که سخت است برای مؤمنِ کریم نیست.

مرحوم کلینی(رضوان الله علیه) در کافی در کتاب الجنائز دارد: هیچ لذّتی برای مؤمن به اندازه لذّت مرگ نیست. اگر کسی هشتاد سال، نود سال، کمتر و بیشتر زندگی کرد، لذّت هایی را در دوران جوانی و غیر جوانی بُرد، هرگز لذّت مرگ را نمی توان با لذایذ دیگر تشبیه کرد. او می گوید وجود مبارک پیغمبر در بالین محتضر می آید، امیرالمؤمنین می آید، فاطمه زهرا می آید، امام حسن و امام حسین(علیهم السّلام) می آیند. مرحوم کلینی در کتاب الجنائز کافی این حدیث نورانی را نقل می کند[۹] که این شخص اینها را نشناخت، فقط می بیند بستر او در اتاقی است که نورانی است و معطّر است؛ اما کسی را نمی‎شناسد. کسی اینها را معرفی می کند، می‎گوید اینکه پیشاپیش همه ایستاده است وجود مبارک پیغمبر است، آنکه در کنار اوست وجود مبارک امیرالمؤمنین است. مرحوم کلینی این جمله را نقل می‎کند، می‎گوید این حدیث را برای همه نقل نکنید! برای اینکه خیلی‎ها متوجه نمیشوند که آن‎جا جای محرم و نامحرم نیست. بعد می گوید این بانوی باعظمت که در کنار علی بن ابیطالب ایستاده است این مادر شماست فاطمه زهراست. چه شرفی بالاتر از این، چه کرامتی بالاتر از این! آن یکی امام حسن است. ما الآن تمام افتخارمان این است که دستمان به ضریح سالار شهیدان برسد؛ اما وقتی در بستر مرگ ببینیم ملائکه می گویند این یکی حسین بن علی است؛ این چه شرفی بالاتر از این! ما چرا اینها را از دست بدهیم. اینها راه رسیدن است. اگر قرآن کریم این آیات را بیان کرد؛ آن‎گاه حکیم سنایی شاگرد این مکتب، اینها را به نظم در میآورد. می گوید چرا شما ملائکه و فرشته نمیشوید، شما که نمیخواهید جبرئیل و میکائیل بشوید. مگر همه ملائکه منحصر در آن حدّند که حاملان عرش باشند. ملائکه مدبّرات فراوان الهیاند.

تو فرشته شوی ار جهد کنی از پی آنک برگ توتست که گشتست به تدریج اطلس[۱۰]

حرف حکیم سنایی این است که می گوید شما در تمام کره زمین، فرشی به گرانی و ارزش و اهمیت اطلس و پرنیان دارید؟ ما بالاتر از فرش ابریشم فرشی داریم؟ پرده ای گرانبهاتر از ابریشم داریم؟ پارچه ای گرانبهاتر از اطلس داریم؟ نخیر! حرف حکیم سنایی این است؛ این پارچه ابریشم قبلاً برگ توت بود که این را در سطل زباله می انداختند، وقتی این برگ توت مکتب رفت، مدرس و مدرسه رفت، نزد استاد رفت، در خدمت کرم ابریشم قرار گرفت شده پرنیان:

تو فرشته شوی ار جهد کنی از پی آنک برگ توتست که گشتست به تدریج اطلس

اینها که الآن در مدرسه آیت الله علامه شهید شیخ فضل الله نوری هستند یا در مدارس دیگر این کشور هستند از کجا فرشته نشوند ما که نمی دانید آینده چه خبر خواهد بود، این راه باز است. اگر این راه باز است وجود مبارک امام رضا به ما نشان می دهد. به حضرت عرض کردند که یکی از نشانه های حکمت را به ما بگویید، فرمود خاموشی؛[۱۱] آدم این قدر پرحرف نیست، هر حرفی را نمی زند، هر حرفی را نمی شنود، این همه کتاب‎ها، آیات الهی، تفسیر قرآن، نهج البلاغه و روایات اهل بیت، اینها را آدم بگذارد کنار به دنبال حرف های فضای مجازی و امثال مجازی بگردد؟! فرمود صَمْت و ساکت بودن، مکتبی است که عده ای تلاش و کوشش می کردند مواظب زبانشان باشند و پرحرفی نکنند، هر حرفی را نزنند، سکوت را یاد بگیرند؛ بعد از اینکه این دوره را گذراندند، تمرین کردند؛ بعد از مدتی ساکت شدند و ورّاجی و پرحرفی نکردند، شدند سکیت، از این مرحله به بخش سوم رسیدند شدند ابن السّکیت؛ این کلمه «ابن و أب» که می‎گویند ابوالفضائل، ابو فاضل، اینها نشانه صاحب و داشتن است، ابن السّکیت که از علمای بزرگ بود؛ یعنی او آن قدر مسلط بود که جلو دهانش و قلمش را میگرفت.

آدم وقتی مواظب زبانش باشد، مواظب قلمش باشد، خدای سبحان به مکتوبات و به این ملفوظات قسم یاد می کند چه چیزی بهتر از این، اگر به قمر قسم یاد می کند چون نور می دهد، اگر به قلم قسم یاد می کند چون نور می دهد، مگر خدا به قلم قسم نخورد، مگر به مکتوبات قلم قسم نخورد ن وَ الْقَلَمِ وَ ما یسْطُرُون[۱۲] مگر لسان «احد القلمین» نیست و قلم هم «احد اللسانین» نیست. فرقی ندارد انسان چیزی بنویسد، خدا بفرماید من به مسطورات این قلم قسم یاد می کنم؛ چون این مسطور، این مکتوب، نور می دهد یا سخن بگوید ملفوظِ او به جامعه نور می دهد اینها می شود کرامت.

اگر در سوره مبارکه «انبیاء» کرامت را معرفی کرد که لا یسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یعْمَلُونَ همین معنا در زیارت «جامعه کبی