فایل پاورپوینت کامل راهکارهای پیشگیری و درمان اعتیاد

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل راهکارهای پیشگیری و درمان اعتیاد :

درمان اعتیاد، امری سهل و آسان نیست و شیبه معجزه می باشد، اما با تصمیم جدی و اراده قوی امکان پذیر است. امام عسکری (ع) فرمود

: «رَدُّ الْمُعْتَادِ عَنْ عَادَتِهِ کالْمُعْجِزه؛^[۱]

برگرداندن معتاد (صاحب عادت) از عادتش، مانند معجزه است.» شایان ذکر است، این راه کارها بعد از سم زدایی و درمان جسمی در مراکز اقامتی و یا کمپ های ترک اعتیاد، بیشتر کاربرد خواهد داشت.

۱- تقویت باورهای دینی

بی تردید، افرادی که اصول مذهبی را پذیرفته و درباره آن احساس پیوستگی می کنند، کمتر از افرادی که مذهبی نیستند، مواد مخدر مصرف می کنند. نتایج تحقیقات انجام شده در این باره، مؤید آن است که افرادی که پیرو مذهبی هستند که به پرهیز از مصرف مواد مخدر توصیه می کند، بسیار کمتر از پیروان مذاهبی که مصرف الکل، سیگار و… را منع نمی کنند، به مصرف مواد روی می آورند. انسانِ معتقد به خداوند، هر زمان که در او وسوسه ها و انگیزه های اعتیاد پیدا می شود، به ذکر خدا روی می آورد، چرا که: الا بِذِکرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ^[۲]؛ ذکر خدا، مایه آرامش دل هاست.

۲- پُر کردن اوقات با برنامه های مفید

شخصی که در معرض اعتیاد است، باید شب و روز خود را با برنامه های صحیح و سرگرمی های مناسب پُر کند. این سرگرمی ها ممکن است ورزش و پیاده روی در هوای آزاد، مطالعه کتاب های سودمند و مفید، پرورش گُل در منزل و به طور کلی، کشاورزی، کارهای دستی، جمع آوری اشعار، تهیه مجموعه عکس و تمبر و مانند اینها، شرکت در انجمن های گوناگون و کنفرانس های علمی یا اخلاقی باشد، زیرا بی کاری و خالی ماندن اوقات از برنامه، بلای عظیمی است که زمینه را برای وسوسه های بازگشت به اعتیاد فراهم می کند.

جوانان باید برای تمام شبانه روز خود برنامه ریزی کنند، به طوری که یک ساعت وقت بیکاری و بدون برنامه نداشته باشند؛ البته مقصود این نیست که پیوسته درس بخوانند یا کار کنند، بلکه باید تفریح و ورزش هم داشته باشند و وقت خالی و بدون برنامه نداشته باشند. آنان باید بدانند، بزرگ ترین بدبختی برای جوان، این است که وقت های خالی از برنامه داشته باشند.

بسیار دیده شده که افراد معتاد به سیگار، در روزهای تعطیلی چند برابر روزهایی که مشغول کار هستند، سیگار می کشند. این تفاوت فاحش، اثر همان اشتغال فکر و اعصاب و بدن به کارهای مثبت و انصراف از کارهای بیهوده یا زیان آور در ایام غیرتعطیلی است.

با توجه به مطالب پیش گفته، افرادی که گرفتار اعتیادند، اگر برنامه مشغول کننده ای برای تمام وقت خود نداشته باشند، به آسانی نمی توانند این عادت را از خود دور کنند. تهیه چنین برنامه ای، از مؤثرترین عوامل تداوم ترک اعتیاد است و به طور مطمئن با آن، قسمت مهمی از مشکلات درمان اعتیاد را پشت سر خواهند گذاشت.

رسول اکرم (ص) گاهی که با جوانان سالم و نیرومندی روبه رو می شدند، بازوهای ستبر و اندام مناسب آنان، موجب شگفتی پیامبر (ص) می گشت. آن حضرت با آنان احوال پرسی کرده و از وضعیت زندگی و شغلشان سؤال می فرمود. اگر در پاسخ گفته می شد وی فردی بی کار است و هیچ گونه شغلی ندارد، آن بزرگوار ناراحت شده و می فرمود: «سقط من عینی؛ از چشمم افتاد (کنایه از این که فرد بی کار در نظر من ارزشی ندارد).» اطرافیان می پرسیدند: این رسول خدا! چرا این افراد را دوست نمی دارید؟ پیامبر (ص) می فرمود: «برای این که اگر مؤمن، شغلی نداشته باشد که با آن امرار معاش کند، برای امرار معاش، از دین و شخصیت خود هزینه خواهد کرد».^[۳] به این ترتیب، به دیگران می فهمانند که انسانِ بی کار و بی برنامه، در معرض آسیب های اجتماعی و معنوی قرار دارد.

۳- جدا شدن از محیط و معاشران

شرکت نکردن در مجالس اعتیاد، تأثیر به سزایی در پیش گیری و بازگشت از اعتیاد دارد، به ویژه این که بعد از درمان اعتیاد باید حتماً از آن فضا فاصله گرفت، چرا که فرایند درمانِ اعتیاد، در ابتدا آسیب پذیر است و این شخص، مانند بیماری است که تازه از بستر برخاسته و اگر با پای خود به مناطق آلوده به میکروب های بیماری زا برود، احتمال آلودگی مجدد او به بیماری، فراوان است. کسی که اعتیاد را ترک کرده است، هر گاه به مناطق آلوده برگردد، به سرعت آلوده می شود. باید در دوستان و معاشران خود هم تجدید نظر کند و از کسانی که در گذشته او را به این امر تشویق می کردند، به شدت فاصله بگیرد. در این زمینه، نقش اطرافیان در کمک به شخص معتاد برای دوری از چنین محیطهایی، بسیار مؤثر است.

۴- تصمیم قاطع

برای ترک هر نوع اعتیاد، پیش از هر چیز، اراده و تصمیم لازم است؛ تصمیمی قاطع، جدّی و محکم. برای گرفتن چنین تصمیمی باید نخست به آثار زیان بار این عملِ خطرناک اندیشید و عواقب شومی را که در انتظار معتادان است، در نظر مجسم ساخت و با توجه به شخصیت و قدرت فوق العاده ای که در هر انسانی، به ویژه در جوانان نهفته شده است، باید تصمیم گرفت؛ تصمیمی آهنین و خلل ناپذیر.

باید به افرادی که می گویند: بارها تصمیم گرفته ایم و آنها را بارها شکسته ایم، با صراحت گفت: شکستنِ تصمیم، به معنای از بین رفتن همه آثار آن در وجود انسان نیست. همین تصمیم شکسته شده، رسوباتی در اعماق دل و روح انسان باقی می گذارد و زمینه را برای تصمیم نهایی بیش از گذشته، آماده می سازد.^[۴]

بنابراین، اگر ده بار هم تا کنون تصمیم گرفته اید و آن را شکسته اید، هم اکنون آماده تصمیمی قاطع، جدّی و آهنین برای درمان هر نوع اعتیاد غلط شوید و تمام نیروهای معنوی خود، به خصوص ایمان به خدا را بسیج کنید و این گفتار حضرت علی (ع) را مد نظر داشته باشید که فرمود:

«تَزُولُ الْجِبَالُ وَ لَاتَزُل؛^[۵]

ارده ات را چنان تقویت کن که اگر کوه ها از جا کنده شوند، تو هم چنان پابرجا باشی.»

استاد مطهری می نویسد:

خیلی از افرادی که سیگار می کشند، وقتی پزشک به آنها می گوید: سیگار نکش، جواب می دهند: عادت کرده ام، نمی توانم عادتم را ترک کنم، ترک عادت موجب مرض است! که حرف مفتی است؛ «الْمُهاجِرُ مَنْ هَجَرَ السَّیئاتِ»؛ مرد آن است که بتواند از آن چه به او چسبیده است، جدا شود و هجرت کند. تو اگر از یک سیگار کشیدن نتوانی هجرت کنی، انسان نیستی. مرحوم آیت الله حجّت (اعلی اللَّه مقامه) سیگاری ای بود که من واقعاً هنوز نظیر او را ندیده ام؛ گاهی سیگار از سیگار قطع نمی شد. گاهی هم که قطع می شد، طولی نمی کشید. ایشان اکثر اوقات سیگار می کشید. وقتی مریض شدند، برای معالجه به تهران آمدند و در تهران اطبا گفتند: چون بیماری ریوی هم دارید، باید سیگار را ترک کنید. ایشان ابتدا به شوخی گفته بود: من این سینه را برای سیگار می خواهم؛ اگر سیگار نباشد، سینه را می خواهم چه کنم؟ گفتند: به هر حال، برایتان خطر دارد و واقعاً مضر است. فرمود: مضر است؟ گفتند: بله. گفت: نمی کشم. یک «نمی کشم»، کار را تمام کرد. یک عزم و یک تصمیم، این مرد را به صورت یک مهاجر از یک عادت قرار داد.^[۶]

۵- تلقین

«تلقین» نیز در مبارزه با این عادت، نقش مهمی دارد. افراد معتاد باید پیوسته به خود تلقین کنند که به خوبی قادر می توانند این عادت زشت را ترک گویند. برای این که تلقین در آنها اثر قوی و سریعی داشته باشد، آن طور که دکتر ویکتور پوشه، روان شناس فرانسوی می گوید، باید تلقین را به صورت ذیل، چندین روز پشت سر هم ادامه دهند: همه روز در محل آرامی که چیزی فکر آنها ر