فایل پاورپوینت کامل رمضان در سیره امام خمینی (ره)

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل رمضان در سیره امام خمینی (ره) :

ماه رمضان شد، و میخانه برافتاد

عشق و طرب و باده به وقت سحر افتاد

افطار به «می» کرد بَرم پیر خرابات

گفتم که تو را روزه به برگ و ثمر افتاد

با باده وضو گیر که در مذهب رندان

در حضرت حق این عملت بارور افتاد[۱]

امام خمینی شخصیت ممتاز و متضلع و درخشان ترین ستاره آسمان علم و عمل و فقاهت و عرفان است. در اندیشه ایشان، ماه مبارک رمضان، بهترین ریاضت شرعی سالکان کوی دوست برای رهایی از حجاب های ظلمانی و نورانی و موتور محرکه سیر صعودی انسان شدن و صراط مستقیم وصول به گنجینه عزت و عظمت الهی است.

امام، ماه شعبان را مقدمه ورود به ضیافت الهی می داند و انس با مناجات شعبانیه را ادب ورود به این ضیافت و رسیدن به معدن عظمت الهی معرفی می کند.[۲]

در نگاه معنوی و عرفانی امام رمضان، «ماه نبوت»[۳] ماه «صعق» و «وصول پیامبر و تجلی الهی بر پیغمبر اکرم»[۴] و «ماه نزول جبرئیل امین توسط پیامبر اکرم در دنیا»[۵] است.

بنابراین در این ماه باید به «اصلاح و تهذیب نفس»[۶] پرداخت و از امیال و خواسته های «طبیعی، جسمانی، نفسانی، خیالی و عقلانی»[۷] چشم پوشید تا لیاقت مراحل و مراتب ضیافت الهی شامل حال انسان شود.

قدر مسلم عمل به آداب ضیافت اللّه و معرفت عمیق امام نسبت به این ضیافت در شکل گیری شخصیت و نفوذ معنوی و موفقیت رهبری پیامبر گونه ایشان بسیار موثر بوده. اکنون گوشه هایی از مشاهدات همراهان و نزدیکان امام از سیره ایشان در ماه مبارک رمضان را به عنوان الگوگیری از رفتار ایشان جهت درک بهتر و بیشتر ضیافت اللّه مرور می کنیم.

۱ – دوران طلبگی

در شب های ماه رمضان با دوستان و هم مباحثه های خود جلسات دعا و عبادت داشتند، در این جلسات ابتدا قرآن تلاوت و سپس کلمات و بیانات ائمه معصومین را از متن کتاب «عبقات الانوار» خوانده می شد، این جلسات معنوی تا نزدیک سحر ادامه می یافت.[۸]

۲ – دوران تدریس

همه ساله امام قبل از تعطیلات دروس حوزه به مناسبت حلول ماه رمضان و هجرت طلّاب به روستا و شهرها برای تبلیغ دین، جلسه درس را به موعظه، نصیحت و توجه به آداب سیر و سلوک در ماه رمضان اختصاص می داد و در یکی از جلسات خود فرمود:

به آداب اولیه روزه عمل نمایید و همان طور که شکم را از خوردن و آشامیدن نگه می دارید، چشم و گوش و زبان را هم از معاصی باز دارید، از هم اکنون بنا بگذارید که زبان را از غیبت، تهمت و بدگویی و دروغ نگه داشته، کینه، حسد و دیگر صفات زشت شیطانی را از دل بیرون کنید. اگر توانستید، «انقطاع الی اللّه» حاصل نمایید؛ اعمال خود را خالص و بی ریا انجام دهید، از شیاطین انس و جن متقطع شدید.[۹]

یک روز در نجف قبل از تعطیلات ماه رمضان همانند گذشته سخنان اخلاقی درباره تهذیب و تزکیه نفس بیان می کرد، بیانات شور آفرین و شوق آور و انسان ساز امام به گونه ای بود که جمعیت را دگرگون ساخت و صدای گریه فضای مسجد شیخ انصاری را فرا گرفت.[۱۰]

تابستان سال ۱۳۲۱ که مصادف با ماه مبارک رمضان بود، به شهرستان محلات مسافرت کرد و روزها به تحریر مباحث علمی و فقهی می پرداخت از سوی برخی علما امامت جماعت مسجد جامع شهر به ایشان پیشنهاد شد، اما ایشان در یک مسجد دور افتاده و متروک که امام جماعت نداشت به اقامه نماز جماعت پرداخت تا سنت احیای مساجد را یادآور شود. به پیشنهاد و اصرار بزرگان و علمای محلات، هر روز عصر، سه ساعت قبل از افطار در مسجد جامع شهر کنار یک ستون می نشستند و برای مردم درس اخلاق بیان می کردند.[۱۱]

۳ – فرزندان

امام به تربیت فرزندان و حتی نوادگان و تقید آن ها نسبت به رعایت آداب شرع و تکالیف دینی توجه خاصی داشتند. امام، آنان را قبل از سن بلوغ، برای تشرف به سن عبادت و نماز و روزه آماده می کردند، اما هیچ گاه سخت گیری نمی کردند تا دچار مشقت نشوند و سعی داشتند که ذائقه فرزندان را در اجرای تکلیف دینی و امور شرعی تلخ نکنند.

شبی زمستانی حاج آقا مصطفی را برای سحری بیدار کردند. ایشان بر اثر استنشاق گاز ذغال کرسی ناگهان وسط اتاق بر زمین افتاد و بی هوش شد! امام خیلی نگران شد و وقتی او را به هوش آوردند، به ایشان فرمود به صلاح شما نیست که فردا روزه بگیرید، پس از ماه رمضان قضای آن را به جای آورید.[۱۲]

ماه رمضان یکی از سال ها که مصادف با تابستان گرم قم بود، یکی از دختران امام به سن تکلیف رسیده بود. امام به او فرمود که امسال را باید روزه بگیرد، به علت گرمی هوا و نبودن امکانات خنک کننده، فرزند امام روزه اول را با سختی و مشقت بسیار به پایان رساند. امام همان شب برنامه مسافرت خانم و فرزندان را فراهم ساخت تا به تهران بیاید و قرار شد فرزندان قصد اقامت نکنند تا در زمستان قضای روزه ها را به جای آورند و بدین گونه حرمت ماه رمضان هم در خانواده امام محفوظ بماند.[۱۳]

۴ – انس با قرآن

امام دائما با قرآن مأنوس بودند و مطالعه اصلی شان تلاوت قرآن بود و شبانه روز هفت نوبت قرآن تلاوت می کردند و این سنت حسنه تا آخر حیات طیبه شان استمرار داشت و در ماه مبارک رمضان خصوصا در ایامی که نجف بودند هر روزه ده جزء قرآن تلاوت می کردند و در هر سه روز یک دوره قرآن ختم می کردند و در اواخر عمر شریفشان در ماه مبارک رمضان سه بار قرآن را ختم می کردند. چند روز قبل از ماه رمضان دستور می دادند که چند ختم قرآن برای افرادی که مورد نظرشان است قرائت شود.[۱۴] در ایامی که نجف بودند چشمشان ناراحت بود، پزشک پس از معاینه به ایشان گفت شما چند روز استراحت داشته باشید و قرآن نخوانید، امام با لبخندی خطاب به دکتر فرمودند: من چشمم را برای قرآن خواندن می خواهم. چه فایده ای دارد اگر چشم داشته باشم و قرآن نخوانم.[۱۵]

۵ – رعایت نوافل و مستحبات

در هوای گرم پنجاه درجه بالای صفر نجف و روزهای بلند تابستان که مردم تقریبا حدود هفده الی هیجده ساعت روزه بودند امام نماز جماعت ظهر و عصر را در مدرسه آیت اللّه بروجردی همراه با نوافل و تعقیبات ظهر و عصر به جای می آوردند که برای جوانان هم سخت بود. نماز مغرب و عشا را هم با نوافل آن انجام می داد. سپس با یک عدد تخم مرغ و دو استکان چای یا بعضی روزها با نیمی از کتلت و مقداری نان افطار می کرد.[۱۶]

در سال های آخر عمر شریفش به دلیل بیماری و کهولت سن و مصرف دارو برنامه روزه ایشان تغییر یافت اما نوافل و مستحبات و تعقیبات را بیشتر ادامه می دادند.

۶ – پرهیز از مکروهات

امام به موازات دقت و تأکید بر انجام نوافل و مستحبات از مکروهات هم شدیداً پرهیز داشت به عنوان مثال در شب های جمعه اگر ضمن سخنانش به مناسبتی یک مصرع شعر می خواست بخواند به جهت این که شعر خوانی در شب جمعه مکروه است، از خواندن شعر صرف نظر می کرد. در ماه رمضان شعر نمی خواند، نمی سرود و گوش نمی کرد. خانم حاج احمدآقا با اصرار و خواهش، دفتری را خدمت امام تقدیم می