فایل پاورپوینت کامل روحانیون، بخش کوچکی از حاکمیت را دراختیار دارند

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل روحانیون، بخش کوچکی از حاکمیت را دراختیار دارند – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل روحانیون، بخش کوچکی از حاکمیت را دراختیار دارند شامل 47 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل روحانیون، بخش کوچکی از حاکمیت را دراختیار دارند گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل روحانیون، بخش کوچکی از حاکمیت را دراختیار دارند با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل روحانیون، بخش کوچکی از حاکمیت را دراختیار دارند از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل روحانیون، بخش کوچکی از حاکمیت را دراختیار دارند با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل روحانیون، بخش کوچکی از حاکمیت را دراختیار دارند را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل روحانیون، بخش کوچکی از حاکمیت را دراختیار دارند :

در اقشار دیگر جامعه، نمی شود گناه یک نفر، دو نفر، ده نفر را بر گردن همه انداخت. مثلاً فرض کنید یک یا چند پزشک، رشوه گرفتند و از قانون تخطی کرد. ما حق نداریم بگوییم همه پزشکان زیرمیزی می گیرند. یا اگر یک پلیس خطا کرد، حق نداریم بگوییم همه پلیس ها رشوه می گیرند. در مورد روحانیت هم همین طور است. بدعمل کردن برخی از آن ها را نباید به حساب همه نوشت.

اختصاصی شبکه اجتهاد: یکی از مباحث مهم در نظام جمهوری اسلامی، حضور روحانیون در مناصب مختلف سیاسی و فرهنگی است. بعضی معتقدند این امر، موجب کاهش محبوبیت روحانیت در میان مردم شده است و در مقابل بعضی معتقدند حضور روحانیت در این مناصب، موجب کاهش محبوبیت آنها نشده است واگر هم بشود، از آنجا که عمل به وظیفه است، محذوری ندارد. در این خصوص با حجت الاسلام والمسلمین احمد علی قانع، عضو هیئت علمی دانشگاه امام صادق (ع) گفتگو کردیم. وی معتقد است حضور روحانیت در مناصب فرهنگی که از موارد تخصص روحانیون است، امری لازم و ضروری است. او همچنین از برخی مردم نیز گله مند است که اشتباه چند روحانی را به پای همه اعضای این صنف می گذارند. مشروح گفتگو با معاون پژوهش دانشکده ارتباطات دانشگاه امام صادق (ع) به قرار زیر است:

اجتهاد: آیا حضور روحانیون در مناصب سیاسی را به صلاح می دانید و در صورت صلاحدید، این حضور را به چه میزانی لازم می دانید؟

قانع: پیامبر اکرم (ص) و ائمه اطهار (ع)، الگوهای ما در همه مسائل هستند. پیامبر اکرم (ص) حکومت اسلامی را تشکیل دادند و خودشان هم رهبری آن را عهده دار شدند. امیر المومنین (ع) نیز همین طور بودند. سایر ائمه نیز اگر شرایط برایشان فراهم شده بود، حتماً این کار را می کردند، کما اینکه عبارت آن ها ازجمله عبارت امام صادق (ع) در این زمینه بسیار مشهور و مشهود است. سیاست به طورکلی، به معنای اداره جامعه است. اداره جامعه، هم منصب قضا را شامل می شود و هم مسائل اقتصادی و هم مسائل فرهنگی و سایر مسائل را. ما خطاب به ائمه اطهار (ع) می گوییم: «انتم ساسه العباد». بنابراین دین بر همه وجوهی که یک جامعه نیاز دارد، باید حکومت کند. با این وصف، حضور روحانیون در مناصب سیاسی، نه تنها اشکال عقلی و شرعی ندارد، بلکه لازم است؛ چون ما اعتقادداریم که دین باید در تمام وجوه اجتماع، اجرایی شود و کسی که به مبانی اسلام و قرآن آشناتر باشد، شایستگی بیشتری برای عهده دار شدن این مناصب دارد.

اما در میزان شرکت روحانیون در مناصب سیاسی، باید به قدر ضرورت اکتفا کرد. بعضی از مناصب هستند که نیازمند تخصص خاصی غیر از علم دین هستند. قاعدتاً یا روحانی باید آن علم را بداند یا باید از آن تخصص کناره بگیرد. ما الآن به صورت دقیق تعیین نمی کنیم که روحانیت، چند درصد مناصب را بگیرد، ولی اجمالاً عرض می کنیم که اینکه روحانی باید کنار باشد و فقط توصیه کند، حرف درستی نیست. آن هایی که می گویند روحانی باید فقط موعظه کند و سیاست را به غیر خودش واگذار کند، افراد زرنگی هستند که خوش ندارند در صحنه اجرایی سیاست، با آمران به معروف و ناهیان از منکر و با کسانی که مبانی خدا و دین و پیغمبر را آشنا هستند، مواجه بشوند. این، درواقع به همان شعار جدایی دین از سیاست برمی گردد. ما دین و سیاست را یکی و می دانیم، همان طور که مرحوم مدرس فرمودند و علمای دیگر هم تأکید کردند.

بنابراین اینکه بگوییم عالم دینی فقط موعظه و ارشاد کند و قدرت در دست غیر عالم دینی باشد، درست نیست، کما اینکه اول انقلاب هم در برهه ای بنا به مصالحی که حضرت امام می دانستند، فرمودند روحانیون در مناصب اجرایی نباشند؛ اما وقتی دیدند بدون روحانیون، کارها در راستای اصلاح پیش نخواهد رفت، ازنظرشان برگشتند.

اجتهاد: آیا قبول دارید که حضور روحانیت در سیاست، موجب کاهش محبوبیت آن ها شده است؟

قانع: من به این شکل، این گزاره را قبول ندارم که صرف حضور روحانیون باعث کاهش محبوبیت شده باشد. صرف حضور در مرز خردمندان و اندیشمندان، نباید باعث کاهش محبوبیت بشود. بله، اگر گفتیم حضور آن ها و بدعمل کردن برخی از آن ها موجب کاهش محبوبیت شده است صحیح است؛ اینکه حالا چون برخی بدعمل کرده اند، پس همه بدعمل کرده اند و لذا محبوبیت همه کاهش پیداکرده است، صحیح نیست.

ما باید تفکیک قائل شویم. در اقشار دیگر جامعه، نمی شود گناه یک نفر، دو نفر، ده نفر را بر گردن همه انداخت. مثلاً فرض کنید یک یا چند پزشک، رشوه گرفتند و از قانون تخطی کرد. ما حق نداریم بگوییم همه پزشکان زیرمیزی می گیرند. یا اگر یک پلیس خطا کرد، حق نداریم بگوییم همه پلیس ها رشوه می گیرند. در مورد روحانیت هم همین طور است. بدعمل کردن برخی از آن ها را نباید به حساب همه نوشت. البته این بدعمل کردن هم گاهی عمدی و گاهی خطائی و اشتباه بوده است. به نظر من این گزاره به اطلاقش قابل قبول نیست.

نکته ی دیگر این است که ما باید همواره دید انسان های خردمند و منصف را معیار حرف هایمان قرار بدهیم. کسانی که بدون اندیشه و بدون انصاف حرف می زنند و همین جوری محب یا مبغض کسی می شوند، حب و بغض آن ها، برای ما ملاک و معیار نیست و ارزشی ندارد. خداوند متعال در قرآن کریم می فرماید: «وَ لَوْ أَنَّنَا نَزَّلْنَا إِلَیْهِمُ الْمَلاَئِکَهَ وَ کَلَّمَهُمُ الْمَوْتَی وَ حَشَرْنَا عَلَیْهِمْ کُلَّ شَیْ ءٍ قُبُلاً مَا کَانُوا لِیُؤْمِنُوا إِلاَّ آن یَشَاءَ اللَّهُ وَ لکِنَّ أَکْثَرَهُمْ یَجْهَلُونَ» (انعام ) یعنی کسانی هستند که نه معجزه و نه استدلال و نه دیدن آیات و بینات، هیچ کدام این ها را راضی نمی کند. حتی اگر ما بر خودشان فرشته نازل کنیم و اگر مرده ها جلوی شان بایستند و زنده شوند و اگر همه چیزی که می خواهند را برای آن ها فراهم کنیم، بازهم حاضر نیستند بپذیرند.

متأسفانه عده ای از مردم مخصوصاً در جامعه ما این چنین اند. چون من سایر جوامع دنیا را هم دیده ام ولی آن ها این طوری نیستند؛ اما در جامعه ما همین طوری اظهارنظر می کنند و بدون بررسی اینکه آیا این اشتباه، از روی عمد بود یا از روی خطا بود، نسبتی به شخصی می دهند و بعد هم به همه نسبت می دهند.

اجتهاد: با نگاهی به مناصب موجود در جامعه، می بینیم بخش عمده ای از این مناصب توسط روحانیون اداره می شود. از طرفی مشکلات در جامعه نیز کاملاً مشهود است. وقتی این دو مطلب را کنار هم می گذاریم به این نتیجه می رسیم که روحانیت این وضع را به وجود آورده است و نتیجه این حرف همان کاهش محبوبیت روحانیت خواهد بود. آیا این مطلب را قبول دارید؟

قانع: در مقدمات این مطلب می توان خدشه کرد. الآن در مجلس ما، مقدار کمی روحانی حضور دارد و لذا نمی توان گفت عمده مناصب، در اختیار روحانیون است. البته من در ادامه کلام می خواستم این جمله را بگویم که ما روحانی را معصوم نمی دانیم. دفاع ما از روحانیت، از امثال سید حسن مدرس و امثال ایشان است و الا برخی افراد اصلاً روحانی نیستند ولی درهرصورت مقدمات این سؤال قابل خدشه است. الآن در میان هیئت وزیران، چند روحانی داریم؟ در میان مدیرکل ها و استاندارها و فرماندارها و رؤسای دانشگاه ها چند نفر روحانی داریم؟ اگر آمارگیری بکنیم، تعداد روحانیت در این مناصب کلیدی که بودجه در اختیارشان هست، بسیار کم است. یک شرکت