فایل پاورپوینت کامل روش های تعلیم و تربیت اخلاقی از دیدگاه قرآن

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل روش های تعلیم و تربیت اخلاقی از دیدگاه قرآن – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل روش های تعلیم و تربیت اخلاقی از دیدگاه قرآن شامل 59 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل روش های تعلیم و تربیت اخلاقی از دیدگاه قرآن:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل روش های تعلیم و تربیت اخلاقی از دیدگاه قرآن به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل روش های تعلیم و تربیت اخلاقی از دیدگاه قرآن به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل روش های تعلیم و تربیت اخلاقی از دیدگاه قرآن با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل روش های تعلیم و تربیت اخلاقی از دیدگاه قرآن با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل روش های تعلیم و تربیت اخلاقی از دیدگاه قرآن با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل روش های تعلیم و تربیت اخلاقی از دیدگاه قرآن را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل روش های تعلیم و تربیت اخلاقی از دیدگاه قرآن :

مکارم الاخلاق

چگونه می توان یک وضعیت نامطلوب را به موقعیت مطلوب، تغییر داد؟ به عبارت روشن تر، روش های تربیت اخلاقی کدام است؟

روش های تربیتی را که در قرآن آمده، با توجّه به زمینه ها و عوامل شکل گیری رفتارها، می توان در سه حوزه: عاطفی (انگیزشی)، شناختی (فکری) و رفتاری، مورد توجّه قرار داد. در بیان روش ها، یک ترتیب منطقی وجود دارد که از روش های آسان تر تربیتی شروع می شود و به روش های مشکل تر (از جمله: خودتربیتی) ختم می گردد. این ترتیب منطقی را که هم با رشد روانی اخلاقی انسان انطباق دارد و هم با آموزه های تربیتی اسلام هماهنگ تر است، در زیر، پی می گیریم.

گفتنی است قرآن برای دعوت مسلمانان به ارزش های اخلاقی، از شیوه های کاربردی یا راه کارهای (تاکتیک های) مختلفی مانند: انذار و تبشیر، داستان گویی، تشبیه و تمثیل، سؤال و جواب و. . . کمک گرفته است.

۱- ایجاد محیط تربیتی مساعد

یکی از عوامل مهم تکوین و تغییر شخصیت انسان، شرایط مختلف محیطی، اعم از زمان، مکان و جوّ اجتماعی است، به طوری که با فراهم آمدن بستر مناسب، امکان پدید آمدن فضایل اخلاقی، تا حدّ زیادی افزایش می یابد و بر عکس، زمینه هایی که باروری منفی دارد، می تواند رذایل اخلاقی را بپرورد. در قرآن، برای ایجاد بستر مناسب جهت تقویت و رشد ارزش های اخلاقی در جامعه، بر دو نکته، تأکید شده است:

الف. معرّفی الگو: یکی از شیوه های ایجاد محیط تربیت مساعد، پدید آوردن الگوهای شایسته در آن محیط و کنار زدن الگوهای ناشایست است. وجود الگوهای محبوب در جامعه، به خودی خود، افراد آن محیط را به سوی آنان سوق می دهد و دیگران از مکارم اخلاقی ایشان، الگوبرداری می کنند. قرآن کریم برای بهره برداری از این شیوه، بسیار غنی است؛ بویژه آن که بیشتر الگوهای قرآنی، جوان و تأثیرگذارند: یوسف، قهرمان مقاومت در برابر هوس، جوانان کهف، اسوه های مهاجرت در راه خدا برای رشد و هدایت، اسماعیل، نماد تسلیم در مقابل فرمان خدا و ابراهیم، جوان عادت شکن و بت شکن. غیر از الگوهای جوان قرآن، اسوه های دیگری نیز هستند که برخی از آنان، بدین قرارند: نوح، الگوی پایداری و استقامت در باور و حقیقت، ایوب، قهرمان صبر و تحمّل در شدائد و مصائب روزگار، داوود، نوجوان نمونه شهامت و شجاعت در مبارزه با طاغوت، لقمان، الگوی خِردگرایی و حکمت و. . . و قرآن در مورد همه اینها می فرماید: «. . . آنان [پیامبران خدا] کسانی هستند که خدا هدایتشان کرده است. پس به هدایت آنان اقتدا کن»۴ و سرانجام، پیامبر(ص)، سرمشق و الگوی مطلق در همه ابعاد زندگی و برای همه جهانیان است؛ چرا که دارنده «خُلق عظیم» است: «مسلّماً برای شما در زندگی رسول خدا، سرمشق نیکویی است». ۵

قرآن کریم در استفاده از شیوه الگوسازی، حداقل دو نکته مهم تربیتی اخلاقی را مورد توجّه قرار داده است: نخست، آن که چهره های محبوب را گاه به طور کلّی و با عناوین عام بیان کرده است؛ از جمله: توّابان، متطهّران، متّقیان، صالحان، صابران، مجاهدان و. . . و گاه نیز به طور خاص و به اسم (در مورد پیامبران و غیر آنان) یاد نموده است؛ امّا چهره های مطرود و منفور از نظر قرآن، به طور عمده (بجز در موارد استثنایی مثل ابو لهب) با توصیف عناوین کلّی آنان مثل: تجاوزکاران، اسراف کنندگان، خودپسندان، ستمگران، کافران، متکبّران و. . . بیان شده است. از این رو، ما نیز باید از این روش نیکوی قرآنْ پیروی کنیم و در شناساندن فضایل اخلاقی، هم عناوین کلّی و هم نام صاحبان آن فضایل را یادآور شویم و در موارد منفی، از بیان نام اشخاص پرهیز کنیم.

دوم، انتخابگری در الگوهاست. قرآن با طرح چهره های محبوب و منفور در کنار هم، جامعه انسانی را به گزینش آگاهانه الگوهای مورد نظر خویش دعوت می کند. حتّی در مورد پدران و گذشتگان نیز هشدار می دهد که بدون آگاهی با پیروی کورکورانه از آنان، زندگی خود را تباه نکنید: «گفتند: ما پدران خود را بر ایینی یافته ایم و ما هم از پی ایشان پیروی می کنیم. گفت: حتّی اگر هدایت کننده تر از آنچه پدران خود را بر آن یافته اید، برای شما بیاورم؟». ۶

ب. سالم سازی محیط: عناصر و افراد ناسالم، در هر محیط به طور طبیعی وجود دارند. بدون تردید، محیط فاسد و ناسالم، کار تربیت اخلاقی را دشوار و چه بسا ناممکن می سازد. از این رو، سالم سازی محیط، رسالتی اجتماعی، وظیفه ای عُقلایی انسانی و نیز تکلیفی دینی برای همگان است: «مردان و زنان با ایمان، ولی (یار و یاور) یکدیگرند؛ امر به معروف و نهی از منکر می کنند؛ نماز را برپا می دارند و زکات را می پردازند و خدا و رسولش را اطاعت می کنند. به زودی، خدا آنان را مورد رحمت خویش قرار می دهد که خداوند، توانا و حکیم است». ۷

ج. تغییر موقعیت: نیرومندی و اثرگذاری شرایط محیطی، گاهی به قدری است که فقط با جا به جایی و تغییر موقعیت، تربیت اخلاقی امکان پذیر می شود. «هجرت» از جمله دستورهایی است که در دین، توصیه شده و گاه به حدّ وجوب می رسد. به گفته قرآن، هنگامی که فرشتگان برای قبض روح عدّه ای می ایند، آنان نامطلوب بودن محیط را بهانه می کنند و عذری برای خود می تراشند؛ امّا فرشتگان می گویند: «. . . ایا زمین خداوند، فراخ نبود تا در آن هجرت کنید. . . ؟». ۸

کسی که در خانه و محلّه ای زندگی می کند که اهالی آن، شرایط مساعد برای تربیت شایسته خود یا فرزندانش را ندارند، با استفاده از شیوه هجرت می تواند امکانات جدیدی را برای رشد و تحوّل اخلاق اعضای خانواده خود فراهم کند. تغییر نام های نامناسب خود و اطرافیان، با توجه به فضای روانی خاصی که ایجاد می کند، از موارد تغییر موقعیت محسوب می شود. جلسه ای را که امکان جلوگیری از اعمال خلاف اخلاق در آن وجود ندارد، باید ترک گفت: «درباره مجرمان می پرسند، چه چیزْ شمار را در آتش آورد؟. . . گویند: با هرزه درایان، هرزه درایی می کردیم». ۹

اسلام در ترسیم برنامه روزانه یک مسلمان نیز از این روش، مدد می جوید و او را به حضور مستمر و به موقع در کانون های مذهبی (همچون مساجد) فرا می خواند. این خود، نوعی تغییر موقعیت است و نوعی نشاط و طراوت اخلاقی به فرد می بخشد و او را از محیط یکنواخت و چه بسا نامساعد روزانه جدا می کند.

۲- تأمین صحیح نیازها

مقصود از تأمین صحیح نیازها، ارضای نیازهای زیستی، در حدّ متعادل، پیش از پرداختن به تربیت اخلاقی و تعالی نیازهای بالاتر است. با توجه به نقش انگیزه که یکی از زمینه های رفتار است، مادام که فرد، تحت فشار گرسنگی است و یا سرپناهی برای حداقل زندگی ندارد و. . . نمی تواند به طرف تعالی اخلاقی پیش رود. در تعالیم قرآن، این نکته، مورد توجّه واقع شده است. از آنچه حلال و پاک که خدا روزی تان ساخته، بخورید؛ ۱۰

و نصیب خویشتن را از دنیا، فراموش مکن؛ ۱۱ مؤمنان، کسانی هستند که دامن خویش را نگه می دارند، مگر با همسران خویش. ۱۲

۳- روش تکریم شخصیت

شالوده و بنیاد اساسی اخلاق اسلامی، توجّه دادن انسان به شرافت و کرامت ذاتی خویش است: «به راستی ما فرزندان آدم را کرامت بخشیدیم (گرامی داشتیم). . . و آنها را بر بسیاری از آفریده های خود، برتری آشکار دادیم». ۱۳ خودآگاهی بخشیدن به انسان و توجّه دادن او به این که گوهری ارزشمند در خود دارد، او را به دلیل حبّ ذات، به پاسداری از کرامت ذاتی خویش فرا می خواند و به سوی ارزش های متعالی اخلاقی سوق می دهد و در همه حال، به شخصیت انسانی دیگران ارج می نهد.

جا دادن در مجلس به تازه واردان که دستور صریح قرآن است (با توجه به سوره مجادله، ایه ۱۱) توصیه به گفتار نیک و خوش زبانی (با توجّه به سوره اسراء، ایه ۵۳) و ده ها دستور و توصیه مشابه دیگر، همگی حاکی از عنایت به اکرام و احترام مؤمنان در جامعه اسلامی است تا جایی که در اسلام، احترام مؤمن و رعایت آن، بالاتر از حرمت کعبه دانسته شده است. ۱۴ افزون بر اینها، هر چه هتک حرمت مسلمانان را در پی دارد، در اسلام، نهی شده است.

شیوه دیگری که در قرآن کریم، باعث تکریم شخصیت می شود، چشمپوشی از خطا و اشتباه دیگران است. اگر احتمال بدهیم که گذشت از خطای دیگران، باعث تنبیه و اصلاح آنان خواهد شد که غالباً چنین است عفو کردن، بهتر است. خداوند غفور، عفو را به گونه قانونی همیشگی اجتماع توصیه می کند: «[ای پیامبر] عفو و گذشت را پیشه خود ساز»، ۱۵ «از آنان درگذر و چشمپوشی کن که خدا نیکوکاران را دوست دارد»۱۶ و «پس به زیبایی در گذر». ۱۷

آخرین روش تکریم شخصیت، مسئولیت دادن به افراد است. انسان، هرگاه خود را توانا بیابد و ببیند که کاری از دست او بر می اید، احساس سربلندی و عزّت می کند. ایات قرآن، در مورد تفویض مسئولیت ها به دیگران خصوصاً جوانان برای شکوفایی استعداد و تکریم شخصیت آنها، موارد بسیاری را به ما نشان می دهد از جمله: انتخاب شدن طالوت جوان برای به عهده گرفتن فرماندهی بنی اسرائیل، ریاست یافتن یوسف در جوانی بر خزائن و انبارهای مصر و. . . .

۴- دعوت به ارزش های اخلاقی

پس از آن که مطابق دو روش اوّل، موانع برطرف شد و محیط مساعد فراهم گشت و نیز با روش تکریم شخصیت، آمادگی های درونی پدی