فایل پاورپوینت کامل زبان اخلاق و نقش آن در جهانی شدن حکومت مهدوی

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل زبان اخلاق و نقش آن در جهانی شدن حکومت مهدوی!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل زبان اخلاق و نقش آن در جهانی شدن حکومت مهدوی بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل زبان اخلاق و نقش آن در جهانی شدن حکومت مهدوی از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل زبان اخلاق و نقش آن در جهانی شدن حکومت مهدوی شامل 116 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل زبان اخلاق و نقش آن در جهانی شدن حکومت مهدوی استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل زبان اخلاق و نقش آن در جهانی شدن حکومت مهدوی با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل زبان اخلاق و نقش آن در جهانی شدن حکومت مهدوی قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل زبان اخلاق و نقش آن در جهانی شدن حکومت مهدوی حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل زبان اخلاق و نقش آن در جهانی شدن حکومت مهدوی به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل زبان اخلاق و نقش آن در جهانی شدن حکومت مهدوی :

طرح مسئله

فارغ از اینکه تشکیل حکومت مهدوی امر الهی است و بر مشیت و اراده الهی استوار است و قطعا عنصر اعجاز در آن دخیل است نمی‎توان از پیشبرد چنین جامعه‎ای بدون دخالت اسباب و ابزار بشری سر باز زد و عنصر و عوامل غیر فرا طبیعی را در آن نادیده گرفت.تشکیل حکومت جهانی، مرهون برنامه‎های جهانی است، تا بتواند مسیر فراگیر شدن حکومت منتظر را محقق سازد؛ باری تلاش بسیاری در ایجاد چنین جهانی‎سازی به بهانه اخلاق که زبان فطری، عقلی و مشترک آدمیان و جوامع است هنوز به سر انجام نرسیده، چیزی که روایات مرتبط با ظهور آن را تایید می‎کند. آنان که در این عرصه تلاش کرده‎اند بر «اخلاق جهانی» بسیار پای فشرده‎اند. منظور از اخلاق جهانی، اجماع اساسی بر ارزش‎های الزامی، معیارهای قطعی و نگرش‎های اصولی است که به دست همه ادیان، باوجود تمایزات متصلبشان تایید شده و حتی غیر مومنان نیز می‎توانند در آن سهیم باشند. به‎عبارتی دیگر، سخن از نگرشی اخلاقی است که به صورت فردی یا جمعی فهم شده باشد.(کونگ، ۱۳۸۹: ۱۳۱) این بحث را در قالب نظریه اولین بار هانس کونگ در سال ۱۹۹۷ در کتاب «اخلاق جهانی برای سیاست جهانی و اقتصاد جهانی» مطرح کرد.(همان: ۵۷) افول و انحطاط ارزش‎های اخلاقی، ضرورت چنین اجماعی را برای تشکیل یک جامعه هم‎گرا نیازمند می‎دید. اما عملا آنچه ما امروزه شاهد آن هستیم بیانگر ناکامی و عدم کارآیی چنین نظریاتی است. چه آنکه اخلاق را ابزاری برای سامان دادن جامعه صرفا اقتصادی و مدیریت جامعه طلب می‎کند نه امری والاتر و جاودانه‎تر. پس با این وجود می‎توان گفت اصولا اجماع اخلاقی در جهان دشوار و ناشدنی است! اما خدای متعال در قرآن کریم به نص شریف آیات و همچنین روایات نوید از حکومتی جهانی می‎دهد که در قِبَل این حکومت تمام ظرفیت‎ها به مرتبه کمال خود می‎رسد ازجمله این ظرفیت‎ها کنش‎های اخلاقی است. که افراد را برای یک زیست اخلاقی توانمند می‎سازد. «وَعَدَ اللَّهُ الَّذینَ آمَنُوا مِنْکمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَیسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِی الْأَرْضِ کمَا اسْتَخْلَفَ الَّذینَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لَیمَکنَنَّ لَهُمْ دینَهُمُ الَّذِی ارْتَضی لَهُمْ وَ لَیبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً یعْبُدُونَنی لا یشْرِکونَ بی شَیئاً وَ مَنْ کفَرَ بَعْدَ ذلِک فَأُولئِک هُمُ الْفاسِقُون»؛ خداوند در این آیه با اشاره به مواردی چون «استخلاف در زمین»، «تمکین دین(نفوذ معنوی) دین» و «تبدیل خوف به امنیت»، تحقق چنین حکومتی را وعده می دهد.(مکارم شیرازی، ۱۳۸۰: ۱۱۶-۱۱۵) یا در روایت شریف از رسول اکرم| نقل شده است که:« بر سراسر زمین خانه‎ای از خشت و گل و خیمه‎ای(در بیابان باقی نمی‎ماند) مگر این‎که آئین اسلام در آن ورود خواهد کرد» (مجلسی، ۱۴۰۴: ۵/ ۱۳۷)

بنابراین حضرت مهدی# پرچم‎دار این حکومت به مثابه جدش رسول اکرم| کانونی‎ترین بخش رسالتش تکمیل فضایل اخلاقی است. پس شایسته است از این ظرفیت و کشش برای فراهم کردن چنین حکومتی جهانی بهتر‎ین استفاده را برد.

ارائه تصویر حکومت جهانی امام عصر با توجه به عنصر اخلاق و نقش چنین عنصری در گسترش حکومت جهانی مهدوی مسئله‎ی مقاله پیش روست.

بازخوانی اخلاق جهانی در مقایسه با ظرفیت اخلاقی حکومت مهدوی

زمانی فکر کردن به اجماع اخلاقی به‎عنوان مبنایی برای جامعه جهانی در حال شکل‎گیری، امری بعید به‎نظر می‎رسید؛ چگونه ممکن بود با توجه به گرایش‎ها و بینش‎های متفاوت بشری چنین امری اتفاق افتد؟ تصور چنین اجماعی، به اینکه اخلاق چنین پتانسیلی داشته باشد اساسا امری دور از ذهن و غیر قابل تحقق بود. افراد در برخورد با چالش‎های موجود، نسبت به این امر بازخوردهای متفاوتی داشتند؛ عده‎ای معتقد بودند، تحقق یک اجماع پایه بر پرسش‎های اخلاقی غیر ممکن است در مقابل برخی دیگر، نوعی کثرت‎گرایی در یک الگوی «پست مدرن» متضمن (صدق، عدالت و انسانیت) را پذیرفتند. آخرین دیدگاه، مدعی این امر شد که شاید بتوان گفت حقایق مشترکی همچون استانداردهای اخلاقی جهان‎شمولی وجود دارد که با وجود اختلافات موجود می‎توان از آن دفاع کرد. باتوجه به آراء این دیدگاه، اخلاق همواره انضمامی است، یعنی اخلاق در یک کلیت انتزاعی و جود ندارد بلکه در موقعیت خاص شکل می‎گیرد. (کونگ، هانس، ۱۳۸۹: ‎۶۵) منتها پذیرش نظریه سوم نیز با تنگناها و مشکلاتی روبه شد؛ هانس کونگ دین‎شناس مشهور کاتولیکی که در‎واقع آغازگر نظریه اخلاق جهانی است چنین می‎گوید: اخلاق جهانی به معنای یک فرهنگ جهانی واحد نیست. به بیان ایجابی می‎توان گفت اخلاق جهانی، نوعی اجماع اولیه در مورد ارزش‎های الزام‎‎آور، نقض‎ناپذیر و رویکردهای اصلی‎ای است که تمامی ادیان به‎رغم اختلافات موجود پذیرفته‎اند. (همان: ‎۸۵) آنچه از این تعریف به عنوان برخی نکات ضعف قابل استنباط است این است که ۱. اخلاق جهانی، نوعی ایدئولوژی جدید نخواهد بود۲. دامنه اخلاق جهانی محدود به حداقل ارزش‎ها و معیارهای مشترک بین انسان‎ها است که بیان کننده نگاه حداقلی به این امر است۳. اخلاق جهانی نوعی پذیرش مسئولیت و آگاهی جدید اخلاقی است.۴. ماهیت آن بیانگر عدم تسلط بر سایر ادیان است. (همان: ۶۵)

نظر به گرایش‎های معطوف به این دیدگاه می‎توان نوعی وفاق و توافق بین ارزش‎های موجود مشاهده کرد، به‎عبارتی اگر مردم به عقلانیت و تکیه بر ارزش‎های مشترک و لو حداقلی روی‎آورند، پذیرفتن اصول اخلاقی جهانی با تمام گوناگونی نحله‎های موجود امکان‎پذیر است. اخلاق امری عقلانی است که در قالب اوامر و نواهی و لزوم امتثال آن‎ها تحقق می‎یابد. (همامی، ۱۳۹۳: ۲) احکام و قوانین شرعی دائر مدار مصالح و مفاسد حقیقی هستند، درنتیجه عقل ذاتا می‎تواند بدان حکم برسد. (معرفت، ۱۴۱۵: ۶/ ۲۵۹؛ عراقی، بی‎تا:۱/ ۷۳) البته عده‎ای عمومیت و موجه بودن بودن اخلاق را در گرو عقلی و یا ذاتی بودن حسن و قبح نمی‎دانند، بلکه آنچه بر سر آن توافق دارند یک اجماع همگانی است که آن را در کارآیی و اثربخشی اخلاق جهانی مناسب می‎بینند. (سارلی، سرمدی و مولایی پارده، ۱۳۹۵: ۸۴) به همین جهت اخلاق جهانی را مجموعه‎ای از هنجارهای ایجابی و سلبی مشترک میان همه جوامع بشری می‎دانند که ریشه در اقتضائات فطری، ساختار وجودی، ظرفیت‎ها و نیازهای مشترک دارد. (همان، ۱۳۹۵: ۸۳) رفته رفته به‎نظر می‎رسد در همه جوامع آرمانی، اخلاق شأن و جایگاه خود را بازیافته است تا جایی که امتیاز و مرتبه بیشتری از حقوق و قانون پیدا کرده (محمدی، ۱۳۸۹: ۱۱۴) ولی با تمام تلاش‎هایی که برای بستر سازی و توسعه اخلاق جهانی در بحبوحه شکل‎گیری مکاتب و نظریات متفاوت اخلاقی صورت گرفته گویا هنوز نتوانسته جای خود را پیدا کند و رشد یابد لذا بازخورد نه تنها مثبت، بلکه منفی و رقت‎‎باری را از آن شاهد هستیم. اقتضای چنین امری نیازمند ارائه یک الگوی جهانی است که تمام مکاتب و جریان‎های فکری را به‎نحو احسن سامان دهد.

این چنین رهیافت و نظریه‎ای در اخلاق عنوان‎گر دو مطلب اساسی است، نخست پذیرش یک نسخه اجمالی از امکان اخلاق جهانی است، که وابسته به چند مطلب است؛ ارائه این الگوی جامع و همه‎پذیر از جانب یک منبع فزاینده و کارا، همگانی بودن آن و وفاق جمعی بر چنین نیازی و در نهایت تلاش جامعه انسانی بحسب عقل و فطرت و وجدان جمعی، اما مطلب اساسی‎تر عدم پیاده‎سازی آن است که همگان با همه تلاش‎های نظری و عملی نتوانسته‎اند به چنین جامعه مطلوبی دست یابند؛ با اینکه به ضرورت و لوازم فطری و بشری آن پی برده‎اند. در این صورت باید از ظرفیت متفاوت‎تری بهره مند شد. مسئله‎ای که در ادیان بر آن تأکید شده و نسخه اسلامی ـ شیعی آن می‎تواند مسیر عملیاتی‎سازی آن را هموارتر سازد. اخلاق جهانی که در حکومت مهدوی تصویر می‎شود، نشانه بلوغ و کمال انسان‎ها از سویی و تاثیرگذاری امام معصوم در بالا بردن چنین خردمندی و عقلانیت و شور و هیجان عاطفی از سوی دیگر و نیز اعجاز و اراده الهی در تحقق چنین جامعه‎ای پیش از قیامت عظمی است. تحلیل مؤلفه‎ها و عناصر و بررسی فرایند چنین مطلبی را در ادامه پی خواهیم گرفت.

تبیین ادله جهانی سازی در پرتو زبان اخلاق در عصر ظهور

آیا با وجود سرخوردگی و پاسخگو نبودن این‎گونه نظریات و همچنین افزایش رو به رشد بحران‎های اخلاقی که نتایج معکوسی را در جامعه امروز پدید آورده است می‎توان بین این مسئله (اخلاق جهانی) و مسئله شکل‎گیری و توسعه جامعه مهدوی مبتنی بر عنصر اخلاق مقایسه و به ایده حکومت جهانی مهدوی با محوریت اخلاق توحیدی بار یافت و از آن به‎عنوان یک الگوی جهانی نام برد و درپی آن مشکلات موجود را مرتفع کرد و از طرفی مسیر را برای کشف مبانی ارزش‎های اخلاقی گشود؟ لازمه پاسخگویی به این سوالات، تبیین هویت حکومت مهدوی و توجه به مهم‎ترین عناصر سازنده چنین حکومتی با محوریت اخلاق است.

۱.جهان‎‎گرایی اخلاق محور، سنت الهی و غایت مصلحان الهی

ایده جهانی‎سازی مهدوی را می توان به جهت نظری و بر اساس مبانی الهیاتی در اسلام و مکتب تشیع به عنوان یکی از سنت‎های قطعیه الهی است که وعده ی تحقق آن در ادیان الهی و به ویژه اسلام داده شده است از این جهت تشکیل حکومت مهدوی آن هم با شاخصه‎های اخلاقی، به جهت نظری پشتوانه‎ی وحیانی داشته و اطمینان بخش به مردمان روزگار است. تلاش دیگر مصلحان در طول تاریخ همواره برای حاصل شدن چنین وعده‎ای صورت گرفته است چرا که جهان‎گرایی همواره یکی از اهداف مصلحان بشر بوده است و یکی از اساسی‎ترین آرمان‎های همه انبیا ادیان بزرگ الهی خصوصا دین اسلام به شمار می‎رفته است. (قطب، ۱۳۸۱: ‎۶۸).دین اسلام به عنوان دین خاتم، جامع ترین الگو برای چنین امری است. لازمه خاتم بودن دین اسلام، جهانی بودن آن است. (تابلی، سالاری راد، صالحی و غلامعلی پور، ۱۳۹۰: ‎۸۸) از همین جهت خداوند متعال آشکارا در این آیه «هُوَ الَّذی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدی وَ دینِ الْحَقِّ لِیظْهِرَهُ عَلَی الدِّینِ کلِّهِ وَ کفی بِاللَّهِ شَهیدا وَ لَوْ کرِهَ الْمُشْرِکون»؛ (توبه/۳۳) بر مسئله جهانی‎سازی تأکید می‎کند و ‎این امر را از وظایف خطیر جامعه اسلامی بر‎می‎شمرد و از آنها می‎خواهد که با تمام توان، در جهت به بار نشستن این فرایند تلاش کنند.

امام محمد باقر نیز در این رابطه می‎فرماید: هان ای مردم! کجا می‎روید؟ کجا برده می‎شوید؟ خداوند اولِ شما را به دست ما هدایت نمود و آخرِ شما را به دست ما به انجام می‎رساند، اگر شما دولت زودگذر دارید، دولت پایدار ازآنِ ماست. پس از دولت ما دیگر دولتی نیست، زیرا ما اهل عاقبت هستیم و خدای تبارک و تعالی می‎فرماید: «عاقبت از آنِ پرهیزگاران است. (کلینی، ۱۴۰۷: ‎۱/ ‎۴۷۱)

در این روایت چند عنصر اساسی به چشم می خورد که مؤید آیه و مفسر آن است؛ نکته ی اول هشدار امام× به مردم که راه‎های مختلف را طی می‎کنند و توجه دادن آنها به حضور امامی که می‎خواهد مسئله هدایت معنوی، اعتقادی و اخلاقی مردمان را رقم زند و پرهیزکاران و پرهیزکاری را سرامد روزگار سازد.ناظر به این‎گونه آیات و روایات که در منابع اسلامی ما هم کم نیست وجود چنین حکومتی الزامی و قطعا رهیافتی واقع و عینی است. تحقق چنین جامعه‎ای پایه‎های ارکان مدعیان جامعه اخلاقی را به بوته نقد می‎کشاند؛ اینان ذیل تعریفی که از جامعه اخلاقی بیان کردند، به یک وفاق حداقلی اولیه اخلاقی – آن هم در برخی از ارزش‎ها و معیارهای مشترک- اعتراف داشتند در حالی‎که حکومت جهانی معرفی شده در منابع اسلامی بحث از حداقل‎ها نیست بلکه گستره و سیعی را در بر می‎گیرد. بنابراین الگوی جامعه ایده ‎آل جهانی باید ظرفیت پاسخگویی به تمام مطالبات جوامع انسانی را داشته باشد نه اینکه متعلق به یک گروه یا یک جامعه خاص باشد. از طرفی حکومت مهدوی موقت نخواهد بود بلکه پایدار و فراگیر است چنان‎که در سخن امام نیز به آن اشاره شد. نکته دیگر که باید به آن توجه کرد این است که آن‎ها معتقدند اخلاق جهانی نوعی ایدئولوژی جدید یا فراساختاری تازه نخواهد بود تا چه رسد به یک دین جهان‎شمول واحد، فراسوی ادیان، (کونگ، ۱۳۸۹: ۶۵) در حالی‎که امام زمان# داعیه‎دار حکومت مهدوی، با ظهور و حضورشان به بازتعریف مفاهیم و ارزش‎های موجود می‎پردازند، گویی که دین جدید به ارمغان آورده باشند (حرعاملی، ۱۴۲۵: ۵/ ۱۶۵) و از طرفی سیطره حکوتشان تمام گیتی را در برخواهد گرفت. (طبرسی،۱۳۹۰: ۳۹۱)

۲.الگوی جامعه نبوی در جهانی سازی مبتنی بر اخلاق

آیا حکومت نبوی چنین نقشی به جهت ثبوتی و اثباتی در صحت و شکل‎گیری حکومت مهدوی دارد یا نه؟ بدون شک، یکی از ذخایر غنی منابع اخلاق، آموزه‎های اخلاقی بعثت است، که می‎توان با تنظیم و تنسیق آن، قواعد کلی اخلاق را به دست آورد. پیامبر اکرم عهده‎دار این رسالت عظیم بود؛ مهم‎ترین تلاش در برپایی حکومت جهانی بر پایه ی اخلاق در عصر نبوی و تلاش پیامبر خاتم رقم خورده است که ضمن تایید امکان تحقق جامعه‎ی جهانی با محوریت اخلاق وحیانی نوید آن را در عصر ظهور داده است. آنچه در سیره نبوی در این امر می توان یافت آن است که یکی از راهکارهای تربیتی پیامبر| در راستای اخلاق‎گستری، توسعه و نشر مکارم اخلاق است. کلام معروف آن حضرت که فرمود: «انما بعثت لاتمم مکارم الاخلاق» (طبرسی، ۱۴۱۲: ‎۹) گویای چنین رسالتی است. اخلاق و مکارم اخلاقی چنان مهم قلمداد می‎شود که کانون ثقل بعثت پیامبر معرفی می‎گردد. چنین برنامه‎ای درحقیقت طرح جامع، و نظام‎مندی است که از پیامبر خاتم| شروع و ادامه این حرکت و اجرای کامل آن به دست حضرت مهدی اتفاق خواهد افتاد. از رسول اکرم نقل شده است که: «این امت امتی است که رحمت خدا شامل حالش شده است، پیامبرش از خود او، و مهدی اش نیز از خود اوست. این امر به وسیله ما آغاز و به وسیله ما نیز پایان می‎پذیرد».( ابن طاووس ۱۴۱۶: ۲۴۰) یا امام علی ضمن پرسشی از حضرت رسول| جویای این مطلب‎اند که آیا مهدی از ما اهل بیت است؟ پیامبر| در جواب فرمودند: «… بَلْ مِنَّا یخْتِمُ اللَّهُ بِهِ الدِّینَ کمَا فَتَحَ بِنَا» (مجلسی،۱۴۰۳: ۵۱/ ۸۴) شیوه و روش مهدوی همان شیوه و مسلک نبوی است (مجلسی ۱۴۰۳: ۳۴ / ۱۱۴) چنانچه پیامبر اکرم| به همین مطلب نیز اذعان داشتند. (ابن طاووس ۱۴۱۶: ۲۷۶) خدای متعال در قرآن کریم پیامبر اکرم| را شایسته «خلق عظیم» (قلم/ ۴) می‎داند. این ویژگی هرچند فی‎نفسه منوط به حسن خلق رسول خدا*است، باتوجه به سیاق آیه تأکید بر اخلاق معاشرتی ایشان است (طباطبایی،۱۴۱۷: ۱۹/ ۳۶۹) برخی از مفسرین ذیل این آیه بیان می‎کنند که کسی را که خداوند به خلق عظیم بستاید، بالاتر از آن مدح و ستایشی نمی‎توان سراغ گرفت(طبرسی، ۱۳۷۲: ۱۰/ ۵۰۰؛ طوسی، بی‎تا: ۷۵) و این برخاسته از نوعی درایت و عقل ایشان است(مکارم شیرازی، ۱۳۷۴: ۲۴/ ۳۷۲) همچنین خطاب به ایشان می‎فرماید: «به (برکت) رحمت الهی، در برابر آنان [مردم ] نرم (و مهربان) شدی! و اگر خشن و سنگدل بودی، از اطراف تو، پراکنده می شدند.» (آل عمران/ ۱۵۹) خداوند در این آیه نرم‎خویی و خوش اخلاقی پیامبر را به‎عنوان یکی از مهم‎ترین راهکارهای عامل جذب معرفی می‎کند. وجود چنین الگویی در جامعه نبوی، نوید بخش ارائه تمام و کمال آن در جامعه مهدوی است. (ابن بابویه، ۱۳۹۵: ۲/ ۴۱۱) چنانچه امام صادق× می‎فرماید: «قائم ما گذشته را نابود می‎سازد همان‎طور که پیامبر| چنین نمود و اسلام را از نو آغاز کرد». (اربلی، ۱۳۸۱: ۲/ ‎۴۷۳؛ ابن حیون، ۱۴۰۹: ۳/ ۵۶۳) اخلاق از چنان ظرفیت بالایی در جذب افراد برخوردار است که از اخلاق نبوی به عنوان معجزه دوم خاتمیت نام می‎برند. (بهشتی، ۱۳۸۷: ‎۱۵۷) معجزه‎ای که منزلتی فروتر از قرآن و فراتر از سایر معجزات را به خود اختصاص داده است. (فرامرزقراملکی، مظهر قراملکی، ۱۳۸۶:‎ ۹) برخی بر این عقیده‎اند که:

انسان‎ها در عصرجهانی شده، محتاج اخلاق جهانی‎اند و اخلاق جهانی محتاج الگویی جهانی است که بتواند در سطح جهانی به این تشنگی پاسخ گوید. این الگو از طرفی باید در رفتار یک بشر تجلی یابد تا قابل پیروی باشد و از طرفی باید فراتر از آنچه بشر خود با تجربه به آن راه یافته است، باشد. (همان: ۱۸)

اخلاق نبوی قطعا پاسخگوی این نیاز است که در ادامه حضرت مهدی به عنوان آخرین حلقه ارتباطی ترسیم یک الگوی کامل خواهد بود.

۳.تحلیل عنصر عقلانیت در جهانی سازی مبتنی بر اخلاق

یکی از عناصر مهم در مسئله‎ی جهانی‎‎سازی مسئله‎ عقلانیت است، چنین عقلانیتی زمینه ساز وفاق جمعی برای باریافتن به اخلاق جمعی و جهانی در پرتو کلمه ی توحید است، اما این‎که چنین عقلانیتی چگونه حاصل می‎گردد مطلبی است که باید در پژوهشی مستقل بدان پرداخت، آیا این عقلانیت به اعجاز الهی است یا کرامت و حضور امام یا روشن‎بینی مردمان روزگار. نکته مهم آن است که عقلانیت از آن جهت که انسان‎ها بر اساس آن به تکاپو و رتق و فتق امور مادی و معنوی خود می‎پردازند امری است همگانی از این جهت می تواند همگان را در یک امر به وفاق مشترک و هم‎زیستی دعوت کند، عقل آدمیان زندگی توأم با آرامش و رسیدن به کمالات مادی و معنوی را صحه می‎گذارد از این جهت جهانی شدن حکومت مهدوی بر اساس زبان و عنصر اخلاق ناقض عقلانیت جمعی نخواهد بود بلکه از طرف آن حمایت خواهد شد مگر کسانی که عقل خویش را در خدمت منفعت طلبی و هواپرستی گرفته واز این جهت از حکومت مهدوی سرباز خواهند زد.

بر این اساس عقل و اخلاق توأمان رشد خواهند کرد با شناختی که از ماهیت کلی حکومت مهدوی به دست آمد آیا می‎توان از ظرفیت اخلاق در این جامعه برای پیوند دادن و تشکیل حکومتی جهانی بهره گرفت؟ می‎توان گفت اخلاق حلقه ارتباط با دیگر ادیان است؟ وقتی در چنین حکومتی تمام امور به اتمام می‎رسد و نهایت کمال خود را به منصه اجرا میگذارد اخلاق و اخلاقمندی نیز برخوردار از این ویژگی خواهد بود. امام باقر در این رابطه می‎فرماید: «وقتی قائم ما قیام کند، دستش را بر سر بندگان می‎گذارد پس عقول آن ها را متمرکز می‎سازد و اخلاقشان را به کمال می‎رساند» (کلینی، ۱۴۰۷: ‎۱/ ‎۲۵)

تفاسیر گوناگونی ذیل این روایت شده است اما آنچه در این