بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شبهه‌ های بی‌ اساس درباره زندگی پیامبر (ص) :

شبهات و ابهامات بی اساسی که توسط دشمنان اسلام ساخته و پرداخته می شود، یکی از برنامه هایی است که هر از گاهی صورت می پذیرد تا به اعتقادات مسلمانان ضربه وارد و آن ها را از صراط مستقیم منحرف کند. هتک حرمت هایی که نسبت به ساحت مقدس حضرت پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم صورت می گیرد، یکی از این برنامه های ضداسلامی است تا با خشن نشان دادن چهره اسلام، ایمان مسلمانان را سست کنند، در این شرایط، میلاد نبی مکرم اسلام فرصتی بسیار مغتنم است تا از طریق پرداختن به این گونه شبهات و هتک حرمت ها، سیره نبوی را مرور کنیم.

با مرور تاریخ اسلام مشاهده می کنیم که اعراب دوران قبل از اسلام با وجود این که به پیغمبر اکرم صلّی اللّه علیه و آله اهانت می کردند و با گفتار و رفتار خود ایشان را آزار می دادند، اما باز هم به علم و درایت و درستکاری ایشان اعتقاد داشتند و خودشان به آن اذعان می کردند، حتی بار ها در تاریخ روایت شده است که وقتی برای آن ها گرفتاری و مشکلی به وجود می آمد، به آن بزرگوار مراجعه می کردند و پاسخ شبهات و راه حل گرفتاری و اختلاف نظر های خود را از ایشان می پرسیدند، چون نحوه برخورد آن حضرت با مردم، شیوه فرماندهی نظامی، سخن گفتن و تعاملات اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی ایشان به نحوی بود که همه به هوش سرشار و کمال درایتشان پی می بردند، تا جایی که عقلایی که در شبه جزیره عربستان زندگی می کردند، به دین آن حضرت ایمان آوردند و امروز هم هر کسی که با شیوه زندگی و دین بحق ایشان آشنا شود، بدون تردید اسلام را خواهد پذیرفت. اگر ما هم در دوران خودمان این گونه موارد را میان مردم انتشار بدهیم و فضایل و کمالات آن حضرت را از طریق رسانه ها بازگو کنیم، بسیاری از شبهات و ابهاماتی که توسط دشمنان اسلام میان مردم رواج پیدا می کند، پاسخ داده خواهد شد.

دین حنیف در دوران قبل از اسلام

باید بدانیم که پیغمبر اسلام صلّی الله علیه و آله قبل از مبعوث شدن به رسالت، مانند اجداد بزرگوار خود بر آیین حنیف بودند، یعنی همان دینی که حضرت ابراهیم علیه السلام ترویج فرمودند نسل به نسل به ایشان منتقل شد. این مطلب در بسیاری از منابع معتبر شیعه و سنی نوشته شده است که آن حضرت قبل از بعثت، حنفی و یکتاپرست بودند.

البته در این منابع نقل شده است که در آن دوران تنها نفر مشرک نبودند و خدای یکتا را پرستش می کردند. این افراد در عین حال کعبه را به عنوان بیت الله الحرام طواف می کردند و از هر نوع عمل خلاف عقل و دین پرهیز داشتند.

این افراد به طور کلی میان اعراب آن زمان به احناف و یا حنفاء مشهور بودند که حضرت محمد صلّی الله علیه و آله نیز یکی از این افراد بودند. نکته قابل توجه این است که در منابع تاریخی معتبر هم می خوانیم که تأکید شده است که آن حضرت پیش از اینکه به مقام رسالت مبعوث شوند، در هیچ کدام از مراسم آیینی مشرکان شرکت نمی کردند و به هیچ وجه بت را پرستش نمی کردند.

اجداد رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله یکتاپرست بودند

اجداد نبی مکرم اسلام همگی خدای واحد را پرستش می کردند و عبدالمطّلب، ابوطالب و عبدالله که پدربزرگ، عمو و پدر آن حضرت بودند، همگی یکتاپرست بودند. نکته مهم این است که مادر آن حضرت هم از خاندان مشهوری به نام بنی زهره بود که آن ها در اعتقادات خود مانند حنفاء بودند و از ارتکاب به هر نوع جرم و جنایت و عمل خلاف شرع و عقل پرهیز داشتند.

پاسخ به یک ابهام

یکی دیگر از ابهامات و شبهاتی که این روز ها در دنیا رواج داده می شود، این است که مسلمانان خشونت طلب اند. دشمنان اسلام بی شرمی را به جایی رسانده اند که نسبت به ساحت مقدس نبی مکرم اسلام هم هتک حرمت می کنند و جنگ های صدر اسلام را به دلیل خشونت طلبی مسلمانان آن دوره می دانند، تاریخ صدر اسلام چه پاسخی برای این نوع ابهامات و هتک حرمت ها دارد. طبق اسناد معتبر تاریخی که هم شیعیان و هم برادران اهل سنت ما بر آن اذعان دارند، در هیچ یک از جنگ هایی که در صدر اسلام اتفاق افتاد، پیغمبر اکرم صلّی اللّه علیه و آله آغازگر جنگ نبودند، همیشه این طور بود که جنگ از طرف دشمنان اسلام بر آن حضرت و مسلمانان تحمیل شد و ایشان چاره ای جز دفاع و جهاد نداشتند.

به عبارت دیگر از همان زمانی که نبی مکرم اسلام تبلیغ دین شریف اسلام را شروع کردند، کافران قریش با شیوه های مختلف دشمنی های خود را علیه اسلام ابراز می کردند و به راه انداختن جنگ هم یکی از این شیوه ها بود، چون آن ها می خواستند به این روش با ترویج و تبلیغ اسلام مقابله کنند. آن ها وقتی با دادن پیشنهاد های مالی نتوانستند مانع آن پیامبر الهی شوند، دست به اسلحه بردند و جنگ را رقم زدند.

خشونت طلبی دشمنان اسلام

در واقع باید خشونت را به دشمنان اسلام منتسب بدانیم که از زمان صدر اسلام کینه ورزی های زیادی نسبت به مسلمانان داشتند. آن ها بودند که در نهایت ظلم و خشونت مسلمانان را مجبور کردند که به مدینه بروند و همه اموال آن ها را مصاد