فایل پاورپوینت کامل شرح و تفسیر نامه ۵۳ نهج البلاغه

فایل پاورپوینت کامل شرح و تفسیر نامه ۵۳ نهج البلاغه؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل شرح و تفسیر نامه ۵۳ نهج البلاغه شامل 62 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل شرح و تفسیر نامه ۵۳ نهج البلاغه را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل شرح و تفسیر نامه ۵۳ نهج البلاغه با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل شرح و تفسیر نامه ۵۳ نهج البلاغه با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل شرح و تفسیر نامه ۵۳ نهج البلاغه تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل شرح و تفسیر نامه ۵۳ نهج البلاغه را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شرح و تفسیر نامه ۵۳ نهج البلاغه :

بحث نهج البلاغه به نامه مبارک حضرت به مالک اشتر؛ یعنی پنجاه و سومین نامه رسید. بخشی از این نامه نیازی به توضیح اخلاقی دارد که ما این بحث اخلاقی را با شرح آن جمله های نورانی امیرالمؤمنین مطرح می کنیم. اصل مطلب این است که ذات اقدس الهی در قرآن کریم فرمود هیچ کس گناه نمی کند مگر اینکه با یک شرک مرموز و مستور و شرک خفی همراه است وَ مَا یؤْمِنُ أَکثَرُهُم بِاللَّهِ إِلّا وَهُم مُشْرِکونَ[۱]یعنی اکثر مؤمنین، مشرک اند وَمَا یؤْمِنُ أَکثَرُهُم بِاللَّهِ إِلّا وَهُم مُشْرِکونَ امام معصوم (علیه السلام) درباره اینکه چگونه طبق این آیه مؤمن، مشرک می شود فرمود همین که می بینید می گویند «لولا فلان لهلکت» و مانند آن این یک شرک ربوبی است می گویند اگر فلان کس نبود ما از بین می رفتیم، اگر فلان کس نبود این بیمار شفا پیدا نمی کرد اگر فلان کس نبود این مشکل حل نمی شد فرمود این یک شرک مستور است باید گفت خدا را شکر که به وسیله فلان شخص مشکل ما را حل کرد[۲] چون اشخاص و اشیاء هر چه هست و هر که هست در نظام توحید ربوبی مجاری فیض خدایند خدای سبحان با این مجاری به انسان احسان می کند پس هیچ موجودی در برابر خدا نیست که ما بگوییم اول خدا دوم فلان شخص یا اگر فلان شخص نبود مشکل ما حل نمی شد وَمَا یؤْمِنُ أَکثَرُهُم بِاللَّهِ إِلّا وَهُم مُشْرِکونَ

این بیان نورانی امام (سلام الله علیه) در تفسیر آیه به عنوان تمثیل است و نه تعیین یک وقت است آیه منحصراً در یک مورد است مثل آیه تطهیر[۳]که منحصراً برای اهل بیت است آیه مباهله[۴] که منحصراً برای اهل بیت است آیه الْیوْمَ أَکمَلْتُ لَکمْ دِینَکمْ[۵]که منحصراً برای جریان غدیر است اینها انحصار خاص دارد که مشخص است یک وقت است آیه یک اصل کلی و مطلب کلی را بیان می کند و امام (سلام الله علیه) مصداقی از مصادیق آن آیه را بیان می کند اینجا به عنوان تمثیل خواهد بود یعنی به عنوان مثال است نه به عنوان تعیین که منحصراً این باشد اگر این است ما باید ببینیم که در بیانات ائمه دیگر (علیهم السلام) مخصوصاً وجود مبارک حضرت امیر چگونه می شود که انسان در عین حال که مؤمن است مشرک باشد. مقصود از این شرک در این گونه از موارد یک شرک عملی است مستحضرید که اگر کسی خواست گناه کند [در واقع می خواهد به جنگ با خدا برود] در بیانات وجود مبارک حضرت امیر در همین عهدنامه به مالک می گوید «وَ لاَ تَنْصِبَنَّ نَفْسَک لِحَرْبِ اللَّهِ» مبادا به جنگ خدا بروی در بخش های پایانی سوره مبارکه بقره از ربا به عنوان جنگ با خدا یاد شد رباخوار با خدا دارد می جنگد فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ اللّهِ[۶]یا آن که امنیت یک نظام را به هم می زند آسایش مردم را با اسلحه کشیدن از بین می برد این می شود محارب إِنَّمَا جَزَاءُ الَّذِینَ یحَارِبُونَ اللّهَ وَ رَسُولَهُ[۷] این محاربه که در جریان به هم زدن امنیت اجتماعی است آن محاربه که امنیت اقتصادی را به هم می زند بازگشت این جنگ ها به چیست در این گونه از موارد آیا اینها تعیین است یا تمثیل یعنی فقط ربا جنگ با خداست که امنیت اقتصادی را به هم می زند آیا اسلحه کشیدن جنگ با خداست که امنیت اجتماعی را از بین می برد یا گناهان دیگر هم همین طور است. در این عهدنامه که وجود مبارک حضرت امیر برای مالک می نویسد وظیفه همه مخصوصاً مسئولان را مشخص می کند که گناه، جنگ با خداست فرمود مبادا به جنگ خدا مبادرت بکنی. این توضیحی می خواهد که گناه، جنگ با خداست یعنی چه، مستحضرید که یک وقت کسی خلاف دستور شرع انجام می دهد منشأ این مخالفت این است که یا جهل به حکم دارد یا جهل به موضوع، یا سهو حکم دارد یا سهو موضوع، یا نسیان حکم دارد یا نسیان موضوع، یا خطای حکم دارد یا خطای موضوع، یا غفلت از حکم دارد یا غفلت از موضوع، یا اکراه است یا اجبار است یا الجاء است یا اضطرار است هیچ کدام از این موارد گناه نیست بر اساس حدیث رفع با حدیث «رُفع عن امّتی تسعه»[۸]همه اینها برداشته شد اگر کسی مضطر بود مُکره بود مجبور بود مُلجأ بود معصیت نیست اگر کسی غافل بود خاطی بود ساهی بود ناسی بود جاهل بود معصیت نیست پس چه وقت معصیت است آ ن وقتی که به حکم علم داشته باشد بدون غفلت و سهو و نسیان به موضوع علم داشته باشد بدون سهو و غفلت و نسیان، اکراه و الجاء و اضطراری نباشد این می شود گناه، معنایش این است که خدایا من می دانم شما گفتید این کار حرام است ولی به نظر من باید بکنم هیچ گناهی نیست مگر اینکه در درون درون آن شرک نهفته است فرمود: وَمَا یؤْمِنُ أَکثَرُهُم بِاللَّهِ إِلّا وَهُم مُشْرِکونَ خب چرا ما می گوییم ابلیس مشرک است و کافر است برای اینکه در برابر خدا ایستاد گفت شما نظرتان این است ولی من نظرم چیز دیگر است گفت أَنَا خَیرٌ مِنْهُ[۹] من از او بهترم شما نظرتان این است که من باید سجده کنم آدم بهتر است ولی من نظرم این است که من بهترم در تمام گناهان یک شرک مرموز مستور هست برای اینکه اگر کسی غافل باشد که معصیت نیست بر اساس حدیث رفع برداشته شده و اگر کسی عالِم به حکم است عالم به موضوع است مضطر نیست ملجا نیست مکره نیست مجبور نیست وقتی این را بشکافیم تحلیل کنیم معنایش این است که خدایا من می دانم شما گفتید این کار نباید بشود ولی به نظر من باید بشود خب این خطر ما را تهدید می کند در این نامه وجود مبارک حضرت امیر به مالک فرمود مبادا با گناه به جنگ با خدا قیام بکنی معلوم می شود که جنگ با خدا تنها امنیت اقتصادی را به هم زدن نیست که فرمود: فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ اللّهِ جنگ با خدا تنها امنیت اجتماعی را به هم زدن نیست که بفرماید: الَّذِینَ یحَارِبُونَ اللّهَ وَرَسُولَهُ هر کسی دارد گناه می کند این است خب این خطر ـ خدای ناکرده ـ اگر درمان نشود بعید است انسان بتواند در خطرات مرگ با ایمان بمیرد چون مستحضرید که مسئله مرگ یک امر عادی نیست هیچ دردی به اندازه درد مرگ نیست برای اینکه معنای مرگ این است که انسان زنده است (یک) از تمام بدن او از انگشت تا مغز این روح در حال حیات کنده می شود (دو) خب چه دردی از این بالاتر چرا ما وقتی یک مقدار گوشت دست را قیچی کنیم درد می آید و ناچارند آنجا را تخدیر کنند بی حسی موضعی ایجاد کنند تا بتوانند مثلاً برای عمل آن را ببرند، برای اینکه زنده ای را داریم بی روح می کنیم چرا اگر آمپول بی حسی تزریق نکردند دندان را بکشند درد می آید برای اینکه داریم زنده ای را بی جان می کنیم مرگ یعنی این، مگر آسان است؟! همین مرگ که هیچ دردی به اندازه درد مرگ نیست طبق نقل مرحوم کلینی در کافی فرمود هیچ لذتی برای مؤمن به اندازه لذّت مردن نیست[۱۰] زیرا انسان با مشاهده اهل بیت(علیهم السلام) از تمام بدن خود غافل است وقتی انسان توجه اش از بدن گرفته بشود به جای دیگر بشود این بدن را ارباً اربا بکنی دردی ندارد چرا در اتاق عمل وقتی که اعضا و جوارح این شخص را مثلاً وقتی عمل قلب یا عمل دیگر دارد قطعه قطعه می کنند دردش نمی آید برای اینکه روح توجه ندارد تخدیر شده است در هنگام مرگ مؤمن با مشاهده اهل بیت(علیهم السلام) از تمام بدن غفلت می کند خب وقتی انسان از بدن غافل باشد توجهی به بدن ندارد بدن را تکه تکه بکنند درد نمی آید هیچ لذتی برای مؤمن به اندازه لذت مردن نیست و چه اینکه اگر ـ خدای ناکرده ـ انسان بدنی فکر کند و بدنی بمیرد هیچ دردی به اندازه درد مرگ نیست.

حالا که درد مرگ بسیار سخت است انسان همه آن درس هایی که خوانده فراموشش می شود مگر طامّه مرگ مگر چیز آسانی است گاهی انسان یک بیماری می گیرد بعد از درمان می بینید بسیاری از خاطراتش رخت بربست گرفتار فراموشی می شود به ما گفتند هر روز نماز، هر شب نماز، در نماز نام مبارک اهل بیت در تشهد نام مبارک اهل بیت بعد از نماز نام مبارک اهل بیت این ملکه بشود از یادمان نرود مستحضرید که سؤال قبر الفبای دین است اینها که مسائل مشکل تفسیری و فقهی و اصولی را از ما سؤال نمی کنند بدیهی ترین بدیهیات اسلام را از ما سؤال می کنند می گویند دینت چیست پیغمبرت کیست خب خیلی ها یادشان نیست برخی ها بعد از احقابی از عذاب تازه به یادشان می آید می گویند پیامبر ما کسی است که بر او قرآن نازل شد نام مبارک حضرت هنوز یادشان نیست خب چطور از یادشان رفته؟! غرض این است که ما چنین مصافی را در پیش داریم چنین نبردی را در پیش داریم وجود مبارک حضرت فرمود گناه، جنگ با خداست مخصوصاً درباره مسئولین مخصوصاً درباره کسانی که باید حقوق مردم را استیفا کنند چون عهدنامه مالک نسبت به مالک است که مسئولیت سیاسی و اجتماعی و اقتصادی و امنیتی داشت فرمود مبادا به جنگ با خدا حرکت کنی این اثر تلخ گناه است اگر می گویند مرتب به یاد خدا باشید برای اینکه آن فشار مرگ آن طامّه مرگ آن علوم حصولی عادی را از یاد انسان می برد اما چیزی که مَلکه باشد از یاد آدم نمی رود این برای همیشه هست ایمان مستقر باعث می شود که انسان در برابر این سؤال ها نمی ماند جواب می دهد مستحضرید در قبر از شکیات نماز و از خصوصیات نماز نمی پرسند از ما نمی پرسند نماز ظهر چند رکعت است با اینکه چیز روشنی است می گویند دینت چیست همین! نماز صبح چند رکعت است نماز ظهر چند رکعت است حتی از ما از اینها سؤال نمی کنند فقط می گویند دینت چیست کتابت چیست قبله ات کدام است این پنج، شش سؤالی که می کنند اینها جزء الفبای دین است خیلی ها می مانند اینکه در تلقین می گویند نترس، نهراس، بدان، اگر سؤال کردند بگو الله جلّ جلاله خدای من است کعبه قبله من است پیامبر من فلان است ائمه من فلان اند د