فایل پاورپوینت کامل شناخت و معرفت گوهر انسانی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شناخت و معرفت گوهر انسانی :

راه های فراوانی در مسائل اخلاقی مطرح است که از آن راهها هم به علم می رسیم و هم به عمل صالح; ولی آنها که راهی این راه بودند، این راه را همچنان ادامه دادند و می دهند و راهنمای یکدیگرند، فرمودند که بهترین راه چه در بخش علم و چه در بخش عمل، معرفت نفس است. انسان اگر گوهر ذات خود را بشناسد، هم در علوم به بسیاری از معارف دسترسی پیدا می کند و هم در اخلاق. هم گفتند: «مَنْ عَرَفَ نَفْسَهُ فَقَدْ عَرَفَ رَبَّهُ»[۱] که این مسئله توحید است ـ فعلاً مورد بحث نیست ـ و هم به ما فرمودند: «مَنْ کرُمَتْ عَلَیهِ نَفْسُهُ هَانَتْ عَلَیهِ شَهَواتُهُ»؛[۲] این بیان نورانی امیرالمؤمنین(سلام الله علیه) است که فرمود اگر کسی ارزش خود را بداند، جریان شهوت و غضب برای او بی ارزش خواهد بود. وجود مبارک امیرالمؤمنین(سلام الله علیه) که در حقیقت سخنگوی دین است در چند جمله و به عبارت های گوناگون فرمود که شما به اندازه بهشت می ارزید، اگر خود را به غیر بهشت فروختید مغبون هستید «إِنَّهُ لَیسَ لِأَنْفُسِکمْ ثَمَنٌ إِلاَّ الْجَنَّهَ فَلاَ تَبِیعُوهَا إِلاَّ بِهَا»[۳] هم برای بدنِ ما قیمت گذاری کردند و هم برای روح ما; بدن ما به اندازه بهشت جسمانی و روح ما به اندازه بهشت روحانی می ارزد. هم بهشت جسمانی بها می خواهد، کالا می خواهد و هم بهشت روحانی. فرمود اگر شما این بدنتان را به کمتر از بهشت جسمانی فروختید مغبون شدید و همچنین اگر روحتان را به کمتر از بهشت روحانی فروختید مغبون شدید، «فَلاَ تَبِیعُوهَا إِلاَّ بِهَا». پس اگر کلّ دنیا را به کسی دهند و او را وادار کنند که مسیر دین را عوض کند او مغبون می شود، زیرا جانش به اندازه بهشت می ارزد. بنابراین بیشترین و مهمترین و ضروری ترین کار این است که ما از حقیقت خود غفلت نکنیم؛ اگر حقیقت ما برای ما روشن شد، چون یک موجود فقیریم و ذاتاً به خدا مرتبطیم، خدا را خواهیم شناخت؛ هر وقت خواست جان ما را بگیرد، ما غفلت و غیبت نداریم، راحتیم و اگر حقیقت جانمان را شناختیم، دیگر می شویم «امّاره بالخیر» نه «امّاره بالسوء». در درون ما گوهری است که ما را به خوبی دعوت و امر می کند، چطور کسانی که خود را نشناختند گرفتار «امّاره بالسوء» هستند؟ این نفس «امّاره بالسوء» که انسان را به بدی امر می کند چیست؟ این شأنی از شئونی نفس است، اگر کسی بتواند آن را تهذیب کند و رهبری را به دست عقل و فطرت بسپارد، این می شود «امّار بالخیر»، «امّار بالحسن» و دیگر «امّاره بالسوء» نیست؛ آن گاه به آسانی انسان راه خیر را طی می کند. این بیان نورانی حضرت امیر برای آن است که ما امیرمان را عوض کنیم، این «امّاره بالسوء» را برداریم و «امّار بالحسن» را جایش بگذاریم؛ البته «امّار بالحسن» جای او محفوظ بود و اساس کار همان «امّاره بالحسن» بود. ذات اقدس الهی با این نظام ما را آفرید و فرمود: وَ نَفْسٍ وَ ما سَوَّاها فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها؛[۴]این فطرت و عقل ما را به خوبی دعوت می کند، ما را به نیکی دعوت می کند، لکن ما آمدیم این «امّاره بالحسن» را دفن کردیم قَدْ خابَ مَنْ دَسَّاها[۵] و آن «امّاره بالسوء» را به جای آن نشاندیم. کارهای اخلاقی، بحث های اخلاقی و گفتگوهای اخلاقی برای آن است که ما صاحب اصلی را به جای خودش برگردانیم، غدیر را غدیر کنیم و دیگر سقیفه را به جای غدیر ننشانیم. فرمود این «امّار بالحسن» است و اگر کسی راهی این راه شد، چون پیرو ائمه(علیهم السلام) است و گرچه هرگز به مقام آنها نمی رسد؛ ولی در بسیاری از کمال ها شبیه آنهاست.

یک بیان نورانی از امیرالمؤمنین (سلام الله علیه) است که خودش را معرفی می کند و مشابه آن بیان را هم درباره شاگرد خودش که مالک اشتر است دارد. وجود مبارک حضرت امیر(سلام الله علیه) درباره خودش فرمود: «ینْحَدِرُ عَنِّی السَّیلُ وَ لا یرْقَی إلَی الطَّیرُ»؛[۶]فرمود: من آن کوه بلندی هستم که کسی نمی تواند مرا فتح کند، هر کسی هم کوه پیما باشد و بخواهد قلّه را فتح کند، آن قلّه هایی که به آسمان رفته است ق