فایل پاورپوینت کامل شیخ غرب شناس

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل شیخ غرب شناس – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل شیخ غرب شناس شامل 51 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل شیخ غرب شناس:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل شیخ غرب شناس به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل شیخ غرب شناس به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل شیخ غرب شناس با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل شیخ غرب شناس با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل شیخ غرب شناس با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل شیخ غرب شناس را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شیخ غرب شناس :

شیخ مستبد بر دار رفت!

جریان مشروطه در تاریخ تحولات معاصر ایران یک جایگاه میانی در سیر تاریخ تکاملی شیعه محسوب می شود. معتقدم در تاریخ ایران، شیعه در دوره ی صفویه به هسته ی قدرت سیاسی وارد شد و ما برای اولین بار در صفویه توانستیم از حاشیه به هسته ی تاریخ اسلام و از حوزه ی علمیه وارد کاخ سلطان شویم و مناسباتی را که پیش از آن در مسجد تنظیم می کردیم اکنون از رأس هرم قدرت سیاسی یعنی از درون کاخ تنظیم کنیم. این مرحله، گام بلندی بود ولی به رغم همه ی مواردی که مثبت ارزیابی می شود، یک نقصی وجود داشت چرا که حتی با این که در درون هسته و در ذیل شاه بودیم، ما به عنوان جریان اجتهادی شیعه درصفویه جلو رفتیم و در آن قدرت گرفتیم اما همچنان شاه محور بود و بازهم باید شاه عباس حکم «شیخ الاسلامی» شیخ بهایی و شاه طهماسب حکم «شیخ الاسلامی» محقق کرکی را بدهد. با توجه به این مسائل ذکر نکات زیر در باب نهضت مشروطه حائز اهمیت است:

نکته ی اول این است که با وجود اینکه شاهان صفوی در دوره ی خود خدمت هایی هم کرده بودند، ما خواستیم در مشروطه یک گام از صفویه هم جلوتر بیاییم. از لحاظ نظام اندیشه ای، هنر اصلی که در مشروطه اعمال شد این بود که ما شاه محوری را هم حذف کردیم و خواستیم مناسبات نه بر محور شاه بلکه بر محور قانون باشد. در این زمینه با تأکید علما، قانونی تصویب شده بود که در آن باید قوانین مصوبه ی مجلس بر اساس شریعت و اصول اصیل اسلامی باشد یعنی دقیقاً شرع اسلام به طور نظری مبنا قرار گرفته بود ولی طبعاً از لحاظ عملی هم باید بررسی شود که روشنفکران چقدر التزام عملی داشتند؛ اما این نکته خیلی مهم بود که ما تلاش کردیم مناسبات اجتماعی عنصر ایرانی در عصر مشروطه دیگر با محوریت شاه صورت نگیرد بلکه با محوریت قانون، آن هم قانونی هم سو با شریعت اسلام اجرا شود. با توجه به این که این امر در تاریخ اقدام بسیار مهمی محسوب می شد، دراین راستا این حقیقت که توسط رهبر معظم انقلاب عنوان شده که «مشروطه در ذیل انقلاب اسلامی اهمیتش کمرنگ شده است» تعبیر کاملاً درستی است. وقتی مشروطه را با صفویه ارزیابی می کنیم یک گام جلوتر است و وقتی در مقایسه با انقلاب اسلامی تحلیل می کنیم یک گام عقب تر است. به تعبیر من وقتی روی انقلاب اسلامی بایستیم مشروطه را میانی می بینیم؛ اما وقتی مشروطه را نسبت به قبل آن نگاه می کنیم تعبیر رهبر معظم انقلاب که منحصر به فردترین حرکت تکاملی شیعه در حوزه ی مدیریت سیاسی است، تجلی می یابد.

اختلاف در روش ها بود

نکته ی دوم این که در حوزه ی اندیشه ی دینی، روح حاکم بر مشروطه را میرزای شیرازی (رحمهالله علیه) می دانم؛ یعنی کسی که در مشروطه حضور ندارد چرا که او در ۱۳۱۲ق از دنیا رفت و قانون مشروطه در ۱۳۲۴ق امضا شده است. تمام علمای حاضر در مشروطه اعم از مشروطه خواه و مشروعه خواه شاگردان بلافصل میرزا هستند، یعنی مراجع ثلاث مشروطه خواه شامل آخوندخراسانی، ملا عبدالله مازندرانی و میرزا خلیل تهرانی و از طرف دیگر مرحوم سید محمد کاظم طباطبایی یزدی صاحب عروه و مرجع تقلید مشروعه خواه، مرحوم شیخ فضل الله نوری، مرحوم ملا محمد آملی، مرحوم خمامی، مرحوم قربانعلی زنجانی، میرزا حسن مجتهد تبریزی که مجتهدین و مراجع مشروعه خواه هستند همه شاگردان بلافصل میرزای شیرازی هستند. توجه به این موضوع از آن نظر مهم است که بفهمیم اختلافی که در مشروطه بین علما افتاد اختلاف در مبنا نبود چرا که در مبانی مشکل نداشتند و از یک استاد درس گرفته و اشراق شده بودند، بلکه همان طور که رهبری می فرمایند اختلاف در تاکتیک و روش ها بود. در قضیه ی نهضت مشروطه که همه شاگردان میرزای شیرازی هستند، مبانی و نیت ها همه سر جایش هست و اختلاف فقط در تطبیق مصادیق است.

نکته ی سوم اینکه سهم روحانیت در مشروطه، سهم اساسی است؛ چراکه از دویست سال قبل هیچ نهضتی به جز قیام محمدتقی خان پسیان که در همان نطفه در منطقه قوچان و در اوایل دوران رضا شاه به دلیل وابستگی شاه به انگلیس و وابستگی این جریان به آلمان ها خفه شد وجود ندارد و مردم نه به سراغ این آمدند و نه سراغ آن رفتند. به عنوان یک کارشناس در تاریخ معاصر تأکید می کنم که به جز قیام محمد تقی خان پسیان در دویست سال اخیر، هیچ قیامی نداریم که رهبری آن با روحانیت نبوده باشد. در نهضت مشروطه هم ماجرا همین است. در همین راستا قبل از مشروطه دو مرکز داریم که مناسبات قانونی در این دو مرکز حل و فصل می شود: محاضر شرع و دیگری محاکم عرف. در محاکم عرف اسناد حقوقی، حکومتی و دولتی مثل قرارداد ایران و دیگر کشورها ثبت می شود اما در محاضر شرع مراسم مردمی شامل عقد، ازدواج، طلاق، معاملات زمین، دعواها و غیره ثبت یا حل و فصل می شد. اعتبار محاضر شرع در برابر محاکم عرف خیلی بالاست تا جایی که ناصرالدین شاه می گوید: «محاکم عرف فراش باشی محاضر شرع است»؛ این جایگاه علما در آن زمان بود. محاضر شرع آن قدر محترم بوده که مکرر داریم وقتی بین مسیحیان و یهودیان دعوا می شد، علمای خودشان را قبول نداشتند و ادعا می کنند محاضر هر چه حکم کند، قبول است. به طوری که وقتی آقا نجفی اصفهانی از دنیا رفت، چند روز یهودی ها و مسیحی ها برایش عزاداری گرفتند که حاکی از نفوذ بالای این افراد بود. نهضت مشروطه که تحت عنوان نهضت عدالتخواه مطرح شد در واقع تقاضای بسط این محاضر شرع است. چون علما دیده بودند محاکم عرف جواب گو نیست و خیانت می کنند، می خواستند محاضر شرع را گسترده کنند تا شامل اقدامات حکومتی هم بشود؛ به تعبیر رهبر معظم انقلاب محاضر شرع یا همان عدالتخانه فرمول عدالت ایرانی است.

درس مشروطه به انقلاب اسلامی

نکته ی چهارم در باب این است که چرا مشروطه شکست خورد. باید گفت که نه مردم بی دین و نه علما خواب بودند ولی این سؤال مطرح است که با توجه به اینکه هم مردم آگاه و هم علما در صحنه حاضر بودند، چرا مشروطه به این عاقبت دچار شد؟ یک اتفاقی در مشروطه رخ داده که تا قبل از مشروطه از اساس نیفتاده و برای بعد مشروطه مخصوصاً برای انقلاب اسلامی درس شده است. با توجه به تجربه ی مشروطه امام آگاهانه نگذاشت این اتفاق بیفتد و آن اتفاق اختلاف بین علما بود. ما هیچ نهضتی قبل از مشروطه نداریم که علمایی که در آن نهضت در رأس هستند اختلاف داشته باشند، اختلافی که در آن فتوای جداگانه بدهند. مثلاً در جنگ های ایران و روسیه میرزا مسیح مجتهد تهرانی با حضور مردم درجنگ مخالفت کرد اما فتوا نداد و فقط نظر خود را اعلام کرد و مقابل علما نایستاد. اما در جریان مشروطه داستان جور دیگری رقم می خورد یعنی بین علما اختلاف شد و راز اصلی شکست مشروطه همین اختلاف علماست. علت اختلاف ها متعدد است و مهمترین علت این است که رهبری حادثه از مرکز حادثه دور است. رهبر اصلی نهضت آخوند خراسانی در نجف و مرکز حادثه تهران است و این دور بودن باعث شده که رهبر نتواند خوب آدم ها و جریان ها را رصد کند. البته استعمار هم تجربه ای از نهضت تنباکو بدست آورده بود.

خاطره ای را مرحوم مدرس نقل می کنند که «من بعد از نهضت تنباکو خدمت میرزای شیرازی رفتم و به ایشان عرض کردم که الحمدلله فتوای شما خوب گرفت و همه چیز رو به راه شده است. وقتی این را گفتم مرحوم میرزای شیرازی گریه کرد و گفت: حالا که دشمن به جایگاه این پایگاه علم پیدا کرده است، دیگر نمی توان روی این پایگاه سرمایه گذاری کرد. خیلی طبیعی است که وقتی تمام کاسه کوزه ها و برنامه ریزی های استعمار توسط یک فتوا به هم ریخت، حتماً برنامه ای خواهند ریخت و جلسه خواهند گذاشت که این آقا کیست که با یک فتوا چند دهه کار ما را به هم می ریزد و بعد پایگاه مرجعیت را می شناسند و روی آن سرمایه گذاری می کنند.» پانزده سال بعد نهضت مشروطه شکل گرفت و من معتقدم روی این پایگاه سرمایه گذاری می