فایل پاورپوینت کامل صبر و شکیبائی در سیره امام حسین علیه السلام

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل صبر و شکیبائی در سیره امام حسین علیه السلام – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل صبر و شکیبائی در سیره امام حسین علیه السلام شامل 38 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل صبر و شکیبائی در سیره امام حسین علیه السلام گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل صبر و شکیبائی در سیره امام حسین علیه السلام با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل صبر و شکیبائی در سیره امام حسین علیه السلام از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل صبر و شکیبائی در سیره امام حسین علیه السلام با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل صبر و شکیبائی در سیره امام حسین علیه السلام را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل صبر و شکیبائی در سیره امام حسین علیه السلام :

این صفت از اصول اخلاق حمیده و ملکات پسندیده است و آیات شریفه و احادیث در فضیلت آن بسیار است، و در بیش از هفتاد موضع در قرآن مذکور است. از جمله این آیات است:

(اِنِّما یوفَّی الصّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَیرِ حِساب)[۱].

(وَلَنَجْزِینَّ الَّذینَ صَبَرُوا اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ ما کانُوا یعْمَلُونَ)[۲].

(وَ اَصْبِرُوا اِنَّ اللهَ مَعَ الصّابِرینَ)[۳].

(وَجَعَلْنا مِنْهُمْ اَئِمَّهً یهْدُونَ بِاَمْرِنا لَمّا صَبَرُوا)[۴].

(اِصْبِرُوا وَ صابِرُوا)[۵].

(وَاصْطَبِرْ لِعِبادَتِهِ)[۶].

(یا اَیهَا الَّذینَ آمَنُوا اِسْتَعینُوا بِالصَّبْرِ وَ الصِّلوهِ اِنَّ اللهَ مَعَ الصّابِرِینَ)[۷].

و از روایات، این حدیث معروف و معتبر کافی است: فی اِیمان لا صَبْرَ مَعَهُ».

از حضرت امیر المؤمنین نیز روایت است: «اِطْرَحْ عَنْک وارِداتِ الْهُمُومِ بِعَزائِمِ الصَّبْرِ، وَ حُسْنِ الیقینِ»[۸].

و از حضرت امام حسن مجتبی علیه السّلام ـ در حدیث است که فرمود:

آزمایش کردیم، و آزمایش کنندگان آزمایش کردند، ندیدیم چیزی را که وجودش سودمندتر و عدمش زیان بارتر باشد از صبر. با صبر همه امور مداوا می شود، و صبر بغیر خود مداوا نمی شود[۹].

راجع به فضیلت صبر و تعریف و مراتب و درجات و اقسام آن، مراجعه به کتابهای حدیث و اخلاق مانند بحار، المحجه البیضاء، جامع السعاده و معراج السعاده مفید و سودمند است.

راغب در مفردات القرآن می گوید: حَبْسَها عَنْهُ»

از آنچه عقل و شرع بازداشتن نفس را از آن لازم می شمارند.

از آیات و روایات، علاوه بر آنکه بلندی مقام و رتبه صابران معلوم می گردد، دانسته می شود که صبر، کلید برکات و مقدمه نیل به تمام مقامات معنوی و شرط توفیق در هر کار و کسب هر فضیلت است.

حسین علیه السّلام ـ در مقام صبر امتحانی داد که دوست و دشمن از آن در شگفتی شدند، بلکه فرشتگان آسمان (برحسب فقره زیارت ناحیه مقدسه: «وَلَقَدْ عَجَبَتْ مِنْ صَبْرِک مَلائِکهُ السَّماءِ»[۱۰]) نیز از آن صبر و شکیبایی در تعجب ماندند، و ظهور این فضیلت از آن حضرت بنوعی شد که سخن از صبر و خویشتن داری آن امام شهید از توضیح واضحات است مع ذلک از جهت فائده اخلاقی چند قسم از اقسام عالی صبر را بیان می کنیم و سپس موقف عظیم و بی نظیر آن حضرت را در هریک نشان می دهیم:

صبر در جهاد: صبر در جهاد اینست که مجاهد فی سبیل الله به واسطه ورود جراحات و زخم اسلحه پشت به میدان نکند و از زخمهای کاری، پریشان خاطر نشود و روحیه اش از یورش و حمله دسته جمعی قوای مسلّح دشمن ضعیف نگردد.

یکی از علل فتوحات مسلمانان در صدر اسلام همین حال صبرشان در جهاد بود که برای کسب ثواب و فوز به قرب خدا در میدانهای نبرد، آسوده حواس و با اطمینان صابرانه جهاد می کردند. قرآن از این مردم مدح کرده، و صبر در حین بأس که در آیه: (وَ الصّابِرینَ فِی الْبَأْساءِ وَ الضَّرّاءِ، وَ حینَ الْبَأْسِ)[۱۱]

ذکر شده همین صبر در هنگام جهاد و قتال است.

و در آیه دیگر می فرماید: (کمْ مِنْ فِئَه قَلیلَه غَلَبَتْ فِئَهً کثیرَهً بِاِذْنِ اللهِ وَاللهُ مَعَ الصّابِرینَ)[۱۲].

این افتخار در میدانهای جهاد اسلامی در درجه نخست نصیب علی علیه السّلام ـ و خاندانش بود که در هیچیک از جنگها پشت به جهاد نکردند. علی علیه السّلام ـ در جنگ بدر، حنین، احزاب و غزوات دیگر که شرکت داشتند در نهایت صبر و تحمل، ثابت قدم بودند به طوری که در جنگ احد نود جراحت بر بدنش رسید و همچنان رزم می کرد و از پیغمبر و اسلام مردانه و صادقانه دفاع نمود. برادر آن حضرت جعفر بن ابیطالب در جنگ موته بیش از هفتاد زخم شمشیر و نیزه بر بدنش وارد شد، و آن مجاهد فی سبیل الله پرچم اسلام را نگاه داشت تا دستهایش را قطع کردند، و همچنان ثبات ورزید تا او را برحسب بعضی تواریخ به دو نیمه ساختند.

حسین علیه السّلام ـ به روایت ابن اثیر و مسعودی و نقل عقّاد، سی و سه طعن نیزه، و سی و چهار زخم شمشیر و خنجر برداشت که این شصت و هفت زخم بغیر از زخم تیرها بود.

عقّاد نقل کرده که مجموع جراحاتی که اثرش در لباس آن حضرت بود صدو بیست جراحت بوده بلکه از بعضی روایات استفاده می شود که مجموع جراحات وارده بر آن بدن عزیز خدا از شمشیر و تیر و نیزه و سنگ، بیش از سیصد و ده جراحت بوده است و به اتفاق تمام این زخمها از پیش رو و سینه مطهر بر آن حضرت رسید[۱۳].

با این کثرت جراحات جنگ می کرد و رجز می خواند و حمله های مردانه می کرد و تا ممکن بود سواره و سپس پیاده، و حتی آن وقتی که بر زمین افتاده بود با کمک شمشیر برمی خاست و آن مردمی را که ننگ عالم انسانیت شدند از خود دور می کرد، و دفاع می نمود و صبر داشت.

صبر در مصیبت جوانان و برادران و اصحاب: این نوع صبر از صبر بر جراحات، و آلام بدنی به مراتب دشوارتر، و از پا درآورنده تر است. اما حسین که صبر و شکیبائیش از کوههای عالم بیشتر بود در داغ مرگ جوانان و برادران، و مصیبت بهترین اصحاب و یاران که همه را با لب تشنه در پیش رویش به فجیع ترین وضعی شهید می ساختند و بدنشان را پاره پاره می کردند، صبری کرد که از آغاز عالم تا به حال چنان صبری از کسی آشکار نشده است. طفل شیرخوارش را در بغلش تیر می زدند و هلاک می کردند. فرزند کوچک برادرش را در آغوشش بعد از آنکه دستش را با شمشیر قطع کردند به طوری که با پوست آویخته شد، شهید کردند.

کودک خردسال دیگرش را که لرزان از خیمه بیرون آمده بود با ضربت عمود، تشنه کام کشتند. در تمام این مصیبات جانکاه صبر می کرد، حتی کودکی را که شمشیر دشمن دستش را قطع کرده بود مانند مردان دنیا دیده; امر به صبر می کرد و می فرمود: «یا ابْنَ اَخی اِصْبِرْ عَلی ما نَزَلَ بِک، وَ احْتَسِبْ فی ذلِک الخَیرَ» را خیر حساب کن!.

اهل بیتش را در معرض اسیری می دید با اینکه این مصیبت برای او که مجسمه غیرت و مردانگی بود بسیار سخت و جانگداز بود صبر فرمود، و آنها را به صبر و وقار و خ