بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل عدالتخواهی  در سیره امام حسین علیه السلام :

خاندان علی علیه السّلام ـ به عدالت و حمایت از مظلوم همانندی در عالم ندارند. حکومتشان حکومت حق و عدالت و سیره و رفتارشان دادگری و دادخواهی برای مظلومین بود. اگر می شنیدند به کسی ستمی شده ناراحت می شدند و تا برای او دادخواهی نمی کردند آسوده نمی گشتند.

حکایاتی که از عدل علی در کتابهای تاریخ است نشان می دهد که او دلباخته حق و فانی در عدالت بود. او به فرزندانش وصیت کرد:

«کونا لِلظّالِمِ خَصْماً، وَ لِلْمَظْلُومِ عَوْناً»

دشمن ستمگر و یار ستمدیده باشید.

حسین علیه السّلام ـ فرزند آن پدر و وارث همان صفات بود. از ستمهائی که بنی امیه و عمّال آنها به مردم می نمودند بیش از همه کس رنج می کشید، و به شدت ناراحت می شد.

قیام او، قیام علیه ظلم و بیداد و ستمگری، و نهضت او نهضت نجات بخش ستمدیدگان و مظلومین بود.

در مزاج حسین مانند جد و پدرش و برادرش هیچ چیزی مانند مناظر خداپرستی و عدالت و دادگری لذت بخش و شیرین نبود، و هیچ چیز مثل صحنه های غم انگیز کفر و ظلم و بیداد ستمگران تلخ و ناگوار نبود تا آنجا که ممکن بوده و به هر نحو میسر می شد از شرافت، آبرو، ناموس و جان و مال مسلمانها دفاع می کرد.

یکی از داستانهائی که از آن شدت علاقه حسین به دفاع از مظلومین و حمایت از بیچارگان بی پناه ظاهر می شود، داستان اُرینب دختر اسحاق و همسر عبدالله بن سلام است.

این داستان معروف، پرده از انحطاط، سقوط اخلاقی، پستی بنی امیه و رذالت معاویه و یزید بر می دارد و نشان می دهد که چگونه غاصبان مسند خلافت و حکومت مسلمین آلوده دامان و بی بهره از شرف انسانی بودند:

این داستان را ابن قتیبه، شبراوی