بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل عملیات های سازمان با پشتیبانی عراق، علیه ایران :

پنجم مرداد سال ۶۷، نیروهای انقلاب اسلامی ایران، در پاسخ به تهاجم سازمان مجاهدین خلق به خاک کشور، طی عملیات مرصاد، ضربه نهایی را به این منافقین زدند. عملیات مرصاد طی دو روز در ۵ و ۶ مرداد صورت گرفت و در نهایت غروب روز دوم، باقی مانده منافقین به طور کامل از مرز های ایران عقب نشینی کردند. رجانیوز بمناسبت سی امین سالگرد پیروزی این عملیات غرور آفرین، در ابتدا به بازخوانی ارتباط و همکاری سازمان با رژیم بعث پرداخته و سپس روند عملیات مرصاد را مرور می کند.

به گزارش رجانیوز، پس از ناکامی سازمان مجاهدین خلق در جنگ شهری علیه جمهوری اسلامی ایران و از بین رفتن رده های بالا، از سال ۶۱ اعضای این فرقه به دستور رجوی، راهی عراق می شوند. انتخاب کشور عراق به عنوان مقصد بعدی سازمان، دو عامل کلی داشت؛ اول اینکه عراق در همسایگی جمهوری اسلامی ایران بود و به تبع، سازمان نیز به مرز های ایران نزدیک بود. عامل دومی که رهبران سازمان را ترغیب به انتخاب عراق برای مهاجرت کرد، جنگ میان رژیم بعث و جمهوری اسلامی بود.

سازمان به این نتیجه رسیده بود که برای ضربه زدن به انقلاب اسلامی، نیاز به پشتیبانی رژیم بعث دارد. چرا که هر دو یک هدفی را دنبال می کردند؛ نابودی جمهوری اسلامی ایران. ناگفته نماند دلیل دیگر انتخاب عراق به عنوان مقصد سازمان این بود که کشور دیگری به غیر از عراق حاضر به پذیرش این گروهک نبود. و از آنجایی که صدام نیز برای ضربه زدن به ایران به کسانی احتیاج داشت که برایش جاسوسی کنند، با آغوش باز رجوی و فرقه اش را پذیرفت.

مسعود جابانی عضو سابق سازمان که خود درعملیات نظامی داخل عراق به شدت زخمی شده بود، درباره نوع روابط سازمان و عراق چنین می نویسد: “کشور عراق زمین و تدارکات و تجهیزات نظامی و لجستیکی و هزینه ارتش آزادیبخش مجاهدین را تأمین می کرد و در مقابل، مجاهدین اطلاعات جبهه ها و تحرکات نظامی ایران و شنود بی سیم ارتش ایران را به دولت عراق می داد….این عراق بود که کاملاً سازمان را در خدمت خود گرفته بود.”

همکاری سازمان با رژیم بعث به حدی بوده است که مهدی خوشحال عضو سابق سازمان نیز، با استناد به اسناد و مدارکی که از همکاری های اطلاعاتی سازمان و عراق در اروپا منتشر شده است، درباره همکاری سازمان با رژیم بعث می نویسد: “مجاهدین خلق نه تنها به راحتی آب خوردن اطلاعات سرّی کشورشان را در اختیار عراقی ها قرار می دادند بلکه رهبرشان برای خوش رقصی نزد افسران اطلاعاتی عراق، نه تنها ایرانی بودنش را منکر می شد، بلکه صریحاً وطن خود را عراق و خون خود را هم عراقی میخواند.”

سازمان معتقد بود با توجه به پشتیبانی قدرت های بزرگ از عراق و این کشور ها با جمهوری اسلامی ایران، عراق پیروز جنگ خواهد بود. به همین خاطر بود که سازمان در جنگ میان عراق و جمهوری اسلامی، به کشورخود خیانت کرده و در کنار عراق قرار گرفت.

تحلیل رهبری سازمان درباره نتیجه جنگ این بود که ایران، به دلیل بسته بودن راههای بازگشت به صلح، ناچار به ادامه جنگ خواهد بود. رجوی معتقد بود که هر قدر جنگ میان ایران و عراق ادامه داشته باشد، از طرفی توان نظامی و منابع اقتصادی ایران تحلیل می رود و از طرفی دیگر صلح بین دو کشور غیر ممکن تر می شود.

از همین رو پذیرش قطعنامه ۵۹۸ از طرف ایران، برای سازمان دور از انتظار بود.

فایل پاورپوینت کامل عملیات های سازمان با پشتیبانی عراق، علیه ایران؛

اول مرداد سال ۶۶، نیروهای سازمان یک پایگاه کوچک در منطقه مرزی چنگوله در نزدیکی شهر مهران را مورد حمله قرار می دهند که طی آن بنا به گفته های اسناد موجود، ۱۶ نفر از افراد مستقر در پایگاه به اسارت نیروهای سازمان در می آیند.

در نیمه شب سوم مرداد همان سال نیز، نیروهای سازمان با پشتیبانی توپخانه ارتش بعث عراق، به یک پایگاه دیگر در منطقه سرپل ذهاب حمله می کنند و به گفته اسناد، از ۲۴ نیروی ایرانی حاضر در پایگاه، ۲۰ نفر به اسارت منافقین در می آیند.

در تاریخ ۹ مرداد نیز، سازمان با پشتیبانی ارتش عراق، به پایگاههای سپاه در گیلانغرب حمله می کند که با مقاومت نیروهای ایرانی، سازمان در این تهاجم ناکام می ماند.

۲۶ مرداد همان سال، نیروهای سازمان با کمین در مسیر ارتش در منطقه مرزی سورن از توابع بانه، ۴ نفر از نیروهای ارتشی را به شهادت می رسانند.

۳۱ مرداد سازمان با همکاری ضد انقلاب منطقه سردشت، به پایگاههای ارتش حمله کرده و سه تن از نیروهای ارتش را به شهادت می رساند.

۳۱ شهریور نیز نیروهای سازمان با پشتیبانی ارتش عراق، به یکی از پایگاههای سپاه در منطقه مهران حمله کرده و ۸ پاسدار را به شهادت می رسانند. سازمان این حمله را که با کمک عامل نفوذی در پایگاه انجام دادند را پیروزی درخشان نامید.

پس از این حمله های منافقین به نیروهای ایرانی در منطقه جنوب کشور، تا بهار ۶۷، سازمان عملیات های مسلحانه علیه جمهوری اسلامی را متوقف می کند.

آخرین تلاش ها؛

عملیات های سازمان در سال ۶۶ و حمایت قدرت های دنیا از آنها، احساس قدرت کاذبی در رهبری سازمان ایجاد کرد. به طوری که سازمان از عملیات