فایل پاورپوینت کامل غالیان در زمان امام باقر و امام صادق علیهماالسلام

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل غالیان در زمان امام باقر و امام صادق علیهماالسلام :

حکومت عباسیان بعد از انقراض دولت بنی امیه و با زیرکی خاصی، برای پیشبرد نهضت و استفاده از شور و احساسات مردم درباره محمد بن حنفیه و فرزندش عبدالله -ابوهاشم- غلو کردند و آنان را امام قرار دادند، تا بتوانند خلافت خود را منتسب به فرزندان حضرت علی (علیه السلام) بنمایند و چنین القاء کنند، که آل علی (علیه السلام) به نفع این خاندان از حکومت دست برداشته و با این طریق خلافت را تصاحب کنند و این درست زمانی بود، که تقریباً فشار سیاسی و اجتماعی از خاندان اهل بیت پیامبر کمتر شده بود و ائمه معصومین، امام باقر و امام صادق (علیهما السلام) توانستند در آن برهه از زمان به نشر علوم دینی و الهی بپردازند. اما در همین دوران هم غلات وجود داشتند، فرقه هایی از غلات طرفدار بنی عباس که با عقاید عجیب و غریب خود انحرافاتی را در میان مسلمانان رواج دادند، به طوری که مستقیماً از طرف امامان شیعه (علیهم السلام) طرد می شدند و این حضرات با افشاگری خود در هر زمان و مکانی خطر آنان را به مردم گوشزد می کردند و حتی آنان را مورد لعن قرار می دادند. ما در این نوشتار مختصر به طور اجمال به معرفی این فرقه ها که در زمان این دو امام بزرگوار بودند، می پردازیم.

کربیّه:

که به عنوان یاران ابن «کرب» یا «ابوکرب ضریر» معرفی شده اند؛ به او نسبت داده اند که معتقد بود، محمد بن حنفیه ملقبّ به «مهدی» است و این لقب را حضرت علی (علیه السلام) به او داده، او نمرده و نخواهد مرد و هم اکنون غائب است و مکان او معلوم نیست و ظهور خواهد کرد…[۱]

جناحیّه:

این فرقه را منسوب به «عبدالله بن معاویه بن عبدالله بن جعفر بن ابی طالب» می دانند و چون جعفر پس از شهادت از طرف پیامبر ملقّب به ذوالجناحین شد، این فرقه را جناحیّه نامیده اند. این شخص در سال (۱۲۷ هجری) در کوفه بر علیه عاملان بنی امیه قیام کرد. . . و نهایتاً کشته شد.[۲]

مُغَیریّه:

این فرقه منسوب به «مغیره بن سعید بَجَلی» است که در زمان امام باقر (علیه السلام) زندگی می‏کرد، او یکی از هفت نفری است که مورد لعن امام صادق (علیه السلام) قرار گرفته است، چرا که او خود را نائب امام باقر (علیه السلام) معرفی کرد و سپس امام را به حدّ خدایی رساند و خودش را پیامبر و امام از طرف او به مردم معرفی نمود.[۳]

بیانیّه:

این فرقه منتسب به «بیان بن سمّان تمیمی نهدی» است، او یکی از هفت نفری است که مورد لعن امام صادق (علیه السلام) قرار گرفت، او خود را با آیه ای از قرآن تطبیق می کرد: «هذا بَیانٌ لِلنّاسِ. [آل عمران/۱۳۸] این بیانی است برای مردم. » او یار و همکار مغیره بود، که با او به هلاکت رسید و عقاید او جدای از عقاید مغیره نبود. [۴]

حارثیّه:

این فرقه را دو فرق جدا شمرده اند، یکی پیروان «حارث شامی» و دیگری پیروان «عبدالله بن حارث مدائنی». عالم اهل سنت، شهرستانی این فرقه را همان فرقه «اسحاقیه» می داند. در هر حال، هر دو نفر اینان جزء هفت نفری هستند که امام صادق (علیه السلام) آنان را مورد لعن قرار داده است. گفته اند که پیروان حارث شامی یا مدائنی معتقد به امامت «ابوهاشم عبدالله بن محمد بن حنفیّه» می باشند…[۵]

صائدیّه:

این فرقه را منسوب به «صائد نهدی» می دانند و این شخص یکی از لعن شدگان از طرف امام صادق (علیه السلام) است، عقاید این شخص در حقیقت همان عقاید و تفکرات باطل فرقه مغیریّه و بیانیّه است و چیز بیشتری نیست. [۶]

حربیّه:

این فرقه را منسوب به عبدالله بن عمرو بن حرب کندی کوفی می دانند، شایان ذکر است که این فرقه را از جمله فرق انشعابی «کیسانیه» به حساب می آورند، او به خاطر اشتباه و دروغی که طی قضیه ای بیان داشته بود، پیروانش از اطراف او پراکنده شدند و به فرقه «حارثیّه» پیوستند. [۷]

منصوریّه:

این فرقه منسوب به ابومنصور عِجلی، یکی از طوایف کوفه می باشد، او فردی صحرانشین و بی سواد بود، او بعد از شهادت امام باقر (علیه السلام) ادعا کرد، که امام سجاد (علیه السلام) او را جانشین امام باقر (علیه السلام) قرار داده است. او بعداً خود را پیامبر نامید و گفت بعد از من شش نفر دیگر از فرزندان من به پیامبری می رسند که آخرین نفر از اینان قائم است. [۸]

حسینیّه:

این فرقه پیروان «حسین»، یکی از فرزندان ابو منصور عجلی می باشند که بعد از پدر، مدعی نبوّت شد و طرفدارانی به او پیوستند و اموال زیادی نزد او جمع شد، طوری که در پیشبرد فرقه پدرش نقش زیادی داشت و در زمان خلافت مهدی عباسی خودش و پیروانش به دار آویخته شدند.[۹]

محمدیّه:

گروهی از پیروان ابومنصور عجلی که بعد از مرگ او