فایل پاورپوینت کامل فرزندان و مدیریت محتوای غیر اخلاقی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل فرزندان و مدیریت محتوای غیر اخلاقی :

شاید یک نظرسنجی از والدینی که در خانه نوجوان دارند یا بچه های شان این سن را رد کرده اند نشان بدهد که طیف وسیعی از والدین حتی برای یک بار با این مسئله روبه رو شده اند. روزی که از روی شک و تردید یا اتفاقی در موبایل فرزندشان تصویر یا فیلمی را دیده‎ اند که نباید آن را می دیدند و یا اصلا انتظار دیدنش را هم در موبایل فرزندشان نداشته اند.

در این جور مواقع والدین واکنش های متفاوتی از خود بروز می دهند اما واقعیت این است که اغلب والدین در واکنش به تماشای محتوای غیراخلاقی در موبایل فرزندشان یا دچار یاس و و خود سرزنشی نسبت به نوع رابطه با فرزندشان می شوند یا نمی توانند خونسردی شان را حفظ کنند و عکس العملی نشان می دهند که اوضاع را بدتر می کند.

در گزارش پیش رو، روان شناس بالینی کودک و نوجوان ضمن ارائه راهکار برای والدین در مواجه با این وضعیت می گوید که تماشای محتوای غیر اخلاقی از سمت نوجوان لزوما به معنای انحراف جنسی نیست و ممکن است پیامد اثرات روحی و روانی دیگری باشد. موضوعی که هم روی آن صحه می گذارد و در توضیح مسئله شرعی ماجرا برای نوجوان، از لزوم وظیفه شرعی والدین برای پیشگیری و کنترل کنجکاوی نسبت به محتوای نامناسب گفته می شود.

والدین باید خونسردی شان را حفظ کنند

والدین معمولا اتفاقات مربوط به بلوغ جنسی یا کنجکاوی بچه ها نسبت به مسائل جنسی را یک اتفاق غیرمنتظره وشوک آور تلقی می کنند. درحالی که همان قدر که اتفاقاتی مثل از پوشک گرفتن بچه، از شیر گرفتن او یا چهار دست و پا راه رفتنش طبیعی هستند، بلوغ جنسی، آگاهی از بدن و کنجکاوی نسبت به این مسائل هم جزئی از فرآیند رشد انسان است.

پس اگر والدی متوجه کنجکاوی و حساسیت فرزندش نسبت به مسائل جنسی شد و در موبایل و تبلت شخصی او عکس و فیلم غیراخلاقی مشاهده کرد اولین واکنش باید واکنشی عاقلانه و به دور از تصمیمات هیجانی باشد. معمولا والدین در مواجهه با این مسئله سریعا روحیه خود را می بازند و می گویند: «این چه بلایی بود سرمان آمد؟»، «بچه من که تا دیروز سرش توی کتاب و درسش بود»

دسته ای دیگری از والدین هم خودشان را سرزنش می کنند. مثلا می گویند:«من چه مادر بدی هستم که متوجه این موضوع نشدم». یعنی دچار احساس گناه می شوند که انگار به خاطر کم توجهی آن ها فرزندشان به تماشای محتوای غیراخلاقی گرایش پیدا کرده است. این واکنش ها باعث بروز حجم زیادی از هیجانات و افکار منفی می شود که واکنش های نسنجیده را هم به دنبال دارد. مثلا مادر، اینترنت خانه را قطع می کند یا پدر موبایل بچه را از او می گیرد یا دستور می دهد که دیگر نباید با دوستانی که من فکر می کنم ماجرا زیر سر آنهاست در ارتباط باشی!

توصیه ما به والدین این است که قبل از این رفتارها و تصمیمات هیجانی اول از همه خودشان را کنترل کنند. والدینی که بر رفتار و هیجانات خود کنترل ندارند نباید انتظار داشته باشند که فرزندشان به آن ها اعتماد کند و درباره مسائل حساسیت برانگیز با آنها راحت باشد. پس طبیعی است که از راهی مثل مخفی کردن یا اعتماد کردن به دوستان دنبال پاسخگویی با این کنجکاوی های طبیعی برود.

برای کودک هندوانه در بسته نباشید

واقعیت این است که رشد کودک یک مسیر دارد و ما به عنوان والد اگر بخواهیم در برهه های حساسی مثل نوجوانی در مواجهه با فرزندمان درست عمل کنیم باید بذر این عمل درست را از قبل بکاریم. والدین باید در طول مسیر رشد، ذهنشان را در اختیار کودک قرار بدهند و از کودک هم بخواهد ذهنش را در اختیار آن ها قرار بدهد. بعضی از والدین خودشان مثل یک هندوانه دربسته یا یک صندوقچه قفل شده هستند ولی از فرزندشان انتظار دارند که تمام افکارش را برای آن ها بازگو کند.

در موقعیت های مختلف والدینی، ما باید به کودک این اطمینان را بدهیم که برای او یک پایگاه قابل اطمینان و قابل اتکا هستیم. هیچ اشکالی ندارد اگر به فرزند در آستانه نوجوانی مان بگوییم: «تو داری بزرگ می شوی و ممکن است من نتوانم خیلی از دغدغه های تو را درک کنم. اما دوست دارم تو کمکم کنی تا دنیا و افکارت را بفهمم و درک کنم» این دست رفتارها کودک را به سمتی می برد که اولین مرجع هر سوال و هرپرسشی که برایش پیش می آید؛ حتی درباره مسائل جنسی والدینش باشند. چون والدینش را آدم هایی دیده که قرار نیست از سوال های او درباره مسائل حساسیت برانگیز برآشفته بشوند، ساختار روانی شان به هم بریزد و تبدیل به آدم هایی عصبانی و غیرقابل پیش بینی بشوند.

پس یک پیشگیری خوب این است که قبل از این که کودک به سن کنجکاوی درباره مسائل جنسی برسد به او این اطمینان را بدهیم که من نسبت به همه سوال ها و کنجکاوی های تو پذیرش دارم و هرچه باشی تو را دوست دارم.

به روی نوجوان نیاورید تا حرمت ها حفظ بشود

اما اگر ما والدینی بودیم که این مسیر را طی نکردیم و فهمیدیم که کودک سابق و نوجوان فعلی ما تصمیم گرفته جواب سوال ها و کنجکاوی های ذهنی اش را خودش پیدا کند کار سخت تری داریم.

روزی پدر یا مادر لب تاپ فرزندش را باز می کند و با محتواهای غیراخلاقی روبه رو می شود. توصیه من به عنوان روان شناس این است که در عین حفظ خونسردی در ابتدای امر این موضوع را به روی فرزندمان نیاوریم. در قدم اول لب تاپ را ببندید و به نوجوان چیزی نگویید.

این کار دو مزیت دارد. اول اینکه در اصطلاح روی شما به روی فرزندتان باز نمی شود و حریم و حرمتی در این بین شکسته نمی شود. دومین مزیتش هم این است که اعتماد نوجوان به شما سرجایش باقی می ماند. درست است که والدین در این لحظه می توانند مچ فرزندشان را بگیرند و فرزند هم مسلما خطاکاری اش را می پذیرد اما در عمل والدینش را به چشم افرادی می بیند که مدام وسائل شخصی او را چک می کنند و او را می پایند. این احساس پاییده شدن یکی از بدترین احساسات برای فرزندان در چارچوب یک خانواده است و اثرات بسیار سوئی روی رفتار آن ها دارد.

اما این به معنای رها کردن اوضاع نیست. بعضی از والدین تصمیم می گیرند که موضوع را به فرزندشان نگویند اما خودآگاه یا ناخودآگاه رفتارهایی بروز می دهند که تاثیرات بدتری دارد. مثلا ناگهانی وارد اتاق فرزندشان می شوند یا دنبال فرصتی هستند تا در غیاب او موبایلش را بررسی کنند. این رفتارها به وسواس واضطراب در والدین