فایل پاورپوینت کامل فلسف? حرمت ربا

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل فلسف? حرمت ربا – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل فلسف? حرمت ربا شامل 96 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل فلسف? حرمت ربا گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل فلسف? حرمت ربا با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل فلسف? حرمت ربا از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل فلسف? حرمت ربا با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل فلسف? حرمت ربا را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل فلسف? حرمت ربا :

مناسب به نظر می رسد متن روایت حضرت امام رضا (عَلَیهِ السَّلامُ) را که در ‎ ‎ این موضوع از کتاب وسائل الشّیعه و مُسنَدِ الأِمام الرضا (ع) ‎[۱]‎ آورده شده، مورد تجزیه و ‎ ‎ تحلیل قرار دهیم:

«عَن مُحَمَّدِ بنِ سَنانٍ أَنَّ اَبَالحَسَنِ عَلِیَّ بنَ مُوسَی الرِّضا(ع) کَتَبَ اِلَیهِ فِیما کَتَبَ مِن ‎ ‎ جَوابِ مَسائِلِهِ: عِلَّهُ تَحْرِیمِ الرِّبَا إِنَّمَا نَهَی اللهُ عَزَّوَجَلَّ عَنْهُ، لِمَا فِیهِ مِنْ فَسَادِ الْأَمْوَالِ لِأَنَّ الْإِنْسَانَ إِذَا اشْتَرَی الدِّرْهَمَ بِالدِّرْهَمَیْنِ کَانَ ثَمَنُ الدِّرْهَمِ دِرْهَماً وَ ثَمَنُ الْآخَرِ بَاطِلًا فَبَیْعُ الرِّبَا ‎ وَ شِرائُهُ وَکْسٌ عَلَی کُلِّ حَالٍ عَلَی الْمُشْتَرِی وَ عَلَی الْبَائِعِ. » یعنی «امام در جواب نام ‎ ‎ محمد بن سَنان، این چنین فرمودند: علت حرمت ربا به خاطر این است که در آن فساد ‎ ‎ مالی وجود دارد، و چون انسان یک درهم بفروشد به دو درهم، یا یک درهم را قرض بدهد به ‎ ‎ دو درهم، آن یک درهم اضافی، باطل و حرام است و لذا خداوند در قرآن آن را باطل اعلام و ‎ ‎ از آن نهی فرموده است».

[ «عِلَّهُ تَحْرِیمِ الرِّبَا إِنَّمَا نَهَی اللهُ عَنْهُ لِمَا فِیهِ مِنْ فَسَادِ الْأَمْوَالِ لِأَنَّ الْإِنْسَانَ إِذَا اشْتَرَی الدِّرْهَمَ بِالدِّرْهَمَیْنِ کَانَ ثَمَنُ الدِّرْهَمِ دِرْهَماً وَ ثَمَنُ الْآخَرِ بَاطِلًا فَبَیْعُ الرِّبَا وَکْسٌ عَلَی کُلِّ حَالٍ عَلَی الْمُشْتَرِی وَ عَلَی الْبَائِعِ فَحَرَّمَ اللهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی الرِّبَا لِعِلَّهِ فَسَادِ الْأَمْوَالِ کَمَا حَظَرَ عَلَی السَّفِیهِ أَنْ یُدْفَعَ مَالُهُ إِلَیْهِ لِمَا یُتَخَوَّفُ عَلَیْهِ مِنْ إِفْسَادِهِ حَتَّی یُؤْنَسَ مِنْهُ رُشْدُهُ فَلِهَذِهِ الْعِلَّهِ حَرَّمَ اللهُ الرِّبَا وَ بَیْعَ الدِّرْهَمِ بِالدِّرْهَمَیْنِ یَداً بِیَدٍ وَ عِلَّهُ تَحْرِیمِ الرِّبَا بَعْدَ الْبَیِّنَهِ لِمَا فِیهِ مِنَ الِاسْتِخْفَافِ بِالْحَرَامِ الْمُحَرَّمِ وَ هِیَ کَبِیرَهٌ بَعْدَ الْبَیَانِ وَ تَحْرِیمِ اللهِ تَعَالَی لَهَا وَ لَمْ یَکُنْ ذَلِکَ مِنْهُ إِلَّا اسْتِخْفَافٌ بِالتَّحْرِیمِ لِلْحَرَامِ وَ الِاسْتِخْفَافُ بِذَلِکَ دُخُولٌ فِی الْکُفْرِ وَ عِلَّهُ تَحْرِیمِ الرِّبَا بِالنِّسْیَهِ لِعِلَّهِ ذَهَابِ الْمَعْرُوفِ وَ تَلَفِ الْأَمْوَالِ وَ رَغْبَهِ النَّاسِ فِی الرِّبْحِ وَ تَرْکِهِمُ الْقَرْضَ وَ الْفَرْضَ وَ صَنَائِعَ الْمَعْرُوفِ وَ لِمَا فِی ذَلِکَ مِنَ الْفَسَادِ وَ الظُّلْمِ وَ فَنَاءِ الْأَمْوَالِ. »(*)علّت «تحریم ربا در معامله» نهی خداوند از آن است به دلیل فسادی که نسبت به اموال در آن وجود دارد؛ زیرا انسان چنانچه یک درهم را به دو درهم بخرد، یکی از آن دو درهم در مقابل درهمی که دریافت کرده پرداخت شده، اما درهم دوم تباه شده است. پس خرید و فروش و معاملات ربوی در هر حال نوعی فریبکاری برای خریدار و فروشنده است. از این رو، خداوند تبارک و تعالی ربا را به جهت فساد و تباهی اموال و ثروت ها حرام کرده است، همان طور که منع فرموده تا اموال سفیه و کم عقل و یا دیوانه را در اختیارشان قرار دهند؛ چون بیم آن می رود که همه را تلف و نابود کند، تا زمانی که از او رشد عقلی دیده شود [که در این صورت منع برداشته می شود]. پس بدین سبب خداوند عزّ و جلّ ربا و دست به دست کردن یک درهم با دو درهم را ممنوع کرده است. بعد از آنچه گفته شد، دلیل دیگر حرمت ربا، بی توجهی به دستور خدا در مورد خودداری از آن است و بعد از اینکه خدا به صورت واضح از آن منع کرد، انجام آن گناهی بزرگ بوده و بی توجهی به دستور خدا زمینه ساز کفر است. راز «تحریم ربای قرضی» نیز آن است که مانع مردم از انجام کار خیر شده و اموالی از بین می رود و مردم بیشتر به دنبال سود مادی می گردند تا رفتارهای نیک و قرض الحسنه و این خود منجر به فساد، ظلم و از بین رفتن ثروت(فقر) در جامعه می شود. « عُیون اَخبارالرِّضا (عَلَیهِِ السَّلامُ) ج۲ ص۹۳ -وسائل الشیعه، ج ۱۲، ص ۴۲۵، ابواب الربا، باب ۱، ح ۱۱- » ]

در قسمت دوم امام فرموده اند: «فَحَظََّرَ اللهُ تَبارَکَ وَ تَعالَی عَلَی العِبادِ الرِّبا بِعِلَّهِ فَسادِ ‎ ‎ الاَموالِکَمَا حَظَرَ عَلَی السَّفِیهِ أَنْ یُدْفَعَ مَالُهُ إِلَیْهِ لِمَا یُتَخَوَّفُ عَلَیْهِ مِنْ إِفْسَادِهِ حَتَّی یُؤْنَسَ مِنْهُ رُشْدُهُ فَلِهَذِهِ الْعِلَّهِ حَرَّمَ الرّبا وَ بَیْعَ الدِّرْهَمِ بِالدِّرْهَمَیْنِ یَداً بِیَدٍ وَ عِلَّهُ تَحْرِیمِ الرِّبَا بَعْدَ الْبَیِّنَهِ لِمَا فِیهِ مِنَ الِاسْتِخْفَافِ بِالْحَرَامِ الْمُحَرَّمِ وَ هِیَ کَبِیرَهٌ بَعْدَ الْبَیَانِ وَ تَحْرِیمِ اللهِ عَزَّوَجَلَّ لها وَ لَمْ یَکُنْ ذَلِکَ مِنْهُ إِلَّا اسْتِخْفَافٌ بِالْحَرَامِ الْمُحَرَّمِ وَ الِاسْتِخْفَافُ بِذَلِکَ دُخُولٌ فِی الْکُفْرِ. » یعنی ‎ ‎ «همان طور که خداوند نهی کرده است که به شخص سفیه اموال داده شود؛ چون موجب ‎ ‎ فساد اموال می گردد، ربا هم مورد نهی قرار گرفته است و به این جهت خرید و فروش پول ‎ ‎ (دِرهَم) به صورت نقد به زیادتر جایز نیست. و علت دیگری که موجب حرمت ربا شده ‎ ‎ این است که در قرآن به طور صریح مورد تحریم قرار گرفته و ارتکاب این عمل موجب ‎ ‎ سبک شمردن دستورات خداوند است، و کسی که فرمانهای خدا را سبک بشمارد موجب ‎ ‎ دخول در آتش است». در قسم سوم راجع به علت تحریم ربا چنین فرموده اند: «وَ عِلَّهُ تَحْرِیمِ الرِّبَا بالنسیئه [بِالنِّسْیَهِ] لِعِلَّهِ ذَهَابِ الْمَعْرُوفِ وَ تَلَفِ الْأَمْوَالِ وَ رَغْبَهِ النَّاسِ فِی الرِّبْحِ وَ تَرْکِهِمُ الْقَرْضَ [ وَ الْفَرْضَ ] وَ صَنَائِعَ الْمَعْرُوفِ وَ لِمَا فِی ذَلِکَ مِنَ الْفَسَادِ وَ الظُّلْمِ وَ فَنَاءِ الْأَمْوَالِ. » یعنی «در این قسمت قرض یک عمل معروف و پسندیده است و ربا موجب از ‎ ‎ بین بردن این عمل پسندیده می شود و در عین حال موجب تلف شدن اموال هم خواهد بود، ‎و باعث طمع و رغبت مردم در سود خواهد شد، و این طمع و حرص موجب ترک قرض ‎ ‎ است».

در روایت دیگر از امام صادق(عَلَیهِ السَّلامُ) راجع به حکمت تحریم ربا چنین آمده است: «عَنْ هِشامِ بنِ الْحَکَمِ اَنَّهُ سَاَلَ اَباعَبْدِالله(ع) عَنْ عِلَّهِ تَحْریمِ الرِّبا فَقالَ: انَّهُ لَوْ کانَ الرِّبا حَلالا لَتَرَکَ النّاسُ التِّجاراتِ وَ ما یَحْتاجُونَ اِلَیْهِ فَحَرَّمَ اللهُ الرِّبا لِتَنْفِرَ النّاسُ مِنَ الْحَرامِ اِلَی الْحَلالِ وَ اِلَی التِّجاراتِ مِنَ الْبَیْعِ و الشِّراءِ فَیَبْقی ذلِکَ بَیْنَهُمْ فِی الْقَرْضِ» یعنی «علت تحریم ربا این ‎ ‎ است که مردم تجارت را ترک نکنند و از حلال رویگردان نشوند و به حرام روی نیاورند. » [ هِشامِ بن حَکَم که یکی از اصحاب معروف امام صادق(ع) است از آن حضرت پرسید: چرا ربا حرام شده است؟ حضرت فرمودند: اگر رباخواری حلال بود مردم کارهای مفید تجاری و هر آنچه را که به آن احتیاج داشتند ترک می کردند؛ به همین جهت خداوند ربا را حرام کرد تا مردم از آن روی گردان شوند و به سوی کارهای حلال و تلاش های اقتصادی مفید بروند و وام فقط به صورت قرض الحسنه باقی بماند. «مَن لایَحضُرُهُ الفَقیهُ ج ۳ ص ۵۶۶- بابُ مَعرِفَهِ الکَبائِرِ الَّتِی اَوعَدَ اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَیهَا النّارَ. ]

در روایت دیگری چنین آمده است: « عَن هِشامِ بنِ سالِمِ، عَن اَبِی عَبدِاللهِ (عَلَیهِِ السَّلامُ) قالَ: اِنَّما ‎ ‎ حَرَّمَ اللهُ الرِّبا کَیلا یَمتَنِعُوا مِن صَنائِعِ المَعرُوفِ. » ‎[۲]‎ یعنی «ربا به این خاطر حرام شده تا مردم ‎ ‎ از عمل معروف باز نمانند و منظور از عمل معروف قرض است».

از مجموع روایات هفت علت برای حرمت ربا آمده است. (یا استفاده ‎ ‎ می شود).

1 – فساد مالی

علت اوّلی، که از روایات برگرفته ایم این است که ربا موجب فساد و فنا و زوال و اموال و ‎ ‎ سرمایه خواهد شد، و از این بابت تشابه به دزدی دارد. و عمد فساد متوجه ربا خوار خواهد ‎ ‎ بود، چون مال و درآمد دیگران را جزو اموال خود نموده و آن را متورّم می سازد، و لذا فساد ‎ ‎ مالی، فساد اخلاقی و اجتماعی و سیاسی را در پی خواهد داشت. گرچه فساد مالی برای ‎ ‎ شخص ربادهنده پیش خواهد آمد، ولی فساد آن کمتر است. و در روایات سرقت و دزدی، ‎ ‎ موجب فساد در اموال شمرده شده است.

حضرت رضا(ع) در جواب نام مُحَمَّد بن سَنان، راجع به علت تحریم دزدی چنین ‎ ‎ فرمودند: « وَ حُرِّمَ السَّرِقَهُ لِما فِیها مِن فَسادِ الأَموالِِ. [ حَرَّمَ اللّهُ السَّرِقَهَ لِما فِیهِ مِن فَسادِ الأموالِ وَ قَتلِ النَّفسِ لَو کانَت مُباحَهً. . . عُیون اخبارالرِّضا (ع) ج۲ ص ۹۷- ] » ‎[۳]‎ یعنی «خداوند دزدی را حرام نمود، ‎ ‎ چون موجب فساد در اموال بود». اگر گفته شود [ ربا ] یک نوع دزدی است به این خاطر است ‎ ‎ که در جهت فساد مالی، همچون سرقت است و این تشبیه، از راه ارتباط دو علت است ‎ ‎ (۱ – ربا ۲ – سرقت).

اگر شخص مقروض بموقع قرض خود را نپردازد و صاحب پول را ‎ ‎ معطّل نماید، یک نوع سرقت آشکار انجام داده، و در روایات به این مورد اشاره شده است: ‎ ‎ «عَن اَبِی عَبدِاللهِ(ع)، قالَ: اَیما رَجُلٍ اَتَی رَجُلاً فَاستَقرَضَ مِنهُ مالاً وَ فِی نِیتِهِ اَن لایودِّیهُ فَذلِک اللُصُّ العادِی. مَن لایَحضُرُهُ الفَقیهُ ج ۲ ص ۶۰. » ‎[۴]‎ یعنی «اگر شخص مقروضی قرض خود را نپردازد، همچون دزد [ مُتجاوز و ستمگر ] ‎ خواهد بود. » پس ربا موجب فساد مالی و مانند دزدی آشکار است.

۲ – ربا ظلم است

دومین علتی که برای فایل پاورپوینت کامل فلسف? حرمت ربا از روایات می توان استفاده نمود، ظلم بودن ‎ ‎ رباست. حضرت رضا(عَلَیهِِ السَّلامُ) آن جا که فرمودند: « مِنَ الْفَسَادِ وَ الظُّلْمِ وَ فَنَاءِ الْأَمْوَالِ » به سه علت ‎ ‎ حرمت ربا تصریح فرموده اند. و قرآن کریم هم، به طور صریح ظلم بودن ربا را بیان می دارد، ‎ ‎ آنجا که می فرماید:

«فَلَکُم رُؤسُ اَموالِکُمْ لا تَظْلِمُونَ وَ لا تُظلَمُونَ. » ‎[۵]‎ مفهوم آیه و حدیثی که نام برده شد ‎ ‎ یکی است. یعنی ظلم بودن ربا مشخص است و ظالم آن کسی است که مال دیگری را ‎ ‎ بخورد (چه رباخوار باشد و چه مقروض). در روایات از قول رسول الله (صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَآلهِ وَسَلَّمَ) این چنین آمده ‎ ‎ است: « مَطْلُ الغَنِی ظُلْمٌ. » و در بیان دیگر فرموده اند: « مَطْلُ المُسلِمِ المُؤسِرِ ظُلمٌ ‎ ‎ لِلمُسلِمینَ» ‎[۶]‎ یعنی: «شخص توانا اگر بدهی خود را بموقع نپردازد، به مسلمانان ظلم کرده ‎ ‎ است» چون با این عمل جلوِ ادام قرض را که اصطناع معروف شمرده شده است، می گیرد. ‎ ‎ پس ظالم بودن منحصر به رباخوار نیست، بلکه بدهکار هم اگر بموقع بدهی خود را ‎ ‎ نپردازد، ظالم خواهد بود.

۳ – ربا موجب نابودی و زوال اموال است

در روایتی به این عنوان اشاره شده است، آنجا که فرموده: « تَلَفِ الْأَمْوَالِ. . . وَ فَنَاءِ الْأَمْوَالِ. » [ «وَ عِلَّهُ تَحْرِیمِ الرِّبَا بالنسیئه (بِالنِّسْیَه) لِعِلَّهِ ذَهَابِ الْمَعْرُوفِ وَ تَلَفِ الْأَمْوَالِ وَ رَغْبَهِ النَّاسِ فِی الرِّبْحِ وَ تَرْکِهِمُ الْقَرْضَ ( وَ الْفَرْضَ ) وَ صَنَائِعَ الْمَعْرُوفِ وَ لِمَا فِی ذَلِکَ مِنَ الْفَسَادِ وَ الظُّلْمِ وَ فَنَاءِ الْأَمْوَالِ. ] با وجودی که زوال با فساد اموال فرق دارد، چون زوال یعنی نابودی، اما فساد یعنی ‎ ‎ حرام مخلوط به حلال شدن و مال مجهول المالک وارد اموال شدن و آن را شبهه ناک ‎ ‎ نمودن. سؤالی به ذهن می آید که مال کدام یک (رباخوار یا وامدار) از بین می رود؟ ربا دهنده ‎ ‎ معلوم است، چون هرچه درآمد دارد، باید به عنوان وام بدهد. مثلاً صد هزار تومان وام ‎ ‎ می گیرد و باید دویست هزار تومان بپردازد. در این جا مبلغ صد هزار تومان از درآمدش از ‎ ‎ بین رفته است که این زوال اموال است. ممکن است این شخص ربا را سرمایه نموده و در ‎ ‎ امور تولیدی یا تجاری از آن استفاده کرده باشد، که در این صورت در مال او از نظر ظاهر ‎ ‎ زوالی رُخ نداده است و در مال سرمایه دار و رباخوار هم ظاهراً نقصی وارد نشده است. در ‎جواب باید توضیح داد که در وامهای مصرفی و استهلاکی این چنین است، و حدیث در ‎ ‎ مقام بیان اغلبیّت است، یعنی اغلب مردم وام مصرفی می گیرند و چون اموال شخصیِ ‎ ‎ رباخوار باد آورده است، وارد فساد اجتماعی می گردد، و یا سکته می کند و مریض می شود، ‎ ‎ به طوری که از مالش نمی تواند استفاده نماید و به ورثه اش می رسد و آنها هم چون اموالی ‎ ‎ که به ارث برده اند باد آورده است، آن را تباه می کنند. و آیه ای از قرآن در مورد ربا می فرماید: ‎ ‎ « یَمْحَقُ اللهَ الرِّبا و یُرْبِی الصَّدَقاتِ. » یعنی «خداوند ربا را بی برکت و صدقات را پرمنفعت ‎ ‎ می نماید. سوره بقره آیه ۲۷۶- ». اگر شخص رباخوار بتواند از این اموال بادآورده در دنیا بخوبی استفاده نماید، در ‎ ‎ آخرت که زندگی انسان ابدی است از رضایت و رضوان و تنعّمات خداوند بی نصیب ‎ ‎ خواهد ماند. قرآن انسانهایی را هدایت می نماید که زندگی را هدفدار و دنیا را مقدّم ‎ ‎ آخرت می دانند. در صورتی که انسان نتواند از اموال و دنیای خود در حد مطلوب استفاده ‎ ‎ نماید، بهره ای از مال و دنیای خود نبرده است.

۴ – با وجود ربا، مردم سودجود بار می آیند و قرض را فراموش می کنند

چهارمین حکمت و یا علت نافی ربا، این است که مردم، رباخوار و سودجو بار ‎ ‎ می آیند، و قرض که از صنایع معروف است، ترک می گردد. و روایتی که خواندیم به این ‎ ‎ موضوع صراحت داشت، آنجا که امام رضا(عَلَیهِِ السَّلامُ) فرموده بودند: «. . . وَ رَغْبَهِ النَّاسِ مِنَ [ فی ] الرِّبْحِ ‎ ‎ وَ تَرْکِهِمُ الْقَرْضَ. » با مقایس قرض و ربا در این مورد: (در مورد دنیا و آخرت) در قرض، سود ‎ ‎ دنیوی به دست نخواهد آمد و حتّی ممکن است اُفت مالی و دنیوی نیز – به خاطر ‎ ‎ تورّم – داشته باشد، امّا اجر و ثواب اخروی دارد، ولی در ربا سود دنیوی است و اُفت اُخرَوِی ‎ ‎ و معلوم می شود که ربا خلاف عدالت است. خداوند، عمل به قرض را همچون نماز و زکات از انسان خواسته است، تا سبب تعالی ‎ ‎ روح و توجه معنوی آنها باشد، امّا اگر قرض نادیده انگاشته شود و سود و ربح و دنیا که ‎ ‎ همان رباست در جامعه گسترش یابد، آن گاه جامعه یک نهاد مادّی است که دارای تفکّر ‎ ‎ دنیوی محض و خالی از اشع نور الهی و فارغ از امکانات و گرفتاری محرومان خواهد بود. ‎ ‎ خداوندی که خالق بشر است این نوع زندگی را از بشر نخواسته و این بدترین فلسف ‎ ‎ زندگی است که انسانهای مادی به سوی آن گرایش می یابند.

۵ – با وجود ربا قرض ترک می شود

پنجمین حکمت نافی ربا که اگر به قرض تبدیل شود بار مثبت دارد، شیوع رباست که ‎ ‎ معروفیت قرض را نابود می کند. امام رضا(ع) فرموده بودند: «. . . وَ ذَهَابِ الْمَعْرُوفِ. . . اِنَّما ‎ ‎ حَرَّمَ اللهُ الرِّبا کَیلا یَمتَنِعُوا مِن صَنائِعِ المَعرُوفِ. » یعنی «خداوند ربا را حرام کرده تا قرض که از ‎ ‎ صن