پاورپوینت فایل | مرجع دانلود فایل
توضیحات
ارائهی فایل پاورپوینت کامل قرآن و مسأله راه – تجربهای خاص و متمایز!
پاورپوینتی حرفهای و متفاوت:
فایل فایل پاورپوینت کامل قرآن و مسأله راه شامل 50 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شدهاند.
ویژگیهای برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل قرآن و مسأله راه:
- طراحی خلاقانه و حرفهای: فایل فایل پاورپوینت کامل قرآن و مسأله راه به شما این امکان را میدهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیرهکننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
- سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل قرآن و مسأله راه به گونهای طراحی شدهاند که استفاده از آنها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
- آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل قرآن و مسأله راه با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.
کیفیت تضمینشده با دقت بالا:
فایل فایل پاورپوینت کامل قرآن و مسأله راه با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهمریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بینقص و حرفهای هستند.
نکته مهم:
هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخههای غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل قرآن و مسأله راه با دقت و حرفهای تنظیم شده است.
همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل قرآن و مسأله راه را دانلود کنید و ارائهای حرفهای و تأثیرگذار داشته باشید!
بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل قرآن و مسأله راه :
اگر سیر آدمی در مسیر إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیهِ راجِعُونَ «همه ما از آنِ خداییم و همه ما به سوی او برمی گردیم»، آگاهانه و هشیارانه و هدفگیرانه باشد، هر قدمی که برمی دارد، مرحله ای از رشد را می پیماید. اگر سیر در این مسیر، ناآگاهانه و ناهشیارانه و بی هدف انجام بگیرد، از مزایای کمال محروم، سرمایه هستی تباه و خسارتی که در این سیر و حرکت گریبانگیر او خواهد بود، جبران نخواهد پذیرفت. اگر این حرکت و سیر رو به سقوط و تباهی باشد، نکبت و شقاوت ابدی را بر خود خریده است و در هر دو حال، سیرکنندگان باید بدانند که فرار از حیطه سلطه الهی، امکان ناپذیر است. اگر بخواهند سیر نزولی کنند، به شقاوتی دچار خواهند شد که مطابق مشیت الهی، معلول حرکت تبهکارانه آدمیان می باشد. پس برای آنان که از دستورات و عنایات الهی گریخته اند، پایانی برای حرکت شان، جز قانون و مشیت الهی، چیزی دیگر نخواهد بود. اگر حرکت در مسیرِ إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیهِ راجِعُونَ با هشیاری و کمال جویی انجام بگیرد، این حرکت از خدا به سوی خدا و در قلمرو مشیت خدا و در ایام خداوندی تحقق می پذیرد. هم چنین، این که علی علیه السلام نیز می فرماید: «وَ فِرُّوا إِلَی اللَّهِ مِنَ اللَّهِ. ..»، در حقیقت، اقتباسی از آن آیه شریفه است که می فرماید:
فَفِرُّوا إِلَی اللَّهِ إِنِّی لَکمْ مِنْهُ نَذِیرٌ مُبِینٌ.[۱]«به سوی خدا بگریزید (پناهنده شوید)، من برای شما ابلاغ کننده ای آشکارم.»
دو احتمال درباره آیه مذکور می توان در نظر گرفت:
احتمال یکم این گریز از خدا به سوی خدا، به این معناست که آنان که به جهت مخالفت با تعهد الهی و نادیده گرفتن مسؤولیت ناشی از تکالیف انسانی احساس سقوط می کنند، برای جبران سقوط و تباهی خود، پناهگاهی جز خدا ندارند و باید به او پناهنده شوند.
احتمال دوم هر آن چه که مربوط به مشیت و اراده خداوندی است و شما درباره آن در ابهام و یا در وحشت هستید، برای حل و به دست آوردن تأمین درباره آن، به خداوند پناهنده شوید.
راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد شعری بخوان که بر او رطلی گران توان زد
بر آستان جانان گر سر توان نهادن گلبانگ سربلندی بر آسمان توان زد
«حافظ»
همان گونه که در مباحث گذشته گفتیم- چه بدانیم و چه ندانیم، چه بخواهیم و چه نخواهیم- ما در حال حرکتیم و از این که مقصدهایی را که در سر راه خود می بینیم، از نظر منطقی ما را اشباع نمی کند و از نظر دریافت های وجدانی، به خوبی روشن می شود که حرکت ما بنی نوع آدم، رو به مقصد والاتری است:
نیک بنگر ما نشسته می رویم می نبینی قاصدِ جای نُویم[۲]
پس مسافر آن بُوَد ای ره پرست که مسیر و رُوش در مستقبل است
«مولوی»
بعضی از افراد بشر آن قدر در نادانی و خودخواهی غوطه ورند که اصلًا نمی دانند حرکت می کنند یا نه!؟ برخی دیگر، می دانند که حرکت می کنند، ولی نمی دانند که با این حرکت، راهی را طی می نمایند و رو به آینده ای هستند که همه گفتار و کردار و اندیشه و حتی خواسته های عملی نشده آنان را به عنوان محصول زندگانی در مقابل دیدگان آن ها مجسم خواهد کرد، و نمی دانند در آن حال که به انسان هایی که خود را کاروانِ راهی تعیین شده و رو به مقصد دانسته و پیش می روند، می خندد، نظم و واقعیت جهان هستی نیز بر آنان می خندد.
گروهی دیگر از انسان ها نیز به طور اجمال می دانند که بازی نمی تواند به این درازی باشد:
کار من و تو بدین درازی کوتاه کنم که نیست بازی
«نظامی گنجوی»
ولی کبر و غرور و نخوتِ آنان نمی گذارد که در تشخیص راه و مقصد، به رهروان واقعی این راه مراجعه کنند و نشان های راستینِ این راه را از آنان دریابند.
اینان گاهی به عقل خود تکیه می کنند. کدام عقل؟ عقل نظری جزیی. عقل نظری جزیی کدام است؟ عقل نظری جزیی، همان است که با مقداری مفاهیم اتخاذ شده از رابطه حواس با سطوح ظاهری طبیعت، همه مشکلات را می خواهد حل و فصل کند؛ با این که می بیند هنوز سند صحیحی برای اثبات حاکمیتِ مطلقِ خود ارائه نداده است.
زیرا اگر از این عقل بپرسید سند حاکمیتِ مطلقِ تو چیست؟ اگر بگوید خودم! این «دور» است که تناقض صریح در بر دارد، یا «مصادره به مطلوب» می باشد که عبارت است از تکرار ادعا برای اثبات ادعا! که خود عقل نیز آن را امکان ناپذیر می داند. از طرف دیگر، از این عقل باید پرسید که این همه مکتب ها و جهان بینی ها و معتقدات ضد و نقیضی که بشر را کلافه کرده، از کجا ناشی شده است؟ مگر نه این است که همه آن ها تو را پشتیبان خود قرار می دهند؟ علاوه بر آن، بزرگان معرفت بشری، نه تنها حاکمیتِ مطلقِ عقل نظری را نمی پذیرند و برای فعالیت آن حدود معینی را مشخص می کنند، بلکه گروهی چشمگیر از این بزرگان می گویند:
از رهبری عقل به جایی نرسیدیم پیچیده تر از راه بُوَد راهبرِ ما
عقل سر تیز است لیکن پای سست زان که دل ویران شُدَست و تَن درست
آزمودم عقلِ دوراندیش را بعد از این دیوانه سازم خویش را
عقل، بندِ رهروان است ای پسر آن رها کن ره عیان است ای پسر
آن زمان چون عقل ها درباختند بر رواقِ عشقِ یوسف تاختند
عقلشان یک دم سِتَد ساقی عمر سیر گشتند از خِرَد باقی عمر
«مولوی»
گروهی دیگر در لجن هوی و هوس ها و شهوات چنان غوطه ورند که علی رغم این که اجمالًا می دانند حرکت آنان در راهی با معنا و رو به مقصدی است، توانایی تشخیص راه و مقصد را از دست داده و مقلدان محضی هستند که می گویند: «پیشتازان می روند و ما هم به دنبالشان می رویم. آنان بهتر از ما می دانند و ما در تشخیص راه و مقصد، تکلیفی دیگر نداریم».
متأسفانه این گروه از نظر کمیت، به قدری فراوانند که وحشت انگیزند.
امیرالمؤمنین علیه السلام این گروه را- به اصطلاح-هَمَجٌ رَعَاعٌ[۳]
معرفی می کند. مولوی نیز دو صد لعنت بر اینان فرستاده است:
خلق را تقلیدشان بر باد داد ای دو صد لعنت بر این تقلید باد.[۴]
گویا فروغی بسطامی هم این گروه را «حیوان و نادان» می نامد:
خداخوان تا خدادان فرق دارد که حیوان تا به انسان فرق دارد
محقق را مقلّد کی توان گفت که دانا تا به نادان فرق دارد
جمعی دیگر می گویند: ما راه و مقصدی جز همین بایستگی ها و شایستگی هایی که هر یک از اقوام و ملل برای تنظیم این زندگی چند روزه تشخیص داده و آن ها را به صورت قوانین و آداب و رسوم، استنباط و به مرحله اجرا در می آورند، نمی شناسیم.
مدعای این جمع را یک شاعر معاصر در چند بیت زیر متذکر شده است:
گر بدانم که جهانِ دگریست وز پسِ پرده همانا خبریست
ننهم دل به هوی و هوسی و اندرین نشئه نمانم نفسی
ای دریغا که بشر کور و کر است وز سرانجام جهان بی خبر است
کاش بودی پسِ مردن چیزی حشری و نشری و رستاخیزی
مخبران را ز دلیل امساک است گفته های همه شُبهتناک است
انبیا حرفِ حکیمانه زدند از پی نظمِ جهان چانه زدند
«ملک الشعراء بهار»
این هم یک منطق است که می گوید: اگر افراد بشری بچه های خوبی باشند و کفش و کلاه یکدیگر را نربایند و به تقلید از موریانه ها، خیابان های خوبی بسازند، منابع انرژی منظومه شمسی را تمام کنند و معادن را بکاوند و مقداری از آن ها را گلوبند و دستبند و دیگر زیورآلات نموده و با به کار بردن آن ها، برای خود ارزش به وجود بیاورند و مقداری دیگر از آن معادن را به صورت سلاح و زرّادخانه درآورند که هر وقت حوصله شان سر رفت، به جان هم بیفتند و هزارها و بلکه میلیون ها انسان را به خاک و خون بغلطانند، انسان به حدّ نصاب خود رسیده است! البته خدا کند یک سرگرمی خوب و دراز مدتی برای بشر به وجود بیاید، و الّا این دفعه برای سرگرمی خود، صحبت از کشتنِ در حدود یک میلیارد انسان در کار است!
مسلماً منطق مزبور، «سرگرمی» مذکور را به طور حتم لازم دارد. تنها اشتباه این گروه در این است که خود را به پاسخ دادن از سؤال های: از کج
- لینک دانلود فایل بلافاصله بعد از پرداخت وجه به نمایش در خواهد آمد.
- همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
- ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
- در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.
هنوز هیچ نقد و بررسی وجود ندارد.