فایل پاورپوینت کامل ماه مبارک رمضان و میهمانی خداوند متعال

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ماه مبارک رمضان و میهمانی خداوند متعال :

(سخنرانی امام خمینی(ره) در ۲۹ شعبان ۱۴۰۰ق)

ماه مبارک رمضان نزدیک شد. در این ماه خودتان را به قوت های روحانی تقویت کنید. در حدیثی پیامبر اکرم(ص) فرمودند که ماه رمضان آمد، اقبال کرد، آمد. در ضمنش می فرمایند که: «دُعیتُم الی ضیافَهِ اللَّه» (مجلسی، ج ۹۳: ۳۵۶، ح ۲۵) ضیافت های خدا با ضیافت های مردم فرقش این است که وقتی افرادی شما را به میهمانی دعوت کنند، وقتی بروید در آن میهمانی به فراخور حال، یک چیزهایی برای خوردنی و یک چیزهایی برای تفریح و این چیزهاست. ضیافت خدا در ماه رمضان یک شعبه اش روزه است، آن ضیافت خداست؛ یک شعبه اش روزه است و یک امر مهمش، که مائده غیبی و آسمانی است، قرآن می باشد. شما دعوت شده اید به میهمانی خدا و شما در ماه رمضان مهمان خدا هستید. مهمان دار شما، شما را وادار کرده است به اینکه روزه بگیرید. این راه هایی که به دنیا باز شده و شهوات است، این ها را سدش کنید تا برای لیله القدر مهیا بشوید. ماه شعبان مقدمه است برای ماه مبارک رمضان که مردم مهیا بشوند برای ورود در ماه مبارک رمضان و ورود در «ضیافه اللَّه». شما وقتی که می خواهید به میهمانی بروید خوب، یک وضع دیگری غالباً برای خودتان درست می کنید. لباس تغییر می دهید و یک طور دیگری وارد می شوید. ماه شعبان برای این است که همان مهیا بودنی که می خواهید میهمانی بروید، خودتان را مهیا می کنید و ظاهرتان را، با آن وقتی که در خانه هستید یک قدری فرق می گذارید. در ضیافت خدا، ماه شعبان برای مهیا کردن این افراد است، مهیا کردن مسلمانان برای ضیافت خدا است، ادبش آن مناجات شعبانیه است. من ندیده ام در ادعیه دعایی را که گفته شده باشد همه امام ها این دعا را می خواندند (ر.ک.ابن طاوس ۶۸۵). در دعای شعبانیه این هست، ولی من یادم نیست که در یک دعای دیگری دیده باشم که همه پیشوایان معصوم(ع) این را می خواندند. این مناجات شعبانیه برای این است که شما را، همه را برای «ضیافه اللَّه» مهیا کند.

تقویت روح و رسیدن به اوج کمالات در ادعیه پیشوایان معصوم(ع)

در انسان کج فهمی هایی وجود دارد که گاه بسیار زیاد می شود. این ها نمی فهمند دعا چیست، از این رو، خیال می کنند که خب، حالا ما قرآن را می گیریم، دعا را رها می کنیم. این ها اصلاً نمی فهمند که دعا چیست. چیستی ادعیه را نرفته اند ببینند که به مردم چی می گوید، چه می خواهد بکند. اگر در ادعیه نبود الّا دعای مناجات شعبانیه، کافی بود برای اینکه امامان ما، بحق اند؛ آن هایی که این دعا را انشا کردند و تعقیب نمودند. تمام این مسائلی که عرفا در طول کتاب های خودشان آورده اند یا می گویند، در مناجات شعبانیه وجود دارد، بلکه عرفای اسلام از همین ادعیه و از همین دعاهایی که در اسلام وارد شده است از این ها استفاده کرده اند. عرفان اسلام با عرفان هند و جاهای دیگر فرق دارد. برخی از مشایخ از جمله «محمدعلی شاه آبادی استاد عرفان امام» فرموده اند که «قرآن، قرآن نازل است، آمده است به طرف پایین و دعا از پایین به بالا می رود، این قرآن صاعد است.» معنویات در این ادعیه آنی که انسان را می خواهد آدم کند، آنی که این افرادی که اگر سرخود باشند، از همه حیوانات درنده تر هستند این ادعیه با زبان خاصی که در دعاهاست این ها این انسان را دستش را می گیرد و به بالا می بردش، آن بالایی که من و شما نمی توانیم بفهمیم، اهلش هستند….

یک دفعه آدم می بیند که کسروی آمد و کتابسوزی! مفاتیح الجنان هم جزو کتاب هایی بود که سوزاند، کتاب های عرفانی را هم سوزاند. البته، کسروی نویسنده زبردستی بود، ولی آخری دیوانه شده بود یا یک مغزی است که این مغز بسیاری از شرقی ها این طوری هستند که تا یک چیزی، چهار تا کلمه ای یاد می گیرند ، ادعاشان خیلی بالا می رود. کسروی آخری ادعای پیغمبری می کرد نمی توانست به آن بالا برسد، آنجا را پایین می آورد. این کتاب مفاتیح الجنان کتابی است که برای حاج شیخ عباس قمی نیست، شیخ عباس قمی، گرد آوری نمود این ها را، ادعیه را در آنجا جمع کرده. این آدمی که کتاب مفاتیح الجنان را سوزانده یا یک روزی برای سوزاندن امثال کتاب مفاتیح الجنان درست کرده بود، این نمی دانست درون کتاب مفاتیح الجنان چه مطالبی وجود دارد. شاید یک دفعه هم مناجات شعبانیه را هم نخوانده بود، فکرش این طور فکر نبود. این دعاهایی که در ماه ها و در روزها دارد، به ویژه، در ماه رجب، شعبان و رمضان، این ها انسان را تقویت روحی می کند اگر کسی اهلش باشد، ماها که نیستیم همچو تقویت روحی می کند و همچو راه را برای انسان باز می کند و نور افکن است برای اینکه این بشر را از این ظلمت ها بیرون بیاورد و وارد نور بکند که معجزه آساست. به این دعاها عنایت بکنید. گول برخی از نویسنده ها و امثال کسروی را، که ادعیه را تضعیف می کردند، نخورید این تضعیف، تضعیف اسلام است، این ها نمی فهمند، بیچاره اند. نمی دانند در این کتاب چه چیزهایی هست، همان مسائل قرآن است با لسان دیگری که لسان ائمه باشد.

لسان قرآن یکجور زبان است، زبان دعا یک جور زبان است، زبان علما و عرفا و این ها هم یک زبان دیگر است. آنکه انسان را سبک بار می کند و از این ظلمتکده او را بیرون می کشد نفْس را از آن گرفتاری ها و سرگشتگی هایی که دارد، خارج می کند، این ادعیه ای است که از معصومان(ع) وارد شده است. ائمه ما(ع) که تقریباً همه شان گرفتار ابرقدرت هایی بودند که نمی توانستند کاری شاخص را انجام بدهند، افزون بر آن هدایت های زیرزمینی که می کردند، این ادعیه شان برای تجهیز مردم بود، بر خلاف آن دولت های قاهری که بودند. همین ادعیه بود که اشخاص وقتی آن را می خواندند، قوّت روحی پیدا می کردند و سبکبار می شدند و شهادت برای آن ها هَین و آسان می شد.

این ادعیه در ماه مبارک رجب، به ویژه در ماه مبارک شعبان، این ها مقدمه و آرایشی است که انسان به حسب قلب خودش می کند برای اینکه مهیا بشود میهمانی برود؛ میهمانی خدا، میهمانی ای که در آنجا سفره ای که پهن کرده قرآن مجید است و محلی که در آنجا ضیافت می کند مهمش «لیله القدر» است و ضیافتی که می کند ضیافت تنزیهی و ضیافت اثباتی و تعلیمی [است]. نفوس را از روز اول ماه مبارک رمضان برای روزه، مجاهده، و ادعیه مهیا می کند تا برسند به آن سفره ای که از آن باید استفاده کنند و آن «لیلهالقدر» می باشد که قرآن در آن نازل شده است.

هدف انبیا ر