بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مدیریت جهادی و گفتمان جهادی :

حرکت و مدیریت جهادی در انقلاب اسلامی و ضرورت تبدیل شدن آن به «گفتمان عمومی» که رهبر معظم انقلاب هفته گذشته در دیدار با اعضای گروه های جهادی بر آن تأکید کردند، از دو منظر «راهبردی» و «تاکتیکی» قابل تأمل و واکاوی است. در بحث راهبردی این موضوع مطرح است که جان مایه زندگی در دیدگاه انقلاب اسلامی، بر پایه «سبک جهادی» بناشده و الگوی مطلوب حاکمیت تحت اسلام سیاسی به شمار می آید. در این الگو، سه شاخه «نگرش»، «عملکرد» و «مدیریت» زیرمجموعه فرایند حرکت جهادی تعریف می شوند و مدلی است که جمهوری اسلامی از «مدینه النبی» استخراج کرده است. از آنجا که هر ایده و طرحی با نتایج آن محک می خورد و سنجیده می شود، این الگوی پیشتاز نیز باید در میدان عمل مورد ارزیابی قرار گیرد. ازاین رو، خروجی حرکت جهادی و زیرشاخه های آن را می توان به شرح ذیل طبقه بندی کرد.

۱- در حوزه راهبرد، به جای اینکه چندین سازمان تو در تو و پیکره های سنگین و فربه دستگاه های اجرایی، کشور را اداره کنند، همه جامعه درگیر اداره شئونات کشور می شوند و مصداق حدیث نبوی شریف «کُلّکُمْ راعٍ وَ کُلّکُمْ مَسْؤُولٌ عَنْ رَعِیتِهِ» را می توان از این رهگذر مشاهده کرد. حرکت جهادی به این مفهوم است که همه ارکان و اعضای جامعه دست به دست هم دهند و برای تعالی و پویایی کشور در کنار یکدیگر بکوشند. در این دیدگاه، رئیس و مرئوس، به مفهوم رایج آن معنایی ندارد و رده های مدیریتی تنها به منظور هدفمند کردن و نظم بخشیدن به کارها دیده شده است. همان قدر که مدیر در این الگو مسئول است، بقیه اعضای جامعه نیز مسئولیت دارند و این طور نیست که فردی در کسوت مدیریت، دست هایش را در جیبش بگذارد، راه برود و دستور بدهد. مدیریت جهادی – چه فرد، مدیر باشد و چه نهادی، مسئول- همگی برای اداره و رتق و فتق امور، مشارکت فعال و نزدیک دارند و کارها را به سرعت پیش می برند.

۲- ویژگی دیگر این الگوی منحصربه فرد از منظر استراتژیک، جدای از تشویق و ترغیب همه جامعه برای شرکت در برداشتن موانع و تسریع در رشد کشور این است که همه استعدادها، خلاقیت ها، توانایی ها و انگیزه های برتر و ممتاز در امتداد یک هدف بسیج می شوند و پیشرفتی خارق العاده را پدید می آورند. تفاوت این ایده با آنچه در حال حاضر اتفاق افتاده، بسیار است و برای فهم این تفاوت کافی است عملکرد کشوری که چند سازمان و نهاد آن را اداره می کنند با جامعه ای مقایسه شود که همه مردم آن را اداره می کنند. در این حالت، هیچ استعدادی روی زمین نمی ماند، هیچ نیرویی هرز نمی رود و هر کس می تواند در حوزه مهارت ها و توانایی های خود، مؤثر و مفید باشد. افراد این «آرمان شهر» همگی احساس مفید بودن و کارآمدی دارند و اعضای آن با مفهومی به نام بطالت بیگانه اند؛ لذا حتی اگر مانع و رادعی در مسیر کشور نباشد، مانیفست جامعه اسلامی باید بر اساس مؤلفه های ذکرشده، تدوین و برنامه ریزی شود.

۳- در حوزه تاکتیکی، ضرورت عمومی شدن گفتمان حر