فایل پاورپوینت کامل مدیریت رسانه ای و حریم خصوصی

با فایل فایل پاورپوینت کامل مدیریت رسانه ای و حریم خصوصی یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل مدیریت رسانه ای و حریم خصوصی شامل 57 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل مدیریت رسانه ای و حریم خصوصی را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل مدیریت رسانه ای و حریم خصوصی با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل مدیریت رسانه ای و حریم خصوصی بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل مدیریت رسانه ای و حریم خصوصی با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل مدیریت رسانه ای و حریم خصوصی وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل مدیریت رسانه ای و حریم خصوصی با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل مدیریت رسانه ای و حریم خصوصی مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مدیریت رسانه ای و حریم خصوصی :

مقدمه

انسان شناسان و دانشمندان علوم اجتماعی میگویند نیاز به حریم خصوصی، امری بسیار ریشه دار و فطری است که تنها به انسان محدود نمیشود؛ بنابراین ، جدایی حوزه خصوصی از گستره عمومی به یک معنا، پیشینه ای به امتداد حیات انسانی دارد.

تحقیقات و مطالعات مردم شناسی نشان میدهد در تمام جوامع، تمام زمان ها و دوره ها، حتی در جوامع ابتدایی، قواعد اجتماعی وجود داشته که ورود به اماکن خاصی را محدود می کرده و حضور در اماکن معینی را ممنوع میدانسته است. (شهریباف، تاریخ اجتماعی ایران در قرن ۱۳) درعین حال، مطالعه حریم خصوصی از زوایای حقوقی، فلسفی یا مذهبی و اخلاقی نتایج متفاوتی به دنبال دارد؛ برای نمونه؛ صاحب نظران مسائل حقوقی می گویند موضوع حریم خصوصی افراد از منظر حقوقی بدون سابقه طولانی است.

مفهوم «حریم خصوصی» در چندین رشته از علوم از جمله روان شناسی، جامعه شناسی، انسان شناسی، علوم سیاسی، حقوق، معماری، و فلسفه به کار رفته و مطالعه شده است.

مدیریت رسانه

مدیریت رسانه ، فرایند به کارگیری بهینه کلیه امکانات مادی، انسانی، فناورانه و غیره در جهت تولید، بازتولید و توزیع پیامهای هدفمند، در چارچوی نظام ارزشی پذیرفته شده است که با هدف غایی اثرگذاری مطلوب بر مخاطبان صورت می گیرد. (ملایری، اخلاق حرفه ای در مدیریت رسانه)

«ریچارد مارسل» مدیریت رسانه را به معنی مدیریت بازاریابی خدمات و محصولات رسانه ای میداند. از این منظر مدیریت رسانه باید چنان باشد، تا به ابعاد تجاری اقتصاد رسانه متناسب با بازار پررقابت و پیچیدگیهای بازاریابی محصولات رسانه ای در آغاز قرن بیست و یکم پاسخ دهد. (Marsel: 1973)

حریم خصوصی

مفهوم «حریم خصوصی» در چندین رشته از علوم از جمله روان شناسی، جامعه شناسی، انسان شناسی، علوم سیاسی، حقوق، معماری، و فلسفه به کار رفته و مطالعه شده است؛ حریم از حرمت گرفته شده و حرمت در لغت به معانی زیر

است:

حرمت المنازل: یعنی پاس احترام منازل مسکونی مردمان داشتن و هتک حرمت منازل نکردن.

حرمت دم : یعنی ممنوع بودن تعرض به جان مردم.

حرمت عین : یعنی حرمت زناشویی.

حرمت مال: یعنی ممنوع بودن تعرّض به مال مردم.

حریم به معنای حرمت و ممنوع بودن است و تعرض دیگران به صاحب حریم ممنوع حرام بوده است و اگر تعرضی صورت گیرد، جرمی تحقق یافته است». حریم خصوصی قلمرویی از زندگی هر فرد است که آن فرد نوعاً و عرفاً یا با اعلان قبلی، انتظار دارد دیگران بدون رضایت وی به اطلاعات راجع به آن قلمرو دسترسی نداشته باشند یا به آن قلمرو وارد نشوند یا به آن قلمرو نگاه یا نظارت نکنند یا به هر صورت دیگری وی را در آن قلمرو مورد تعرض قرار ندهد. (لبیبی، معیارهای اخلاق رسانه ای در رادیو)

ورود رسانه ها به حریم خصوصی افراد:

رسانه ها بیش از پیش به زندگی خصوصی افراد علاقه مند شده اند. البته ناگفته نماند برخی معتقدند اقتضای کار رسانه ها این است که خلوت تنهایی آدم ها را بر هم بزنند. آن ها ذاتاً تمایل به افشای اسرار مردم دارند، نه اخفا و سرپوش گذاشتن بر آن ها. این تمایل به انتشار زندگی خصوصی، گواه دگرگونی در هنجارهای رفتاری است.

خروج از الگوی انضباطیای که تا امروز بر زندگی خصوصی افراد حاکم بوده است و ورود به ارزش های جدید و دیگر الگوهای زندگی، از این موضوع حکایت میکند. اکنون بر ملا کردن حریم زندگی خصوصی از یک هنجار جدید اجتماعی تبعیت می کند.

این هنجار عبارت از الزام به اطلاع رسانی در تمام زمینه ها و آزاد شدن جریان اطلاعات است. این هنجار جدید به منظور شفاف سازی اطلاعات با پیام جدیدی نیز همراه شده است که چنین بیان میشود: «همه چیز باید نشان داده شود، همه چیز باید بیان شود و بر همه چیز باید نظارت شود». امروزه تعداد برنامه های مربوط به زندگی خصوصی در رسانه ها بیش از برنامه های مربوط به گستره عمومی است و مفهوم زندگی خصوصی از این نظر که منطقه ای پوشیده و به دور از نظارت یا هر نوع بررسی باشد، تغییر کرده است ؛ در نتیجه، قلمرو زندگی خصوصی اکنون چون موضوعی بدون محدودیت برای مطالعه به حساب میآید. هرگز به این اندازه درباره روابط زناشویی، کشمکش ها و تنش های خانوادگی، خشونت های زناشویی، رنج ها، بیماریها و مشکلات سلامتی افراد و دیگر موضوعات بسیار خصوصی چاپ و نشر صورت نگرفته است. گواه این موضوع برنامه های پخش شده از شبکه های تلویزیونی در سطح جهانی است.

بنابراین پیشرفت فناوری ارتباطی و رسانه ای شدن زندگی بشر در قالب ارتباطات جمعی، ضرورت رعایت اخلاق رسانه را توسط اصحاب رسانه در جهت حمایت از حق حریم خصوصی افراد بیشتر میکند. رعایت این موضوع نه تنها برای همه رسانه ها لازم و واجب است بلکه رعایت آن توسط صدا و سیما به عنوان فراگیرترین، پرمخاطب ترین و اثرگذارترین رسانه جمعی در ایران از اهمیت خاصی برخوردار است. لذا رسانه ملی و سایر رسانه ها لازم است اولاً در چارچوب قوانین ودستورالعمل های خود ارزش های اخلاقی، فقهی، حقوقی و حرفه ای را رعایت کنند و ثانیاً مروّج فضایل اخلاقی و موازین شرعی و قانونی در تعاملات فردی و اجتماعی باشند. بر این اساس، برای دسترسی به حریم خصوصی افراد تولید برنامه هایی در این مورد، نیاز به بازتعریف، ملاک، نظریه ودستورالعمل های اخلاقی- حرفه ای دارد تا در اقدامات گوناگون رسانه ای مانند ضبط ، تأمین، بایگانی (آرشیو)، تدوین، صداگذاری (دوبلاژ)، برنامه های تبلیغاتی، خبر، فیلم و… مدیران، مجریان، گزارشگران و خبرنگاران و… موظف به رعایت آن باشند و در صورت رعایت نکردن این حق، راهکارهای معینی برای جبران ضرر واردشده در نظر گرفته شود.

اسلام و حریم شخصی

اسلام نه تنها حاکمان بلکه مردمان را نیز از ورود به زندگی شخصی دیگران ، کنجکاوی، پاییدن و فضولی کردن در امور دیگران منع کرده است. از حریم منزل، مکالمات، ارتباطات، عقاید و افکار در آیات و احادیث متعددی به تصریح حمایت شده است. به اعتماد بر ظواهر و حسن ظن سفارش شده، از سوء ظن و تجسس در امور پنهانی دیگران منع شده است. برخی امور و مکان ها ذاتاً در قلمرو حریم خصوصی قرار دارند و برخی امور، بنا به خواست افراد ممکن است جزء حریم آنان و لازم الاحترام از جانب اشخاص ثالث قرار گیرد؛ برای مثال، منزل یا اموری که اطلاع از آن ها و آگاه ساختن دیگران از آن ها اشاعه فحشا و منکر محسوب میشود، ذاتاً در قلمرو حریم خصوصی است، اما مسائلی که افراد به دلایل شخصی آن ها را از دیگران کتمان میکنند یا در صدد انکار و تکذیب آن ها هستند، در صورتی که با حقوق دیگران تعارض نداشته باشد به طور شخصی یعنی تنها در مورد آن شخص، حمایت شده است.

استثناهایی که در منابع اسلامی بر ممنوعیت مداخله در امور دیگران وارد شده است، بسیار محدود و مضیق بوده، تنها به دلیل ضرورت های اجتماعی مهم نظیر امر به معروف (با رعایت کلیه شرایط آن)، جاسوسی در زمان جنگ یا جمع آوری ادله ای که برای جلوگیری از پایمال شدن حقوق دیگران ضرورت دارند، مقرر شده اند. در مجموع، به نظر میرسد که حریم خصوصی در نظام احکام اجتماعی اسلام، قلمرو وسیعی از زندگی انسان ها را شامل میشود.

در این قلمرو، آزادی انسان ها در تعیین سرنوشت خود به رسمیت شناخته شده، حکومت و سایر افراد جامعه از جمله رسانه ها از مداخله در این حریم منع شده اند. «رویکرد اسلام در اخلاق رسانه ای حفظ حرمت افراد، رعایت حریم خصوصی، اطلاع رسانی بر اساس حق گویی، توجه به زمینه های رشد و تعالی انسان و ایجاد آرامش و امنیت در جامعه است.» (لبیبی، معیارهای اخلاق رسانه ای در رادیو)

از آن جا که در حریم خصوصی افراد، احتمال ضعف ، نقص، آلودگی و… میباشد، اوّلاً: تجسّس از آن ها حرام است ؛ و ثانیاً: در صورت مطّلع گردیدن از آن ها به هر طریق، اشاعآن عیوب نیز مجاز نبوده و عذاب دنیوی و اخروی به همراه دارد.

پس از قرآن ، در جوامع روائی به موضوعات مرتبط با حریم خصوصی فراوان میتوان استشهاد نمود. در این جا جهت رعایت اختصار، تمرکز اصلی بر «نهج البلاغه» خواهد بود، زیرا که حضرت امیر (ع) سابقتدبیر نظام اسلامی داشته و به موضوع نوشتار نزدیک تر است.

در موارد عدیده یی حضرت علی (ع) به وجود عین و جاسوس در دولت علوی اشاره دارد. نام۴۰ نهج البلاغه با «فقد بلغنی عن أمر» شروع میشود و یا در نام۳۳ به صراحت آمده «فان عینی بالمغرب کتب الی… ؛ همانا مأمور اطّلاعاتی من در شام به من اطّلاع داده است». قریب به این مضامین که حکایت از وجود جاسوسان و کنترل کنندگان در حکومت اسلامی دارد، در نام۳۳، ۴۴ و ۴۵ نیز آمده اند. و در نام۵۳، حضرت امیر (ع) به استاندارش

«مالک اشتر» در حین اعزام به بصره مینویسد،

«… و ابعث العیون من أهل الصدق و الوفاء علیهم فإن تعاهدک فی السرّّ لأمورهم حدوه لهم علی استعمال لأمانه».

«رفتار کارگزاران را بررسی کن و جاسوسانی راستگو و وفاپیشه بر آنان بگمار که مراقبت و بازر