فایل پاورپوینت کامل مرگ در نگاه امام حسین(ع) و یاران

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مرگ در نگاه امام حسین(ع) و یاران :

دعای امام حسین علیه السلام در اشتیاق به آخرت

اللّهُمَّ ارزُقنِی الرَّغبَهَ فِی الآخِرَهِ حَتّی أعرِفَ صِدقَ ذلِک فی قَلبی بِالزَّهادَهِ مِنّی فی دُنیای، اللّهُمَ ارزُقنی بَصَرا فی أمرِ الآخِرَهِ حَتّی أطلُبَ الحَسَناتِ شَوقا، وأفِرَّ مِنَ السَّیئاتِ خَوفا، یا رَبِّ!

خدایا! رغبت به آخرت را روزی ام کن تا صدق آن را با بی رغبتی به دنیایم بدانم. خدایا! بصیرت در کار آخرت را روزی ام گردان تا از سرِ شوق، در پی نیکی ها باشم و از سرِ بیم از زشتی ها بگریزم، ای پروردگار من!.[۱]

در عبرت گرفتن از گورها

نادَیتُ سُکانَ القُبورِ فَأَسکتوا

وأجابَنی عَن صَمتِهِم نَدبُ الجُثا

قالَت: أتَدری ما صَنَعتُ بِساکنِی

مَزَّقتُ ألحُمَهُم وخَرَّقتُ الکسا

وحَشَوتُ أعینَهُم تُرابا بَعدَما

کانَت تَأَذّی بِالیسیرِ مِنَ القَذی

أمَّا العِظامُ فَإِنَّنی فَرَّقتُها

حَتّی تَباینَتِ المَفاصِلُ وَالشَّوی

قَطَّعتُ ذا مِن ذا ومِن هذا کذا

فَتَرَکتُها رِمَما یطولُ بِهَا البِلی

ساکنان گورها را صدا زدم و آنها خاموش ماندند

امّا توده خاک گور، در برابر سکوت آنان، مرا پاسخ داد.

گفت: آیا می دانی که با ساکنان خود چه کرده ام؟

گوشت هایشان را متلاشی کرده ام و پوشاکشان را از هم دریده ام.

چشمانشان را از خاک آکنده ام

همانا که از رسیدن خاشاکی، آزرده می شدند.

امّا استخوان ها را نیز به گونه ای پراکنده کرده ام

که بندها و دست ها و پاها از هم جدا گشته اند.

این را از آن و آن را از این، جدا کردم

و آنها را به حال خود گذاشتم، تا در مدّت طولانی به صورت استخوان های پوسیده در آیند.[۲]

ویژگی مرگ

از امام حسین علیه السلام نقل شده: به امیر مؤمنان علیه السلام گفته شد: مرگ را برای ما توصیف کن.

فرمود: «بر شخص آگاهی فرود آمدید. [مرگ،] یکی از این سه چیز [است که] بر شخص، در می آید: یا بشارتی به نعمت جاوید است، یا عذاب همیشگی است، یا اندوه و بیم است و کارش نامشخّص است و نمی داند که از کدام دسته است.

امّا دوستدار و مطیع فرمان ما، بشارت یافته به نعمتِ جاوید است و دشمن مخالف با ما، وعده داده شده به عذاب همیشگی است. امّا آن که کارش نامشخّص است و نمی داند حالش چگونه است، مؤمنِ ستم کننده بر خویش است که نمی داند کارش به کجا می انجامد. خبری مبهم و خوفناک به او می رسد؛ ولی خداوند عز و جل، او را با دشمنان ما برابر نمی نهد و او را با شفاعت ما از آتش، بیرون می بَرَد.

پس کار [شایسته] انجام دهید و [از پروردگارتان] فرمان ببرید و [به دیگران] اتّکا نکنید و عقوبت خدای عز و جل را کوچک مشمارید، که شفاعت ما به برخی از گنهکاران نمی رسد، مگر پس