فایل پاورپوینت کامل مسائل اختلافی وضو در دوره عباسی

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل مسائل اختلافی وضو در دوره عباسی – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل مسائل اختلافی وضو در دوره عباسی شامل 56 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل مسائل اختلافی وضو در دوره عباسی گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل مسائل اختلافی وضو در دوره عباسی با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل مسائل اختلافی وضو در دوره عباسی از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل مسائل اختلافی وضو در دوره عباسی با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل مسائل اختلافی وضو در دوره عباسی را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مسائل اختلافی وضو در دوره عباسی :

فایل پاورپوینت کامل مسائل اختلافی وضو در دوره عباسی

امام صادق (ع ) و امامان پس از او به همان شیوه پدران خویش استمرار بخشیدند وبسختی در برابر آنان که مسح بر پاافزار را جایز می دانستند ایستادند و بر این که مسح باید بر قسمت جلوی سر باشد ، پاها را باید مسح کشید و از شستن آنهاخودداری کرد تاءکید ورزیدند. از امام صادق (ع ) روایت شده است که فرمود: گاه می شود که کسی چهل سال خداوند را عبادت کند، ولی در وضو از او فرمان نبرد، چرا که آنچه را خداوند به مسح کردنش فرمان داده است می شوید. در حدیثی دیگر است که فرمود: گاه بر انسانی شصت سال می گذرد و خداوند ازاو هیچ نمازی نمی پذیرد.

راوی می گوید: پرسیدم: چگونه؟ فرمود: زیرا آنچه را خداوند به مسح کردنش فرمان داده است می شوید.

امام صادق (ع ) همچنین این را که گوش جزو صورت یا سر باشد نفی کرده وفرموده است: گوشها نه جزو سر است و نه جزو صورت.

این خود می فهماند که در روزگار آن امام گروهی از مسلمانان گوش را جزو سرمی دانسته، بر آن مسح می کرده اند و گروهی دیگر آن را جزو صورت دانسته ومی شسته اند.

امام صادق (ع ) در این روایت بدین اشاره دارد که گوش عضوی مستقل است، نه جزو صورت است و نه جزو سر، و بر فرض هم که جزوی از سر باشد باز هم مسح کشیدن بر آن لازم نیست، زیرا مسح چونان که دانستید به دست کشیدن برقسمتی از سر هم تحقق پیدا می کند و نیازی بدان نیست که همه سر را دربرگیرد.

در حدیثی به امام صادق (ع ) نسبت داده شده است که گوشها را مسح کرد یا برای مسح کردن آبی تازه برگرفت.

ما صدور چنین روایتهایی را از امام به فرض صحت سندآنها دور نمی دانیم، بویژه آن که امام در سخت ترین فشارها و در برابر بدترین انواع تهدید و ارعاب بود، و به خصوص در اواخر دوران خلافت منصور و پس از چیرگی او برهاشمیان و راندن این خاندان به کوفه، این فشار نیز شدت بیشتری یافته بود. گفتنی است در حدیثی دیگر که از امام صادق (ع ) رسیده، آن حضرت مبطلات وضو را به دفع بول و غائط، خروج باد، خواب و جنابت محدود کرده ، و این اشاره ای است به مبطل نبودن آنچه آتش بدان رسیده است، مبطل نبودن دست زدن به آلت یا بیرون آمدن خون و همانند آن که امروزه اهل سنت آنها را مبطل می دانند. از این روایت معلوم می شود که این دیدگاهها در روزگار امام صادق (ع ) نیز مطرح بوده است. در من لا یحضره الفقیه از عمروبن مقدام روایت شده است که گفت: یکی ازکسانی که از امام صادق (ع ) شنیده بود برای من روایت کرد که آن حضرت می فرمود: من از کسی که دوست دارد دو دو وضو گیرد درشگفتم، در حالی که رسول خدا(ص ) نیزدو دو وضو گرفته است.

همچنین از آن حضرت روایت شده است که فرمود: در وضو یک بار شستن واجب است، دو بار شستن پاداش ندارد و سه بار شستن بدعت است. البته امام این سخن را که دو بار شستن پاداش ندارد در حدیثی دیگر چنین تفسیرفرموده است که وضو دو دو است، و هر که بر این بیفزاید پاداش ندارد (، یعنی هرکس نپذیرد که یک بار شستن او را بسنده می کند و شستن دوم کاری مستحب است، برای شستن دوم هیچ پاداش داده نخواهد شد.

کسی که از دو بار شستن نیز فراتر رودهمین حکم را داراست. امام صادق (ع ) با این سخنان و بدین شیوه رودرروی کسانی می ایستاد که در وضواز حدود الهی فراتر می رفتند.

از امام صادق (ع ) روایتهای فراوانی در تاءیید این حقیقت رسیده است. از آن جمله این که آن حضرت مضمضه را جزو افعال وضو نمی دانست ودر این باره چنین استدلال می آورد که دهان از قسمتهای درونی [بدن و صورت ] است.

امام این سخن را فرمود تا در برابر اجتهادات کسانی همانند عبداللّه بن عمر بایستد که می گوید: در هنگام وضو چشمهای خود را خوب باز کنید. شاید که آتش دوزخ نبیند! امام صادق (ع ) می فرماید: چون وضو می گیرید آب بر صورتهایتان نزنید، بلکه آب را بر صورت بپاشید.

از امام کاظم نیز روایتی نزدیک به همین مضمون رسیده است. ابوجعفر رقاشی می گوید: از ابوالحسن موسی بن جعفر پرسیدم: برای نماز چگونه وضو گیرم؟ فرمود: دروضو افراط و زیاده روی مکن و آب بر صورت مکوب، بلکه صورت را از بالا به پایین بشوی، چونان که گویا صورت به آب مسح شده است.

این پاسخ امام، به رواج پدیده افراط و زیاده روی در وضو و اسراف در آب ریختن برای وضو اشاره دارد.

قصد امام برای چنین اشاره ای سبب می شود آن حضرت در پاسخ پرسش راوی که از چگونگی وضو پرسیده است، مقدمه ای بیاورد و بفرماید: در وضوافراط و زیاده روی مکن.

این خود به یکی از پدیده های مهم در آن روزگار اشاره دارد وآن پدیده افزودن بر شمار دفعات شستن و شستن اعضای مسح است و امام می خواهد بااین مقدمه ماهیت وضو را برای پرسش کننده روشن سازد و به او بفهماند که وضو برخلاف آنچه برخی می گویند بدان نیست که آب بر صورت بکوبند، آب به درون چشم ببرند و به سلام کسی در حال وضو پاسخ نگویند، چرا که همه اینها از مصداقهای زیاده روی در احکام دین است که از آن نهی شده است.

در ذیل روایت پیشگفته از مسح صورت با آب سخن به میان آمده است و فقیهان این را نوعی مجاز و به معنای همان شستن دانسته اند، و همین نیز عین حقیقت است. بواقع امام در اینجا با آوردن تعبیر مجازی مسح برای شستن صورت در وضو در پی رساندن این مطلب است که آنچه در وضو مطلوب است یک بار شستن است و به همین یک بار عنوان شستن و طهارت شرعی صدق می کند.

درست به همین دلیل در برخی روایتهای دیگر در شستن دست نیز از واژه مسح بهره جسته شده است، تا از رهگذر این همه بدان اشاره شود که در وضو یک بار شستن هر عضو بسنده می کند و افزودن برشمار دفعات شستن و نیز شستن اعضای مسح روا نیست.

امام کاظم نیز وضوی پیامبر(ص ) را که خداوند به او فرموده چنین بیان کرده است: ازعیسی بن مستفاد از ابوالحسن موسی بن جعفر، از پدرش روایت شده است که رسول خدا(ص ) به علی (ع ) و خدیجه، به گاه اسلام آوردن، فرمود: جبرئیل هم اکنون نزد من است و شما را به اسلام می خواند و می گوید: اسلام را شرطهایی است: این که بگویید: گواهی می دهیم که خدایی جز اللّه نیست. . . تا جایی که می فرماید: و کامل کردن وضو براعضای آشکار، صورت و دستها تا آرنج، و مسح سر و مسح پا تا برآمدگی روی آن.

در روایت دیگری از امام کاظم است که به نقل از پدرش فرمود: رسول خدا(ص ) ازمقداد و سلمان و ابوذر پرسید: آیا احکام اسلام را می دانید؟ گفتند: آنچه را خدا و رسول خدا(ص ) به ما شناسانده اند می دانیم.

فرمود: این احکام فراتر از شمار است: مرا بر خویش گواه بگیرید و گواهی دهید که خدایی جز اللّه نیست. . . [و نیز گواهی دهید بر] وضوی کامل بر صورت و دستها تا آرنج، ومسح بر سر و تا برآمدگی روی آن، نه مسح بر پای افزار، نه بر روبند و نه بر عمامه. . . تاآنجا که می فرماید: اینها پاره ای از شروط اسلام است و آنچه مانده از این افزونتراست.

این روایت همانند روایت پیشگفته بر اهمیت وضو تاءکید دارد، آن را از شروطاسلام می داند و به تبیین حدود آن و نیز اعضایی که باید شسته شوند و اعضایی که بایدمسح شوند می پردازد.

در پرتو آنچه گذشت بدین حقیقت می رسیم که مکتب امام باقر، امام صادق، امام کاظم، و امام رضا(ع ) همه یکی و ادامه مکتب رسول خدا(ص ) است، چونان که در نقل روایت هم بسیار از پدران خویش به نقل آنان از رسول خدا(ص ) نقل می کنند. از هیثم بن عروه تمیمی روایت شده است که گفت: از امام صادق درباره آیه (فاغسلوا وجوهکم و ایدیکم الی المرافق ) پرسیدم و کف یک دست خود را از انگشتان به سمت آرنج بر روی دست دیگر کشیدم و گفتم: این گونه است؟ اما امام در پاسخ او، کار وی را نپذیرفت و دست خویش را از آرنج به سمت انگشتان بر روی دست دیگر کشید.

این روایت همگون و همنواخت با آن روایت دیگری است که از امام باقر(ع ) نقل کردیم که آب را از سمت انگشتان به طرف بالا برنمی گرداند. معنای تجاوز از حد و وضو نیز نزد امام صادق همان است که نزد امام باقر(ع ) بودو نزد دیگر امامان است.

حماد بن عثمان روایت کرده است: نزد امام صادق نشسته بودم که ظرف آبی خواست. پس مشتی آب برداشت و همه صورت خویش را بدان شست. سپس مشتی دیگر پر کرد و دست راست خود را بدان شست. آنگاه مشت دیگری پر آب کرد و همه دست چپ خویش را به آن شست. سپس سر و پاهای خود را مسح کرد و آنگاه فرمود: این وضوی کسی است که احداث نکرده است، یعنی در دین تجاوز نکرده و از حدودفراتر نرفته است. هم فرمود: هر کس در وضو از حدود فراتر رود همانند کسی است که وضو را باطل کرده است. در کتاب عیون اخبارالرضا از امام هشتم (ع ) روایت شده است که فرمود: در وضویک بار شستن واجب و شستن دوم کامل کردن آن است.

هم در نامه آن حضرت به ماءمون عباسی آمده است: وضو، چنان که خداوند درکتاب خویش فرموده، شستن صورت و دستها تا آرنج و مسح کردن سر و پ، هر کدام ی