بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مقام و منزلت پزشکی در دوره جاهلیت :

از ((ابوحاتم )) نقل است که گفته: ((زهیر بن جناب را ده خصلت بود که در غیر او از معاصرانش نبود: او آقا، شریف، خطیب و شاعر قومش و فرستاده آنان به سوی پادشاهان و طبیبشان بود – و البته طبابت در نزد آنان شریف بود – و حازی (یعنی کاهن ) آنان و دلاورشان بود و او را در میانشان خانه و منزلی بود و بدو اعتقاد داشتند)).

پزشکان عرب در عهد جاهلیت

پیش ازظهوراسلام، عرب راعلاقه ومیلی به سوی دانش پزشکی نبود، ازاین رو، آنان دارای فرهنگ پزشکی ای که قابل ذکر باشد، نبودند. البته چند پزشکی در میان آنان به چشم می خورد، ولی همانان نیز چندان نبوغ چشمگیری نداشتند. همچنین ابداع و نوآوری ای نیز که در این مجال بتوان نامی از آن برد، از آنان نقل نگشته است. اسامی تعدادی ازاین پزشکان که تادوره پس ازظهوراسلام همچنان زنده بوده اندازقرارذیل است:

۱ – ((ابن حذیم )).

از قبیله ((تیم الرباب )). بعضی گمان کرده اند که او برترین پزشک عرب بوده تا جایی که در ضرب المثلی گویند: ((أ طب فی الکی من ابن حذیم )).

چنانکه مشهود است، این جمله گواه است بر اینکه وی بیش از آنکه در استفاده از درمانهای دیگری که معروف بوده است، شهرت داشته باشد، به روش درمانی داغ کردن (الکی ) نیز شهرت داشته است. البته شواهدی که بر مهارت او در سایر رشته ها و فنون طب دلالت کند، در دست نیست.

۲ – ((حارث بن کلده بن عمرو بن علاج )).

ابو عمر گوید: وی در ابتدای ظهور اسلام وفات یافت و اسلام آوردنش صحیح نیست. علم پزشکی را از مردی جندی شاپوری بیاموخت. و گویند که او سعد بن ابی وقاص را به امر پیامبر(صلی الله علیه و آله ) درمان کرد و یا اینکه سعد پس از آنکه پیامبر امر فرمود که نزد حارث رود، خود