فایل پاورپوینت کامل مودّت قرآن و عترت، مزد رسالت پیامبر

فایل پاورپوینت کامل مودّت قرآن و عترت، مزد رسالت پیامبر؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل مودّت قرآن و عترت، مزد رسالت پیامبر شامل 73 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل مودّت قرآن و عترت، مزد رسالت پیامبر را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل مودّت قرآن و عترت، مزد رسالت پیامبر با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل مودّت قرآن و عترت، مزد رسالت پیامبر با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل مودّت قرآن و عترت، مزد رسالت پیامبر تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل مودّت قرآن و عترت، مزد رسالت پیامبر را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مودّت قرآن و عترت، مزد رسالت پیامبر :

قرآن کریم اجر رسالت را مودت اهل بیت قرار داد (یک) و این را هم از برجسته ترین مصادیق حسنه نامید (دو). اما مطلب اول را فرمود به مردم ابلاغ بکن که من چیزی از شما طلب نمی کنم به عنوان اجر رسالت مگر علاقه به اهل بیت قُلْ لاَ أَسْأَلُکمْ عَلَیهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبَی[۱] هر جا سخن از قرآن است اهل بیت در کنار آنها هستند هر جا اهل بیت مطرح اند قرآن در کنار آنها هست چون اینها «لن یفترقا»[۲] هرگز از هم جدا نیستند اینکه در سوره شوری ذات اقدس الهی به رسولش فرمود به مردم بگو اجر رسالت من، مودّت قربا یعنی مودّت قرآن و عترت است، این چنین نیست که کسی بخواهد مودّت عترت را از مودّت قرآن جدا کند چه اینکه در هر مطلبی سخن از عظمت قرآن به میان بیاید عترت (علیهم السلام) حضور دارند پس مطلب اول این است که مزد رسالت وجود مبارک پیامبر (علیه و علی آله آلاف التحیه و الثناء) مودّت قرآن و عترت است نه تلاوت قرآن. انسان باید قرآن دوست باشد اگر کسی اهل فهم قرآن نبود قرآن دوست نیست اهل عمل به قرآن نبود قرآن دوست نیست باید قرآن، دوست صمیمی ما باشد چه اینکه عترت(علیهم السلام) باید دوست صمیمی ما باشند; این اجر رسالت است و همین اجر به خود ما برمی گردد. در بخش های دیگر قرآن فرمود: قُلْ مَا سَأَلْتُکم مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَکمْ[۳] ما این عنوان «اجر» را برای تشویق شما ذکر کردیم شما برای خودتان کار می کنید از ما مزد می گیرید تعبیر بیع این است تعبیر اجرت این است در قرآن کریم درباره شهدا و امثال شهدا فرمود خدای سبحان با شما معامله می کند شما بفروشید خدا می خرد إِنَّ اللّهَ اشْتَرَی مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بعد فرمود: فَاسْتَبْشِرُوا بِبَیعِکمُ الَّذِی بَایعْتُم بِهِ[۴] بیعت را که بیعت می گویند برای اینکه انسان با آن بیع می کند اگر جانش را مالش را عِرضش را به او نفروشد که بیعت نکرده است بیعت یک تاء اضافه دارد چیزی جدای از حقیقت بیع نیست اگر کسی چیزی را به خدا نفروشد بیعت نکرده وقتی فروخت دیگر مالک نیست هر تصرّفی که انسان در جانش در مالش در وقتش بکند که رضای خدا در آن نباشد این تصرّف غاصبانه است اگر بیعت نکرد که خب رهاست اگر بیعت کرد واقعاً فروخت وقتی فروخت، هر تصرّفی بخواهد در جانش، وقتش، مالش، عمرش بکند باید به اذن خدا باشد آن گاه می تواند بگوید: إِنَّ صَلاَتِی وَنُسُکی وَمَحْیای وَمَمَاتِی لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ[۵] بنابراین اجر رسالت، دوستی قرآن و عترت است و در بخش های دیگر هم فرمود: قُلْ مَا سَأَلْتُکم مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَکمْ این تعبیر، تعبیر تشویقی است انسان برای خودش کار می کند از خدا مزد می گیرد در جریان بیع هم همین طور است تعبیر، تعبیر تشویقی است اگر ما جانمان و مانند آن را به خدا فروختیم این طور نیست که خدا ـ معاذ الله ـ نیازمند به جان ما، وقت ما، مال ما و مانند اینها باشد اینکه در سوره توبه فرمود: فَاسْتَبْشِرُوا بِبَیعِکمُ الَّذِی بَایعْتُم بِهِ من به شما تبریک می گویم که با خدا معامله کردید برای اینکه خدا عوض و معوّض هر دو را به شما برمی گرداند اگر کسی ـ خدای ناکرده ـ با شیطان معامله بکند عوض و معوّض هر دو را او می برد اگر کسی با شیطان معامله کرد جانش را به او داد پاداش جان را هم او می گیرد چون انسان را برده خود قرار داده اگر کسی با ذات اقدس الهی تجارت کرد بیعت کرد عوض و معوّض هر دو را خدا به انسان برمی گرداند یعنی جانمان را کامل شده به ما می دهد این طور نیست که جان ما را برای خودش بخواهد. پس تعبیر بیع، تعبیر تشویقی است تعبیر اجر مثل فَیوَفِّیهِمْ أُجُورَهُمْ[۶] و مانند آن که در قرآن فراوان است (این تعبیر اجر هم) تعبیر تشویقی است ما که اجیر نیستیم برای او کار بکنیم ما برای خودمان کار می کنیم از او مزد می گیریم پس تعبیر بیع تشویقی است تعبیر اجرت تشویقی است لذا خدای سبحان به ذات مقدس رسول خدا (علیه و علی آله آلاف التحیه و الثناء) فرمود: قُل مَا سَأَلْتُکم مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَکمْ شما برای خودتان کار می کنید از ما مزد می گیرید جانتان عطیه الهی است این فیض هم عطیه الهی است که عطیه ای روی عطیه است منتها ما برای تشویق تعبیر به اجر کردیم وگرنه شما برای خودتان کار می کنید از ما مزد می گیرید عوض و معوّض هر دو برای شماست بنابراین مهم ترین اجری که قرآن کریم برای رسالت آن حضرت ذکر می کند مودّت قرباست مودّت قربا هم زمینه مطلب دوم را فراهم می کند و آن این است که بهترین حسنه در دنیا همین مودّت قرباست چون در سوره شوری بعد از این جمله که فرمود: قُل لاَ أَسْأَلُکمْ عَلَیهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبَی بلافاصله فرمود: وَمَن یقْتَرِفْ حَسَنَهً نَّزِدْ لَهُ فِیهَا حُسْناً[۷] این قدر متیقّن در مقام تخاطب همین است این عهد بودن همین است یعنی بهترین حسنه، مودّت قرباست ما که می گوییم رَبَّنَا آتِنَا فِی الدُّنْیا حَسَنَهً[۸]بهترین حسنه همین است وَمَن یقْتَرِفْ حَسَنَهً نَّزِدْ لَهُ فِیهَا حُسْناً شما اگر این مودّت را داشتید ما افزون می کنیم پاداشتان را دو برابر می کنیم نه فقط پاداشتان را حفظ می کنیم، بنابراین وظیفه ما نسبت به این خاندان، مودّت است اگر مودّت باشد هم علاقه مندیم اینها را بشناسیم هم علاقه مندیم بیانات اینها را بفهمیم و باور کنیم و عمل کنیم و منتشر کنیم.

مطلب بعدی آن است که وجود مبارک صدیقه کبرا (سلام الله علیها) یک سلسله مقاماتی دارد که واقعاً مقدور ما نیست که بفهمیم. مرحوم کلینی (رضوان الله علیه) در همان جلد اول کافی نقل می کند که بعد از رحلت وجود مبارک پیغمبر (صلّی الله علیه و آله و سلّم) در این مدت جبرئیل می آمد آن معارف الهی را بیان می کرد حوادث آینده را تشریح می کرد و بازگو می کرد و صدیقه کبرا (سلام الله علیها) اینها را می شنید بعد به حضرت امیر (سلام الله علیه) املا می کرد و علی بن ابی طالب (سلام الله علیه) آنها را یادداشت می کرد شد مصحف فاطمه.[۹] اگر خدا به حضرت ابراهیم یا برخی انبیای دیگر صحف داد به وجود مبارک صدیقه کبرا هم صحیفه عطا کرده است منتها شریعت نیست اخبار غیبی هست علوم و معارف الهی هست و مانند آن، آنها واقع مقدور ما نیست که جبرئیل می آید یعنی چه، چگونه تنزّل می کند این چه وحی ای است که بر غیر نبی می آید چه وحی ای است که بر غیر امام می آید این چه وحی ای است که بر حجّت خدا بر معصومه کبرا می آید! وجود مبارک حضرت فاطمه (سلام الله علیها) حجّهالله است برای اینکه اگر پیغمبر حجت است نه برای اینکه پیغمبر است برای این است که معصوم است و اگر امام، حجت است نه برای اینکه امام است برای این است که معصوم است اگر کسی معصوم بود قول و فعل و تقریر او می شود حجت. حالا امامت یک مقام برتر است نبوّت یک مقام برتر است ولی حجیت قول، دائر مدار عصمت است یعنی این انسان کامل معصوم است هیچ چیزی نمی گوید مگر به دستور خدا خب چنین کسی فعل او و قول او و تقریر او می شود حجت. اگر ما روایتی را از صدیقه کبرا (سلام الله علیها) داشته باشیم بدون تردید طبق آن فتوا می دهیم برای اینکه معصوم جز حق نمی گوید قول امام حجت است للعصمه، قول پیامبر حجّت است للعصمه و قول حضرت صدیقه کبرا هم حجت است للعصمه شما می بینید وجود مبارک حضرت امیر به قول حضرت زهرا استدلال می کند می گوید فاطمه این چنین گفته است[۱۰] این را در اصول خوانده اید که قول معصوم بما أنّه معصومٌ حجت است حالا خواه امام باشد خواه پیامبر باشد خواه نه امام نه پیامبر. محور حجیت، عصمت است اگر کسی واقعاً هیچ راهی برای نفوذ وهم و خیال و شیطنت در او نیست هیچ راهی برای سهو و نسیان او نیست و هر چه هست رضای خداست آن وقت می شود معصوم وقتی معصوم شد قولش می شود حجت در بعضی از بیانات نورانی حضرت امیر(سلام الله علیه) آمده است که فاطمه چنین فرموده است گاهی هم ائمه(علیهم السلام) فرمایش آن حضرت را نقل می کردند.[۱۱] پس این می شود بهترین حسنه، پس لاَ أَسْأَلُکمْ عَلَیهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبَی مطلب اول وَمَن یقْتَرِفْ حَسَنَهً نَّزِدْ لَهُ فِیهَا حُسْناً می شود مطلب دوم ما هم که می گوییم رَبَّنَا آتِنَا فِی الدُّنْیا حَسَنَهً حسنات فراوانی می خواهیم که برجسته ترین آنها مودّت این ذوات قدسی است; فهمیدن معارف اینها، باور کردن، عمل کردن و منتشر کردن. یکی از بیانات نورانی صدیقه کبرا(سلام الله علیها) این است که فرمود: «مَن أصعد إلی الله خالص عبادته أهبط الله عزّ و جلّ إلیه أفضل مصلحته»[۱۲]ما شنیده ایم که خدا در قرآن کریم فرمود: إِلَیهِ یصْعَدُ الْکلِمُ الطَّیبُ[۱۳] کلم طیب هم عقاید طیبه و نیت های پاک است اما به چه وسیله صعود می کند فرشته ها صاعدند آنها که إِنَّ عَلَیکمْ لَحَافِظِینَ کرَاماً کاتِبِینَ[۱۴] آنها بالا می برند؟ یا شنیدیم در سوره مبارکه حج فرمود وقتی قربانی کردید گوشت قربانی را به کعبه نیاویزید خون این قربانی را به کعبه نمالید لَن ینَالَ اللَّهَ لُحُومُهَا وَلاَ دِمَاؤُهَا وَلکن ینَالُهُ التَّقْوَی مِنکمْ[۱۵] تقوا نائل می شود که تعبیر نِیل سوره مبارکه حج بالاتر از تعبیر صعود است در آیه إِلَیهِ یصْعَدُ الْکلِمُ الطَّیبُ صعود، بالا رفتن است ولی نِیل، وصول و رسیدن است. کلمه طیب بالا می رود (یک) تقوا نائل می شود (دو) اینها اوصاف انسان اند مگر می شود وصف نائل بشود یا صاعد بشود و موصوف صعود نکند و نائل نشود؟! تقوا که یک وصف جدای از انسان نیست که بالا برود اگر گفتند تقوا بالا می رود یعنی متّقی بالا می رود این بیان نورانی صدیقه کبرا(سلام الله علیها) که فرمود: «مَن أصعد إلی الله خالص عبادته أهبط الله عزّ و جلّ إلیه أفضل مصلحته» یعنی خود انسان است که بالا می برد خب تا خودش بالا نرود که بالا نمی برد اینکه در دین به ما گفتند به وسیله نماز به خدا نزدیک می شوید خدا نه زمانی است نه زمینی این قربش چطوری است می گوییم معنوی است ـ ما باید بدانیم باسواد شدن معصیت کبیره نیست و اینهایی هم دم که دست همه است را نمی گویند سواد ـ ما به خدا نزدیک می شویم یعنی چه کجا هست؟ می گوییم قرب معنوی است، همین کافی است؟ قرب معنوی چیست؟ چه کسی نزدیک می شود؟ آن مسیر چیست؟ تا جان را نشناسیم و سیر جان را نشناسیم معنای قربه الی الله برای ما مشخص نیست باید بدانیم روح ما مجرّد است و این روح، سیری دارد و این سیر بدون حرکت جوهری مقدور نیست این حکمت برای تشریح و تبیین سیر جوهری است که روح بالا می رود وگرنه می گوییم «الصلاه قربان کلّ تقی»[۱۶] مشابه این روایت درباره زکات هم آمده است[۱۷]خب قربان یعنی «ما یتقرّب به العبد الی المولی» به کدام جهت ما نزدیک می شویم یعنی سیر افقی است سیر عمودی است در حالی که نه به طرف آسمان است نه به طرف زمین هُوَ الَّذِی فِی السَّماءِ إِلهٌ وَفِی الْأَرْضِ إِلهٌ[۱۸]کسی برود به آسمان عبادت بکند باز هم باید قربه الی الله عبادت و زندگی کند تقرّب به طرف ذات اقدس الهی منزّه از زمان و زمین است به داشتن روح مجرّدی است که متکامل است به سمتی که نه زمانی است نه زمینی این یک تبیین علمی می خواهد. به هر تقدیر فرمود شمایید که عمل خالصتان را بالا می برید «مَن أصعد إلی الله خالص عباد