فایل پاورپوینت کامل نفحات رمضان

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نفحات رمضان :

مقدمه:

رمضان ماه خدا، ماه آزادی و پیوند بود.

ماه عشق است و خلوص و ایمان

ماه وحی است و نزول قرآن[۱]

در عرصه عشق؛ عشاق متضادند و عشقشان نیز متفاوت! بعضی عشق زمینی دارند و گروهی عشق آسمانی و برخی در میانه راه به هر دو می اندیشند به راستی رمضانیان از کدام قبیله اند؟. هرچه باشد آنها در انتظار شهرالله هستند و با آن ماه پیوندی عاشقانه خورده اند ماهی که حق تعالی آن را به نام خود خوانده است. (ماه رمضان)

در آستانه رمضان:

رمضانیان قبل از آنکه به رمضان برسند به شعبان نیز فکر می کنند، زیرا شرط ورود به ضیافت الهی آمادگی در ماه شعبان است. از این جهت در اقصی نقاط جهان مسلمانان از هر قوم و نژاد مقدمات حضور در ماه خدا و تبرک جویی از آن را در شعبان جستجو می کنند و تدارک می بینند که بخشی از آن به آداب و رسوم محلی و ملی آنان مربوط می شود و قسمی دیگر برگرفته از سنت و کتاب خداست.

تمهیداتی مانند خانه تکانی و نظافت مخصوص در محل زندگی و محیط کار، غبار روبی مساجد و اماکن مقدسه، تهیه قوت و غذا برای سحری و افطار ماه رمضان، توجه بیشتر به صله ارحام و زدودن زنگار کینه و کدورت از دل و آماده شدن برای بهره گیری از برنامه های تبلیغی، قرائت قرآن، دعا و نیایش و… از جمله آنهاست. شیخ صدوق در عیون الاخبار از اباصلت روایت کرده که گفت: در جمعه آخر شعبان به خدمت حضرت رضا (ع) رفتم، حضرت فرمود: ای اباصلت اکثر ماه شعبان سپری شد و این آخرین جمعه آن است، بنابراین در باقی مانده این ماه تقصیرها و کوتاهی هایی که در ایّام گذشته نموده ای را جبران نما و در صدد تدارک آن باشی و نسبت به آنچه برای آخرت تو نافع و مفید است تلاش کن و بدان روی آور. بر تو باد به کثرت تلاوت قرآن و استغفار بسیار و توبه در پیشگاه خداوند متعال از گناهان خود تا چون ماه مبارک رمضان فرا رسد نزد خداوند خالص شده باشی. هیچ نوع کینه ای از مومن در قلب تو نباشد مگر آنکه آن را کنده باشی و هیچ نوع گناهی که قبلا به آن آلوده بودی در تو نباشد مگر آن که آن را کاملاً محو و نابود ساخته باشی. در مورد اعمال شعبانیه روایات متعددی وارد شده که به منظور جلوگیری از اطاله نوشتار به همین مقدمه اکتفا می کنیم.

فضیلت ماه رمضان از دیدگاه آیات و روایات:

در اهمیت، ارزش و اعتبار ماه مبارک رمضان همین بس که قرآن کریم به نزول آیاتش در این ماه تصریح فرموده است. شهر رمضان الذی انزل فیه القرآن هدی للناس و بینات من الهدی و الفرقان فمن شهر منکم الشهر فلْیَصُمْهُ[۲] در این آیه خداوند با اشاره به نزول قرآن در ماه رمضان به منظور هدایت مردم، کسانی را که در این ماه وارد شوند و آن را درک کنند به صیام دعوت نموده است. همچنین در سوره قدر خداوند متعال به نزول قرآن در شب قدر تاکید می فرماید. شاید به همین دلیل در گفتار معصومین (ع) از ماه رمضان به بهار قرآن تعبیر شده است. بهار فصل شکوفائی و نشاط است. فصل بهره برداری بیشتر از فیوضات الهی و نوشیدن جرعه های آسمانی در میهمانی خدا و این حق و تکلیف نه تنها برای عوام که برای خواص نیز توصیه گردیده بلکه اولیاء خدا و شخص نبی مکرم اسلام (ص) عنایت ویژه ای به این ماه داشته اند. سید بن طاووس در کتاب اقبال روایت می کند از خلف بن ایوب عامری که چون ماه مبارک رمضان فرا می رسد رنگ رخسار مبارک رسول خدا (ص) تغییر می کرد و نماز خواندنش زیاد می شد و در دعا و درخواست ازحق تعالی بسیار تضرع و زاری می نمود و از خدا ترسان بود.[۳] او می فرمود: رمضان ماهی است که ابتدایش رحمت است و میانه اش مغفرت و پایانش آزادی از آتش جهنم.[۴] بدون تردید توجه به ترتیبات در سخن پیامبر مقصود آن حضرت را محقق می سازد. نخست اینکه مسلمان مومن ابتدا باید به این باور برسد که حلول ماه رمضان، مبارک و دارای بار معنوی فراوان است تا بتواند خود را آماده و برای ورود به مرحله بعدی یعنی انابه و استغفار و طلب آمرزش و نیایش به درگاه ذات اقدس حق بدون توجه به بعد رحمانیت و رحیمیت آفریدگار بی همتا فاقد هرگونه ارزش می باشد. حال اگر از این دو مرحله گذشت به مرحله بعدی که همانا رهایی از عذاب جهنم است می تواند امیدوار باشد. به همین روی برای نیل به مقصود باید به بهترین و محکم ترین ریسمان الهی توسل یافت و آن تمسک به قرآن کریم و سیره اهل بیت[۵] خواهد بود. پیامبر اکرم (ص) می فرماید:

هر که در این ماه یک آیه قرآن بخواند اجر او اجر کسی است که در ماهی غیر از ماه مبارک رمضان ختم قرآن کند و تدبرش در قرآن نتیجه بیشتری به همراه خواهد داشت و هدایتش افزونتر. از امام سجاد (ع) روایت است که فرمود: ستایش مخصوص خداوندیست که ماه مبارک رمضان را نیز راهی از راه های خیر و رحمت قرار داد و این ماه را به نام مقدس خود انتخاب فرمود و شرافت داد و این ماه را نیز به نزول قرآن مجید احترام و اعتبار داد. به نقلی از حضرت علی (ع) آمده است که پیامبر گرامی اسلام (ص) در خطبه ای به برکات ماه رمضان اشاره می فرماید: در پایان خطبه امام (ع)که از مستمعین این خطبه بوده سؤال می کند.

که یا رسول الله چه عملی در این ماه از همه اعمال نیکوتر است ؟ پیامبر (ص) فرمود ای ابا الحسن «ع» بهترین اعمال در این ماه پرهیز از محرمات الهی و گناهان است.[۶] در روایت داریم که « شکر النعماء اجتناب المحارم » یعنی یکی از راههای شکر گذاری به خاطر نعمت هایی که به انسان ها ارزانی داشته اجتناب از محرمات و گناهان است و این عمل در مرحله صبر بر گناه و معصیت توجیه می گردد. به همین دلیل گفته شده است روزه دار ماه رمضان علاوه بر خودداری از خوردن و آشامیدن تمام اعضاء و جوارح او باید در محدوده امساک تحت نظارت و کنترل قرار گیرد و در غیر این صورت قبولی فریضه روزه محل اشکال است. ابن عباس می گوید از پیامبر خدا (ص) شنیدم که فرمود: « لو علّمتم ما لکم فی رمضان لزدتم لله تبارک و تعالی شکرا ». اگر می دانستید که خداوند در ماه رمضان چه برکات و نعماتی به شما عطا می کند بسیار بیشتر از اینها شکر می کردید. امام سجاد (ع) در پایان ماه رمضان اینگونه دعا می فرمود: پروردگارا توبه و بازگشت ما را بپذیر و عمر ما را تا ماه رمضان دیگر پایدار ساز. پروردگارا؛ در ماه رمضان آینده ما را بر انجام عبادت و دستورهایت آنچنان که شایسته عظمت تو است یاری فرما.[۷] با تامل در جملات امام سجاد (ع) درمی یابیم که در صورت قبولی اعمال در ماه رمضان هر سال و پذیرش توبه از سوی حضرت احدیت برای آینده مصونیت آور نیست بلکه مسئولیت آور است! و الزاما محاسبه و مراقبه از اعمال پس از رمضان شرط مصونیت و مانع لغزش ها در یازده ماه بعد از آن خواهد بود، بلکه معاقبه و سرزش نفس به طور مستمر از ضروریات حفظ و صیانت از ثمرات این ماه می باشد و اساسا ما در اندیشه معصومین رمضان را باقی و پایدار می بینیم نه یک مقطع زمانی خاص. آنجا که امام باقر (ع) می فرماید: نگویید رمضان رفت و یا آمد زیرا رمضان نامی از اسماء الله است که نمی رود و نمی آید که شیء زایل و نابود شدنی می رود و می آید بلکه بگویید ماه رمضان، پس ماه را اضافه کنید.[۸]

لیالی قدر به اعتبار قرآن:

درباره شأن نزول قرآن در ماه رمضان و بطور معلوم؛ لیله القدر صراحت تام وجود دارد و می توان گفت معتبرترین سند برای این صراحت خود این کتاب آسمانی است. و نص آیاتی همچون آیات سوره بقره، دخان و سوره قدر جای تردید باقی نمی گذارد. لکن در کم و کیف نزول وحی و در تشخیص شب قدر میان مفسران و دانشمندان علوم قرآنی ابهام وجود دارد کرده. آنچه مسلّم است این است که قرآن در شب قدر بر قلب مبارک نبی اکرم (ص) نازل گردیده، حال به صورت دفعی در شب قدر رمضان و یا تدریجی آن در طول ۲۳ سال رسالت آن بزرگوار؛ و یا آیاتی که در هر سال بر ایشان نازل می شده است همان آیات نیز در شب قدر هر سال مجددا بر وی نزول پیدا می کرده است. صاح