بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نقض حریم خصوصی سبب قربانی شدن در فضای مجازی :

در عصر کنونی که فضای مجازی نیز به زندگی اکثریت مطلق مردم اضافه شده است بنظر می رسد آموزش های لازم درباره زیستن در فضای مجازی به شهروندان آن داده نمی شود.

مقدمه

فضای مجازی، به عنوان فضای دومی از زندگی واقعی است که مانند فضای واقعی، نیازمند حفظ حریم اشخاص است. زندگی در فضای مجازی ادامه زندگی در فضای واقعی است بنابراین اهمیت حفظ حریم خصوصی در این فضا اگر بیشتر از اهمیتش در فضای واقعی نباشد قطعا کمتر نخواهد بود. یکی از علل نقض حریم خصوصی در فضای مجازی در ایران نبود شناخت درست تکنولوژی و مختصات آن، ناآشنایی با ظرفیت ایمنی و امنیتی هر یک از نرم افزارها و برنامه ها، فقدان سواد رسانه ای و اطلاعاتی و سواد فناوری اندک کاربران است. در بیشتر موارد خود کاربران در فضای مجازی، زمینه را برای نقض حریم خصوصی خود فراهم می کنند. با توسعه هر چه بیشتر فضای مجازی حریم خصوصی افراد نیز بطور روزافزون در حال عمومی شدن است بدون اینکه فرد حساسیتی نسبت به آن نشان دهد. در کشور ما مردم از قوانین و مقررات زیستن در فضای مجازی اطلاع چندانی ندارند.

فضای مجازی خانه دوم

فضای مجازی، به عنوان فضای دومی از زندگی واقعی است که مانند فضای واقعی، نیازمند حفظ حریم اشخاص است. حفظ این حریم برخاسته از فرهنگ، همان گونه که در فضای واقعی، از عوامل متعددی مانند عرف، شرع، سطح تحصیلات و غیره ناشی می شود، در فضای مجازی نیز از همین عوامل تاثیر پذیرفته و بر همین عوامل نیز تاثیر می گذارد. بنابراین می توان گفت حفظ حریم خصوصی اشخاص یکی از بسترهای پر اهمیت در فضای مجازی است. این حریم، از جمله مهم ترین حقوق فردی است که محترم و مصون از تعرض است. اما نقض حریم خصوصی و حفظ امنیت و سلامت کاربر در جامعه ما کمتر مورد توجه قرار گرفته است. انسان به حکم طبیعت و سرشت باید در تمامی مراتب زندگی دارای حریم خصوصی باشد و از آن صیانت نماید؛ در مقابل هر فرد بایستی نسبت به صیانت و رعایت حریم خصوصی سایرین نیز مسئول باشد.

آسیب شناسی حریم خصوصی در فضای مجازی

در این زمینه این سوال مطرح است که آیا شهروندان فضای مجازی، حریم خصوصی در این فضا را آنچنان که باید و شاید می شناسند که بواسطه حفظ آن حریم، فعالیت در فضای مجازی برای همه آرامش بخش شود؟

فضای مجازی کجاست؟ فضای مجازی محیطی است که به همت رایانه ها از اواسط دهه ۱۹۹۰ در جهان و ایران پدیدار شد و در کمتر از دو دهه گسترش چشمگیری یافت. حضور همه جانبه، گستره وسیع دامنه ارتباطات و اطلاعات، دسترسی و حضور آزادانه و فاقد نظارت اجتماعی زندگی واقعی، استفاده و حضور همه جایی و در هر زمانی، گمنامی در این فضا و ایجاد هویت دلخواه و مورد علاقه از ویژگی ­های این فضا است.

حریم خصوصی کجاست؟

به طور کلی در علم روان شناسی، حدود حریم خصوصی به دو بخش تقسیم می شود:

۱-حریم فیزیکی: فضای حریم خصوصی بدن انسان به اندازه طول یک دست است. به این معنا که اگر ما سر و یا بدن خودمان را از این فاصله به فرد دیگری نزدیک تر کنیم وارد حریم خصوصی فیزیکی او شده ایم.

۲ـ حریم روانی: شامل موارد زیر است:

الف- اطلاعات شخصی مربوط به زندگی خصوصی و خانوادگی.

ب- افکار، نظرات و عقاید شخصی: که شامل دین و مذهب، نژاد، ملیت، فرهنگ و شیوه زندگی است و نباید مورد سوال و تحقیق قرار گیرد.

ج- احساسات: سوال کردن، مداخله و اعمال سلیقه در زمینه احساسات و تمایلات افراد نیز تعرض به حریم خصوصی دیگران محسوب می شود. حریم خصوصی از نگاه حقوقی به حوزه­ای از حیات افراد اطلاق می­شود که خصوصی و تعرض ناپذیر است.

کاربران فضای مجازی، و حریم خصوصی

آیا کاربران فضای مجازی، حریم خصوصی در این فضا را آنچنان که باید و شاید می شناسند که بواسطه حفظ آن حریم، فعالیت در فضای مجازی برای همه آرامش بخش شود؟ دکتر یوسف خجیر، پژوهشگر ارتباطات و رسانه های جدید و مدیر گروه ارتباطات دانشگاه سوره: زندگی در فضای مجازی در عصر کنونی در امتداد زندگی واقعی است و تمامی شئونات زندگی واقعی را داراست. اگر چه در برخی موارد پایه های قانونی آن کمرنگ است یا هنوز شکل نگرفته است اما فضای مجازی تداوم زندگی واقعی در عصر فناوری اطلاعات است. با توجه به اینکه فضای مجازی مبتنی بر اطلاعات و فناوری اطلاعات است و دارای ویژگی هایی چون دسترسی بالا، دامنه و گستره جهانی، رویت ­پذیری بیشتر است بنابراین موضوع حریم خصوصی در فضای مجازی اهمیتی بیشتر از فضای واقعی دارد. در فضای مجازی دامنه محرمیت گسترده و رویت پذیری بسیار زیاد است. فضای مجازی پر از اطلاعات، پروفایل، تصاویر و فیلم ­های شخصی است که دارای محرمیت است. اگر با نگاه حقوق خصوصی به موضوع حریم خصوصی نگاه شود که دارای چهار بعد منازل، جسمانی، اطلاعاتی و ارتباطی است بی­شک اهمیت دو رکن آخر یعنی حریم خصوصی اطلاعاتی و حریم خصوصی ارتباطی بسیار زیاد است. تعیین کننده حریم خصوصی، خود فرد است و اوست که تعیین می ­کند چه کسی و تا چه حدی بتواند وارد حریم خصوصی اش شود و به تعبیری خود کاربر حریم و حرمت فضای خصوصی خود را نگه می دارد. قانون و نهادهای قانونگذار و مجریه نیز حامی این حریم است. این که من اجازه دهم چه کسی به اطلاعات، پروفایل، تصاویر و. … من دسترسی داشته باشد با خود من است اما اگر این حریم نقض شد نهادهای قانونی در این زمینه باید حضور پیدا کنند. این عاملیت در فضای مجازی برخلاف فضای واقعی کمی متفاوت است. در فضای مجازی بخاطر گمنامی هویت و کاهش فشار اجتماعی و نظارت اجتماعی برخی افراد، خود را در فضای مجازی راحت­تر می بیند و دامنه حریم خصوصی خود را از افزایش می دهند. هر چقدر این دامنه افزایش یابد میزان سو استفاده از آن بیشتر می شود. علاوه بر این هک کردن و کلاهبرداری اطلاعاتی امکانی است که در فضای مجازی اتفاق می افتد و مصداق آن در فضای واقعی کمتر است.

حریم خصوصی در فضای مجازی در امتداد حریم خصوصی در فضای واقعی است و امری جدا و تازه نیست اما به دلیل قرابت و تجربه زیسته زیاد در فضای واقعی، ما نسبت به کم و کیف حریم خصوصی و دامنه آن اطلاع کافی و کامل داریم و خود را در مقابل تعرضات حفظ می کنیم، اما چون فضای مجازی امری تازه و جدید است و شناخت نسبت به آن اندک است، ابتلای به تعرض و تجاوز عمدی و غیر عمدی به حریم خصوصی بسیار زیاد است. یکی از علت های این امر در ایران عدم شناخت از تکنولوژی و مختصات آن، ناآشنایی با ظرفیت ایمنی و امنیتی هر ی