فایل پاورپوینت کامل نوگرایی دینی و مدرنیته

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل نوگرایی دینی و مدرنیته؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل نوگرایی دینی و مدرنیته انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 53 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل نوگرایی دینی و مدرنیته:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل نوگرایی دینی و مدرنیته آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل نوگرایی دینی و مدرنیته با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل نوگرایی دینی و مدرنیته از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل نوگرایی دینی و مدرنیته، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نوگرایی دینی و مدرنیته :

گفت وگو با علیرضا علوی تبار، حاتم قادری، امیر رضایی و علی قاسمی

نافه، ش ۲

چکیده: در این گفت وگو به ایستار روشن فکران دهه های ۴۰، ۵۰ و ۷۰ ایران در برابر مدرنیته پرداخته شده است . بیشترین باحث حول محور افکار شریعتی است و اینکه آیا می توان او را مدرن به حساب آورد یا خیر . در نهایت اختلاف نظر میان شرکت کنندگان بر سر این مسئله باقی مانده است .

نافه: یکی از مهم ترین مسائل امروز جامعه ما مسئله روشن فکری و رابطه آن با مدرنیته است . چون به هر حال، روشن فکری محصول دوران روشنگری و مدرنیته است . سؤالی که امروز برای ما مطرح می شود، این است: نسبت و رابطه روشن فکری دینی، از روزی که شکل گرفت; یعنی، چه در دهه ۲۰ و ۳۰، و چه در دهه ۵۰، با مدرنیته چه بود؟ آیا این نقطه های روشن فکری مذهبی، توانستند نمایانگر خوب مدرنیته باشند یا اینکه سعی آنها در جهت تلفیق سنت و مدرنیته عقیم بوده است؟

قادری: من در مورد پیش فرض اول که روشن فکری محصول دوران مدرنیته است، تردید دارم . می شود گفت که روشن فکری در دوران مدرن گسترش کمی یا کیفی یافت، ولی اینکه روشن فکری اصولا و کلا محصول دوران مدرنیته باشد، تردید دارم . اگر روشن فکری را با چارچوب های سنت نگاه بکنیم، یک امر پارادوکسیکال نیست، چنان که در چارچوب های مدرن و چارچوب های پست مدرن هم پارادوکسیکال نیست .

روشن فکران لزوما نمایندگان دوران مدرنیته نیستند . برخی از روشن فکران به دوران

مدرن تعلق خاطر داشتند و دارند و برخی ندارند . از جمله کسانی که به عقیده من تعلقی به دوران مدرن نداشت، شریعتی و برخی از روشن فکران رمانتیک هستند . همچنین باید به مرحوم آل احمد هم اشاره ای داشته باشم .

علوی تبار: به نظر می آید روشن فکر کسی است که چهار ویژگی داشته باشد . ویژگی نخست التزام به عقلانیت مدرن است . در واقع عقلانیت مدرن جزء ذاتی روشن فکری است و البته تعاریف دیگری نیز از آن وجود دارد . دومین ویژگی، نوعی انسان گرایی است، یعنی توجه به مسئله محور بودن انسان و هدف بودن او که هر یک از انواع انسان گرایی می تواند باشد . ویژگی سوم آن، کارکرد نقادی است که روشن فکر دارد . بعضی روشن فکرها علاوه بر اندیشه ها، ساختارها و نهادها و روابط، اجتماعی را که در آن زندگی می کنند، مورد نقادی قرار می دهند . ویژگی آخر هم تعهد است، یعنی در واقع روشن فکر غیر از یک محقق آزاد دانشگاهی است و خودش را نسبت به جامعه متعهد می داند .

این ویژگی هایی که می گویم لزوما ویژگی های خوبی نیستند . ممکن است شما همه آنها را منفی تلقی کنید یا مثلا کسی بگوید انسان گرایی یک نوع دور شدن از خداست یا کسی بگوید عقلانیت مدرن، عقلانیت مطلوبی نیست و نمی تواند بشر را خوشبخت کند .

حال باید در مورد روشن فکری دینی چیزهایی را اضافه کنیم . روشن فکری دینی از ابتدا به دنبال بازخوانی سنت بوده است و دو معیار برای نقد جامعه ای که در آن زندگی می کند دارد; نخست، نهادها و ارزش های مدرن که مشترک است و دیگری، تفسیر مدرن از دین . به نظر من اضافه بر اینها، روشن فکری دینی، علاوه بر اینکه به دنبال عصری کردن دین است; یعنی دنبال این است که فهمی متناسب با عصر و زمان از دین ارایه کند، دنبال دینی کردن عصر هم هست; یعنی احساس می کند تعهدی درباره دینی کردن جامعه نیز دارد . منظور من گسترش آگاهی های دینی و تعمیق باورهای دینی، گرایش های دینی و رفتارهای دینی است .

یک نکته دیگر اینکه به اعتقاد من، روشن فکرهای دینی ما همیشه التزام به عقلانیت مدرن را داشته اند . دست کم در این سه دوره ای که شاخص های آنها، مرحوم بازرگان و دکتر شریعتی و آقای سروش هستند، التزام به عقلانیت مدرن وجود دارد . اما در مورد اینکه مهم ترین تجسم عقلانیت مدرن در چیست; با هم اختلاف دارند . مرحوم بازرگان مهم ترین تجسم عقلانیت مدرن را علوم تجربی می دانست . دکتر شریعتی مهم ترین تجسم عقلانیت مدرن را ایدئولوژی می دانست و دکتر سروش مهم ترین تجسم عقلانیت مدرن را معرفت های درجه دوم می داند . از این نظر شباهت ها و تمایزهایی با یکدیگر دارند .

رضایی: من با جناب قادری موافقم که روشن فکری دینی اساسا پارادوکسیکال نیست و محصول دوران مدرن هم نیست . الان از نگاه پست مدرن، روشن فکر مدرن در واقع سنتی قلمداد می شود . شریعتی تفکیکی را که کانت میان حوزه فلسفه و ایمان، یا میان علم و ایمان قائل می شود، قبول ندارد . به نظر من یکی از لوازمی که باعث شده شریعتی از مدرنیته فراتر برود، دست یابی او به خرد اشراقی است . نگاه شریعتی، یک نگاه کاملا شرقی و متفاوت با نگاه مرحوم بازرگان و دکتر سروش است .

نافه: آقای دکتر قادری مبحثی را مطرح کردند که به نظر ما باید بیشتر توضیح بدهند . ایشان، شریعتی و آل احمد را در صبغه روشن فکران سنتی قرار دادند . به نظر می رسد شریعتی آل احمد بخشی از سنت را با مدرنیته تلفیق و ایدئولوژیزه کرده اند و ایدئولوژی به هر حال، صورتی از فرم مدرن است . وقتی می خواهیم به شکلی از سنت دفاع کنیم، از مفاهیم مدرن استفاده می کنیم و از این راه از حوزه سنت خارج می شویم . پس دیگر نمی توان به امثال اینها سنتی گفت . به چه دلیل شما مفهوم روشن فکر سنتی را ارائه می کنید؟

قادری: من هیچ گاه نگفتم شریعتی سنتی است . من توضیح دادم که بعضی از اینها صبغه رمانتیک داشتند و طبعا نقاد مدرن بودند . ولی اینکه لزوما هر رمانتیکی، سنتی باشد، سخن دیگری است که من در این مورد چیزی نگفتم . این ها ویژگی هایی همچون حس گرایی و شهودگرایی دارند . گمان می کنند که جهان جان مند است و روح دارد . برای همین هم برخی اعتقاد دارند که هگل رگه های رمانتیکی دارد; زیرا در بحث عقلانیت تاریخ معتقد است که تاریخ مانند یک انسان است که بزرگ می شود، کودکی دارد، و مقاطع مختلف زندگی را دارد . این ویژگی رمانتیک هاست . همچنین رمانتیک ها معمولا با گریز به گذشته یا رجوع به ناکجاآبادی در آینده، نقد مدرن می کنند .

واژگانی که رمانتیک ها به کار می برند پر از احساس است . مرحوم شریعتی هم بسیار از شعر، دوستی، عشق، حقیقت، اخلاص، توحید و موارد مشابه دیگر سخن می گوید . از دیگر ویژگی های رمانتیک ها که در شریعتی بسیار قوی است، شخصیت گرایی است . و این نکته از عنوان کتاب های او هم مشخص می شود; در باب حسین علیه السلام، در باب علی علیه السلام، در باب ابراهیم علیه السلام، در باب اقبال و یا شخصیت هایی که برجسته می کند; از شخصیت های صدر اسلام تا به این طرف، ابوذر، سلمان و افراد مختلف دیگر تا هنگام بحث در مورد زن، که با الگوی فاطمه علیها السلام سخن می گوید . اینها از ویژگی های رمانتیک هاست .

نافه: منظورتان از رمانتیک، اشراق گراها، مذهبی ها، دینی ها و امثال اینهاست؟

قادری: رمانتیک ها می توانند دینی هم باشند، می توانند کشف و شهود شخصی و تجارب قدسی هم داشته باشند .

نکته ای که اشاره شد، یعنی خودآگاهی روشن فکر، در تعابیر شریعتی وجود دارد، اما لزوما هر روشن فکری خودآگاه نیست . ما بخشی از روشن فکران غربی و نیز روشن فکران جامعه خودمان را می بینیم که خودآگاه نیستند اما نقاد هستند . به عقیده من، روشن فکر چندان هم متعهد نیست . مثلا من سهراب سپهری را روشن فکری می دانم که این تعهد را ندارد . سید حسین نصر از نظر من روشن فکر است، ولی لزومی ندارد که متعهد باشد، و نیست . البته منظور من تعهد به معنای سیاسی – اجتماعی است .

آخرین نکته اینکه مدرنیته در نقاطی با سنت در هم تنیده است و اینطور نیست که با یک گسست کامل روبه رو باشیم، مگر اینکه با تسامح سخن بگوییم . نه تنها گسست کامل نیست، بلکه به این معناست که معمولا دوره های قبلی یا پارادایم های قبلی رگه هایی را به دوران های بعدی منتقل می کنند . به عنوان مثال مرکزگرایی، هم در سنت وجود دارد و هم در مدرنیته و مصداقش در آنجا وحی است و در اینجا عقل . پس گسستی صورت نگرفته است .

علوی تبار: من هم چند نکته با اهمیت را بگویم . منظور من از عقلانیت مدرن، «عقلانیت خودبنیاد نقاد» است . یعنی عقلانیتی که حجیت آن به خودش برمی گردد، نه به یک منبع بیرونی، و کارکرد اصلی اش به جای تفسیر و فهم نقد ا