بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل همه از آن خداست :

قُلْ لِمَنِ اَلْأَرْضُ وَ مَنْ فِیها إِنْ کنْتُمْ تَعْلَمُونَ [۱]

ای پیامبر ما، بگو: این زمین و هر آن کس در اوست از آن اگر شما می دانید.

ای رسول گرامی، به اینان بگو: به راستی در وجدان و فطرت خود بنگرید که این آفرینش و زمین و هر آنچه و هر آن کس در اوست از کیست و تحت مالکیت و ربوبیت و ملکوت چه کسی اداره می شود. اگر می دانید قدرت بی نهایت دیگری اختیار دار تمام عالم وجود و مالک حقیقی اوست، نشان دهید. کسی که می تواند با قدرت خود چنین عالمی را پدید آورد و توان اداره و نگه داری آن را تا وقت معلوم نیز دارد، آیا نمی تواند آن را به گونه دیگری که بازده این عالم باشد، تغییر دهد و آفرینشی نوآورد.

ندای باطن

سَیقُولُونَ لِلّهِ قُلْ أَ فَلا تَذَکرُونَ [۲]

آن ها زود می گویند: از آن خداست، بگو: پس چرا متذکر نمی شوید.

اگر سؤال شود که مالک آسمان و زمین و هرچه در اوست کیست؟ به فطرت باطنی و ندای اعتقاد درونی خود می گویند: خداوند در کوچک ترین قدم و لحظه ای فطرت و اعتقاد عقلی آنان نمی پذیرد که معمولی بدون علت به وجود آید، اما اینان با این ندای فطرت درونی شان باز متذکر نمی شوند. تکبر و نخوت مانع تواضع و کرنش آنان در مقابل عظمت خلقت باری و اعتراف به وجود و ربوبیت او می گردد.

آفریدگار جهانیان

قُلْ مَنْ رَبُّ اَلسَّماواتِ اَلسَّبْعِ وَ رَبُّ اَلْعَرْشِ اَلْعَظِیمِ [۳]

بگو: کیست پروردگار آسمان های هفت گانه و پروردگار عرش بسیار بزرگ.

در ابتدا نظر آنان را به زمین و آفرینش آن معطوف کرد که خالق این ها کیست و اکنون به مقتضای اشتراک همه عالم در نیاز به خالق بزرگ خطاب می فرماید که رسول گرامی، بگو: که پروردگار آسمان های هفت گانه و پروردگار عرش عظیم کیست؟ پیش از این هم گفتیم همه این دنیای ما از میلیاردها میلیارد کهکشان و منظومه همه در آسمان اول است و مراد از آسمان های دیگر چیست؟ آگاهی ما ناچیز، بلکه هیچ است و عرش عظیم هم آن مقام بلند و اعلایی است که زمام همه امور عوالم در آن جا جمع است. کلمه رب هم به دلیل همیت امر عرش، تکرار شده است؛ همان طور که عرش را با وصف عظیم تعظیم کرده است.

فطرت انسان های منصف و آزاده از کج روی ها و تعصبات کور جاهلی، همانا اقرار و اعتراف به وجود خالق یگانه فردی است که تمام عالم هستی و امور آن تحت فرمان و امر اوست و به همین جهت، در آیه بعد می فرماید:

ترس از مالک واقعی

سَیقُولُونَ لِلّهِ قُلْ أَ فَلا تَتَّقُونَ [۴]

می گویند: همه این ها از آن خداوند است، بگو: پس چرا تقوا ندارید و از او نمی ترسید.

سیقولون به زودی جواب می دهند که همه این تحت سلطه و اراده خدای متعال است. قل أفلا تتقون در مقام سرزنش و تهدید آنان بگو: اگر این همه عظمت آسمان های هفت گانه، محل نزول امر الهی و عرش عظیم و محل صدور اوامر الهی از خداوند است، پس چرا تقوا پیشه نمی کنید و از او نمی پرهیزید و حشر و بعث و عالم آخرت را انکار کرده و آن را از اساطیر الاولین و افسانه های گذشتگان می شمارید. در آخر نیز تحذیری شدیدتر از آیه پیشین به آنان می دهد و در این جا می فرماید: آیا پروا و ترس از او ندارید؟

لطافتی در آیه هست و آن این که لفظ لله را با لام ملکیت آورد، نه با لفظ رب ملک آسمان و زمین و هر آنچه در آن هاست از آن خداوند است و مشرکان به فطرت ذاتی خود مالکیت الله را می پذیرند و با لفظ رب نیاورد؛ زیرا آنان ربوبیت خداوند را قبول نداشتند و آن را از الههای متعدد و ارباب متنوع می دانستند.

همه چیز به دست او

قُلْ مَنْ بِیدِهِ مَلَکوتُ کلِّ شَیءٍ وَ هُوَ یجِیرُ وَ لا یجارُ عَلَیهِ إِنْ کنْتُمْ تَعْلَمُونَ [۵]

باز هم ای رسول گرامی، بگو: کیست که در دست قدرت او ملک و ملکوت همه چیز است و اوست که پناه می دهد و خود در پناه کسی نیست، اگر به راستی علم و آگاهی دارید.

در آیات پیشین اعتراف فطری و غریزی خلایق به تعلق زمین و هرچه در اوست و ربوبیت محض و متفرد خدای متعال به آس