فایل پاورپوینت کامل هنر شیخ مفید رحمه الله علیه در تثبیت و ترویج مذهب شیعه

با فایل فایل پاورپوینت کامل هنر شیخ مفید رحمه الله علیه در تثبیت و ترویج مذهب شیعه یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل هنر شیخ مفید رحمه الله علیه در تثبیت و ترویج مذهب شیعه شامل 59 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل هنر شیخ مفید رحمه الله علیه در تثبیت و ترویج مذهب شیعه را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل هنر شیخ مفید رحمه الله علیه در تثبیت و ترویج مذهب شیعه با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل هنر شیخ مفید رحمه الله علیه در تثبیت و ترویج مذهب شیعه بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل هنر شیخ مفید رحمه الله علیه در تثبیت و ترویج مذهب شیعه با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل هنر شیخ مفید رحمه الله علیه در تثبیت و ترویج مذهب شیعه وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل هنر شیخ مفید رحمه الله علیه در تثبیت و ترویج مذهب شیعه با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل هنر شیخ مفید رحمه الله علیه در تثبیت و ترویج مذهب شیعه مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل هنر شیخ مفید رحمه الله علیه در تثبیت و ترویج مذهب شیعه :

محمد بن محمد بن نُعمان مشهور به «شیخ مُفید»، در روز یازدهم ذیقعده الحرام سال ۳۳۶ یا ۳۳۸ ه. ق در قریه سویقه ابن بصری از توابع عُکبَری در ده فرسنگی شمال بغداد، نزدیک شهر دجیل در یک خانواده اصیل به دنیا آمد[۱] و در دامان پدر و مادری عاشق و دلباخته به مکتب اهل بیت (ع) پرورش یافت. پدرش معلمی پارسا بود و «ابن المعلم» لقب داشت.

وی تحصیلات اولیه خود را در زادگاهش به پایان رساند و به همراه پدر به بغداد رفت و نزد ابوعبدالله معروف به جُعَل به تحصیل پرداخت و با چنان شور و عشقی به تحصیل پرداخت که در پنج سالگی برای او از «ابن ابی الیاس» اجازه روایت گرفتند[۲] و هفت سال و چند ماه بیشتر نداشت که از «ابن سماک» نقل روایت کرد.[۳] وی پیش از دوازده سالگی از برخی از محدثان روایت اخذ کرد و قبل از بیست سالگی از استاد خویش، شیخ صدوق حدیث شنید. وی از محضر بیش از هفتاد تن از بزرگان فقه و کلام اسلامی استفاده کرد و در هر دو علم به درجه اجتهاد رسید. اساتید وی از معروف ترین فقها و متکلمین زمان خویش بودند. «حاج میرزا حسین نوری» صاحب «خاتمه مستدرک الوسائل» از پنجاه تن از استادان شیخ مفید نام می برد؛ از جمله جعفر بن محمد قولویه قمی، محمد بن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، ابن جنید اسکافی، ابوغالب زراری، ابوحفص عمر بن محمد (معروف به ابن زیات) و ابوالحسن علی بن مالک النحوی.

چگونگی انتخاب لقب «مفید»

در مورد اینکه چه کسی شیخ را ملقب به «مفید» کرده است دیدگاه های متفاوتی وجود دارند علامه بحرالعلوم(ره) معتقد است که حضرت صاحب الزمان (عج) او را شیخ مفید نامیده است.[۴] همچنین ابن شهر آشوب از وی چنین یاد می کند: «شیخ مفید، ابوعبدالله محمد بن نعمان حارثی بغدادی عکبری. .. شاگرد ابوجعفر ابن قولویه، و ابوالقاسم علی بن محمد رفاء، و علی بن ابی الجیش بلخی بود. حضرت صاحب الزمان(عج) او را مقلب به «شیخ مفید» نمود. برخی دیگر قاضی عبدالجبار معتزلی را که از اعاظم علمای عامه در اصول و کلام است را شخصی می دانند که لقب مفید را به شیخ اطلاق کرده است.

ابن ادریس حلّی در کتاب «مصباح القلوب» و «سرائر» می گوید: «روزی قاضی عبدالجبار معتزلی در مجلس درس نشسته بود و دانشمندان شیعه و سنی نیز حاضر بودند. شیخ مفید که قاضی عبدالجبار نامش را شنیده ولی تا آن روز او را ندیده بود، به مجلس وی درآمد و بعد از لحظه ای رو به قاضی کرد و گفت: «سئوالی دارم.» قاضی گفت: «بگو!» شیخ مفید پرسید: «این حدیثی که شیعیان روایت می کنند که پیامبر(ص) در روز غدیر فرمود: مَنْ کُنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِیٌّ مَوْلَاه؛ صحیح است یا شیعه آن را ساخته اند؟» قاضی پاسخ داد: « البته صحیح است.» پرسید: «مقصود از مولی چیست؟» قاضی پاسخ داد: «آقایی و ریاست بر مسلمین.» شیخ مفید گفت: «اگر چنین است، پس این همه اختلاف میان شیعه و سنی برای چیست؟» قاضی گفت: «حدیث غدیر روایت و چیزی است که نقل شده، ولی خلافت ابوبکر درایت و امری مسلم است و مردم عاقل برای یک روایت، درایت را ترک نمی کنند.» شیخ گفت: «این روایت چطور که پیامبر (ص) به علی(ع) فرمود: «یَا عَلِی حَرْبُکَ حَرْبِی وَ سِلْمُکَ سِلْمِی: جنگ با تو جنگیدن با من است و صلح و سازش با تو صلح با من است؟» قاضی گفت: «این نیز از پیامبر (ص) و صحیح است.»شیخ گفت: «بنابراین، اصحاب جمل (که با امیرمؤمنان(ع) جنگ کردند) به فرموده شما کافرند؟» قاضی گفت: «آنها توبه کردند.» شیخ مفید گفت: «جناب قاضی! جنگ جمل، درایت است؛ ولی توبه آنها روایت است و خود شما لحظه ای پیش گفتید که مردم عاقل برای روایت، ترک درایت نمی کنند.»

قاضی عبدالجبار نتوانست پاسخی بگوید و پرسید: «تو کیستی؟» مفید فرمود: «خادم شما محمّد بن محمّد بن نعمان.» قاضی برخاست و او را جای خود نشاند و گفت: «اَنْتَ الْمُفِیدُ حَقّاً؛ واقعا که تو برای جامعه اسلامی مفیدی.»

علمای مجلس سخت برآشفتند. قاضی گفت: «از فضلا و علمای دین! این مرد مرا ملزم و محکوم کرد. من پاسخی ندارم که به او بدهم. اگر شما جوابی دارید بگویید تا برخیزد و به جای خود بنشیند!» ولی هیچ کس نتوانست پاسخ او را بدهد.[۵] همچنین گفته اند: «شیخ مفید در مناظره ای با علی بن عیسی رمّانی دانشمند معتزلی شرکت و استدلالات طرف مقابل را باطل کرد و رمّانی او را «مفید» نامید.[۶]

نقش شیخ مفید در ترویج مکتب تشیّع

شیخ مفید در دوره اقتدار آل بویه که شیعیان از آزادی و احترام بیشتری برخوردار گردیده بودند، می زیست. شیخ مفید شیعیان را از پراکندگی نجات داد و اوضاع اسف بار آنان را سامان بخشید تا آنجا که به اوج عزت رسیدند. وی از مقام و منزلت بسیار برخوردار بود؛ به طوری که عضدالدوله به هنگام بیماری شیخ به دیدارش رفت و از او عیادت کرد.

شفاعت شیخ مفید در حق دیگران پذیرفته می شد و رهنمودهایش مورد قبول قرار می گرفتند. در عصر طلایی آل بویه و با حمایت آنان از شیعه، تشیّع بار دیگر برای حضور در میدان منازعات فکری فرصت یافت و در این کارزار سخت به دفاع از حقانیت خویش بر خاست. این دانشمند بزرگ شیعی که متکلّمی قدرتمند و فقیهی زمان شناس بود، به شایستگی تمام در سنگر دفاع از حریم تشیّع ظاهر شد و بار دیگر حقانیت این مکتب را با منطقی استوار و روشی مستدل و متین به اثبات رساند. به یقین تمام متکلمان و فقهای عظام شیعه پس از وی، به نحوی تحت تأثیر علمی و دوستدار وی بودند. او که به «ابن المعلّم» نیز شهرت یافت، مورد احترام و تجلیل کامل موافقان و مخالفان بود.[۷]

گویند کتابی از مخالفین منتشر نمی شد، مگر آن که مرحوم شیخ مفید آن را به دست می آورد تا به شبهات آن پاسخ گوید. همچنین در خانه شیخ مفید مجالس بحث و مباحثه و مناظره برپا می شد و علمای مذاهب مختلف از جمله معتزله، اشاعره، زیدیه و اسماعیلیه و دیگران شرکت می کردند و او به شبهات آنان پاسخ های درخور و قانع کننده می داد که نمونه هایی از آنها در کتاب «الفصول المختاره» وجود دارند.

مناظرات شیخ مفید با فرقه ها و نحله های فکری گوناگون و توان علمی و بیان سحرآمیز و نافذ او در مجامع علمی، او را در گستره پهناوری از عالم اسلام پر آوازه ساخت و منزل او به جایگاهی همیشگی برای بحث و مناظرات علمی با فرق گوناگون تبدیل شد.

متأسفانه در عصر زعامت مرحوم شیخ مفید، با وفات عضدالدوله دیلمی، بار دیگر طوفان دشمنی علیه شیعه برخاست. شیخ مفید در زمان وفات عضدالدوله ۳۴ ساله بود. دوران آزادی شیخ و شیعیان چندان نپائید و به زودی دوران دستگیری و تبعید آنها آغاز شد. ابن اثیر ازآن دوران این گونه یاد می کند: «در سال ۴۰۹ه.ق، سلطان الدوله، پسر بهاءالدوله، ابن سهلان را به حکومت بغداد منصوب کرد. چون او وارد بغداد شد، ابوعبدالله بن نعمان، فقیه شیعه را تبعید کرد. در این زمان، آشوب های مذهبی، فتنه انگیزی عیاران، سخن سرایی قصه خوانان، خطابه های واعظان بی سواد و آشوب طلبی سیاست پیشگان، آتش فتنه را شعله ورتر گردانید».[۸]

شیخ مفید با حضور آگاهانه و شناخت صحیحی که از وضعیت زمانه خویش دریافته بود، با استفاده از قدرت عقل و استدلال به جدالی سخت (و البته همواره موفق) با سطحی نگران و مروّجان اعتقادات مقلدانه پرداخت و شیوه خود را در تمام صحنه های علمی، اعم از کلام و فقه و تفسیر و حدیث وارد ساخت. او پس از شرکت در مجامع عمومی بغداد، راه و روش استدلال را فراگرفت و تسلط کاملی بر مسائل اصولی و کلامی پیدا کرد. سپس دست به کار تهذیب فقه شیعه شد و سبک تازه ای را که در واقع مکمل سبک سابق او بود، در پیش گرفت و طریقه استنباط و استخراج احکام را از روی ادله شرعیه به شاگردان خویش آموخت.[۹]

شیخ مفید از نگاه دانشمندان

شیخ مفید دانشمند ذوفنون و بلندآوازه جهان تشیّع از دیدگاه دانشمندان شیعه و سنی جایگاه رفیعی دارد.

الف) از منظر دانشمندان شیعه

شیخ الطایفه «رجال باب» کسانی که از ائمه(ع) روایت نکرده اند «در باب محمد» طبق معمول به اختصار از استاد عالیقدرش شیخ مفید بدین گونه نام می برد.

شیخ طوسی شاگرد ارزنده مکتب او، درباره استادش چنین می نویسد: «محمد بن محمد بن نعمان، دانشمندی بزرگ و موثّق است».[۱۰]

وی همچنین در کتاب «فهرست» آورده است: «محمد بن محمد بن نعمان، معروف به ابن المعلم، از متکلمان (علمای عقاید و مذاهب) طایفه امامیه است. درعصر خویش ریاست و مرجعیت شیعه به او منتهی گردید. در فقه و کلام بر هر کس دیگر مقدم، فکرش عالی، ذهنش دقیق، و دانشمندی حاضرجواب بود. او بیش از ۲۰۰ جلد کتاب کوچک و بزرگ دارد و فهرست کتاب هایش مشهور است».[۱۱]

فقیه بزرگوار ابوعلی جعفری که عنوان دامادی و جانشینی شیخ را نیز دارد، در حق استاد خویش گوید:

«او اندکی از شب را می خوابید و باقی شبانه روز را یا نماز می خواند یا مطالعه می کرد یا درس می گفت یا قرآن تلاوت می کرد…».[۱۲]

ابن شهر آشوب مازندرانی از وی چنین یاد می کند: «شیخ مفید، ابوعبدالله محمد بن نعمان حارثی بغدادی عُکْبَری»، شاگرد ابوجعفر ابن قولویه و ابوالقاسم علی بن محمد رفاء و علی بن ابی الجیش بلخی بود. حضرت صاحب الزمان «ص» او را(در آن توقیع) ملقب به «شیخ مفید» نمود و من علت آن را در کتاب «مناقب آل ابی طالب» ذکر کرده