فایل پاورپوینت کامل هواهای نفسانی، ریشه ریاست طلبی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل هواهای نفسانی، ریشه ریاست طلبی :

ریاست طلبی را می بایست بخشی از دنیا طلبی انسان دانست؛ زیرا قدرت و ثروت از زینت های دنیاست و کسانی که به این سمت و سو کشیده می شوند، کسانی هستند که دنیا، چشم و دل ایشان را بسته و هواهای نفس، راه آخرت را بر آنان سد کرده است. کسانی که به دنیا علاقه و دوستی شدیدی پیدا کنند، چنان گرفتار دنیا می شوند که به هیچ چیزی نمی توان ایشان را از خواب غفلت بیدار کرد. هنگامی که هواهای نفسانی از طریق وسوسه های شیطانی بر اشخاص چیره شود، آنان را نسبت به حقایق هستی و فلسفه وجودی آفرینش، کور وکر می کند. این گونه است که جز اندیشه پاسخ گویی به خواسته های نفسانی به چیز دیگری نمی اندیشند.

در این دنیا که از آن به جهان آزمون و گرفتاری ها یاد می شود، هر کسی را به چیزی می آزمایند. بسیاری از مردم به قدرت و ثروت آزموده می شوند و نشان می دهند که معبود و خدای ایشان بر خلاف گفتار و ظاهرشان، همان قدرت و ثروت است. از این رو طوق بندگی قدرت و ثروت بر گردن می افکنند و در معبد قدرت و ثروت، بیتوته کرده و به عبادت و پرستش آن می پردازند. شاید بزرگ ترین ضربه ای که اسلام و امت خورده، از سوی کسانی باشد که گرفتار قدرت و ثروت شده اند. البته برخی، قدرت و ثروت را می خواهند و به آن گرایش دارند ولی برخی دیگر آن چنان دلبسته و عاشق جنونی قدرت و ثروت می شوند که جز عشق آن دو، چیزی ایشان را اشباع نمی کند.

عاشقان قدرت، بدترین های امت

در میان امت اسلام، کسانی که عاشق قدرت هستند، بدتر از عاشقان ثروت می باشند. از این رو در روایات، بدترین امت را عاشقان قدرت دانسته اند. از امام صادق(ع) روایت است که فرمود: اتری لااعرف خیارکم من شرارکم؟ بلی والله و ان شرارکم من احب ان یوطا عقبه انه لابد من کذاب او عاجز الرای؛ آیا گمان می کنی من خوبان و بدان شما را نمی شناسم؟ چرا به خدا که آنان را می شناسم. بدترین شما کسی است که ریاست را دوست دارد و دوست می دارد تا مردم پشت سرش راه بروند. این شخص به ناچار باید دروغ بگوید و یا ناتوان در رای و پاسخ به مردم باشد. (اصول کافی، کلینی، ج۳، ص۴۰۷)

در این روایت برخی از افراد به ظاهر اهل ایمان که در پس پرده ریا و توجیهات شرعی و دینی قرار می گیرند تا حب ریاست خویش را پوشیده نگه دارند، معرفی شده اند. اینان هر چند که برخلاف باطن خویش رفتار می کنند و اسم ریاست طلبی و ریاست خواهی را بر زبان نمی آورند، ولی در دل هایشان دوست می دارند که از سوی مردم مدح و ستایش شوند و مردم برای احترام و تکریم ایشان در پشت سرشان گام بردارند و اینان در جلو حرکت کنند تا به نوعی برتری و قدرت طلبی خود را نشان دهند. این افراد چون خودشان از قدرت و عزت واقعی بهره ای نبرده اند و چیزی در ایشان نیست تا مردم به سبب آن فضایل، به دنبال ایشان بروند، به ناچار به دروغگویی رو می آورند تا افراد را جذب خود کنند و با آن که از توان نظریه پردازی و رای صائب برخوردار نمی باشند می کوشند خود را صاحب نظریه و رای نشان دهند. این گونه است که در پس چهره های ظاهر الصلاح، چهره قدرت ط