فایل پاورپوینت کامل پژوهشی بر روزگار خواجه نصیر طوسی و رصدخانه مراغه

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل پژوهشی بر روزگار خواجه نصیر طوسی و رصدخانه مراغه؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل پژوهشی بر روزگار خواجه نصیر طوسی و رصدخانه مراغه انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 68 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل پژوهشی بر روزگار خواجه نصیر طوسی و رصدخانه مراغه:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل پژوهشی بر روزگار خواجه نصیر طوسی و رصدخانه مراغه آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل پژوهشی بر روزگار خواجه نصیر طوسی و رصدخانه مراغه با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل پژوهشی بر روزگار خواجه نصیر طوسی و رصدخانه مراغه از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل پژوهشی بر روزگار خواجه نصیر طوسی و رصدخانه مراغه، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل پژوهشی بر روزگار خواجه نصیر طوسی و رصدخانه مراغه :

شیب نرم کوهسار حاشی شهر مراغه در گردش نگاه مرد اندیشمند داشت جان می گرفت و طرح رصدخانه ای را بر فرازترین سرریز کوه انگاره می زد، که… به ناگهان. و ایستاد، و، همراه خود را که کسی جز هلاکوخان سردار مغول نمی بود مخاطب ساخت:

-رصدخانه را انجا. در بالای سایه ساران صخره ای که از اینجا چون، عقابی می نماید پی می افکنم…

و فردای آنروز، خواجه نصیر الدین طوسی، شگفت مرد جهان سیاست و علم را می بینیم که، با چند تن که بر استرها وسایل بنا، و ایجاد رصدخانه را حمل می کنند راه سنگلاخ و ناهموار شیب کوه را در پیمودن است تا یکی از عظیم ترین رصدخانه های جهان را پی افکنی دارد.

این حادثه را اگر بر مبنای سال هجری قمری بگیریم، گروهی ۶۵۶ و چند تنی نیز در ۶۵۷ نوشته اند، یعنی کمی پس از فتح بغداد، و با فاصله ای بسیار کوتاه از زمانی که شهر مراغه بعنوان پایتخت ایران انتخاب می شود. انتخابی که به حتم با مشورت، و توصی خواجه نصیر الدین طوسی صورت پذیرفته آنچنان که فتح بغداد را هم مدیون به اوئیم، و، هموست که به هلاکوخان این هجوم را سفارش می کند.

پیش بایستی که ما را به باور داشت ایجاد رصدخان مراغه در همان سال ۶۵۷ می پیونداند اشار کوتاهیست که در زیج ایلخانی آمده، و نشانگر است که آغاز کار این رصدخانه سال ۶۵۷ می بوده.

زیج ایلخانی چیست…؟

زیج ایلخانی، عنوان نشریه ایست که نخستین نتایج پژوهش های مرکز علمی رصدخان مراغه را به ما معرفی می کند و تاریخ نشرش سال ۶۶۳ هجری است.

*** به هنگامی که امروز، نتایج پژوهشهایی را می نگریم، که دسترنج گروههایی را می نماید که درصدد پرده برداری از راز رصدخان مراغه می بوده اند، با چنین نمایی که تصویرش را در پائین می توانیم ببینیم رودررو می آئیم:

با توضیحاتی هم بر این روند:

۱-برج مرکزی رصدخانه، و واحدهای نجومی وابسته اش.

۲-مدرسه جهت آموزش پژوهشگران جوان، و دانشجویان در رشته های ریاضی، فیزیک، نور، و نجوم…

۳-کتابخان عظیم رصدخانه که منابع مختلف پژوهشی گنجین کتابش را تا رقم ۰۰۰/۴۰۰ هزار کتاب هم تأیید کرده اند.

۴-استراحتگاه استادان، و دانشجویان… شامل خوابگاه، و دیگر بناهای مورد نیازشان، برای زندگانی روزانی و، شبانی.

این رصدخانه بروزگار خودش چه در جهان اسلامی آنروز، و چه در جهان مسیحیت همتا و رقیبی نمی شناخت و بویژه از جهت طول مدت فعالیت… زیرا که رصدخانه سمرقند را هم که براساس طرح، و ضوابط رصدخانه مراغه در سال ۸۲۴ بنا کردند فقط ۳۱ فعالیت می کند در حالیکه اسناد تأیید شده، فعالیت رصدخان مراغه را تا ۷۱۵ هجری هم گزارش کرده اند، یعنی زمانی در حدود ۶۰ سال.

سرانجام رصدخان مراغه

حمد الله مستوفی می نویسد که در ۷۴۰ که از این محل دیدن کرده است بناهایش را به کم کم در حال ویران شدن مشاهده کرده، و دیگر هیچ نوع فعالیت پژوهشی هم در آنجا انجام نمی گرفته.

شاهزاده علیقلی میرزا اعتضاد السلطنه که در علوم هیئت و اخترشناسی دستی داشته اقبال عزیمت به این مرکز پژوهشی را در ۱۳۷۶ که به سال میلادی ۱۸۵۹ می شود بهنگامی که در التزام ناصر الدین شاه به آذربایجان می رود می یابد و می نویسد که نخست همراه شاهزاده فرهاد میرزا و میرزا ملا محمد اصفهانی که از ریاضی دانان آنزمان می بوده بدیدن این محل رفته است، و هنگامی که از دیدنش از این محل در پیش ناصر الدین شاه یاد می کند، چون ضمن صحبتش اشاره ای هم از دخمه ای می رود که در آن نشانه های دو مقبره هم می بوده شاه مایل می شود که بازدید آن دخمه برود، و ضمن همین بازدید است که از شاهزاده علیقلی می خواهد تا گزارشی در احوال این رصدخانه و موقعیت فعلی آن برایش فراهم آورد که همین گزارش را امروز ما بصورت یک رسال خطی در کتابخان ملی می بینیم که باختصار اشارات مضمونی آن بر این ترتیب است:

۱-اهل محل آنجا را رصد داغی می نامند.

۲-سطح تپه برای رصد تسطیح شده است.

۳-طول زمین تسطیح شده ۴۰۰ ذرع و عرضش یکصد و هشتاد ذرع است.

۴-از سمت غربی تپه دریای شها (دریای شاهی)مشاهده می شود.

۵-ملا علی محمد اصفهانی هم نقشه ای از این محل فراهم آورده که تا حدی موقعیت و موضع فعالیت این رصدخانه را در آن روزگاران روشن می دارد. تحقیقات اعتضاد السلطنه، در همین رساله نکات دیگری را هم روشن داشته که از آن بشمار معلوم دارد که خواجه نصیر الدین، مؤید الدین عرضی را مأمور اجرای طرح رصدخانه داشته و همین مؤید الدین عرضی است که رساله ای در باب آلات و ادوات رصدخان مراغه نوشته است. و معلوم داشته که تل رصد در جهت غربی مراغه می بوده واعتضاد السلطنه با شگفتی می نویسد:

“نمی دانم، چرا تاریخ وصاف، و حبیب السیر خلاف نوشت مؤالدین موقعیت تل رصد را در جانب شمالی مراغه نوشته اند…؟”

در رسال اعتضاد السلطنه آمده است که در ۱۰۱۹ هم شاه عباس پس از فتح قلعه دمدمه و عزیمت به جانب مراغه، شیخ بهایی، و ملا جلال منجم. و ملا علیرضای خوشنویس را مأموریت می دهد تا پژوهشی در احوال تپه رصدخانه بنمایند و گزارشی باو بنویسند.

جدا از رسال اعتضاد السلطنه در سال ۱۸۸۳ هم می بینیم که هوتوم شیندلر آلمانی بدین این محل رفته است و متأسفانه اطلاعات تازه ای که معلومات ما را در این زمینه افزونی بخشد بدست نمی دهد…

دقیقترین پژوهشی که سرانجام ما را به روشن داشت سرنوشت رصدخان مراغه می پیونداند تحقیقا هست که بوسیل یک هیئت ایرانی در فاصل سالهای ۱۳۵۱ تا ۱۳۵۵ بسرپرستی دکتر پرویز رجاوند انجام پذیرفته. این هیئت که از سوی دانشگاه آذرآبادگان برای بررسی های باستانشناسی، و نیز بازپیرایی رصدخان مراغه باین مأموریت اعزام شده بوند در سال ۱۳۵۶ به نمایشگاهی از کشفیات، و گزارشات خویش اقدام کردند که نشانگر کوششهای ارزند این پژوهشگران ایرانی است.

دکتر پرویز ورجاوند، در سرآغاز گزارشش می نویسد:

در سال ۱۳۴۴ در جریان مطالعه و بررسی محل های باستانی و بناهای تاریخی آذربایجان، توفیق آن یافتم تا از مراغه و تپه رصد داغی واقع در غرب شهر مراغه بازدید کنم، در جریان این بررسی پستی و بلندیهای سطح تپه، خرده آجرها، و کاشی های شکسته، ون نیز خرده سفالها توجه مرا بخود معطوف داشت و توانستم طرحی از آن تهیه کنم.

آنچه در سطح تپه دیده می شد حکایت از وجود چند واحد مختلف داشت که در فاصله های مختلف از یکدیگر بصورت برجستگی ها و پشته هایی با اندازه های متفاوت قرار داشتند. بدنبال این بررسی و مراجعه به برخی منابع برای فن روشن شد که بدنبال یک رشته کاوشها، و پی گردیهای علمی خواهم توانست طرح مجموعه واحدهای معماری رصدخان مراغه را بدست دهم از اینرو برای تأمین اعتبار لازم و جلب همکاری واحدها و سازمان های مختلف اقداماتی را آغازگر شدم که سرانجام به جلب همکاری این واحدها موفق آمدم و کار را شروع کردم:

دانشگاه آذرآبادگان دانشگاه تهران وزارت فرهنگ و هنر سازمان ملی حفاظت آثار باستانی در پی این مقدمه سرپرست گروه می نویسد:

سرانجام در تیرماه ۱۳۵۱ اولین فصل ار آغاز گردید و سپس فصل دوم و سوم در تابستان ۱۳۵۴ و تابستان ۱۳۵۵ بانجام رسید و توانستیم با خاکبرداری در(۶۵۹۹ متر مربع وسعت)توفیق کشف تمامی واحدهای مجموع رصدخان مراغه را در سطح تپه و برخی از واحدهای صحره ای دامنه غربی تپه بدست آورده، و تا آنجا که امکان داشت به بازپیرائی هم بپردازیم.

گزارش این گروه که مجموع کشفیات و اطلاعاتشان را(تا آنجا که اعتبارات مالیشان هم اجازه می داده)در محل به بازپیرایی ها پرداخته اند حاکی ست که در سطح تپه رصدخانه در مجموعه ۱۷ واحد معماری بدست آمده که یکی از آنها مربوط است به تأسیسات بعد از ویرانی رصدخانه. و بقیه تمامی واحدهایی هستند که در کنار هم مجموعه علمی رصدخان مراغه را تشکیل می داده اند.

این واحدها خود بدو دسته تقسیم می شوند: گروه اول آنهایی که بطور مستقیم در کار فعالیت ها و تحقیقات نجومی مورد بهره برداری قرار می گرفته و گروه دوم که کابردشان وابسته به این مرکز علمی بوده است از قبیل کارگاه ریخته گری و ابزارسازی، و نیز بخش هایی که در جهت آموزشی مورد استفاده بوده است که می توان ساختمان کتابخانه، و مدرسه را هم در همین گروه بشمار آورد.

برای آشنایی به راز و رمز دقیق آنچه که در این واحدهای ساختمانی در خدمت علم ومان قرار می گرفته چند پاره ای از گزارش سرپرست هیئت را می آوریم:

تپه رصدخان مراغه بطول ۵۱۰ و عرض متوسط(میان تپه)۲۱۷ و بارتفاع ۱۱۰ متر در غرب شهر مراغه واقع شده است.

مجموعه واحدهای رصدخانه در نیمه جنوبی واقع است و بوسیل دیواری بعرض تقریبی یک متر و طول ۱۳۹ متر از یکدیگر تفکیک شده است.

در جهت شرقی تپه هم دیوار دیگری در استانهای شمال به جنوب، بطول ۱۸۰، و عرض یک متر وجود دارد.

به لبه غربی تپه که می رسم به حصاره یا سنگچینه ای برخورد می کنیم که پس از تلاقی با انتهای دیوار شمالی بسوی قسمتی از نیم دوم تپه به پیش می رود.

[چنین مسیره های سنگ چینی را که شبکه های ارتباطی این مجموعه را تشکیل می دهند در تمامی محوط تپه داغی می توانیم بیاییم].

واحدهای مکشوفه همگی جز یکی براساس طرحی دایره ای بیناد گرفته اند تا میزان بهره وری شان را برای کارها و اندازه ژگیریهای نجومی که از دقت علمی خاصی باید بهره مند باشد افزونی بخشد.

مهمترین واحد مکشوفه، و نیز وسیع ترینشان برج مرکزی رصدخانه است که در مرکز این دایره با قطری در داخل تا ۲۲ متر و ضخامتی تا ۸۰ سانتیمتر قرار گرفته که ورودی این برج از جانب جنوبی ست و سکویی سنگی در آستان آن قرار دارد، راهرویی که بهمین ورودی می پیوندد و عرضش ۱۰/۳ متر است و در جهت شمالی جنوبی ادامه می یابد، و مهمترین بخش رصدخانه است.

-در وسط این راهرو با باقیمانده یک سکوی پله ماند که با نظمی خاص بسوی بالا چیده شده و ما را تا مرکز برج می کشاند روبرو می شویم و بر روی همین سکو هم هست که ناو سنگی، یا”ربع جداری “را می بینیم که مهمترین واحد قراول روی و اندازه گیری در بین واحدهای مجموعه رصدخانه است، نکت مهم اینکه از این سکو هنوز ۵۵/۵ مترش باقی است که می توان از این مقیاس، و انجام محاسبه های دقیق شعاع سکو را تا حدود ۱۰ /۱۸ متر میزان گرفت.

-در دوسری راهرو مرکزی با شش اطاق هم رودروی می آئیم که بجز دو اطاقش که در سمت شمال و جنوب قرار گرفته چهار اطاق دیگر مستطیلی شکل است با حد اختلافی در سطح ۲۵ سانتیمتر.

-دربار ارتفاع برج، وضع کامل و دقیق داخل آن، و بالاخره تعداد طبقه ها و تزئینات خارجی آن با توجه بآثار ناچیز بدست آمده اظهارنظری اساسی و بی چون وچرا نمی توان کرد