فایل پاورپوینت کامل پیامبر (ص) و پاپ اعظم (ضَغاطُر)

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل پیامبر (ص) و پاپ اعظم (ضَغاطُر) :

موقعیت تاریخی پاپ و رؤسای روحانی پیروان مسیح

زمامداران روحانی نصاری را بر حسب تفاوت مقام و شخصیت، اسامی متعددی است: اول، بطریق به کسی گویند که حائز رتبه اول مقام روحانیت نصاری را داشته باشد و اگر بطریق به یکی از رجال سیاسی و کشوری گفته شود، مقصود کسی است که ده هزار نفر در تحت حکومت وی باشد[۱] پس از بطریق جاثلیق است، و پس از آن مطران و پس از آن اسقف و پائین تر از وی را قسیس و کمتر از قسیس را شماس می گویند. پاپ رئیس و پیشوای مذهب کاتولیک را گویند و از کلمه یونانی «پاپاس» به معنی پدر نقل شده. پس از عروج و بالا رفتن مسیح «عیسی بن مریم» یکی از حواریون به نام پطرس مردم را به دین مسیح دعوت کرد و چون او درگذشت، جانشینان پطرس که یکی بعد از دیگری ادای این وظیفه را بر عهده داشتند به ریاست کلیسای روم منصوب شده و عنوان پاپی را حائز می گشتند تا سال ۷۲۶ میلادی مطابق با ۱۰۸ قمری پاپ جز در امور دینی دخالت نداشت. لیکن از آن به بعد اندک اندک به امور سیاسی نیز پاپ می پرداخت تا این که کار به جایی رسید که مدت مدیدی پاپ به عزل و نصب فرمانروایان اروپای غربی بر می خاست. حتی جنگ های صلیبی که میان مسلمین و عیسویان روی داد و دویست سال طول کشید به تحریص پاپ آغاز شد، مقر و مرکز پاپ تا سال ۱۳۰۹ میلادی مطابق ۴۳۱ قمری شهر رم بود ولی پاپ کلمان پنجم کرسی ریاست روحانی را به فرانسه انتقال داد و در شهر آوینیون بنشست. پاپ گرگوار یازدهم در سال ۷۷۹-۱۳۷۷ قمری هجری برای دعوت مردم رم بدانجا بازگشت. چون گرگوار از دنیا رفت، مردم شهر آوینیون به انتخاب پاپ برخاستند و از این طریق، میان پاپ های این دو شهر تا هفتاد و یک سال مناقشه عظیم درگرفت. مسلم است که از این اختلاف و مناقشه طولانی، اجانب و دشمنان استفاده کامل خواهند کرد. به همین دلیل، در قرن شانزدهم میلادی که لوتر، و کالوَن قیام کردند و زبان به انتقاد پاپ و دیگر روحانی ها گشودند، پیروان مسیح به دو دست کاتولیک و پرتستان تقسیم شدند، از آن پس نفوذ پاپ (مقام روحانیت) رو به نقصان نهاد و چون از سال ۱۷۸۰ میلادی – ۱۱۹۴ هجری شهر رم پایتخت ایتالیا شد، ریاست دنیوی پاپ به نهایت رسیده و خاتمه یافت. از قرن شانزدهم به بعد پاپ از میان کاردینال ها انتخاب می شود[۲] در زمان و عصر پیامبر اسلام ریاست روحانیت نصاری و زعامت دینی پیروان مسیح به ضَغاطُر که انر نام داشت، متعلق بود و سایر دانشمندان روحانی که در بلاد و شهرستان های دیگر بودند از اوامر ضَغاطُر اطاعت و پیروی می کردند و ضَغاطُر موقعیت عظیم و نفوذ تمام در دل مردم داشت. به تصریح عده ای از مورخین از هرقل سلطان روم در نظر مردم بزرگ تر جلوه می کرد.

نامه پیامبر به پاپ اعظم

موقعی که پیامبر اکرم به سلطان رم (هرقل) در سال هفتم هجری نامه ای نوشت، نامه ای هم به ضَغاطُر نگاشت و هر دو نامه را توسط دَحیه بن خلیفه انفاذ فرمود و آن دانشمند بزرگ هم حسن استقبال به نامه پیامبر نشان داد. در این نامه، پیامبر اکرم فقط مقام نبوت و رسالت موسی و عیسی و سایر انبیاء را تصدیق فرموده و آنان را از پیامبران مرسل دانسته است و از مقام الوهیت و ربوبیتی که نصاری برای عیسی بن مریم معتقد بودند کنار و بری دانسته است و غیر از این مطلب چیز دیگری در نامه بنا بر آن چه که ضبط شده نوشته نشده است، ولی همین موضوع در نظر پاپ اعظم، بزرگ و مهم جلوه کرد و پیامبر اسلام را به رسالت و نبوت معرفی نمود. اینک متن نامه مطابق صاحب «طبقات»:

«سَلامٌ عَلَی مَن آمَنَ. أمّا عَلَی إثرِ ذلِکَ فإنَّ عیسی بنَ مَریَمَ رُوحُ اللهِ وَ کَلِمَتُهُ أَلقاها إلی مَریَمَ الزَّکِیهِ وَ إنّی أُؤمِنُ بِاللهِ وَ مَا أُنزِلَ إِلَینا وَ ما أُنزِلَ إِلَی إبراهیمَ وَ إسماعِیلَ وَ إِسحقَ وَ یَعقُوبَ وَ الأَسباطِ وَ ما أُوتِیَ النَّبِیُّونَ مِن رَبِّهِم لا نُفَرِّقُ بَینَ أَحَدٍ مِنهُم وَ نَحنُ لَهُ مُسلِمُونَ وَ السَّلامُ عَلَی مَنِ اتَّبَعَ الهُدی»[۳]

«سلام و درود بر کسی باد که ایمان به خدا آورد و پس از درود، همانا «عیسی بن مریم» روح الله و کلم خداوند است که او را به مریم پاکیزه اِلقاء نمود و من ایمان به خدا می آورم و به هر چیزی که از جانب خداوند به ما نازل گشته و هر چیزی که به ابراهیم و اسماعیل و اسحق و یعقوب و اسباط نازل شده و به آن چه که به موسی و عیسی از طرف پروردگار داده شده و هر چیزی که به انبیای گذشته از طرف خداوند عطا گردیده و بین هیچ یک از پیامبران الهی فرقی نمی گذاریم و ما تسلیم خداوندیم».

اجمالی درباره دحیه بن خلیفه کلبی سفیر پیامبر

دَحیَه (به فتح دال) که در لغت یمن به معنای «رئیس» است، از مردم شام بود که پیش از جنگ بدر مسلمان شد، ولی در بدر حضور نداشت و پس از آن در تمام جنگ های پیامبر اسلام شرکت نمود. در زیبایی و حسن صورت بی نظیر بود. هر وقت از شام به مدینه وارد می شد مردم برای تماشای وی اجتماع می کردند و آی «و إِذا رَأَوا تِجَارَهً أَو لَهواً انفَضُّوا إِلَیها»[۴]درباره تجارت وی نازل شد. و گاهی از تحفه های شام برای پیامبر اسلام می آورد. یک بار، جُبّه ای پشم