بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل پیامدهای شادی های ناروا :

شادی های ناروا، پیامدهایی را به دنبال دارد؛ به چند نمونه از آنها اشاره می شود:

۱- جنگ و دعوا

شادی های مستانه و افراطی، گاهی موجب تنش و برخورد با دیگران می شود و در نتیجه به جنگ و دعوا کشیده می شود.

امام علی علیه السلام فرمود:

رُبَّ طَرَبٍ یعُودُ بِالْحَرْب^[۱]

چه بسا خوشی و شادی که به جنگ و دعوا منتهی می شود.

زیرا معمولًا در شادی های افراطی و ناروا، حرکاتی انجام می شود که آزادی، آسایش و امنیت دیگران را به خطر می اندازد؛ مانند شرابخواری، موسیقی و غنا در بعضی از مجالس عروسی، جشن تولد و شب نشینی ها.

۲- حوادث و اتفاقات ناگوار

از آنجا که شادی های مفرط همراه با اوج احساسات منفی است، امکان هرگونه حادثه ای وجود دارد؛ مانند تصادفات رانندگی و حوادث موتور سوارانی که با نهایت سرعت به دنبال کاروان های عروس حرکت می کنند و یا حوادثی که به خاطر آتش بازی، ترقه بازی و نورافشانی در سنّت خرافی شب چهارشنبه سوری توسط عده ای ازجوانان انجام می شود و هر ساله، حوادث ناگواری را به دنبال دارد.

۳- ذلّت و رسوایی

بعضی از شادی ها به جهت توأم بودن با فساد و گناه، سرانجام به ذلّت و رسوایی شخص می انجامد.

امام علی علیه السلام فرمود:

مَنْ تَلَذَّذَ بِمَعَاصِی اللَّهِ أَوْرَثَهُ اللَّهُ ذُلًّاً^[۲]

کسی که از گناهان و معاصی، لذّت ببرد، خداوند او را ذلیل خواهد نمود.

۴- هلاکت و سقوط

یکی از سنّت های الهی این است که هرگاه جامعه ای به خوشگذرانی، عیاشی و تن پروری روی آورد، دیر یا زود، سقوط خواهد کرد.

رمز اینکه ملت خوشگذران و عیاش، سرانجام سقوط خواهد کرد این است که چنین ملّتی به جای آنکه در راه بهبود جامعه و پرکردن شکاف اجتماعی، تلاش کند و همه امکاناتش را در راه ساختن اجتماعی سربلند و مستقل به کار گیرد، سرگرم عیش و نوش و ارضای هر چه بیشتر غرایز و تمایلات افراطی می شود بدیهی است که این گونه سرگرمی ها روح تحرک و تلاش را در جامعه می میراند. و شکاف طبقاتی را عمیق تر و نارضایتی عمومی را فزونتر می کند. و فساد اجتماعی را دامن می زند و در نتیجه، جامعه را به سراشیبی سقوط می کشاند. روی همین جهت است که قرآن مجید وقتی از سقوط ملت ها و امّت ها سخن می گوید، از این واقعیت، تحت عناوین: مترفین و فاسقین یاد نموده و می فرماید:

وَ إِذا أَرَدْنا أَنْ نُهْلِک قَرْیهً أَمَرْنا مُتْرَفِیها فَفَسَقُوا فِیها فَحَقَّ عَلَیهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْناها تَدْمِیراً^[۳]

وما چون اهل دیاری را بخواهیم (به کیفر گناه) هلاک سازیم، پیشوایان و متنعّمان آن شهر را امر می کنیم (به طاعت لیکن آنان) راه فسق و تبهکاری و ظلم را در آن دیار پیش می