فایل پاورپوینت کامل چیستی و چرایی فقه حکومتی ۱

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل چیستی و چرایی فقه حکومتی ۱ :

چیستی و چرایی فقه حکومتی و فقه دولت موضوعی است که در گفتار حجت الاسلام و المسلمین دکتر احمد رهدار در ضمن نشست اساتید دانشگاهی زاهدان مطرح و مورد بحث و گفتگو قرار گرفته است. ایشان با تأکید بر این مطلب که موضوع و مسأله فقه حکومتی به لحاظ سابقه طرح حوزوی آن، مسأله جدیدی نیست، تصریح کردند؛ در روزگاری که فقه حکومت نداشت، بعضی از فقهای ما به صورت جسته و گریخته قضیه را مطرح کردند؛ لکن در سطح بحث های نظری فقهی ماند و این شاهکار حضرت امام (رحمه الله علیه) بود که توانستند آن بحث های نظری را در فرمت نظام سیاسی ـ اجتماعی پیاده کنند.

دستگاه فقاهت و نظام اجتماعی ـ سیاسی

در عصر پیش از حضرت امام (رحمه الله علیه) برخی از فقهاء به صورت جسته و گریخته فقه حکومتی را در سطح بحث های حوزه نظری فقهی مطرح کردند؛ لکن این شاهکار حضرت امام(رحمه الله علیه) این بود که توانستند آن بحث های نظری را در فرمت نظام سیاسی ـ اجتماعی پیاده کنند. در واقع خود امام اهل تسری این مباحث نظری به عرصه اجتماع و حکومت بود و این کار را رقم زد. اما حوزه در این زمینه با ایشان همراهی نکرد. آن ها برای این عدم همراهی دلایل برای خودشان موجّهی نیز داشتند.

دلیل اوّل: بسیاری از علما باور نمی کردند و هنوز هم باور ندارند و معتقدند که آنچه امام رقم زد، دولت مستعجل است؛ فلذا اساساً با ایده و نظر امام ارتباط برقرار نکردند.

دلیل دوّم: بخشی از علما نیز که با ایده امام(رحمه الله علیه) ارتباط گرفتند به دلیل وجود مشکل دیگری که به نظر ما مانع ساختاری یا مانع روشی است، عملاً طرحی مناسب منطبق با موضع گیری این گروه طراحی نشده است.

عدم تغییر ساختار تعامل دستگاه فقاهت و نظام اجتماعی در مقیاس حکومت. حوزه ما قبل از انقلاب نیز همین ساختاری را داشت که حوزه کنونی ما دارای آن است. سبک بحث ها و موضوعات بحث ها در آن زمان نیز همانند همین مدل بوده و اتفاق خاصی نیفتاده است.

تشریفاتی بودن رابطه بین حوزه و ادارات. نرم افزار اداره اجتماع در فرمت ساختار نظام سیاسی به گونه ای تعریف نشده است که هم شما موظف باشید و هم آن مسئول اداره مؤظف باشد که مستنبطات فقهی شما را در ساحت اجرا، مورد استفاده قرار دهد. هنوز اعتبار ما در ادارات، اعتبار تشریفاتی است و به این مسأله بستگی دارد که رئیس اداره کناری ما تا چه اندازه فرد متدینی باشد و تا چه اندازه از ما شناخت داشته باشد.

بیان نمونه هایی از تشریفاتی بودن رابطه بین حوزه و دولت.

نمونه اوّل: آیت الله مکارم به واسطه آقای ذوالنّور پیامی را مبنی بر ضعیف شدن رابطه حوزه و دولت و ضرورت گفتگو فیمابین به رئیس جمهور ابلاغ کردند. رئیس جمهور ضمن اعلام عدم موافقت خویش، دلایلی را اقامه کردند.

دلیل اوّل: جامعه یک ولی دارد و اگر نقدی دارید به ایشان بگویید که در این صورت به بنده خواهند گفت و موظف به اطلاعت از ایشان هستم.

دلیل دوّم: در جلساتی که رؤسای جمهور سابق با مراجع تقلید داشتند، به جز مسائل و نکات اخلاقی چیز دیگری بیان نشده است. ایشان با اظهار به وجود استاد اختصاصی اخلاق برای راهنمایی و تذکرات به هیئت دولت، تصریح کردند که حتّی اگر مراجع نظر کارشناسی نیز داشته باشند، در صورتی که یک مرجع با مرجع دیگر اختلاف نظر داشته یا تضاد داشته باشد، خواسته کدام یک اولویت داشته و باید برآورده شود؟!.

نمونه دوّم: ماجرای ورود زنان به ورزشگاه: در حالی که نظر صریح مقام معظم رهبری این است که باید شرایط ورود زنان به ورزشگاه فراهم شود، امّا فلان مرجع قبل از این که به گوش دولتمردان برساند، آن را به صورت علنی مطرح کرد.

سیستم اداری

ارائه پیشنهاد تشکیل گروه فقه و ورزش. ما در حوزه فقیهانی را داریم که انگیزه دارند که امر مستنبط شان را تا ساحت اجرایی خودشان کش بدهند، اما هیچ ظرفیت نهادی برای آن تعریف نشده است. در واقع سیستم ادارات ما به گونه ای چیده نشده است که اگر فقه بخواهد در آن ورود داشته باشد، بتواند این کار را انجام دهد. مؤسسه ما قصد داشت که گروه فقه و ورزش را راه اندازی کند. به همین جهت از بزرگوار و فاضلی خواستیم تا در این زمینه فعالیت کند. اکنون ایشان نزدیک به دو سال است که در این زمینه فعالیت می کنند. در عین حال استقبالی از سوی معاون فرهنگی وزارت ورزش صورت نگرفته است.

وجود این درهای بسته در سیستم اداری ما از یک طرف باعث شده است که اگر تعدادی از فقهای ما نیز با امام (ره) نسبتی برقرار کردند و به لحاظ علمی حسی گرفتند و دغدغه ای پیدا کردند که امام فرمود: فقه، علم اداره اجتماع است و به این فکر افتادند که به واسطه فقه باید اجتماع را اداره کنند، با درهای بسته روبه رو شدند و دلسرد و ناامید شدند. اکنون فقه ما چه نسبتی با اداره اجتماع دارد؟ این مهم ترین سؤال ما است.

چرایی سکولار بودن حوزه

نتیجه عدم تغییر و عدم رشد دستگاه فقاهت بعد از انقلاب این می شود که وقتی حضرت آقا وارد حوزه ای می شوند، تک تک افراد آن حوزه را که نگاه می کند، اکثریت قریب به اتفاق آن ها را افراد دلسوز و متدین تشکیل می دهند و بخش قابل توجهی از آن ها فاضل هستند. اما وقتی ایشان به خروجی این حوزه نگاه می کند، سمفونی که می گیرد این است؛ «حوزه سکولار است». یعنی تا زمانی که به تک تک افراد می نگرد، هیچ یک سکولار نیستند و حوزه نیز کار خود را به خوبی انجام می دهد؛ یعنی درس می خوانند، درس می دهند، پژوهش می کنند و افراد نیز در نگاه شخصی افراد خوبی هستند و دل شان برای نظام اسلامی و برای مردم می تپد،