فایل پاورپوینت کامل کارکرد امدادهای غیبی در فرآیند ظهور

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل کارکرد امدادهای غیبی در فرآیند ظهور؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل کارکرد امدادهای غیبی در فرآیند ظهور انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 81 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل کارکرد امدادهای غیبی در فرآیند ظهور:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل کارکرد امدادهای غیبی در فرآیند ظهور آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل کارکرد امدادهای غیبی در فرآیند ظهور با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل کارکرد امدادهای غیبی در فرآیند ظهور از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل کارکرد امدادهای غیبی در فرآیند ظهور، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل کارکرد امدادهای غیبی در فرآیند ظهور :

مقدمه

در رابطه با پیشینه بحث می توان گفت که مسأله حاضر (کارکرد امدادهای غیبی) به طور پراکنده در قرآن و تاریخ صدر اسلام در خصوص پیامبر و مسلمانان و آیات الهی بیان شده است. در رابطه با کارکرد آن در عصر ظهور نیز می توان از تحقیقات جدید استفاده هایی نمود اما طرح حاضر به دنبال بررسی تخصصی کارکرد آن در خصوص هنگامه ظهور است تا اهمیت، ضرورت و جایگاه آن روشن گردد.

یکی ازسنّت های مستمرالهی، نجات دادن مومنین ومخلصین از گرفتاری ها ومشکلات است «قُلْ مَن ینَجِّیکم مِّن ظُلُمَاتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ تَدْعُونَهُ تَضَرُّعاً وَخُفْیهً لَّئِنْ أَنجَانَا مِنْ هَـذِهِ لَنَکونَنَّ مِنَ الشَّاکرِینَ * قُلِ اللّهُ ینَجِّیکم مِّنْهَا وَمِن کلِّ کرْبٍ ثُمَّ أَنتُمْ تُشْرِکونَ» (بگو چه کسی شما را از تاریکی های خشکی ودریا، رها می کند؟ درحالی که او را به زاری و درنهان می خوانید: که اگر ما را از این [مهلکه] برهاند، البته از سپاسگزاران خواهیم بود * بگو: خداست که شما را ازآن[تاریکی ها] واز هر اندوهی می رهاند، باز شما شرکت می ورزید).

درحقیقت نجات دادن، امدادی است که طبق آیاتی از قرآن کریم، شامل حال کسانی می شود که درحالتی قرار گرفتند که با توجه وخلوص نیت، خدا را می خوانند، وخداوند نیز آنها را رها نکرده وکمک شان می کند اگر چه طبق برخی ازآیات، پس از نجات ورهایی، عده ای دست از توحید واخلاص کشیده، وضلالت وگمراهی را در پیش می گیرند. بنابراین نمی شودگفت که این واژه عمومیت دارد وشامل غیر مومنین هم می شود بلکه مختص مومنین ومخلصین است که سنّت مستمرّ الهی، بر نجات آنان است. «وَکذَلِک نُنجِی الْمُؤْمِنِینَ» (ومومنان را [نیز] چنین نجات می دهیم) کلمه «کذلک» دلالت بر استمرار نجات دارد. نصرت الهیّه شامل رسولان ومومنین در دنیا وآخرت است ودیگران از آن حظّ و بهره ای ندارند. علامه طباطبایی در ذیل آیه ی ۱۷۲ صافات، می گوید: رسولان هم در دنیا منصورند وهم درآخرت، ودر دنیا هم درحجت ودلیل منصورند وهم درغلبه کردن بردشمنان ویا انتقام گرفتن از آنان، یاری شده اند. بنابراین نصرت الهی فقط شامل رسولان و مومنان بوده وهرگز دیگران را شامل نمی شود. در نتیجه آنچه که با نام امداد، نصرت و نجات پیامبران و مؤمنان یاد می شود با علل، اهداف و حکمت-هایی همراه است که کارکرد آن در فرآیند ظهور بررسی می شود.

مفهوم شناسی

واژه «امداد» از مدّ به معنی کشیدن است. برخی نیز آن را به معنی زیادت می دانند. مدّ و امداد هر دو به یک معناست، ولی راغب در مفردات گفته: «امداد» یاری کردن دیگری است، و بیشتر در موارد دوست داشتنی به کار می رود، بر خلاف «مدّ» که در موارد ناپسند استعمال می شود. برخی مد را شامل بسط چه از جهت مادی و معنوی دانسته و جهت گسترش و انبساط را از خارج بیان داشته اند و گفته اند در «امداد» به جهت صدور از فاعل التفات می شود و در « تمدید» نظر به جهت وقوع وتعلق به مفعول به وجود دارد.

در بعد اصطلاحی «امداد»، طبرسی معتقد است: «امداد» یعنی چیزی را پی درپی و آن به آن عطا کردن. صاحب المیزان نیز می گوید: کلمه امداد به معنای رساندن مدد به دنبال مدد دیگر است، ومدد به معنای چیزی است که آدمی به وسیله آن در رسیدن به حاجتش کمک می شود.

بنابراین «امداد» به معنای یاری رساندن بصورت متصل، مداوم و پی درپی می باشد، و به یاری کردنی اطلاق می شود که جنبه دائمی داشته باشد و به صورت مستمر ادامه یابد.

پایداری و استقامت

امدادالهی دربرخی از آیات قرآن کریم به پایداری، استقامت درانجام وظیفه ومقاومت دربرابر مشکلات مشروط شده است، «بَلَی إِن تَصْبِرُواْ… یمْدِدْکمْ رَبُّکم بِخَمْسَهِ آلافٍ مِّنَ الْمَلآئِکهِ مُسَوِّمِینَ»، (آری، اگر صبر کنید. ..، [همانگاه ] پروردگارتان شما را با پنج هزار فرشته نشاندار یاری خواهد کرد). پیامبر چنانچه دربرابر پذیرفته نشدن رسالت وی از سوی مردم، واذیت وآزار آنان پایداری واستقامت کند، امداد الهی به سراغ وی خواهد آمد و سرانجام به پیروزی خواهد رسید، چنانکه پیامبران پیشین نیز همین شیوه پایداری را عمل کرده و از امداد ونصرت الهی بهره مند گردیدند. علامه طباطبایی در المیزان و طبری نیز درتفسیر خود به عاملیّت صبر و بردباری پیامبر برای دریافت امدادالهی اشاره کرده است. از آیات دیگری برای استدلال به عاملیّت استقامت وبردباری، آیه ای درسوره جنّ می باشد که می فرماید: «وَأَلَّوِ اسْتَقَامُوا عَلَی الطَّرِیقَهِ لَأَسْقَینَاهُم مَّاء غَدَقًا»، (و اگر [مردم ] در راه درست، پایداری ورزند، قطعاً آب گوارایی بدیشان نوشانیم). علاّمه طباطبایی در ذیل این آیه با بیان روایت ابوبصیر از امام صادق علیه السلام نقل می نماید که از آن حضرت درباره آیه مزبور پرسیدم و امام فرمود: یعنی ما آن ها را با اعطای علم ودانشی که از ائمه می آموزند، مدد رسانده و امدادشان می کنیم.

بنابراین؛ یکی از کارکردهای امدادالهی این است که مومنان را در مسیر پایداری قرار داده و صبر و تحمل سختی را برایشان آسان می نماید.

آرامش روحی

برای داشتن زندگی هدفمند و الهی، بایستی اسباب آن فراهم شود. محور زندگی بشری، آرامشی است که باید در زندگی خویش داشته باشد تا بتواند به اهداف مادی و معنوی اش برسد. از این رو؛ خداوند متعال برای اولیای الهی سکونت قلبی و آرامش خاطر ایجاد می کرد تا لذت بندگی را دریابند. قرآن کریم می فرماید: «إِلاَّ تَنصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِینَ کفَرُواْ ثَانِی اثْنَینِ إِذْ هُمَا فِی الْغَارِ إِذْ یقُولُ لِصَاحِبِهِ لاَ تَحْزَنْ إِنَّ اللّهَ مَعَنَا فَأَنزَلَ اللّهُ سَکینَتَهُ عَلَیهِ وَأَیدَهُ بِجُنُودٍ لَّمْ تَرَوْهَا…». (اگر او [پیامبر] را یاری نکنید، قطعاً خدا او را یاری کرد: هنگامی که کسانی که کفر ورزیدند، او را از مکه بیرون کردند، و او نفرِ دوم از دو تن بود، آنگاه که در غار ثور بودند، وقتی به همراه خود می گفت: «اندوه مدار که خدا با ماست» پس خدا آرامش خود را بر او فرو فرستاد، و او را با سپاهیانی که آنها را نمی دیدید تایید کرد). چنانکه ملاحظه می شود آیه شریفه تصریح دارد که خداوند متعال با نازل کردن آرامش بر قلب پیامبر او را امداد نموده است. بنابراین؛ یکی دیگر از کارکردهای امداد غیبی آرامش و اطمینان خاطر در مسیر بندگی است که خداوند متعال با بندگان خود دارد.

گشایش امور

زندگی انسان در دنیا با فراز و نشیب هایی همراه است که به حکمت الهی و مقدرات او مربوط است. در خلقت انسان که برای عبودیت است نقص هایی را قرار داده که جز با استمداد از خدا و پناه بردن به قدرت او نمی تواند جبران نماید. ازاین رو؛ مومنان را سفارش به تقوا و پاکدامنی می کند تا زمینه بهره مندی از امدادها و نصرت های الهی را داشته باشند و در مشکلات زندگی درمانده نشوند. خداوند متعال می فرماید: «وَ مَنْ یتَّقِ اللَّهَ یجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً * وَ یرْزُقْهُ مِنْ حَیثُ لا یحْتَسِبُ وَ مَنْ یتَوَکلْ عَلَی اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِکلِّ شَیءٍ قَدْراً» (و هر کس از خدا پروا کند، [خدا] برای او راه بیرون شدنی قرار می دهد * و از جایی که حسابش را نمی کند، به او روزی می رساند، و هر کس بر خدا اعتماد کند او برای وی بس است. خدا فرمانش را به انجام رساننده است. به راستی خدا برای هر چیزی اندازه ای مقرّر کرده است). آیه درباره عوف بن مالک اشجعی نازل شده که مشرکین پسرش را اسیر کرده بودند و عوف نزد پیغمبر صلی الله علیه وآله وسلم آمده از بی چیزی شکوه نمود و گفت پسرم را دشمن اسیر کرده و مادرش بی تابی می کند. چه می فرمایی؟ حضرت فرمود: تقوی و صبر پیشه کن، و به تو و مادر فرزندت توصیه می کنم لا حول و لا قوه الا بالله زیاد بگویید. مرد به خانه باز گشت و به زن گفت: حضرت، مرا و ترا به ذکر لا حول. .. توصیه کرد. زن گفت: هر چه پیغمبر صلی الله علیه وآله وسلم بفرماید نیک است و همان ذکر را تکرار می کردند. پسرشان روزی دشمن را غافلگیر کرده گریخت و گله گوسفندشان را هم با خود آورد که چهار هزار رأس بود. آیه بالا بدین مناسبت نازل گردید. بنابراین در سایه امداد الهی، انسان مومن با گشایش امور همراه است و در هیچ امری از رحمت خدا و امداد و نصرتش مأیوس نمی شود.

امید آفرینی

هر چند خداوند همواره به تمام بندگانش امداد می رساند و جهان غرق در رحمت و لطف اوست ولی گاهی برای ایجاد رشد و انس و ارتباط با خود، بندگان را تحت فشار حوادث و ناملایمات قرار می دهد و در همین شرایط نیز طبق لطف و مهربانی اش راه هایی برای نجات و رهایی از مشکلات قرار داده است یکی از آنها دعا به هنگام اضطرار و ناامیدی است. قرآن کریم می فرماید: «أَمَّن یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَیَکشِفُ السُّوءَ» (یا [کیست ] آن کس که درمانده را -چون وی را بخواند- اجابت می کند، و گرفتاری را برطرف می گرداند؟). مفهوم دعا درخواست فراهم شدن اسباب و عواملی است که از دائره قدرت انسان بیرون باشد به گونه ای که از شرایط اجابت دعا آن است که انسان چشم از عالم اسباب برگیرد و تمام قلب و روحش را در اختیار خدا قرار دهد. همه چیز را از او بداند و حل هر مشکلی را از او بخواهد در آن هنگام که تمام درهای عالم اسباب به روی او بسته شد خداوند نور امید در دل انسان ایجاد می نماید و درهای رحمت را به روی او می گشاید. در راستای دعا و درخواست از خداوند متعال، روح امید و توجه به مبدأ خلقت قرار دارد و این امر باعث تحرک و تلاش در جهت گشایش امور است. از این نظر می توان استفاده کرد که انسان مومن به خاطر توجه به غیب و امدادهای غیبی، امید به موفقیت دارد و هیچگاه از رحمت خدا مأیوس نمی شود. در آیات اول سوره بقره می فرماید: کسانی که ایمان به غیب دارند بر محور هدایت هستند. از امام صادق علیه السلام روایت شده، که در ذیل آیه “الَّذِینَ یؤْمِنُونَ بِالْغَیبِ” فرموده: یعنی «کسی که ایمان بقیام قائم ع داشته باشد، و آن را حق بداند». در حقیقت هدایت آنها و همچنین رستگاریشان از سوی خدا تضمین شده است. جالب اینکه می گوید: «عَلی هُدی مِنْ رَبِّهِمْ» اشاره به اینکه هدایت الهی همچون مرکب راهواری است که آنها بر آن سوارند، و به کمک این مرکب به سوی رستگاری و سعادت پیش می روند. مولوی می گوید:

بعد نومیدی بسی امیدهاست از پس ظلمت بسی خورشیدهاست.

یاری مظلومان

یکی از اصول کلّی دین مبین اسلام، دفاع ازمظلوم ومقاومت دربرابر ظلم وستم است، و ایستادگی دربرابر ظلم وستم بایستی به صورت مقابله به مثل باشد، نه تجاوزگری؛ آن گونه که در آیات وحی بیان شده است؛ «ذَلِک وَمَنْ عَاقَبَ بِمِثْلِ مَا عُوقِبَ بِهِ ثُمَّ بُغِی عَلَیهِ لَینصُرَنَّهُ اللَّهُ…» (آری چنین است و هر کس نظیر آنچه بر او عقوبت رفته است دست به عقوبت زند سپس مورد ستم قرار گیرد قطعا خدا او را یاری خواهد کرد).

درتفسیر قمّی آمده است که مقصود از «من عاقب بمثل…» پیامبراکرم صلی الله علیه وآله وسلم می باشد، که مراد نصرت بخشی، امداد وپیروزی شان درجنگ بدر بود. و یا مقصود از نصرت آفرین درآیه شریفه، وجود مبارک امام زمان علیه السلام است، که برای انتقام خون امام حسین علیه السلام یاری می شود. طبرسی می نویسد: مقصود از «من عاقب بمثل…» مقابله به مثل در ظلم وتجاوز است، واز قول حسن می گوید: معنایش این است که همانگونه که با او جنگیدند، اونیز با آنان نیز بجنگد، اگر دراین راستا مظلوم واقع شود واز منزل خویش اخراج گردد، خداوند او را یاری می کند. وطبری نقل می کند که مقصود از «من عاقب بمثل ما عوقب به» مشرکانی بودند که علیه پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم حرکت می کردند، وخدا نیز وعده نصر وامداد به آنان داده است. اما علاّمه طباطبایی می نویسد: مقصود از «لینصرنّه الله»، به قرینه سیاق آیات، وقرائن مقامیّه، اذن واجازه مبارزه و جهاد با دشمن می باشد. وخودنوعی امداد به شمار می آید که عبارت از پشتیبانی مظلومان علیه ظالمان می باشد.

سازمان یابی جبهه حق

جهاد و مبارزه در راه خدا چه در بعد فردی که اصلاح نفس از هواها باشد و چه در بعد اجتماعی و حکومتی که جنگ و دفاع از مکتب باشد علاوه بر شایستگی وارزشی بودن عمل، پی آمدهایی را نیز به دنبال خواهد داشت که یکی از آنها، برخورداری از امداد الهی می باشد، آیه شریفه سوره عنکبوت از این قرار است: «وَالَّذِینَ جَاهَدُوا فِینَا لَنَهْدِینَّهُمْ سُبُلَنَا»، (و کسانی که در راه ما کوشیده اند، به یقین راههای خود را بر آنان می نماییم و در حقیقت، خدا با نیکوکاران است). با توجه به این آیه، مجاهدان از نصرت الهی به