بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل گرفتگی عضلات و قولنج :

بسیاری از مردم با فشار آوردن به اجزای بدن همچون گردن، انگشتان دست، کتف و ستون فقرات کمر، قولنج خود را می‌شکنند و از شکستن قولنج خود لذت می‌برند. حرکات مفصلی و قولنج کردن مفاصل جزو اصلی‌ترین دلایل ایجاد صدا در اعضای بدنتان است. این عادت بد که بعضا همراه با احساس خوشایند شخص همراه بوده، آسیب‌های جبران‌ناپذیری برای بدن به وجود می‌آورد که در ادامه آن‌ها را بررسی می‌کنیم.

قولنج چیست؟

در گذشته اگر هر قسمت از بدن با کشیدگی یا درد همراه می‌شد به آن قولنج می‌گفتند. امروزه از عبارت قولنج عضلانی برای اسپاسم یا گرفتگی ناگهانی قسمتی از عضلات بدن استفاده می‌کنند که بیشتر این گرفتگی‌ها به ستون فقرات و عضلات گردن مرتبط است. به طور کلی شکستن قولنج زمانی اتفاق می‌افتد که فرد با درد ناگهانی در عضلات خود مواجه می‌شود به آن فشار می‌‌آورد تا صدای شکستن به وجود آمده و سپس فرد از آن احساس راحتی می‌کند. معمولا گرفتگی عضلانی برای هر شخصی در طول زندگی به وجود می‌آید که از علل آن می‌توان به کم‌ آبی پس از انجام ورزش‌های سنگین، استفاده زیاد و طولانی‌مدت از عضلات، آسیب‌‌های جسمی و کمبود مواد معدنی مانند منیزیم و کلسیم اشاره کرد. برخی از پزشکان بر این باورند که اسپاسم عضلانی می‌تواند به عنوان یک نشانه از بیماری اعصاب و روان محسوب شود و اگر گرفتگی عضلات مداوم باشد ممکن است آسیب‌های مغزی، فشار روی نخاع در ستون فقرات و حتی بیماری‌‌هایی چون ام اس را به دنبال داشته باشد.

علت ایجاد صدا پس از شکستن قولنج

برای بسیاری از مردم سوال است که چرا پس از شکستن قولنج صدا ایجاد می‌شود؟ در پاسخ به این سوال باید گفت نخستین بار دو دانشمند آلمانی در سال ۱۹۷۱ با انجام بررسی‌های متعددی توانسته‌اند تشکیل حباب‌های گازی در مفاصل انگشت و کف دست را اثبات کنند. در واقع یک بافت پوششی سطح مفاصل بدن ما را احاطه کرده است که در اصطلاح آن را با نام کپسول مفصلی می‌شناسند. کپسول مفصلی حاوی مایعی لغزنده، مواد معدنی و گازهای مختلفی است که به کمک آن‌ها استخوان‌های بدن با حالت نرم‌تری در کنار هم حرکت می‌کنند. زمانی که بدن انسان فعالیت‌های معمولی را انجام می‌دهد، مایع مفصلی در بدن کاهش یافته و از طرفی حجم مفصل نیز افزایش می‌یابد که در اثر این اتفاق، کاهش فشار مایع مفصلی موجب مکیدن فضای بین مفصل شده و در نتیجه، گازهای مفصل به حباب‌ تبدیل می‌شوند. سپس حباب‌های تشکیل شده عصب‌های گیرنده بدن را تحریک می‌کنند و شما به کمک مغزتان از این اتفاق باخبر می‌شوید. تا الان متوجه شدید که چرا پس از انجام فعالیت‌های بدنی و خستگی در عضلات مایل به شکستن قولنج خود هستید. این عمل زمانی رخ می‌دهد که مغزتان پیامی مبنی بر خستگی، درد یا حالت ناراحتی از سوی عضلات شما دریافت می‌کند و شما با شکستن قولنج یا کشش مفاصل خود به ترکاندن حباب‌های مفصلی اقدام می‌کنید. باید توجه داشته باشید که برای تشکیل مجدد حباب‌های مفصلی مدتی باید سپری شود، اما برای برخی از افراد شکستن قولنج به یک عادت بد و یک حرکت لذت‌بخش تبدیل شده و تا زمانی که صدایی از مفاصل خود ایجاد نکنند از این کار دست بر نمی‌دارند.

عوارض شکستن قولنج

در برخی از کتاب‌های پزشکی از عواض شکستن قولنج به حتمی بودن آرتروز، کاهش فشار عضلانی و لرزش دست و پا در سنین بالا، لرزش اندام به دلیل اختلال در ارتباط گیرنده‌ها و عضلات، کاهش تمرکز و کنترل حرکت دقیق و کاهش ثبات مفصلی اشاره شده است.

برخی از پزشکان بر این باورند که در صورت تکرار بیش از حد کشیدن مفاصل بدن، برخی از بافت‌های اطراف مفاصل نظیر عضلات، رباط‌‌ها و تاندون‌ها با آسیب‌های جبران‌ناپذیری چون عدم تمرکز روی حرکات ظریف و دررفتگی عضلات مواجه خواهند شد. یکی از خطرناک‌ترین عوارضی که از شکستن قولنج اشاره می‌شود، آسیب به شریان‌های تغذیه‌کننده مغز و سایش تدریجی مهره‌ها است؛ چرا که با تکرار شکستن قولنج عضلات حمایت‌کننده مفاصل ضعیف شده و اختلالاتی در سیستم هوشمند حمایتی مفاصل به خصوص در ارسال پیام‌ها و واکنش سریع آن به وجود می‌آورد. بنابراین برای شنیدن صدا از گردن و ستون فقرات، از حرکت دادن ناگهانی آن‌ها جدا خودداری کنید.

برای شکستن قولنج خود از فرد دیگری کمک نگیرید!

بسیاری از افراد برای شکستن قولنج مهره‌ها و گردن خود از دیگران کمک می‌گیرند که متاسفانه با انجام این کار آسیب‌های شدیدی به مهره‌ه