فایل پاورپوینت کامل گفتگوهای خدا با پیامبرش در معراج

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل گفتگوهای خدا با پیامبرش در معراج :

در هفدهم ماه رمضان، در صدر اسلام، دو جریان مهم واقع شد که هر دو در تقویت و پیشرفت دین اسلام مؤثر بود: یکی غزو بدر که در سال دوم هجرت واقع شد، و دیگری معراج پیامبر(ص) که در مکه قبل از هجرت بوده است. [۱] در اینجا تنها به ترجمه فرازهایی از گفتگوهای خدا با پیامبر اکرم در شب معراج که جنب اخلاقی دارد، اشاره می کنیم.

صاحب «ارشاد القلوب» بابی را با عنوان «فیما سئل رسول الله ربه لیله المعراج» منعقد نموده و در آن حدیثی از امیرمؤمنان علی (ع) روایت کرده است که می فرماید: پیامبر(ص) از پروردگارش سؤال کرد: یَا رَبِّ اَیُّ الاَعمَالِ أَفضَلُ؛ پروردگارا! کدام عمل افضل است؟ خدای متعال در جوابش فرمود: هیچ چیزی نزد من برتر از توکّل بر من و رضا به آنچه قسمت کرده ام، نیست. ای محمد! کسانی که به خاطر من یکدیگر را دوست بدارند، محبّتم بر آنان حتمی است، و کسانی که به خاطر من مهربانند، و به خاطر من پیوند دوستی دارند، آنها را دوست دارم، و نیز محبتم برای کسانی که بر من توکّل می کنند، واجب و لازم است، و برای محبّت من حد و حدود یا و مرز و نهایتی نیست. . . یا احمد! اگر می خواهی از پرهیزگارترین مردم باشی، نسبت به دنیا زاهد، و نسبت به آخرت راغب و متمایل باش. . . ای احمد! همچون کودکان مباش که سبز و زرد (زرق و برق) را دوست دارند، و هنگامی که غذای شیرین و دلپذیری به آنان می دهند، مغرور می شوند (و همه چیز را فراموش می کنند).

پیامبر(ص) در اینجا عرضه داشت: پروردگارا! مرا به عملی راهنمایی کن که موجب قرب به درگاه تو باشد. خداوند فرمود: شب خود را روز، و روز خود را شب قرار ده! عرض کرد: چگونه؟ فرمود: چنان کن که خواب تو نماز باشد، و طعام تو گرسنگی (شکم خود را کاملاً سیر نکن)!. . . ای احمد! آیا می دانی چه زمانی بنده به من مقرّب می شود؟ عرض کرد: نه. فرمود: هنگامی که گرسنه یا در حال سجده باشد. ای احمد! من از رفتار سه بنده تعجب می کنم: بنده ای که در نماز می داند به سوی چه کسی دست بلند می کند و در برابر چه کسی ایستاده است؛ ولی در عین حال با بی حوصلگی و سستی نماز می خواند! و بنده ای که قوت یک روز را دارد؛ ولی به فکر غذای فردا است! و بنده ای که نمی داند من از او راضی هستم یا نه، و در عین حال می خندد! [۲]

ادام گفتگوهای خدا با پیامبر(ص)

شب نوزدهم اولین شب از شبهایی است که احیا در آنها مستحب می باشد. با فرازهای دیگری از گفتگوهای خدا با پیامبر(ص) در شب معراج آشنا می شویم:

ای احمد! محبت من، محبت فقیران و محرومان است. به آنها نزدیک شو، و در مجلس آنها قرار گیر، و ثروتمندان دنیاپرست را از خود دور ساز و از مجالس آنها دوری کن؛ زیرا فقرا دوستان من هستند!. . . یا احمد! زرق و برق دنیا و دنیاپرستان را مبغوض شمار و آخرت و اهل آن را دوست بدار. عرض کرد: پروردگارا! اهل دنیا کیانند و اهل آخرت چه کسانی؟ فرمود: اهل دنیا کسانی هستند که زیاد می خورند، زیاد می خندند و زیاد می خوابند و خشم می گیرند و کم تر خشنود می شوند، در برابر بدیهای خود از کسی عذرخواهی نمی کنند، و اگر کسی از آنان عذر خواست، نمی پذیرند. در اطاعت تنبل و در معصیت شجاعند. آرزوهای دور و دراز دارند، و در حالی که اجلشان نزدیک شده، به حساب اعمال خود نمی رسند، و نفعشان برای مردم اندک است. پر حرفند. خوف و ترس (احساس مسئولیت) آنان اندک است. شادی آنها بر غذاها (ی رنگارنگ) زیاد است. اهل دنیا نه در نعمت شکر خدا به جا می آورند و نه در مصیبت صبورند. خدمات فراوان دیگران در نظر آنها کم است. خود را دربار کاری که انجام نداده اند، ستایش می کنند و چیزی را که حق آنها نیست، طلب می نمایند! پیوسته از آرزوهای خود سخن می گویند. عیوب مردم را خاطرنشان می سازند و نیکیهای آنان را پنهان می کنند.

عرض کرد: پروردگارا! هم این عیوب در دنیاپرستان است؟! فرمود: ای احمد! عیب اهل دنیا بیش از اینهاست! آنها جهل و نادانی و حماقت دارند؛ برای کسی که از او علم آموخته اند، تواضع نمی کنند، و خود را عاقل می پندارند؛ اما در نظر آگاهان، احمق هستند!

ای احمد! و اما اوصاف اهل خیر و آخرت (بهشتیان)؛ مردمی کم رو و با حیا هستند، نادانی آنها کم است، منافعشان برای مردم بسیار و ضررشان اندک است، مردم از آنها در راحت و خود از دست خویش در تعب و زحمت اند، سخنانشان سنجیده است، پیوسته حسابگر اعمال خویشند و از همین جهت خود را به زحمت می افکنند، چشمانشان به خواب می رود؛ اما دلهایشان بیدار است. چشمهایشان گریان و قلبشان به یاد خداست. هنگامی که مردم در زمر غافلان نوشته شوند، آنها از ذاکران نوشته می شوند. در آغاز نعمت، حمد خدا می گویند و در پایان شکر او را به جا می آورند، دعا و درخواستشان پیش خدا مسموع است، و فرشتگان از وجود آنها مسرورند. . . خدا دوست دارد سخنانشان را بشنود، همانند دوست داشتن پدر فرزند خود را، هرگز حتی به مقدار چشم بر هم زدنی از خدا غافل نمی شوند، پرخوری، پر حرفی و لباسهای زیاد و گرانقیمت را دوست ندارند، مردم (غافل) در نظر آنان مردگان و خدا در نظرشان «حیّ» و «کریم» است. [۳]

ادامه گفتگوی خدا با پیامبر در معراج

ضمن یادآوری جریان خوارج نهروان و مجروح شدن امیرمؤمنان (ع) به دست شقی ترین مردم، با فرازهای دیگری از مواعظ خدا به مردم که در شب معراج خطاب به پیامبر خاتم (ص) بیان فرموده است، آشنا می شویم:

ای احمد! می دانی برای پرهیزگاران چه پاداشی نزد من است؟ عرض کرد: نه، ای پروردگار من. فرمود: مردم وقتی محشور شده، پای حساب حاضر می شوند (به زحمت می افتند)؛ ولی آنان در امن و راحتی به سر می برند و کم ترین پاداشی که به آنان عطا می کنم این است که کلید تمام بهشتها را در اختیار آنها قرار می دهم تا از هر دری که بخواهند وارد شوند، و جمال خود را از آنان پنهان نمی کنم، و از کلام خود انواع لذّتها را به ایشان می رسانم و آنان را در جایگاه صدق و راستی می نشانم!. . .

ای احمد! صورتهای پرهیزگاران از زحمت (