فایل پاورپوینت کامل الوین پلانتینگا و معرفت شناسی اصلاح شده ؛ باور دینی واقعا پایه

با فایل فایل پاورپوینت کامل الوین پلانتینگا و معرفت شناسی اصلاح شده ؛ باور دینی واقعا پایه یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل الوین پلانتینگا و معرفت شناسی اصلاح شده ؛ باور دینی واقعا پایه شامل 87 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل الوین پلانتینگا و معرفت شناسی اصلاح شده ؛ باور دینی واقعا پایه را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل الوین پلانتینگا و معرفت شناسی اصلاح شده ؛ باور دینی واقعا پایه با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل الوین پلانتینگا و معرفت شناسی اصلاح شده ؛ باور دینی واقعا پایه بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل الوین پلانتینگا و معرفت شناسی اصلاح شده ؛ باور دینی واقعا پایه با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل الوین پلانتینگا و معرفت شناسی اصلاح شده ؛ باور دینی واقعا پایه وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل الوین پلانتینگا و معرفت شناسی اصلاح شده ؛ باور دینی واقعا پایه با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل الوین پلانتینگا و معرفت شناسی اصلاح شده ؛ باور دینی واقعا پایه مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل الوین پلانتینگا و معرفت شناسی اصلاح شده ؛ باور دینی واقعا پایه :

*-عضو هیات علمی دانشگاه قم

چکیده

این مقاله پس از معرفی اجمالی الوین پلانتینگا به توضیح معرفت شناسی اصلاح شده می پردازد و موضوع توجیه باور دینی را در چارچوب نظریه باور دینی واقعا پایه بررسی می کند .

دیدگاه پلانتینگا در مورد بی نیازی توجیه باور دینی از دلیل و برهان، در چارچوب برداشت هنجاری و وظیفه گرایانه وی از توجیه،

(

warrant

)

که در آثار متاخر وی مطرح است، نمی پردازد . توضیح داده شده است . این مقاله به نظریه برون گرایانه تر جواز

کلید واژه ها: معرفت شناسی اصلاح شده، توجیه، باور دینی، باور واقعا پایه

الوین پلانتینگا درسال ۱۹۳۲ در ایالت میشیگان آمریکا متولد شد . پدر وی دانش آموخته فلسفه و وابسته به کلیسای اصلاح شده بود . الوین هم راه پدر را در پیش گرفت و در کالج کالون به آموزش فلسفه پرداخت . وی می گوید: جاذبه کالج کالون برای ترکیب فعالیت جدی فلسفی با علاقه و دل بستگی اصیل دینی بود . مسئله مهم در این کالج یافتن ربط و نسبت های فعالیت علمی و عقلانی با حیات دینی بود . ^(۱)

درسال ۱۹۵۴ برای تکمیل تحصیلات فلسفی خود به دانشگاه میشیگان رفت و در کلاس درس کسانی چون ویلیام کی فرانکنا و ویلیام پی آلستون حضور یافت . دقت و وضوح درس های آلستون الگویی شد که پلانتینگا کوشید در درس و بحث های آینده بدان تاسی کند . وی ضمن اعتراف به شکوه خیره کننده مباحث فلسفی در دانشگاه میشیگان، از این که تلاش فلسفی آنها مصروف حل پرسش های اصلی و مهم نمی شد، اظهار نگرانی می کرد . ^(۲)

پلانتینگا سپس به دانشگاه ییل می رود و در سال ۱۹۵۸ دکترای فلسفه می گیرد . پس از فراغت از تحصیل برای تدریس به دانشگاه

(

Wayne

)

دعوت می شود و در آن جا با ادموند گتیه، معرفت شناس تاثیرگذار معاصر، آشنا و همکار می شود . هرچند وین پلانتینگا از محل کار خود راضی است، پس از بازنشستگی اولین استاد فلسفه اش در کالج کالون برای جایگزینی وی به شهر و دیار خود دعوت می شود و پس از حدود دو دهه تدریس در آن جا به گروه فلسفه دانشگاه نتردام می پیوندد . تردیدی نیست که انگیزه اصلی وی در برگشت به کالج کالون هم سویی فضای حاکم بر آن با باورهای وی بوده است، از جمله این اعتقاد که نه علم و نه تعلیم و تربیت نمی تواند از لحاظ دینی خنثا باشند . ^(۳) این نگرش در کالج کالون مورد قبول و حتی الگوی سازمانی آن جا بود و از این رو جای مناسبی برای فعالیت فلسفی و دینی پلانتینگا بود .

حضور کسانی چون نیکولاس ولترستورف و امکان بحث و گفت وگوهای فلسفی جدی در جمع اعضای گروه فلسفه کالج کالون که پلانتینگا آن را یکی از علل موفقیت خود می داند، زمینه های لازم را برای بنیان گذاری معرفت شناسی اصلاح شده ^(۴) ، فراهم آورد . البته سهم ویلیام پی . آلستون که به گفته پلانتینگا با نگارش کتاب ادراک خدا ^(۵) نقطه عطفی در بسط و تفصیل یکی از موضوع های اساسی معرفت شناسی اصلاح شده، یعنی بی نیازی باور دینی از استدلال و برهان ایجاد کرد، قابل انکار نیست، هرچند وی به کلیسای اصلاح شده کالون وابسته نیست و چندان تمایلی به استفاده از عنوان معرفت شناسی اصلاح شده در مورد کار خود ندارد . ^(۶) اما نقش مهم پلانتینگا در بسط و گسترش معرفت شناسی اصلاح شده و ایجاد نقطه عطف در روند مباحث مربوط به توجیه و معقولیت باور دینی حتی مورد اذعان ویلیام پی . آلستون است . ^(۷)

اینک به اختصار مدعای اصلی معرفت شناسی اصلاح شده را به روایت پلانتینگا توضیح می دهیم .

معرفت شناسی اصلاح شده یک دیدگاه مشخص در معرفت شناسی دینی است و به اعتقاد پلانتینگا نام اصلاح شده فقط برای وابستگی برخی از بنیان گذاران و طرفداران آن به سنت کلیسای اصلاح شده (کلیسای کالونی) به آن داده شده است و هیچ اشاره ای به نقص سنت معرفت شناسی کاتولیک و لزوم تجدیدنظر و اصلاح در آن ندارد . ^(۸) وی حتی برخی از چهره های اصلی کاتولیک مانند توماس آکویناس را هم در کنار کالون در سلسله النسب این نوع معرفت شناسی قرار می دهد . ^(۹) البته منتقدان معرفت شناسی اصلاح شده مدعای اصلی آن را در تقابل با آموزه ایمان عقلانی کاتولیکی دیده و در مقام پاسخ به آن از دیدگاه کاتولیکی برآمده اند، حتی از تفسیر پلانتینگا از آرای آکویناس انتقاد کرده اند . ^(۱۰)

مدعای اصلی معرفت شناسی اصلاح شده این است که ایمان به خداوند، حتی اگر بدون برهان و استدلال حاصل آید، موجه، پذیرفتنی، معقول و مجاز است . این که آیا اصلا می توان برهانی بر وجود خداوند اقامه کرد یا نه، هرچند بحث مهمی است، از موضوع های اصلی معرفت شناسی اصلاح شده نیست و پیروان آن دیدگاه های مختلفی در این باره دارند . ^(۱۱)

الوین پلانتینگا که درباره براهین خداوند تاملاتی دارد، در مجموع برهان وجودشناختی را قابل اصلاح و دفاع می داند . ^(۱۲) ولی مهم این است که حتی اگر وجود خداوند قابل اثبات یا برهان باشد، هیچ الزام و ضرورتی برای استناد به آنها در باور به خداوند نیست . باور دینی حتی بدون دلیل و برهان می تواند کاملا معقول، موجه و پذیرفتنی باشد .

پیش از توضیح دلیل این مدعا، پلانتینگا دو نکته را تذکر می دهد تا مانع هرگونه سوء تفاهمی شود . یکی این که خدای مورد بحث در این سنت همان خدای ادیان ابراهیمی است; یعنی موجود واقعی متعالی که علم و قدرت مطلق دارد . آسمان و زمین و آدمیان را آفریده است و هنوز هم در کار تدبیر آنهاست; به ویژه به انسان که در صورت خویش آفریده، عنایت خاص دارد . مدعا این است که ایمان به چنین خدایی بدون برهان و استدلال موجه است . این سنت حاضر نیست برای روایی باور دینی بهای گزافی را که برخی مانند بولتمان یا حتی جان هیک داده اند، بپردازد و دست از تصور واقع گرایانه از مفهوم خداوند بردارد . ^(۱۳)

belive

به دو صورت استعمال می شود; یکی به معنای تصدیق به مفاد گزاره ای، که دراین صورت، معمولا با نکته دوم این که واژه

exists Ibelivethat God

و گاهی به معنای اطمینان و اعتماد به کسی، که در این صورت،

that

می آید، مانند جمله پسوند

Ibelivein God

هرچند پلانتینگا می پذیرد که ایمان دینی چیزی بیش از

in

به کار می رود، مانند جمله . معمولا با پسوند

(

belivein

)

و سپردن زندگی خود به خداست، به هرحال، چون اطمینان و اعتماد به تصدیق یک گزاره است و در واقع، اعتماد چیزی بدون اذعان و تصدیق به وجود آن ممکن نیست، از این رو، هرگاه در معرفت شناسی اصلاح شده سخنی از ایمان می آید به معنای باور به وجود متعلق آن است . ^(۱۴)

معرفت شناسی اصلاح شده از معقولیت و جواز چنین باوری بحث می کند . البته باور و تصدیق، یکی از صورت های مختلف رویکرد گزاره ای است و افزون بر آن، حالت های مختلفی مانند امید، اعتماد و پشیمانی هم می تواند معقول و مجاز یا نامعقول و غیرمجاز باشد . ولتر ستورف ضمن اذعان به این واقعیت، از این که معرفت شناسی دینی تحت تاثیر فلسفه تحلیلی فقط به باور به وجود خدا می پردازد و از حالات دیگر ذهن که به نوعی با مسئله صدق ارتباط دارند، سخن نمی گوید، ناراضی است ^(۱۵) ، اما به هرحال، در معرفت شناسی اصلاح شده هر وقت از معقولیت ایمان به خدا بحث می شود، مراد، تصدیق و باور به وجود خداست .

هدف اصلی معرفت شناسی اصلاح شده این است که «باور به خدا در کل درست، معقول و خردپسند است، بدون این که هیچ نیازی به قرینه و برهان باشد» . ^(۱۶)

اکنون به اختصار این مدعا را از زبان الوین پلانتینگا شرح می دهیم، با این توضیح که در این مقاله بحثی از نظریه جواز وی نخواهیم داشت . ^(۱۷)

این ادعا پاسخی به پرسش از معقولیت باور دینی است، از این رو، پلانتینگا برای روشن کردن آن نیم نگاهی به تاریخ بحث از معقولیت اعتقاد دینی در الهیات و فلسفه غرب را ضروری می بیند . ^(۱۸)

مسئله توجیه و معقولیت باور دینی در طول تاریخ طولانی مسیحیت همواره با مسئله اثبات باور دینی گره خورده بود و هرگاه نیازی به بحث از توجیه ایمان پیش می آمد، دست به دامان براهین اثبات وجود خداوند می زدند . در سایه این نیاز بود که انبوهی از براهین اثبات وجود خدا ساخته و پرداخته و موجب اقناع ذهنی بسیاری از فیلسوفان و متکلمان شد . اما با گذشت زمان، به ویژه پس از پیدایش عصر روشن گری و در اثر نقدهای جدی کسانی چون هیوم و کانت، از قوت اقناع این براهین کاسته و به تدریج اعتبار منطقی آنها نفی شد . در چنین شرایطی و با توجه به این که باور دینی اعتقادی نظری و محتاج به دلیل به شمار می آمد، مشکلی بزرگ فراروی مؤمنان پدید آمد که معمولا به نام انتقاد قرینه گرا ^(۱۹) معروف است .

پلانتینگا در جاهای مختلف، به ویژه در بخش اول اثر مهم خود، عقل و ایمان به تشریح پیش فرض ها و استلزام های این انتقاد می پردازد، زیرا معرفت شناسی اصلاح شده دقیقا برای حل این مشکل و پاسخ به این انتقاد صورت بندی شده است . ^(۲۰)

به لحاظ تاریخی یکی از فیلسوفان مهم و تاثیرگذار بر صورت بندی معرفت شناسانه انتقاد قرینه گرا، جان لاک است ^(۲۱) که می گفت: به هیچ قضیه ای نباید بیش از حد اقتضای دلیل و برهان اطمینان داشت . هیوم نیز در تایید این دیدگاه می گوید: «شخص خردورز باورش را متناسب با قرینه سامان می دهد» . صورت بندی نافذ این دیدگاه در اخلاق باور کلیفورد بدین صورت است که: «اعتقاد به هر چیزی بر مبنای قراین ناکافی، همیشه، همه جا و برای همه کس اشتباه است » . ^(۲۲) این دیدگاه مورد استناد بسیاری از فیلسوفان معاصر و ملحد غربی مانند برتراند راسل، اسکریون و فلو در رد معقولیت ایمان است . ^(۲۳)

بدیهی است که صرف اعتقاد به لزوم دلیل و برهان برای ایمان را نمی توان انتقادی بر مؤمنان دانست، زیرا ممکن است مانند خود لاک شمع عقل را برای روشن کردن راه ایمان کافی دانست، اما اگر اعتقاد به لزوم برهان برای توجیه باور دینی در کنار اعتقاد به بی اعتباری براهین اثبات وجود خدا قرار گیرد، در آن صورت، انتقادی بر مؤمنان می شود که چرا در غیاب دلایل اطمینان بخش، به خداوند ادیان معتقد شده اند؟ به عبارت دیگر، مشکل این است که معقولیت و توجیه باور دینی به وجود برهان و دلیل مشروط شده بود و اینک با از دست رفتن برهان و دلیل باید بر توجیه و معقولیت باور دینی بیمناک شد . ^(۲۴)

معرفت شناسان اصلاح شده، به ویژه پلانتینگا می کوشند نشان دهند که این بیمناکی بی جهت است و نباید نگران معقولیت و توجیه باور دینی در وضعیت بی اعتباری براهین اثبات خداوند شد . راه دیگری برای نشان دادن معقولیت باور دینی پیش روی مؤمنان است که دست بر قضا با رویه معهود در متون مقدس ادیان درباره دعوت به ایمان و نیز شیوه عمل بسیاری از مؤمنان در طول تاریخ که بدون هیچ استدلالی به عرصه ایمان راه یافته اند، بیشتر سازگار است .

انتقاد قرینه گرا بر مؤمنان این است که قبول باور دینی کاری غیرمعقول و ناموجه است، زیرا پذیرفتن چیزی است که دلیل ندارد، اما باید دید مراد آنان از این اتهام چیست؟

موجه یا ناموجه و معقول یا نامعقول بودن، معمولا براساس وجود وظایف و الزامات عقلی که تعیین کننده شیوه خاص برای باور کردن هستند، تعریف می شود; وقتی گفته می شود یک باور، نامعقول یا ناموجه است، نوعی ملامت و سرزنش شبیه آنچه در نکوهش اخلاقی وجود دارد، مورد نظر است .

از دیدگاه منتقد قرینه گرا کسی که به خداوند معتقد است، ناقض یک وظیفه عقلی است که می توان در قیاس با وظایف اخلاقی آن را جزء وظایف قواعد اخلاق باور دانست، چنین کسی سزاوار نکوهش است، زیرا بدون دلیل به وجود خداوند معتقد شده است . ^(۲۵) البته تفسیر غیرهنجاری از مفهوم توجیه و معقولیت هم قابل طرح است ^(۲۶) که بعدها اساس نظریه جواز پلانتینگا شد، اما وی در نظریه باور واقعا پایه می کوشد تا نشان دهد مؤمنانی که بدون دلیل و برهان ایمان آورده اند کاری نامعقول و ناموجه نکرده اند، زیرا هیچ تعهد و الزام معرفت شناسانه مبنی بر این که برای باور دینی حتما باید استدلال کرد، وجود ندارد .

این ادعا که باور دینی باید استدلالی باشد، اساس انتقاد قرینه گراست و با رد آن، پایه این انتقاد فرومی ریزد . برای توضیح خاستگاه این ادعا باید گفت که در معرفت شناسی دو دیدگاه مهم وجود دارد که هم می توان درباره معرفت آنها را صورت بندی کرد و هم درباره توجیه و معقولیت که در این جا مراد است . این دو دیدگاه عبارتند از: مبناگروی و انسجام گروی .

براساس مبناگروی درباره توجیه، باورهای موجود در ساختار معرفتی آدمی از جهت توجیه بر دو نوعند; باورهای پایه که بدون هیچ استدلال و برهانی موجه اند . البته توجیه برخی از این باورهای پایه، مشروط به وجود زمینه های خاص است; مثلا ادراکات حسی در صورت وجود یک موقعیت ادراکی مناسب و عمل کرد درست قوای حسی می تواند موجه باشد، ولی به هرحال، نیازی به دلیل و برهان ندارند . نوع دوم، باورهای استدلالی یا غیرپایه هستند که در صورتی موجه اند که بتوان به صورت معتبر آنها را از باورهای پایه یا باورهای استدلالی که در مرتبه قبل توجیه شده اند، استنتاج کرد .