بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شباهت های حضرت علی اکبر به امام علی (ع) :

حضرت علی اکبر (ع) به جهت جایگاه خانوادگی که داشتند علاوه بر شباهت های ظاهری به اجداد بزرگوارشان مخصوصا پیامبر اکرم (ص) و حضرت علی (ع) در صفات و فضائل و خصال و فضائل اکتسابی نیز شبیه آنان بودند. در این یادداشت سعی شده است تا به برخی از شباهت هایی که بین ایشان و حضرت امیر المومنین ع) است اشاره گردد.

بین حضرت امیرالمومنین(ع) و حضرت علی اکبر(ع) اشتراکات و شباهت هایی وجود دارد که در روایات و تاریخ، به برخی از آنان اشاره شده است.

نام و کُنیه هر دو بزرگوار، به ترتیب «علی» و «ابالحَسن» بود. هر دو دارای بینش حق گرایی و بصیرت بودند!

امام علی(ع) در طی روایتی می فرماید: حضرت رسول اکرم(ص) روزی برای ما خطبه ای درباره فضائل ماه مبارک رمضان خواند. در این حال از جا برخاسته و عرض کردم:

ای پیامبر خدا(ص)! برترین اعمال در این ماه چیست؟ حضرت(ص) فرمودند:

ای ابا الحسن(ع)! برترین اعمال در این ماه پرهیز از محرمات است. سپس حضرت(ص) گریست. عرض کردم: ای پیامبر خدا(ص)! سبب گریه شما چیست؟

یَا عَلِیُّ(ع)! أَبْکِی لِمَا یَسْتَحِلُّ مِنْکَ فِی هَذَا الشَّهْرِ کَأَنِّی بِکَ وَ أَنْتَ تُصَلِّی لِرَبِّکَ وَ قَدِ انْبَعَثَ أَشْقَی الْأَوَّلِینَ (شَقِیقُ عَاقِرِ نَاقَهِ ثَمُودَ) فَضَرَبَکَ ضَرْبَهً عَلَی قَرْنِکَ فَخَضَبَ مِنْهَا لِحْیَتَکَ

ای علی(ع)! بر این می گریم که حرمت تو را در این ماه می شکنند. گویا می بینم تو در حال نماز برای پروردگار خویشی، که نگون بخت ترینِ اوّلین و آخرین، همان که برادر پی کننده ناقه قوم ثمود است، برمی خیزد و بر فرق سرت ضربتی می زند و محاسنت، از خون سرت رنگین می شود.

امیرالمومنین(ع) می فرماید: من عرض کردم:

یَا رَسُولَ اللَّه(ص)! وَ ذَلِکَ فِی سَلَامَهٍ مِنْ دِینِی؟ ای پیامبر خدا(ص)! آیا در آن حالت، دینم سالم است؟ فَقَالَ: فِی سَلَامَهٍ مِنْ دِینِکَ!

حضرت رسول اکرم(ص) فرمودند: آری! دینت، سالم است.( امالی شیخ صدوق، ص)

در مورد حضرت علی اکبر(ع) آمده است که؛ وقتی کاروان امام حسین(ع) در راهی که منتهی به کربلا می شد، در منزلگاه بنی مقاتل در حال حرکت بود، امام حسین(ع) سرش را روی زین مرکب گذاشت و اندکی خوابید.

وقتی حضرت(ع) سر از خواب بلند کرد فرمود: إِنَّا لِله وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ وَ اَلْحَمْدُ لِله رَبِّ الْعالَمِین

حضرت(ع) سه بار این جمله را تکرار کرد.حضرت علی اکبر(ع) که خیلی مراقب حال پ در بود، جلو آمد و گفت:

یا أَبَتِ! جُعِلتُ فِداک! مِمَّ حَمِدتَ اللهَ واستَرجَعتَ؟ پدرجان! فدایت شوم. چرا کلمه استرجاع را جاری کردید و خدا را حمد فرمودید؟

حضرت(ع) فرمود: در این حین که می رفتیم، خوابم برد، و دیدم هاتفی را که ندا می کرد: القَومُ یَسِیرُونَ وَ المَنایَا تَسِیرُ اِلیَهِم!

این کاروان می رود، و مرگ هم اینها را بدرقه می کند. اینجا بود که حضرت علی اکبر(ع) سوال کرد:

یا أبَتِ! ألَسنَا عَلَی الحَقِّ؟! مگر ما بر حق نیستیم؟

حضرت(ع) فرمود: بَلَی وَاللهِ آری به خدا سوگند که ما بر حقّیم!

علی اکبر(ع) عرض کرد: فَاِنَنَّا اِذَاً مَانُبَالِی اَن نَمُوتَ مُحِقِّینَ!

اگر مسیر ما مسیر حق است، دیگر باکی از مرگ نداریم!

امام حسین(ع) وقتی این جمله را شنید، فرمود: جَزَاک اللهُ مِن وَلدٍ خَیرَ مَا جَزَی وَلَداً عَن وَالِدِهِ خدایت پاداشی نیکو عطا کند، نیکوترین پاداش که باید فرزندی از پدر خویش دریافت کند.( الارشاد شیخ مفید، ج، ص)

هر دو ممسوس در خداوند متعال بودند:

حضرت رسول اکرم(ص) در مورد امام علی(ع) فرمود: فَإنَّهُ مَمْسُوسٌ فِی ذَاتِ اللهِ همانا علی(ع) ممسوس در ذات خداوند است.( بحارالانوار مجلسی، ج، ص)

(گوشت و خون او، به عشق الهی آمیخته شده است.)

در م