فایل پاورپوینت کامل متوسلیان فرمانده بی بدیل

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل متوسلیان فرمانده بی بدیل :

بعد از حمله رژیم صهیونیستی به لبنان، امام خمینی در پیامی در سال ۱۳۶۱ ضمن محکوم کردن این تجاوز اسرائیل، نارضایتی خود را از سکوت و بی ‌تفاوتی کشورهای اسلامی از این رخداد ابراز داشتند. چند روز پس از تهاجم نظامیان صهیونیست، رئیس‌جمهور لبنان در پیامی به تمامی حکومت‌ ها، سلاطین، رؤسای جمهور، گروه‌ ها، احزاب و مجامع جهانی، از آنان تقاضای امداد نظامی، دارویی و سایر اقلام حیاتی کرد؛ اما هیچ کشوری جز ایران به این فریاد مدد خواهی، لبیک نگفت. به دنبال این جریانات، جمعی از بلند پایه ‌ترین مسئولین سیاسی – نظامی جمهوری اسلامی ایران برای بررسی اوضاع و شرایط مظلومین منطقه در حالی وارد کشور سوریه شدند که پایتخت آن به طور مستقیم زیر بارش گلوله‌ های توپخانه صهیونیست‌ ها قرار داشت و وضعیت فوق ‌العاده در تمام شهرها برقرار شده بود. پس از بازگشت هیئت اعزامی از سوریه به تهران، مقرر شد برای کمک به مردم بی‌ دفاع لبنان و فلسطین، یگان نمونه ‌ای از نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران به سوریه اعزام شود.

محسن رضایی، فرمانده وقت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در این‌باره می گوید: «ما می ‌خواستیم با اعزام نیروی کمکی، در حقیقت صداقت خودمان را به جهان اسلام نشان بدهیم تا بعد از آن، از کشورهای اسلامی بخواهیم که آنها هم با ما همراه شوند. قبل از اعزام هر نیرویی، اول خودمان به سوریه رفتیم، منطقه را از نزدیک دیدیم، دقیقا آنجا را وارسی کردیم و به این نتیجه رسیدیم که بهترین تیپی که می شود اعزام کرد، تیپ محمد رسول الله (ص) است؛ هم به دلیل رزمندگی بچه‌ های این تیپ که در دو عملیات فتح‌المبین و بیت‌المقدس دیده بودیم و هم اینکه این بچه‌ ها توی پایتخت زندگی می‌ کردند و با مسایل سیاسی اعم از سیاست داخلی و خارجی بیشتر آشنا بودند.

ما باید در آنجا، هم به دمشق می‌ رفتیم و هم به بیروت و این برای ما خیلی مهم بود که نیروهایی که به آنجا وارد می شوند، باید از لحاظ مسائل سیاسی، اطلاعات بیشتری داشته باشند، معارف بیشتری داشته باشند و از لحاظ رزمندگی هم بتوانند آنجا خوب بجنگند. در ثانی این‌ها باید توانایی کارهای چریکی را هم داشته باشند و بتوانند کارهای نامنظم (جنگ پارتیزانی) انجام بدهند. خب تیپ هر سه این ویژگی یعنی رزمندگی، سطح بالای آگاهی سیاسی و آشنایی با شیوه جنگ ‌های چریکی را داشت. چرا؟ چون اولاً حاج احمد و حاج همت (فرمانده و جانشین تیپ) در کردستان جنگیده؛ هم جنگ چریکی را در غرب دیده بودند، هم با دشمن در جبهه‌ های جنوب به شیوه کلاسیک جنگیده بودند. این ویژگی‌ ها باعث شد که ما تیپ را برای این مأموریت انتخاب کنیم».

نیروهای اعزامی، صبح روز بیستم خرداد ۶۱، یعنی یک روز پیش از عزیمت به سوریه، به فرمان حاج احمد متوسلیان در پادگان امام حسین(ع) گرد آمدند.

حاج سعید قاسمی مسئول وقت واحد اطلاعات عملیات تیپ می گوید: هیچ وقت فراموش نمی‌ کنم، قریب به هزار نفر بودیم؛ حدود هشتصد نفر از نیروهای کادر سپاه و مابقی، بچه‌ های تکاور تیپ ذوالفقار ارتش بودند که در محوطه زمین صبح گاه پادگان امام حسین (ع) صف کشیده بودند. در مقابل ما و روی جایگاه، علاوه بر حاج احمد و حاج همت، تیمسار ظهیرنژاد رئیس ستاد مشترک وقت ارتش و تعدادی از فرماندهان محترم ارتش جمهوری اسلامی ایران هم حضور داشتند. اصحابی که دیگر گمان نکنم احدی بتواند مثل و مانند آنها را در یک جا گردآوری کند.

حاج احمد در جمع این رزمندگان، سخنرانی هیجان ‌انگیزی را ایراد کرد و با چهره ‌ای برافروخته و لحنی حماسی گفت: برادران! این راه، راهی بی ‌بازگشت است. کسی که با ما می ‌اید، باید تا آخر خط همراه باشد. اگر در آنجا عملیاتی انجام بدهیم، ممکن است حتی جنازه هیچ یک از شهدای ما به ایران برنگردد. تنها دالان هوایی تهران به دمشق از فراز ترکیه می ‌گذرد و این کشور، به علت عضویت در پیمان نظامی ناتو و روابط گرمی که با اسرائیلی ‌ها دارد، به محض اطلاع از حضور قوای نظامی جمهوری اسلامی در دمشق، قطعا این تنها دالان هوایی را هم به روی هواپیماهای ما خواهد بست. شاید ما اولین و آخرین مجموعه رزمندگان باشیم که به سوریه خواهیم رفت؛ بنابراین برادرانی با ما بیایند که تا آخر پای کار خواهند بود.

حاج احمد با حرف ‌هایش آب پاکی را روی دست همه ریخت. جواب سخنان او را بچه‌ ها با وصیت‌ نامه‌ هایی که از جیب ‌هایشان بیرون کشیدند و به سویش گرفتند، دادند. همه اشک شوق می‌ ریختند. پادگان از فریادهای «یا حسین» بچه‌ های سپاهی و ارتشی به لرزه در آمده بود. حتی به چشم‌ های حاج احمد، همت و تیمسار ظهیر نژاد هم اشک نشسته بود. پس از وداع با نیروها، قرار شد فردای آن روز، حاج احمد خود به همراه اولین هواپیمای حامل تعدادی از نیروهای اعزامی راهی سوریه شود. بدین ترتیب، اولین گروه از قوای محمد رسول‌الله در غروب بیست و یکم خرداد با یک فروند «جمبوجت » نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی وارد فرودگاه دمشق شد و مورد استقبال مقامات سوری و مسئولین سفارت ایران در سوریه قرار گرفت.

ابتدا حجت‌الاسلام محتشمی‌ پور سفیر وقت جمهوری اسلامی ایران در دمشق، به نیروها خوشامد گفت و مقداری درباره مظلومیت مردم سوریه و لبنان و حملات اسرائیلی‌ ها به مناطق بی‌ دفاع مسکونی در بیروت و بقاع صحبت کرد و بعد احمد متوسلیان در سخنان کوتاهی خطاب به نیروهای اعزامی گفت: « … برادرها! در حال حاضر دشمن وسیع ترین تهاجم خودش را علیه حکومت اسلامی لبنان شروع کرده و بر همه مسلمانان آزاده جهان واجب است که به فریاد مردم مظلوم لبنان برسند. ما نیز برای ادای تکلیف و تحقق بخشیدن به فرمایش امام عزیز به اینجا آمده ایم.»

حاج احمد از نخستین لحظات ورود نیروهای اعزامی جمهوری اسلامی ایران به سوریه چنین می ‌گوید: «…استقبالی که مردم و مقامات سوریه از نیروهای ایرانی کردند، بی ‌نهایت عالی بود. آنها هرگز در باورشان نمی ‌گنجید که ما ایرانی ‌ها با توجه به مسائلی که مملکت‌مان با آن درگیر است، خصوصا مسئله جنگ، به این صورت عملی وارد کار بشویم؛ آن هم در حالی که قبلا کشورهای عضو به اصطلاح جبهه پایداری کوچک ‌ترین قدمی در مورد کمک به سوریه و لبنان برنداشته بودند. براین اساس وقتی که ما در عمل وارد قضیه شدیم، آمدن نیروهای ما برای همه به شدت گنگ و باورنکردنی به نظر می‌ رسید.»

خبرنگاری که همراه این جمع حضور داشت، در گزارش خود می‌نویسد: «…ساعت هشت و نیم به وقت تهران و هفت به وقت سوریه وارد دمشق شدیم. پلکا