فایل پاورپوینت کامل راه های پیشگیری و نقش نظارت همگانی پلیس بر کاهش بزه دیدگی زنان در شبکه های اجتماعی

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل راه های پیشگیری و نقش نظارت همگانی پلیس بر کاهش بزه دیدگی زنان در شبکه های اجتماعی؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل راه های پیشگیری و نقش نظارت همگانی پلیس بر کاهش بزه دیدگی زنان در شبکه های اجتماعی انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 120 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل راه های پیشگیری و نقش نظارت همگانی پلیس بر کاهش بزه دیدگی زنان در شبکه های اجتماعی:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل راه های پیشگیری و نقش نظارت همگانی پلیس بر کاهش بزه دیدگی زنان در شبکه های اجتماعی آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل راه های پیشگیری و نقش نظارت همگانی پلیس بر کاهش بزه دیدگی زنان در شبکه های اجتماعی با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل راه های پیشگیری و نقش نظارت همگانی پلیس بر کاهش بزه دیدگی زنان در شبکه های اجتماعی از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل راه های پیشگیری و نقش نظارت همگانی پلیس بر کاهش بزه دیدگی زنان در شبکه های اجتماعی، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل راه های پیشگیری و نقش نظارت همگانی پلیس بر کاهش بزه دیدگی زنان در شبکه های اجتماعی :

مقدمه:

دستآوردهای بشر از صنعت و فناوری های نوین علاوه بر منافعی که برای بشر داشته و رفاهی که برای او به ارمغان آورده است، همواره آسیب هایی را نیز به همراه داشته است. اینترنت به عنوان یکی از مهم ترین ابداعات بشر در قرن اخیر با قابلیت ها و کارکردهای متعدد و گسترده اش بخش های مختلف زندگی انسانی را تحت تأثیرات مثبت و منفی خود قرار داده است. (سلیمانی پور، ۱۳۸۹: ۱۵) شبکه های اجتماعی نیز که یک فن آوری جدید است اگرچه ابتدا جذاب و سرگرم کننده می نمود، در نهایت نیازمند صرف انرژی و زمان فراوانی است. شبکه های اجتماعی با جذابیت های منحصر به فرد خود، بسیاری از انسان ها را به سوی خود جلب کرده است که از این میان، طیف وسیعی از کاربران اینترنتی را زنان تشکیل می دهند. دختران و زنان در بسیاری از گروه های سنی، تحصیلی و از طبقات اجتماعی مختلف با انگیزه های متفاوت وارد اینترنت و شبکه های مجازی می شوند. اما سؤالاتی که پیش می آید این است که زنان با چه اهدافی از شبکه های مجازی استفاده می کنند؟ تأثیرات مخرب شبکه های اجتماعی بر کیفیت زندگی این زنان تا چه میزان است؟

در این باره مرکز آمار اینترنت جهان در فوریه ۲۰۰۵، تعداد کاربران اینترنت در ایران را چهار میلیون و ششصد هزار نفر اعلام کرد که ۴۷ % این رقم مربوط به زنان دختران ایران بود. براساس این گزارش، بیشترین مدت استفاده زنان ایرانی از اینترنت، به ترتیب در زمینه چت کردن، استفاده از پست های الکترونیکی، دسترسی به سایت های غیراخلاقی، تفریحی، سرگرمی و مطالعه و پژوهش بوده است؛ همچنین مطالعات نشان می دهند که ۶۲% دختران ایرانی به طور متوسط، یازده ساعت در هفته چت می کنند و دست کم ۳۰% آنان بیست ساعت در هفته، مشغول چت کردن و دوست یابی هستند. (منطقی، ۱۳۸۹: ۵۰) این در حالی است که امروزه به دلیل فراگیر شدن حضور افراد در شبکه های اجتماعی، حضور زنان و دختران نیز پر رنگ تر از قبل شده است.

به نظر می رسد زنان ایرانی به دلیل سیطره و حضور پررنگ فرهنگ مردانه در جامعه، چت را به عنوان جای گزین و جبران برای کمبودها، حقارت ها و نقص های خود برگزیده اند و این امر در حال حاضر رو به گسترش است. زنان و دخترانی که به شبکه های اجتماعی روی می آورند در مقایسه با زنان یک نسل پیش از خود، فردگرا و در عین حال برون گراتر شده اند. آنان بدون نگرانی از تلقی و نگاه دیگران راحت تر از مادرها و مادر بزرگ هایشان درباره خود و زندگی خصوصی شان حرف می زنند. در کنار فرصت مغتنمی که این شبکه ها برای حضور زنان ایرانی در فضای مجازی به وجود آورده است، خطرهایی جدی نیز آنان را تهدید می کند زیرا روابط اینترنتی، روابطی سطحی است و عمق چندانی ندارد. این نوع ارتباط های سطحی، فاقد مشخصه هایی مانند: مجاورت مادی، تماس منظم و اثرگذاری عمیق است؛ در نتیجه افرادی که دچار ضعف شدیدی در روابط اجتماعی هستند به ارتباط اینترنتی پناه می برند؛ زنی که در روابط واقع اش توفیق چندانی نداشته است، از این راه قادر خواهد بود روابط گسترده ای را برقرار کند و عواطف و احساسات خویش را بروز دهد، در واقع شبکه ‎های اجتماعی فرصتی برای یک زن فراهم می ‎آورد که خودش نباشد و کسی باشد که دوست دارد. این تغییر شخصیت در دنیای مجازی راهی برای گریز از واقعیت هاست و برای مدت محدودی فرد را از نظر روانی تخلیه می کند و به آرامش می رساند، این موضوع سبب می شود که کاربر از به سر بردن در شبکه های مجازی لذت زیادی برده و به این ترتیب به اینترنت معتاد می شود. وقتی فردی به اینترنت وابسته شد در عمل فرصت برقراری تعامل با دیگران، به ویژه با خانواده اش را از دست می دهد و همین امر چرخه ای معیوب تشکیل می دهد. کاهش روابط موجب می گردد فرد مهمترین منبع حمایت اجتماعی خود را تضعیف کند یا احیاناً آن را از دست بدهد، همچنین باید اذعان داشت فن آوری های ارتباطی(شبکه اجتماعی) امنیت و آرامش آنها را تهدید می کند، اما متأسفانه به دلیل وجود برخی مسائل اجتماعی حل نشده در جامعه مانند، گسست نسلی، ارضای نامناسب نیازهای جنسی جامعه، افسردگی اجتماعی، مردسالاری و… پناه جستن به فضای مجازی در برخورد با مشکلات فرا روی زنان، کاربری زنان از شبکه های اجتماعی را بیشتر می کند و همین امر زمینه و بستر مساعدی جهت تخریبی عمل کردن پیش از پیش شبکه های اجتماعی در ایران را فراهم سازد.

مبانی نظری

فضای سایبر همچون فضای واقعی پذیرای عناصر مختلف جرم است و اجزای متشکله افعال مجرمانه در این دو فضا تا حدود زیادی با یکدیگر تشابه دارند. نیاز به وجود بزهکار، بزه دیده و عناصر سه گانه تشکیل دهنده جرم «عناصر مادی، معنوی و قانونی» از ضروریات غیرقابل انکاری است که می بایست در جرائم سایبری به آنها توجه نمود و این ارکان در این دسته از جرائم نیز وجود دارند. اینکه بزهکاران فضای سایبر از قابلیت ها و به تعبیری ضعف های فضای سایبر به منظور ارتکاب اعمال مجرمانه خویش بهره می گیرند، موضوعی است که بسیار در خصوص آن صحبت شده است؛ حال آنکه در خصوص این به اصطلاح کاستی های فضای سایبر که منجر به شکل گیری بزه دیدگی سایبری می شود، مطلب خاصی عنوان نشده است. این نقصان چه در حقوق داخلی ما و چه در منابع خارجی کاملاً مشهود است؛ به نحوی که در تبیین عوامل مؤثر در شکل گیری زمینه های بزه دیدگی سایبری، هنوز اندیشه های متقنی ارائه نشده است؛ با این حال شاید بتوان به طورکلی زمینه های این نوع از بزه دیدگی را در دو دسته ذیل تقسیم بندی نمود:

الف: نقش بزه دیده و رفتارهای وی در بزه دیدگی سایبری

ب: نقش محیط سایبر در تحقق بزه دیدگی

در خصوص نقش بزه دیده و رفتارهای وی همان طور که برخی از حقوقدانان بیان داشته اند: کاستی های شدید تحقیقات موجود در حوزه حقوق کیفری سایبر به گونه ای است که امکان آشکار ساختن این موضوع را که چه نوع رفتاری در فضای سایبر ممکن است احتمال بزه دیدگی را افزایش دهد، فراهم نمی کنند. این روند با توجه به نوپا بودن این شاخه از حقوق کیفری سایبر، امری قابل پیش بینی بوده و به نظر می رسد که نمی توان از این ایراد چشم پوشی نمود.

گفتار اول: نقش بزه دیده و رفتارهای وی در تحقق بزه دیدگی سایبری

در پژوهش های مرتبط با بزه دیده شناسی در فضای واقعی دیدگاه هایی درخصوص نقش بزه دیده در بزه دیدگی خویش مطرح شده است و گروهی از جرمشناسان بر این باورند که بزه دیدگان به دو دسته عمده تقسیم می شوند.

۱. بزه دیدگان واقعی ۲. بزه دیدگان مؤثر در بزه دیدگی (نجفی ابرندآبادی، ۱۳۸۵: ۲۷۳)

الف: بزه دیدگان واقعی

بزه دیده واقعی سایبری شخصی است که از هرگونه رفتار پرخطر خودداری نموده و سطحی از امنیت را برای سیستم رایانه ای خود فراهم نموده است، که نوعاً با میزان کار و استفاده وی از اینترنت نیز متناسب باشد. (زررخ، ۱۳۸۹: ۱۲۸ – ۱۲۹)

ب: بزه دیدگان مؤثر در بزه دیدگی

این دسته از بزه دیدگان افرادی هستند که آگاهانه یا ناآگاهانه موجبات بزه دیدگی خویش را فراهم می آورند. هرچند که در فضای سایبر، کاربران عموماً در سطوح پایینی از آگاهی های نرم افزاری و امنیتی هستند و غالباً از روی ناآگاهی مرتکب رفتارهای پرخطری می شوند که آنها را در معرض بزه دیدگی قرار می دهد.

این دسته از بزه دیدگان به دو دسته کلی تقسیم می شوند که در ادامه به بررسی هر یک از آنها می پردازیم:

۱- بزه دیدگانی که آگاهانه موجبات قربانی شدن خویش را فراهم می سازند.

این دسته از بزه دیدگان با وجود اینکه از رفتار پرخطر خویش آگاهی داشته و از عواقب آن هم تا حدودی اطلاع دارند، باز هم مرتکب آن رفتار می شوند. به عنوان مثال در بسیاری از موارد سیستم های امنیتی، برخی سایت ها را به عنوان سایتی که به رایانه فرد آسیب می رساند معرفی می کنند و از فرد می خواهند که وارد آن سایت به خصوص نشود و یا اینکه در برخی موارد اجرای نرم افزارهای به خصوصی که با نام های متداول کرَک[۱]، پچ[۲] برای ثبت کردن نرم افزارهای غیر رایگان به کار می روند، همین هشدارها و توصیه ها را نیز از سوی سیستم امنیتی برای کاربر اعلام می کنند؛ حال اگر کاربر به این هشدارها بی توجهی نموده و به آن سایت خاص وارد شده یا نرم افزار مذکور را اجرا نماید، بزه دیدگی احتمالی ناشی از آن در واقع مستقیماً منبعث از فعل خود اوست.

هرچند که جنبه های دیگری نیز وجود دارد که در این مختصر جای پرداختن به آنها فراهم نیست، لیکن نمونه بارز دیگر هرزنامه های اینترنتی هستند که در بسیاری از موارد خود از مصادیق بارز علل بزه دیدگی سایبری به حساب می آیند. این فرآیند به گونه ای است که برخی حقوق دانان صرف دریافت نامه های الکترونیکی ناخواسته را از مصادیق بزه دیدگی سایبری قلمداد نموده اند.

۲- بزه دیدگانی که ناآگاهانه موجبات قربانی شدن خویش را فراهم می سازند.

برخی قربانیان جرائم سایبری که البته بیشترین تعداد بزه دیدگان سایبری را تشکیل می دهند، تنها به علت فقدان آگاهی دچار بزه دیدگی می شوند، به گونه ای که خودشان عملاً نقشی در تحریک بزهکار به ارتکاب جرم نسبت به خویش را نداشته اند؛ اما در تحقق جرم نیز مطلقاً بی تأثیر نبوده اند، چرا که ناآگاهی و سهل انگاری آنها موجبات بزه دیدگیشان را ایجاد نموده است. این دسته افراد برخلاف بزه دیدگان واقعی که هیچ گونه بی احتیاطی مؤثری در وقوع بزه دیدگی نداشته اند، با سهل انگاری خود بزه دیده شده اند. این دسته از بزه دیدگان سایبری به طور هم زمان قربانی بی احتیاطی خود و رفتار مجرمانه بزهکار شده اند و به تعبیری بزه دیدگی آنها منشاء دوگانه دارد، که تا حدود بسیاری رفتار پرخطرشان موجب تحقق و تشدید رفتار مجرمانه نسبت به ایشان شده است. در واقع ساده لوحی افراد در فعالیت های روزمره ی خود در فضای سایبر و نیز ناآشنایی آنها با توانمندی ها و خطرات فضای سایبر موجب بزه دیدگی آنها در این فضا می شود.

این دو گروه از بزه دیدگان که زیر مجموعه بزه دیدگان مؤثر در بزه دیدگی قرار دارند، به گونه ای خاص به دو روش رفتارهای پرخطر و بی احتیاطی در بزه دیدگی خویش نقش ایفا نموده اند. (مالمیر، ۱۳۸۹: ۶۶)

گفتار دوم: نقش محیط سایبر در تحقق بزه دیدگی

گسترش روز افزون حضور انسان ها در فضای سایبر، که به تعبیری محیطی خارج از جوامع واقعی و فیزیکی است، در جای خود منجر به شکل گیری جوامع سایبری شده است. این جوامع که بر اساس ویژگی های خاص فضای سایبر به وجود آمده اند خود به محیطی برای فعالیت های فعالان سایبری بدل شده اند. حضور در هر جامعه ای به فراخور آن جامعه دارای محاسن و معایبی است، که فرد می بایست با حضور در آن محیط آن را بپذیرد. از جمله معایب هر جامعه جرائمی است که در آن جامعه بنا بر ویژگی های خاصش بر اعضاء تحمیل می شود. جوامع سایبری نیز از این قاعده مستثنی نیستند و لذا زمینه های بزه دیدگی اعضای آنها متناسب با ویژگی های خاص آن جوامع می باشد. (همان: ۶۶ – ۶۷)

گفتار سوم: روش های پیشگیری از بزه دیدگی سایبری

بر مبنای نظریه سبک فعالیت های روزمره بهترین روش از بازدارندگی از بزه دیدگی دشوار نمودن دسترسی به هدف یا همان بزه دیده است؛ زیرا امکان آموزش بزه دیده در راستای مقابله با بزهکاران سایبری به صورت حرفه ای بسیار دشوار است و تنها می توان به آموزش های ابتدایی بسنده نمود؛ حال آنکه در صورت جمع کردن حالت های مختلف اعم از آموزش افراد، اعمال تدابیر پیشگیرانه، نظارت بر کار فعالان حوزه سایبر و… می توان دسترسی به هدف یا همان بزه دیده را دشوار نمود و به این شکل از بزه دیدگی پیشگیری نمود.

بند اول: سیستم های امنیتی مناسب و به روز

با به کارگیری سیستم های امنیتی مناسب و به روز ارتکاب جرم در شبکه های اجتماعی بسیار مشکل می شود و از این طریق بزه دیدگی نیز به طور چشمگیری کاهش می یابد؛ البته به علت محدودیت عملکرد نیروهای کنترل اجتماعی رسمی در فضای سایبر تکیه بر روش های تدافعی فردی از اهمیت بیشتری برخوردار است، که همان به کارگیری تجهیزات کافی جهت افزایش امنیت سیستم های رایانه ای است.

بند دوم: پرهیز از رفتارهای پرخطر

تفاوت افراد در رفتارهای روزمره سبب تفاوت سطح خطرپذیری بزه دیدگی آنان می شود؛ بدین معنا که میزان و نوع عملکرد کاربران در امکان بزه دیدگی آنان کاملاً مؤثراست. در این فرض کاربران آن لاین و خصوصاً کسانی که علاقه مند به مشاهده سایت های ناشناس، دانلود آهنگ ها، فیلم ها و یا برنامه های نرم افزاری رایگان هستند و یا بر روی آیکن ها و تبلیغات اینترنتی بدون اندیشه و احتیاط کلیک می کنند و در شبکه های مجازی بی پروا خصوصی ترین تصاویر خود را به اشتراک می گذارند، به احتمال زیاد قربانی مجرمان سایبری می شوند.

بند سوم: پلیس های سایبری

حضور فعال و پررنگ نیروهای حفاظتی که با استفاده از آخرین روش ها به رصد و پیگیری فعالیت های اشخاص در فضای سایبر می پردازند، عامل مؤثر دیگری است که می توان از آن به عنوان یکی از تأثیرگذارترین روش های پیشگیری از بزه دیدگی افراد در شبکه های اجتماعی یاد نمود. در این روش متصدیان امر یا به تعبیری پلیس سایبری، به برخورد و مقابله با جرائم می پردازند و با پیگیری، تحت نظر قرار دادن اشخاصی که فعالیت های پنهانی و مرموز دارند و نیز کنترل شناسه اینترنتی آنان در فضای سایبر به رهگیری اقداماتشان می پردازند، تا از اعمال مجرمانه ایشان علیه دیگران جلوگیری نمایند. طراحی چترهای حفاظتی و همچنین ارائه اخطارهای آموزشی به اشخاص و فعالان حوزه سایبر از مهم ترین اقدامات این گروه هاست. (مالمیر و زررخ، پیشین: ۸۶)

مبحث دوم: بررسی مقررات کیفری حقوق داخلی در حمایت از بزه دیدگان سایبری

در این قسمت قانون آیین دادرسی کیفری و قانون آیین دادرسی جرایم رایانه ای به عنوان قوانین کیفری موجود در حمایت از بزه دیدگان سایبری مورد بحث و بررسی قرار می گیرد.

گفتار اول: بررسی آیین دادرسی جرایم رایانه ای در حمایت از بزه دیدگان سایبری

مواد ۶۶۴ و ۶۶۵ آدک به صلاحیت دادگاه های ایران در رسیدگی به جرایم سایبری با توجه به اصول صلاحیت حمایتی، شخصی، سرزمینی و جهانی پرداخته است. که بزه دیدگان مصرح در بندهای الف، ب، پ، ت ماده ۶۶۴ می توانند به دادگاه های ایران جهت رسیدگی به جرایم وقوع پیوسته مراجعه نمایند، لذا صرف نظر از ایرادات و اشکالاتی که به این بخش از آیین دادرسی جرایم رایانه ای مطرح است، آن است که مقنن در بند ت ماده ۶۶۴ صرفاً به جرایم رایانه ای متضمن سوء استفاده از اشخاص کمتراز ۱۸ سال، اعم از اینکه بزه دیده یا مرتکب ایرانی یا غیر ایرانی در ایران یافت شود، پرداخته است. در حالیکه جا داشت تا با توجه به موارد صلاحیت جهانی محاکم در رسیدگی جرایم بین المللی مانند جرایم علیه بشریت، جنایات جنگی، نسل کشی و… چنانچه جرایم رایانه ای منتهی به جرایم بین المللی مذکور گردد مورد توجه قرار گیرد و صرفاً به یکی از موارد صلاحیت جهانی که اشخاص زیر ۱۸ سال است مورد توجه قرار نگیرد تا از این حیث امکان حمایت از بزه دیدگان سایبری در صورت تحقق جرایم بین المللی نیز فراهم گردد و آنچه راجع به صلاحیت دادگاه های ایران در رسیدگی به جرایم حاصل از بند ب ماده ۶۶۴ مطرح می شود هم خالی از ایراد و سؤال نمی باشد، لذا چنانچه بزه دیدگان جرم ارتکابی از «طریق تارنماهای دارای دامنه مرتبه بالای کد کشور ایران irارتکاب یابد» تبعه های کشورهای خارجی باشند مشخص نیست که رویکرد مقنن و دادگاه های ایران در رسیدگی به شکایات بزه دیدگان سایبری ساکن در کشورهای دیگر چگونه است. بر فرض اینکه از طریق تار نماهای ایران جرمی صورت گیرد که بزه دیدگان آن هزاران نفر خارجی باشند آیا مقنن ایران تمایلی به رسیدگی به این جرایم دارد یا خیر؟ که پاسخ این سؤال با توجه به رویه قضایی کشورمان از این حیث منفی می باشد. (اسلامی، ۱۹۳۵: ۱۷۷) اقدام حمایتی دیگر این قانون را می توان حفظ داده های رایانه ای یا سامانه های رایانه ای و مخابراتی دانست که ظن قوی به کشف جرم یا شناسایی متهم یا ادله جرم وجود دارد که این حمایت از حمایت های تبعی از بزه دیدگان مطرح می باشد و برای تحقیق و دادرسی، لازم و ضروری است از سوی مقام قضایی دستور حفاظت یا توقیف و تفتیش آنها صادر شود و چنانچه ضابطان قضایی، کارکنان دولت و یا اشخاصی که وظیفه حفاظت داده ها بر آن ها سپرده شده خودداری یا آنها را افشا نماید مطابق مواد ۶۶۹، ۶۷۰ و ۶۷۱ مستوجب مجازات خواهد بود این امر مبین آن است که مقنن در حفظ حقوق بزه دیده سایبری از حیث جمع آوری و نگهداری ادله جرم و شناسایی مجرمین اهمیت بسزایی قائل است.

با توجه به ماده ۶۸۷ قانون آیین دادرسی کیفری در مواردی که برای رسیدگی به جرایم رایانه ای مقررات خاصی از جهت آیین دادرسی پیش بینی نشده است می توان گفت که سایر مقررات آ.د.ک در بسیاری از موارد از جرایم رایانه ای که مقررهای پیش بینی نشده است، مثل کشف جرم و تحقیقات مقدماتی به ضابطان دادگستری اختیارات بازپرس و دادستان، رسیدگی دادگاه های کیفری اعتراض آرا ء، اجرای احکام و… که دارای خلأ و سکوت است قابل اجرا و لازم الرعایه است، که بدین ترتیب ملاحظه می شود که مقنن کشورمان در تدوین قانون جرایم رایانه ای کشورمان توجه چندانی به بزه دیدگان جرایم سایبری نداشته است. (همان، ۱۷۸)

گفتار دوم: جبران خسارت و شیوه های آن نسبت به بزه دیده سایبری در مقررات کیفری ایران

در قانون جرایم رایانه ای کشورمان راجع به حمایت بزه دیدگان سایبری از حیث جبران خسارت وارده و شیوه های آن موضوعی پیش بینی نشده است اما با توجه به اطلاق ماده ۱۴ قانون آیین دادرسی کیفری که مقرر داشته شاکی می تواند در صورت وقوع خسارت جبران ضرر و زیان های مادی و معنوی و منافع ممکن الحصول ناشی از جرم را مطالبه نماید و در صورت وقوع زیان معنوی که شامل صدمات روحی، هتک حیثیت، اعتبار شخصی، خانوادگی و اجتماعی هست، دادگاه علاوه بر صدور حکم به جبران خسارت مالی می تواند متهم را از طریق الزام به عذرخواهی و درج حکم در جراید و امثال آن محکوم نماید. به عنوان مثال، چنانچه بزهکاری در فضای مجازی با تغییر در داده های متعلق به دیگری تصویر یا فیلم خصوصی و خانوادگی را با علم به تحریف آن منتشر نماید مطابق ماده ۸ و ۱۶ جرایم رایانه ای علاوه بر جبران خسارت مادی به خسارت معنوی حاصله نیز محکوم می شود. از ایرادات وارده به قانون فعلی جرایم رایانه ای آن است که با توجه به تأثیرات و اهمیت فزاینده فضای مجازی در زندگی روزمره اشخاص در دنیا لازم بود تا مقنن کشورمان به منظور استیفای حقوق حقه شاکی و پیشگیری و مقابله با جرایم ارتکابی در فضای مجازی، مصادیق و شیوه های جبران خسارت وارده را به خوبی مشخص و تبیین نماید.

یکی از نکات مهم دیگر در جبران خسارت از بزه دیدگان فضای مجازی که می بایست در قانون جرایم رایانه ای توسط مقنن کشورمان مورد توجه قرار گیرد موضوع حمایت دولت از اتباع بزه دیده خویش در صورت عدم شناسایی متهمین می باشد که جبران خسارت وارده به بزه دیدگان از طریق شیوه هایی چون تأدیه خسارت به آن ها از منابع مالی قانونی جایگزین پیش بینی شده در قانون باشد به عنوان مثال: در قوانین داخلی کشورمان صندوق تأمین خسارت های بدنی در تصادفات در صورت عدم شناسایی متهمین پیش بینی شده است و یا در ماده ۴۳۵ قانون مجازات اسلامی راجع به پرداخت دیه از بیت المال به اشخاصی که مورد قتل و ضرب و جرح عمدی واقع می شوند و قاتل و ضارب آن ها مشخص نیست به حمایت از این دسته از بزه دیدگان پرداخته است که شایسته است تا در این مورد هم چاره اندیشی مناسبی اتخاذ گردد. (همان، ۱۷۸- ۱۷۹)

مبحث سوم: مفهوم شبکه های اجتماعی

تاکنون از شبکه های اجتماعی اینترنتی، تعاریف گوناگونی ارائه شده است. نقطه اشتراک این تعاریف، تعاملی بودن و به اشتراک گذاری علاقه مندی ها و نظر کاربران است که با ایجاد محتوا در فضای مجازی صورت می گیرد. (حسینی، ۱۳۹۳: ۹۰) همچنین می توان گفت: شبکه های اجتماعی به مجموعه ای از افراد گفته می شود که به صورت گروهی با یکدیگر ارتباط داشته و مواردی مانند اطلاعات، نیازمندی ها، فعالیت ها و افکار خود را به اشتراک می گذارند. شبکه های اجتماعی رابطه بسیار نزدیک و مستقیمی با فن آوری اطلاعات و ارتباطات دارند. (محکم کار، ۱۳۹۳: ۸۱)

برخی صاحب نظران به جای استفاده از واژ رسانه های اجتماعی با توجه به کارکرد شبکه ای این دسته از رسانه ها، استفاده از واژ شبکه های اجتماعی را ترجیح می دهند. هلن صدیق بنای معتقد است هرچند شبکه های اجتماعی[۳] واژه ای است که برای نامیدن گروهی از افراد که در میان خود دارای ارتباطات وسیع تر و مستمر هستند و یک حلقه منسجم ارتباطاتی را تشکیل می دهند، به کار می رود، اما این واژه امروزه عمدتاً برای نامیدن پایگاه های اینترنتی به کار می رود که افراد با عضویت در آن امکان دستیابی به اطلاعات سایر اعضاء، آشنایی با علایق آنها، به اشتراک گذاری تولیدات متنی، صوتی و تصویری و نیز تشکیل گروه هایی براساس علایق مشترک با برخی از دیگر اعضای پایگاه را پیدا می کنند.

رسانه اجتماعی تعاریف متعددی را در برمی گیرد. دیوید میرمان اسکات، رسانه اجتماعی و تفاوت آن با رسانه های رایج را چنین بیان می کند: رسانه اجتماعی امکانی را فراهم می آورد که افراد در آن به تبادل نظر، محتوا، فکر و ارتباطات می پردازند و این نوع رسانه از آن رو با رسانه رایج تفاوت دارد که هرکسی می تواند در رسانه اجتماعی، اثر خلق کند، نظر بدهد و به محتوای آن بی افزاید. رسانه اجتماعی می تواند به شکل متن، صدا، تصویر، ایماژ و اجتماعات باشد.

پس شبکه های اجتماعی مجازی، نسل جدیدی از وب سایت های اینترنتی هستند. در این وب سایت ها، کاربران اینترنتی حول محور مشترکی به صورت مجازی با هم جمع می شوند و جماعت های آنلاین را تشکیل می دهند. شبکه های اجتماعی، متناسب با نوع موضوع فعالیت شان امکانات دیگری را از قبیل خبرخوان های اینترنتی، بازی های آنلاین، قابلیت آپلود کردن ویدیوها و فایل های کامپیوتری و برقراری ارتباط با سایر رسانه های شخصی را نیز در گزینه هایشان دارند.

گفتار اول: حضور زنان در شبکه های اجتماعی

جایگاه زنان به منزل قشری عظیم از جامعه، که پرورش روحی و ذهنی شان تأثیرات به سزایی در پی خواهد داشت، برکسی پوشیده نیست. همچنین، استعدادهای متفاوتی که در موضوعات مختلف دارند و دیدگاه هایشان به مسائل که برخاسته از تفاوت های فطری آنان است، می تواند منشأ تولیدات جدید و ایجاد پارادایم های نوین فرهنگی شود. زنان و انعکاس اخبار و موضوعات مربوط به آنان، در شبکه های اجتماعی گوناگون، از جمله موضوعاتی است که تاکنون توجه کمتری به آن شده است. پیچیدگی مسائل و موضوعات مربوط به زنان سبب شده است که هر یک از صاحب نظران، از دیدگاه خاصی آن را بررسی کنند. دانیل لرنر نظریه پرداز مکتب نوسازی دسترسی به رسانه های جمعی را پیش شرط مشارکت در جامعه امروزی می داند. وی بر این باور است که رسانه های جمعی به طور مستقیم بر نگرش ها و رفتارهای فرد تأثیر می گذارند. ( کازنو، ۱۳۷۰: ۳۱۶)

شبکه های اجتماعی اینترنتی در نقش مهم ترین مصادیق این امر، به محلی برای حضور اقشار گوناگون جامعه، به ویژه زنان