---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل حضرت فاطمه (س) در کلام امام جعفر صادق (ع) :

خلقت نورانی فاطمه(س)

عَنِ الصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ علیه السلام قَالَ:

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه وآله خُلِقَ نُورُ فَاطِمَهَ قَبْلَ أَنْ تُخْلَقَ الْأَرْضُ وَ السَّمَاءُ فَقَالَ بَعْضُ النَّاسِ یا نَبِی اللَّهِ فَلَیسَتْ هِی إِنْسِیهً فَقَالَ فَاطِمَهُ حَوْرَاءُ إِنْسِیهٌ قَالَ یا نَبِی اللَّهِ وَ کیفَ هِی حَوْرَاءُ إِنْسِیهٌ قَالَ خَلَقَهَا اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ نُورِهِ قَبْلَ أَنْ یخْلُقَ آدَمَ إِذْ کانَتِ الْأَرْوَاحُ فَلَمَّا خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ آدَمَ عُرِضَتْ عَلَی آدَمَ قِیلَ یا نَبِی اللَّهِ وَ أَینَ کانَتْ فَاطِمَهُ قَالَ کانَتْ فِی حُقَّهٍ تَحْتَ سَاقِ الْعَرْشِ قَالُوا یا نَبِی اللَّهِ فَمَا کانَ طَعَامُهَا قَالَ التَّسْبِیحُ وَ التَّهْلِیلُ وَ التَّحْمِیدُ فَلَمَّا خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ آدَمَ وَ أَخْرَجَنِی مِنْ صُلْبِهِ أَحَبَّ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ یخْرِجَهَا مِنْ صُلْبِی.

منبع: معانی الاخبار، ج۲، ص۱۹.

: امام صادق از پدرش از اجدادش علیهم السلام روایت نمود که پیغمبر صلی الله علیه وآله فرمود

: نور فاطمه پیش از آفرینش زمین و آسمان ها آفریده شد، یکی از مردم گفت

ای پیامبر خدا بنابراین فاطمه از جنس بشر نیست؟

: پیغمبر صلی الله علیه و آله در پاسخ او فرمود

. فاطمه حوراء بشر است

گفتند: ای پیغمبر خدا! چگونه می شود که زهرا حوریه و انسان باشد؟

فرمود: پیش از اینکه پروردگار متعال، حضرت آدم را خلقت نماید در آن هنگام که روح های خلایق را آفرید فاطمه را از نور خود خلق کرد، و چون آدم را آفرید، [نور] فاطمه را به او ارائه نمود

گفته شد: ای پیامبر خدا! فاطمه در آن هنگام کجا بود؟

. فرمود: نور او در میان یک ظرف کوچکی در زیر ساق عرش جای داشت

گفتند: ای رسول خدا! غذای وی چه بود؟ فرمود: گفتن سبحان اللَّه، و لااله الّااللَّه، و حمد الهی

وقتی که پروردگار متعال، آدم را آفرید، مرا از پشت او بیرون نمود، و دوست داشت فاطمه را از صلب من بیرون آرد

سخن گفتن فاطمه در شکم مادر

عَنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ قُلْتُ لَهُ علیه السلام:

کیفَ کانَتْ وِلَادَهُ فَاطِمَهَ قَالَ إِنَّ خَدِیجَهَ لَمَّا تَزَوَّجَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ هَجَرَهَا نِسْوَهُ قُرَیشٍ فَکنَّ لَا یدْخُلْنَ عَلَیهَا وَ لَا یسَلِّمْنَ عَلَیهَا وَ لَا یتْرُکنَ امْرَأَهً تَدْخُلُ عَلَیهَا فَاسْتَوْحَشَتْ خَدِیجَهُ لِذَلِک وَ کانَ جَزَعُهَا وَ غَمُّهَا حَذَراً عَلَیهِ فَلَمَّا حَمَلَتْ بِفَاطِمَهَ کانَتْ فَاطِمَهُ تُحَدِّثُهَا مِنْ بَطْنِهَا وَ تُصَبِّرُهَا وَ کانَتْ تَکتُمُ ذَلِک مِنْ رَسُولِ اللَّهِ فَدَخَلَ عَلَیهَا یوْماً فَسَمِعَ خَدِیجَهَ تُحَدِّثُ فَاطِمَهَ فَقَالَ لَهَا یا خَدِیجَهُ مَنْ تُحَدِّثِینَ قَالَتِ الْجَنِینُ الَّذِی فِی بَطْنِی یحَدِّثُنِی وَ یؤْنِسُنِی قَالَ یا خَدِیجَهُ هَذَا جَبْرَئِیلُ یبَشِّرُنِی بِأَنَّهَا أُنْثَی وَ أَنَّهَا النَّسْلُ الطَّاهِرَهُ الْمَیمُونَه.

منبع: امالی شیخ صدوق، ص۹۳.

مفضل بن عمر روایت می کند که از امام صادق علیه السلام پرسیدم:

چگونه فاطمه سلام اللَّه علیها متولد شد؟ فرمود: هنگامی که حضرت خدیجه با پیامبر اکرم ازدواج کرد، زنان قریش با او قطع رابطه کردند و به خانه او نرفتند و به وی سلام نکردند و اجازه ندادند هیچ زنی با او در ارتباط باشد. خدیجه از این مسئله ناراحت شد؛ و هم و غم او به خاطر پیامبر بود.

وقتی که به فاطمه سلام اللَّه علیها حامله شد، حضرت فاطمه در شکم او با او سخن می گفت و او را به صبر و شکیبایی دعوت می نمود و خدیجه این را از پیامبر مخفی می کرد. پس روزی پیامبر بر او وارد شد و شنید که خدیجه با فاطمه سخن می گوید. فرمود: ای خدیجه! با چه کسی سخن می گویی؟ گفت: این کودکی که در شکم من است با من انس گرفته و سخن می گوید. فرمود: ای خدیجه! جبرئیل به من بشارت داد که او دختر می باشد و پا ک و با برکت خواهد بود و خدا نسل مرا از او قرار خواهد داد.

علت نامگذاری حضرت به “محدثه”

قال الصادق علیه السلام: إِنَّمَا سُمِّیتْ فَاطِمَهُ مُحَدَّثَهً لِأَنَّ الْمَلَائِکهَ کانَتْ تَهْبِطُ مِنَ السَّمَاءِ فَتُنَادِیهَا کمَا تُنَادِی مَرْیمَ بِنْتَ عِمْرَانَ فَتَقُولُ یا فَاطِمَهُ «إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاک وَ طَهَّرَک وَ اصْطَفاک عَلی نِساءِ الْعالَمِینَ» یا فَاطِمَهُ «اقْنُتِی لِرَبِّک وَ اسْجُدِی وَ ارْکعِی مَعَ الرَّاکعِینَ» فَتُحَدِّثُهُمْ وَ یحَدِّثُونَهَا فَقَالَتْ لَهُمْ ذَاتَ لَیلَهٍ أَ لَیسَتِ الْمُفَضَّلَهُ عَلَی نِسَاءِ الْعَالَمِینَ مَرْیمَ بِنْتَ عِمْرَانَ فَقَالُوا إِنَّ مَرْیمَ کانَتْ سَیدَهَ نِسَاءِ عَالَمِهَا وَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ جَعَلَک سَیدَهَ نِسَاءِ عَالَمِک وَ عَالَمِهَا وَ سَیدَهَ نِسَاءِ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ.

منبع: بحارالانوار، ج۳، ص۷۸.

امام صادق علیه السلام فرمود: فاطمه از آن جهت محدثه نامیده شد که فرشتگان بر او فرود می آمدند و با او گفت و گو می کردند، همان گونه که با مریم بنت عمران گفت و گو می کردند، آنها به فاطمه می گفتند: «ای فاطمه! همانا خداوند تو را برگزیده، و از پلیدی ها تطهیر نموده، و تو را بر زنان دو عالم برتری داده است»، پس ای فاطمه! «خدایت را سپاسگزار بوده وی را عبادت نما».

آنها با یکدیگر گفت و گو می کردند، شبی فاطمه به آنها گفت:

آیا آنکه در این آیه، نسبت به زنان دو عالم، فضیلت و برتری داده شده، مریم دختر عمران نیست؟ فرشتگان گفتند:

مریم بزرگ و برگزیده زنان زمان خود بود، ولی خداوند تو را بر تمامی زنان دو عالم از اولین تا آخرین ایشان برتری بخشیده است.

تبریک فرشتگان جهت ازدواج علی(ع) و فاطمه (س)

قال الصادق علیه السلام:

… ثُمَّ نَادَی مُنَاد أَلَا یا مَلَائِکتِی وَ سُکانَ جَنَّتِی بَارِکوا عَلَی عَلِی بْنِ أَبِی طَالِبٍ حَبِیبِ مُحَمَّدٍ وَ فَاطِمَهَ بِنْتِ مُحَمَّدٍ فَقَدْ بَارَکتُ عَلَیهِمَا أَلَا إِنِّی قَدْ زَوَّجْتُ أَحَبَّ النِّسَاءِ إِلَی مِنْ أَحَبِّ الرِّجَالِ إِلَی بَعْدَ النَّبِیینَ وَ الْمُرْسَلِین.

منبع: بحارالانوار، ج۳، ص۱۰۲.

امام صادق علیه السلام فرمود:

…منادی در بهشت ندا کرد: ای ملائکه و سا کنین بهشت من! ازدواج علی بن ابی طالب را که حبیب محمد است با دختر محمد تبریک گویید؛ زیرا من هم به ایشان تبریک گفته ام. آگاه باشید که من محبوب ترین زنان را برای محبوب ترین مردان پس از پیامبران تزویج نمودم.

گواهی فاطمه به معصومین

قال الصادق علیه السلام: … وَ قَالَتْ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ أَنَّ أَبِی رَسُولُ اللَّهِ سَیدُ الْأَنْبِیاءِ وَ أَنَّ بَعْلِی سَیدُ الْأَوْصِیاءِ وَ وُلْدِی سَادَهُ الْأَسْبَاطِ ثُمَّ سَلَّمَتْ عَلَیهِنَّ وَ سَمَّتْ کلَّ وَاحِدَهٍ مِنْهُنَّ بِاسْمِهَا.

منبع: بحارالانوار، ج۳، ص۳.

در روایت مفضل بن عمر از امام صادق علیه السلام آمده است، هنگامی که فاطمه متولد شد فرمود: شهادت می دهم که معبودی جز خدای یگانه وجود ندارد، و شهادت می دهم که پدرم رسول خدا و برترین پیامبران است و همسرم علی برترین اوصیا، و فرزندانم برترین بازماندگان و سرور مردمان هستند، و پس از این گفتار به آن بانوان سلام و هر یک را به نامشان خطاب کرد.

علت نامگذاری فاطمه به “زهرا “

جَابِرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ قَالَ:

قُلْتُ لِمَ سُمِّیتْ فَاطِمَهُ الزَّهْرَاءُ زَهْرَاءَ فَقَالَ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ خَلَقَهَا مِنْ نُورِ عَظَمَتِهِ فَلَمَّا أَشْرَقَتْ أَضَاءَتِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ بِنُورِهَا وَ غَشِیتْ أَبْصَارَ الْمَلَائِکهِ وَ خَرَّتِ الْمَلَائِکهُ لِلَّهِ سَاجِدِینَ وَ قَالُوا إِلَهَنَا وَ سَیدَنَا مَا هَذَا النُّورُ فَأَوْحَی اللَّهُ إِلَیهِمْ هَذَا نُورٌ مِنْ نُورِی وَ أَسْکنْتُهُ فِی سَمَائِی خَلَقْتُهُ مِنْ عَظَمَتِی أُخْرِجُهُ مِنْ صُلْبِ نَبِی مِنْ أَنْبِیائِی أُفَضِّلُهُ عَلَی جَمِیعِ الْأَنْبِیاءِ وَ أُخْرِجُ مِنْ ذَلِک النُّورِ أَئِمَّهً یقُومُونَ بِأَمْرِی یهْدُونَ إِلَی حَقِّی وَ أَجْعَلُهُمْ خُلَفَائِی فِی أَرْضِی بَعْدَ انْقِضَاءِ وَحْیی.

منبع: بحارالانوار، ج۳، ص۱۲.

جابر جعفی نقل می کند که به حضرت امام جعفر صادق علیه السلام گفتم:

برای چه فاطمه، زهرا نامیده شد؟ فرمود: برای اینکه خداوند آن بانو را از نور با عظمت خود آفرید. وقتی که درخشید آسمان ها و زمین به نور او روشن شدند، چشم های ملائکه خیره شد و ملائکه خدا را سجده نمودند و گفتند: پروردگار ما! سید ما این چه نوری است؟!

خداوند بدان ها وحی فرمود: این نوری از نورهای من است که آن را در آسمان خود جای دادم. این نور را از عظمت خویشتن آفریدم.

من این نور را از صلب یکی از پیامبرانم خارج می نمایم که او را بر تمام انبیا برتری داده ام. از این نور امامانی به وجود می آورم که امر مرا به پا دارند و به حق هدایت کنند، و آنها را خلفای خود بر زمین قرار خواهم داد، هنگامی که وحی من قطع شود.

علت نامگذاری حضرت به “فاطمه”

عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ قَالَ:

إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِی لَیلَهِ الْقَدْرِ اللَّیلَهُ فَاطِمَهُ وَ الْقَدْرُ اللَّهُ فَمَنْ عَرَفَ فَاطِمَهَ حَقَّ مَعْرِفَتِهَا فَقَدْ أَدْرَک لَیلَهَ الْقَدْرِ وَ إِنَّمَا سُمِّیتْ فَاطِمَهَ لِأَنَّ الْخَلْقَ فُطِمُوا عَنْ مَعْرِفَتِهَا.

منبع: بحارالانوار، ج۳، ص.

امام جعفر صادق علیه السلام درباره تفسیر سوره مبارکه قدر می فرماید:

«همانا ما آن را در شب قدر نازل کردیم» شب فاطمه است و قدر خدا؛ پس کسی که فاطمه را آن طور که باید و شاید بشناسد شب قدر را درک نموده است، فاطمه بدین لحاظ فاطمه نامیده شد که خلق نتوانستند او را کاملاً بشناسند.

نزول جبرئیل بر فاطمه زهرا(س)

قال الصادق علیه السلام:

إِنَّ فَاطِمَهَ مَکثَتْ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ خَمْسَهً وَ سَبْعِینَ یوْماً وَ قَدْ کانَ دَخَلَهَا حُزْنٌ شَدِیدٌ عَلَی أَبِیهَا وَ کانَ جَبْرَئِیلُ یأْتِیهَا فَیحْسِنُ عَزَاءَهَا عَلَی أَبِیهَا وَ یطَیبُ نَفْسَهَا وَ یخْبِرُهَا عَنْ أَبِیهَا وَ مَکانِهِ وَ یخْبِرُهَا بِمَا یکونُ بَعْدَهَا فِی ذُرِّیتِهَا وَ کانَ عَلِی یکتُبُ ذَلِک فَهَذَا مُصْحَفُ فَاطِمَهَ.

منبع: بحارالانوار، ج۳، ص۷۹.

امام صادق علیه السلام فرمود:

فاطمه علیها السلام پس از رحلت پیامبر، هفتادوپنج روز در حزن و اندوه شدید زندگی کرد، و در این مدت جبرئیل نزد او می آمد به او تسلیت می گفت و دل داری اش داده از محل نیکویی که پدرش در آن قرار دارد خبر می داد و از آنچه که پس از پیامبر اتفاق خواهد افتاد می گفت. علی علیه السلام همه آن اخبار را می نوشت و بدین گونه مصحفی فراهم آمد و آن مصحف فاطمه است.

گریه فاطمه(س)

إِلَی أَبِی عَبْدِ اللَّهِ الصَّادِقِ قَالَ:

الْبَکاءُونَ خَمْسَهٌ آدَمُ وَ یعْقُوبُ وَ یوسُفُ وَ فَاطِمَهُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ وَ عَلِی بْنُ الْحُسَینِ…أَمَّا فَاطِمَهُ فَبَکتْ عَلَی رَسُولِ اللَّهِ حَتَّی تَأَذَّی بِهِ أَهْلُ الْمَدِینَهِ فَقَالُوا لَهَا قَدْ آذَیتِینَا بِکثْرَهِ بُکائِک فَکانَتْ تَخْرُجُ إِلَی الْمَقَابِرِ مَقَابِرِ الشُّهَدَاءِ فَتَبْکی حَتَّی تَقْضِی حَاجَتَهَا ثُمَّ تَنْصَرِفُ.

منبع: بحارالانوار، ج۳، ص۱.

امام صادق علیه السلام فرمود:

افرادی که فوق العاده گریه کردند پنج نفر بودند: آدم؛ یعقوب؛ یوسف؛ فاطمه، دختر محمد صلی الله علیه وآله؛ و علی بن الحسین علیهم السلام.

فاطمه سلام الله علیها در فراق پیغمبر به قدری گریه کرد که اهل مدینه خسته و ناراحت شده به او گفتند: تو به واسطه فزونی گریه ات ما را اذیت می کنی؛ ازاین رو حضرت زهرا از مدینه خارج و به سوی قبر شهدا می رفت، وقتی ناراحتی های قلبی خود را با گریستن خالی می کرد به سوی مدینه بازمی گشت.

علت فوت فاطمه(س)

عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَال:

کانَ سَبَبُ وَفَاتِهَا أَنَّ قُنْفُذاً مَوْلَی عُمَرَ لَکزَهَا بِنَعْلِ السَّیفِ بِأَمْرِهِ فَأَسْقَطَتْ مُحَسِّناً وَ مَرِضَتْ مِنْ ذَلِک مَرَضاً شَدِیداً وَ لَمْ تَدَعْ أَحَداً مِمَّنْ آذَاهَا یدْخُلُ عَلَیهَا وَ کانَ الرَّجُلَانِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِی سَأَلَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ أَنْ یشْفَعَ لَهُمَا إِلَیهَا فَسَأَلَهَا أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ فَلَمَّا دَخَلَا عَلَیهَا قَالا لَهَا کیفَ أَنْتِ یا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ قَالَتْ بِخَیرٍ بِحَمْدِ اللَّهِ ثُمَّ قَالَتْ لَهُمَا مَا سَمِعْتُمَا النَّبِی یقُولُ فَاطِمَهُ بَضْعَهٌ مِنِّی فَمَنْ آذَاهَا فَقَدْ آذَانِی وَ مَنْ آذَانِی فَقَدْ آذَی اللَّهَ قَالا بَلَی قَالَتْ فَوَ اللَّهِ لَقَدْ آذَیتُمَانِی قَالَ فَخَرَجَا مِنْ عِنْدِهَا وَ هِی سَاخِطَهٌ عَلَیهِمَا.

منبع: بحارالانوار، ج۳، ص۱۷۰.

امام صادق علیه السلام فرمود:

علت وفات آن حضرت همان ضربه ای بود که قنفذ غلام عمر با غلاف شمشیر به امر او زد. حضرت زهرا به علت آن ضربه محسن را سقط نمود و بدین جهت به شدت مریض شد و نگذاشت احدی از آن افرادی که وی را اذیت کرده بودند نزد او وارد شوند. آن دو نفر که از اصحاب پیامبر خدا بودند از حضرت علی بن ابی طالب علیه السلام تقاضا نمودند: نزد فاطمه برای ایشان شفاعت نماید. وقتی حضرت امیر برای آنان اجازه گرفت و به حضور آن حضرت مشرف شدند، گفتند: ای دختر پیغمبر خدا! در چه حالی؟

فرمود: خدای را شکر، خوبم. آنگاه به ایشان فرمود: آیا نشنیدید که پیامبر خدا می فرمود: فاطمه پاره ای از تن من است، کسی که او را اذیت کند مرا اذیت کرده و کسی که مرا اذیت کند خدا را اذیت کرده؟ گفتند: چرا. فرمود: به خدا قسم که شما مرا اذیت کرده اید. ایشان از نزد فاطمه خارج شدند، درحالی که آن بانو بر آنان خشمناک بود.

فاطمه ام ابیها

عن الامام جعفر بن محمد – علیه السّلام – عن ابیه – علیه السّلام – قال:

اِنَّ فاطمهَ – سلام الله علیها – کانتْ تُکَنَّی امَ ابیها.

امام صادق – علیه السّلام – از قول پدرشان (امام باقر – علیه السّلام -) فرمود:

همانا فاطمه – سلام الله علیها – به ام ابیها کنیه گذاری شده است.

منبع: بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۱۶-

القاب فاطمه (س)

قال ابو عبدالله – علیه السّلام –:

لِفاطمهَ – سلام الله علیها – تِسْعَهُ اسماءٍ عند اللهِ عز و جلّ: فاطمهُ و الصِّدِّیقهُ و المبارکهُ و الطاهرهُ و الزکیهُ و الراضیهُ و المرضیهُ و المحدثهُ و الزهراءُ.

امام صادق – علیه السّلام – فرمود:

نزد خداوند متعال برای فاطمه – سلام الله علیها – نُه اسم وجود دارد: ۱- فاطمه ۲- صدیقه ۳- مبارکه ۴- طاهره ۵- زکیه ۶- راضیه ۷- مرضیه ۸- محدثه ۹- زهراء.

منبع: بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۱۰-

ارزش تسبیحات حضرت زهرا (س)

قال الامام الصادق – علیه السّلام –:

تسبیحُ فاطمهَ – سلام الله علیها – فی کلِ یومٍ دَبْرَ کلِ صلاهٍ احبُّ الیَّ مِنْ الفِ رکعهٍ فی کل یومٍ.

امام صادق – علیه السّلام – فرمود:

تسبیح فاطمه در هر روز بعد از نماز، نزد من از هزار رکعت نماز در هر روز پسندیده تر است.

منبع: مکارم الاخلاق، ص ۲۸۱-

علی (ع) کُف فاطمه (س)

قال الامام الصادق -علیه السّلام-:

لو لا انَّ اللهَ تبارک وتعالی خَلَقَ امیرَالمؤمنین لفاطمهَ -سلام الله علیها- ما کان لها کفْوٌ علی الارضِ مِنْ آدمَ و مِنْ دونه.

امام صادق – علیه السّلام – فرمود:

اگر خدای تبارک و تعالی امیرالمؤمنین را برای فاطمه – سلام الله علیها – نمی آفرید، در روی زمین، از آدم گرفته تا هر بشری بعد از او، همسری برای او نبود.

منبع: اصول کافی، ج ۲، ص ۴۸۰.

عبور فاطمه (س) از محشر

عن ابی عبد الله – علیه السّلام – قال:

اذا کانَ یومُ القیامهِ جَمَعَ اللهُ الاولینَ و الآخِرینَ فی صعیدٍ واحدٍ فینادی منادٍ: غُضُّوا ابصارَکم و نَکِّسُوا رُؤُسَکم حتّی تَجُوزَ فاطمهُ بنتُ محمدٍ – صلّی الله علیه و آله – الصراطَ.

امام صادق – علیه السّلام – فرمود:

وقتی روز قیامت فرا رسد، خداوند تمامی بشر از اولین و آخرین را در یک جا جمع می کند پس منادی ندا می دهد: چشمانتان را ببندید و سرهایتان را پایین بیندازید تا فاطمه دختر محمد – صلّی الله علیه و آله – از صراط بگذرد.

منبع: بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۲۴-

سخن گفتن جنین فاطمه(س) با مادر

عَنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ قَالَ:

قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ الصَّادِقِ ع کیفَ کانَ وِلَادَهُ فَاطِمَهَ(ع)؟

فَقَالَ نَعَمْ إِنَّ خَدِیجَهَ ع لَمَّا تَزَوَّجَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ ص هَجَرَتْهَا نِسْوَهُ مَکهَ فَکنَّ لَا یدْخُلْنَ عَلَیهَا وَ لَا یسَلِّمْنَ عَلَیهَا وَ لَا یتْرُکنَ امْرَأَهً تَدْخُلُ عَلَیهَا فَاسْتَوْحَشَتْ خَدِیجَهُ لِذَلِک وَ کانَ جَزَعُهَا وَ غَمُّهَا حَذَراً عَلَیهِ (ص)

فَلَمَّا حَمَلَتْ بِفَاطِمَهَ کانَتْ فَاطِمَهُ ع تُحَدِّثُهَا مِنْ بَطْنِهَا وَ تُصَبِّرُهَا وَ کانَتْ تَکتُمُ ذَلِک مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ص فَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ یوْماً فَسَمِعَ خَدِیجَهَ تُحَدِّثُ فَاطِمَهَ ع فَقَالَ لَهَا یا خَدِیجَهُ مَنْ تُحَدِّثِینَ قَالَتْ الْجَنِینُ الَّذِی فِی بَطْنِی یحَدِّثُنِی وَ یؤْنِسُنِی قَالَ یا خَدِیجَهُ هَذَا جَبْرَئِیلُ یخْبِرُنِی أَنَّهَا أُنْثَی وَ أَنَّهَا النَّسْلَهُ الطَّاهِرَهُ الْمَیمُونَهُ وَ أَنَّ اللَّهَ تَبَارَک وَ تَعَالَی سَیجْعَلُ نَسْلِی مِنْهَا وَ سَیجْعَلُ مِنْ نَسْلِهَا أَئِمَّهً وَ یجْعَلُهُمْ خُلَفَاءَهُ فِی أَرْضِهِ بَعْدَ انْقِضَاءِ وَحْیهِ.

مفضل بن گفت:

به حضرت امام صادق علیه السلام گفتم:

ولادت فاطمزهراء سلام الله علیها چگونه بود؟

فرمود:

بلی موقعی که پیامبر اکرم صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِه وَ سَلَّم با خدیجکبری ازدواج نمود زنان مکّه از آن بانو کناره گیری نمودند، نزد او نمی رفتند و بر او سلام نمی کردند، هیچ زنی را اجازه نمی دادند که نزد آن بانو مشرّف شود. این موضوع باعث وحشت و ناراحتی خدیجه کبری شد، غم و اندوه وی برای پیامبر اکرم صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِه وَ سَلَّم بود که مبادا آن حضرت را آسیبی برسد.

هنگامی که خدیجه به حضرت زهرا سلام الله علیها حامله شد، فاطماطهر در رحم مادر با مادر گفتگو می کرد و او را امر به صبر می نمود. ولی خدیجکبری این موضوع را از پیامبر صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِه وَ سَلَّم پنهان می داشت تا اینکه یک روز پیامبر خدا، نزد خدیجکبری آمد و شنید که آن بانو با فاطمزهرا سخن می گوید، فرمود:

ای خدیجه با که سخن می گویی؟! خدیجه گفت:

این بچّه ای که در رحم من است با من سخن می گوید و مونس من است.

پیامبر خدا صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِه وَ سَلَّم فرمود:

آری این جبرئیل است که به من بشارت می دهد و می گوید این فرزند دختر من است، این فرزند نسلیست طیّب و طاهر و مبارک. خدای توانا نسل مرا از این دختر برقرار و پایدار خواهد نمود. به زودی امامان را از این دختر به وجود می آورد و آنان را پس از اینکه وحی پروردگار قطع شود در زمین خلیفخویشتن قرار خواهد داد.

منبع: بحار الانوار، جلد ۴۳، ص ۲-

استشمام بوی شجره طوبی از فاطمه(س)

عَنْ أَبِی عُبَیدَهَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: کانَ رَسُولُ اللَّهِ ص یکثِرُ تَقْبِیلَ فَاطِمَهَ ع فَأَنْکرَتْ ذَلِک عَائِشَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص یا عَائِشَهُ إِنِّی لَمَّا أُسْرِی بِی إِلَی السَّمَاءِ دَخَلْتُ الْجَنَّهَ فَأَدْنَانِی جَبْرَئِیلُ مِنْ شَجَرَهِ طُوبَی وَ نَاوَلَنِی مِنْ ثِمَارِهَا فَأَکلْتُهُ فَحَوَّلَ اللَّهُ ذَلِک مَاءً فِی ظَهْرِی فَلَمَّا هَبَطْتُ إِلَی الْأَرْضِ وَاقَعْتُ خَدِیجَهَ فَحَمَلَتْ بِفَاطِمَهَ فَمَا قَبَّلْتُهَا قَطُّ إِلَّا وَجَدْتُ رَائِحَهَ شَجَرَهِ طُوبَی مِنْهَا.

امام جعفر صادق علیه السلام فرمود:

پیامبر اکرم صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِه وَ سَلَّم زیاد فاطمزهراء سلام الله علیها را می بوسید، عایشه راجع به این موضوع به رسول خدا اعتراض می کرد، پیغمبر اکرم صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِه وَ سَلَّم فرمود:

ای عایشه! در آن شبی که مرا به آسمان بردند و داخل بهشت شدم جبرئیل مرا نزدیک درخت طوبی برد و از میوآن به من داد، هنگامی که من از آن خوردم آن میوه در پشت من مبدّل به نطفه شد، هنگامی که به زمین آمدم و با خدیجکبری سلام الله علیها همبستر شدم وی به فاطمزهراء سلام الله علیها حامله شد، لذا هیچ وقت من فاطمه سلام الله علیها را نمی بوسم مگر اینکه بوی درخت طوبی را از او می بویم.

منبع: بحار الانوار، جلد۴۳، ص۶-

فاطمه رکن زندگی علی

فی أمالی المفید (رض): عَنِ الصَّادِقِ عَنْ أَبِیهِ ع قَالَ قَالَ جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ص یقُولُ لِعَلِی بْنِ أَبِی طَالِبٍ ع قَبْلَ مَوْتِهِ بِثَلَاثٍ سَلَامٌ عَلَیک یا أَبَا الرَّیحَانَتَینِ أُوصِیک بِرَیحَانَتَی مِنَ الدُّنْیا فَعَنْ قَلِیلٍ ینْهَدُّ رُکنَاک وَ اللَّهُ خَلِیفَتِی عَلَیک فَلَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ ص قَالَ عَلِی ع هَذَا أَحَدُ رُکنَی الَّذِی قَالَ لِی رَسُولُ اللَّهِ ص فَلَمَّا مَاتَتْ فَاطِمَهُ ع قَالَ عَلِی هَذَا الرُّکنُ الثَّانِی الَّذِی قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص.

در کتاب امالی شیخ مفید(رض) است که: امام صادق صلوات الله و سلامه علیه فرمود:

جابر بن عبدالله(رض) گفت: شنیدم رسول اکرم(ص) سه روز پیش از رحلت به امیر المومنین(ع) فرمود: سلام بر تو ای پدر دو ریحانه من، تو را وصیت به دو ریحانه خودم در دنیا می کنم، عنقریب دو رکن و پایه تو فرو خواهد ریخت و خدا بهترین بدل و عوض من بر تو است، هنگامی که رسول خدا رحلت کرد، امیر المؤمنین(ع) فرمود: این یکی از دو رکن است که رسول خدا(ص) به من خبر داد، و چون حضرت فاطمه (ع) رحلت کرد، امیر المومنین(ع) فرمود: این دومین رکنی است که پیغمبر اکرم(ص) فرموده بود.

منبع: بحار، ج ۴۳، ص ۱۷۳-

خلقت نورفاطمه(س)

عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْ آبَائِهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص:

خُلِقَ نُورُ فَاطِمَهَ ع قَبْلَ أَنْ یخْلُقَ الْأَرْضَ وَ السَّمَاءَ فَقَالَ بَعْضُ النَّاسِ یا نَبِی اللَّهِ فَلَیسَتْ هِی إِنْسِیهً فَقَالَ فَاطِمَهُ حَوْرَاءُ إِنْسِیهٌ.

امام صادق(ع) فرمود: رسول اکرم(ص) فرماید:

نور فاطمه(ع) پیش از آفرینش زمین و آسمان خلق شد برخی عرض کردند: یا رسول الله! مگر حضرت فاطمه از آدمیزادگان نیست؟ فرمود: فاطمه حوریه ای است در قیافه آدمیزادگان.

منبع: بحار، ج ۴۳، ص ۴-

نام های فاطمه(س)

قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع:

لِفَاطِمَهَ ع تِسْعَهُ أَسْمَاءَ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَاطِمَهُ وَ الصِّدِّیقَهُ وَ الْمُبَارَکهُ وَ الطَّاهِرَهُ وَ الزَّکیهُ وَ الرَّاضِیهُ وَ الْمَرْضِیهُ وَ الْمُحَدَّثَهُ وَ الزَّهْرَاءُ.

امام صادق(ع) فرمود:

حضرت فاطمه(ع) در پیشگاه خدای عزوجل نه اسم دارد: فاطمه و صدیقه و مبارکه و طاهره و زکیه و راضیه و مرضیه و محدثه و زهراء.

منبع: بحار، ج۴۳، ص۱۰-

فاطمه سرور زنان عالم

[معانی الأخبار ] الْهَمَدَانِیُّ، عَنْ عَلِیٍّ، عَنْ أَبِیهِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ، عَنِ الْمُفَضَّلِ قَالَ:

قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِاللَّهِ علیه السلام:

أَخْبِرْنِی عَنْ قَوْلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِه وَ سَلَّم فِی فَاطِمَهَ أَنَّهَا سَیِّدَهُ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ أَهِیَ سَیِّدَهُ نِسَاءِ عَالَمِهَا؟

فَقَالَ:

ذَاکَ لِمَرْیَمَ کَانَتْ سَیِّدَهَ نِسَاءِ عَالَمِهَا وَ فَاطِمَهُ سَیِّدَهُ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ مِنَ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ.

در کتاب معانی الاخبار است که همدانی گفت:

به امام جعفر صادق علیه السلام گفتم:

مرا از قول پیغمبر اکرم صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِه وَ سَلَّم که فرموده:

فاطمه بزرگ زنان عالم است آگاه کن، آیا وی فقط بزرگ زنان زمانخود بود؟

فرمود: این مقام از حضرت مریم که بزرگ زنان زمانه خود بود. ولی حضرت زهراء بزرگ زنان اوّلین و آخرین مردم است.

منبع: بحار، ج۴۳، ص۲۶-

فاطمه(س) سرور زنان بهشت

فی، [الأمالی للصدوق ]: عَنِ الْحَسَنِ بْنِ زِیادٍ الْعَطَّارِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَوْلُ رَسُولِ اللَّهِ ص فَاطِمَهُ سَیدَهُ نِسَاءِ أَهْلِ الْجَنَّهِ أَ سَیدَهُ نِسَاءِ عَالَمِهَا قَالَ تَاک مَرْیمُ وَ فَاطِمَهُ سَیدَهُ نِسَاءِ أَهْلِ الْجَنَّهِ مِنَ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ فَقُلْتُ فَقَوْلُ رَسُولِ اللَّهِ ص الْحَسَنُ وَ الْحُسَینُ سَیدَا شَبَابِ الْجَنَّهِ قَالَ هُمَا وَ اللَّهِ سَیدَا شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّهِ مِنَ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ.

در کتاب امالی صدوق(رض) از حسن بن زیاد عطر فروش روایت می کند که گفت:

به حضرت امام جعفر صادق علیه السلام گفتم:

آیا معنی قول پیغمبر اکرم صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِه وَ سَلَّم که فرموده:

فاطمه بزرگ زنان بهشت می باشد این است که او بزر