فایل پاورپوینت کامل اشتغال زنان، بایدهاونبایدها

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل اشتغال زنان، بایدهاونبایدها – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل اشتغال زنان، بایدهاونبایدها شامل 113 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل اشتغال زنان، بایدهاونبایدها گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل اشتغال زنان، بایدهاونبایدها با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل اشتغال زنان، بایدهاونبایدها از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل اشتغال زنان، بایدهاونبایدها با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل اشتغال زنان، بایدهاونبایدها را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اشتغال زنان، بایدهاونبایدها :

مقدمه

زن و شخصیت او در طول تاریخ، همواره دستخوش بی مهری ها و ناملایماتی در تفکرات مختلف قرار گرفته است، به طوری که می توان آن را به دو بخش جاهلیت قدیم و جاهلیت قرن بیستم تقسیم نمود. در جاهلیت گذشته، زن به منزله یک عنصر زاید، فاقد ارزشهای انسانی قلمداد می شد و تاریخ گواه است که چگونه مورد غضب، تنگ نظریها و عقاید خرافی قرار می گرفت و از کمترین مواهب زندگی محروم بود و در عصر جاهلیت قرن بیستم نیز با اندک تغییری مورد همان بی مهری ها و تحقیرها قرار گرفت؛ تا آن حد که او را در بسیاری از عرصه ها برای ارضای پست ترین خصلت ها و هوس های مادی بشر مورد سوء استفاده قرار دادند، و محور ارزشگذاری شخصیت زن براساس الگوهای غربی جاذبه های ظاهری او گردید، همان الگویی برخاسته از الگوی باستانیِ رومی، یونانی که زن را وسیله ای برای تکیّف و التذاذ مرد می دانست و امروز هم مدعیان غربی تلاش می کنند جاهلیت خود را بر معرفت عالم غلبه دهند و هرکجا ایده ای را که با هدف گیری و مبانی پذیرفته شده آنان به مخالفت برخیزد، تحمل نکنند و همچنان قالبهای فکری، اخلاقی، اجتماعی خودشان را درخصوص زنان القا نمایند. چنین سیاستها و عملکردها نتیجه یی جز فرو ریختن ارکان فضیلت و اضمحلال خانواده و تشدید خشونت علیه زنان و تحقیر و فشارهای گوناگون شغلی، اجتماعی و خانوادگی تحت عنوان آزادی و دفاع از حقوق بشر نبوده است و در نظام منحط ستم شاهی نیز با تأسی به این الگوها زنان را برخلاف مسیر فطرت و طبیعت و کرامت و شأن انسانی به فعالیتهایی کشاندند که هدفی جز مسخ هویت فرهنگی و ملی زنان به دنبال نداشت؛ تا اینکه انقلاب اسلامی به رهبری فرزندی پاک از سلاله ی فاطمه علیهاالسلام بر مبنای مکتب حیات بخش اسلام به وقوع پیوست و آفتاب اسلام از افق ایران طلوع کرد. امام آمد و در اوج جاهلیت مدرن با سلاح اخلاق، تدبیر، عرفان و علم و با تأسی به جدش رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله ، شخصیت مخدوش شده و ارزش پنهان زن را احیاء نمود، ارزشی که چون آتشی، زیر خاکستر خرافات و تبلیغات گمراه کننده مخفی مانده بود، ارزشی که در غل و زنجیر ظواهر و تبلیغات فریبنده ی بیگانگان و تعصب ناآگاهان، دوره اسارت خویش را می گذرانید، به همت و تلاش، نهضت مقدس آن روح خدا پایه گذاری شد و زن از بند این اسارتها آزاد شد و سر در گرو عبّودیت خدا گذاشت و پیشانی تسلیم در برابر او به خاک سایید. امام بزرگوار (ره) زن را با حفظ موقعیت و نقش های مختلف خانوادگی و نیز کرامت و منزلت انسانی او در جامعه مطرح نمود و در مرکز فعالیتهای سیاسی و اجتماعی قرار داد و پرچم بسیاری از فعالیتهای اجتماعی را بدست آنان سپرد و فرمود: «از دیدگاه اسلام زن و مرد هر کدام دارای هویت انسانی و استقلال ذاتی بوده و زنان را به رهبری خود قبول دارم و رشد و پیشرفت کشور بدون حضور اجتماعی زنان به پیروزی و اهداف خود نخواهد رسید»، لذا اختلاف جنسیت نمی تواند موجب برخورداری و یا محرومیت یکی یا دیگری از پاره ای مسایل چون شرکت در فعالیتهای فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و ایفای وظیفه گردد.

جامعه همانطور که به خدمت مردان نیازمند است، به خدمات زنان نیز در بعضی از مشاغل احتیاج بیشتری دارد. حضرت امام در پاسخ به سؤالات عده ای از خواهران در پذیرفتن مسئولیتهای اجتماعی مختلف نظیر خدمت به انقلاب در سپاه، آموزش فنون نظامی، حضور در بافت اجرایی و تقنینی کشور، حضور در صحنه های آموزشی و… می فرمایند با حفظ جهات شرعیه هیچ کدام اشکال ندارد. همچنین فرزند صالح ایشان مقام معظم رهبری فرمودند که «تلقی اسلام از زن و مرد این است که هر دو از اجزای اتم نظام آفرینش هستند، و اگر جوامع بشری شناخت درستی از جایگاه، اهداف خلقت و وظایف زن و مرد در طبیعت بشری بدست آورند و آن را درست بکار گیرند، نظام الهی به طور کامل تحقق پیدا خواهد کرد و بشریت از فیض همگنی، همکاری و همایش صحیح مرد و زن بهره های فراوانی خواهد برد. زیبایی و کامل بودن چهره ی بشریت منوط به قرار گرفتن زن و مرد در جایگاه واقعی خود در قلمرو زندگی فردی، اجتماعی و خانوادگی می باشد که ایفای این نقشها باعث تکمیل عالم وجود و راز تداوم نظام حیات بشری است، و این همان حکمت الهی است. زن و مرد براساس دیدگاه حکمت الهی در قلمرو زندگی اختصاصی و خانوادگی وظایف خاصی را برعهده دارند و در قلمرو زندگی و فعالیتهای اجتماعی، مسئولیتهای مشترکی را از طریق اعمال توانایی های خود انجام می دهند» و نیز درباره فعالیتهای اجتماعی، سیاسی، علمی و اقتصادی فرمودند: «از نظر اسلام میدان تلاش و فعالیت برای زنان کاملاً باز است و اگر کسی بخواهد با استناد به بینش اسلامی زن را ازکارهای علمی و تلاش اقتصادی، سیاسی و اجتماعی محروم کند، برخلاف حکم خدا سخن گفته است» البته ایشان با بیان وجوه مختلف فعالیت و تکالیف زنان، ضمن اینکه نقطه نظرات افراطی و تفریطی در مورد آنان را بی اساس دانسته به لزوم مشارکت جدی در همه عرصه ها تأکید کرده و شرط حضور زن را در مشارکت اجتماعی، «فراغت»، «شوق و علاقه»، «نیرو و توانمندی» و «نیازهای جامعه» ذکر کردند و با این بیانات سدهای ساختگی ناشی از سلیقه های شخصی و فردی بر سر راه مشارکت و فعالیت جدی و گسترده زنان را شکستند و تحمیل و تحدید کار زنان و فعالیتهای اجتماعی آنان را مردود دانسته و البته ابزار حضور زن در این عرصه ها را افزایش سطح دانش، خردمندی زنان، پرهیز از تجمل گرایی، نوگرایی و مدگرایی توصیف کردند، و معتقدند که زنان باید قدر گوهر انسانی و وجودی خودشان را بدانند و سوق دادن زنان به سوی تجمل گرایی و تبدیل ساختن او به یک وسیله مصرف و الگوپذیری از غرب ظلم و ستم بزرگی است که زنان را ازاهداف تکاملی شان که خداوند آنان را برای آن خلق کرده است باز می دارد. بنابراین می توان به طور قاطع گفت که اسلام به هیچ وجه نه تنها مانع حضور اجتماعی و اشتغال زنان نمی باشد، بلکه باید زمینه حضور متناسب با شئونات زن مسلمان و حفظ حریم الهی عفاف و تقوی، تنظیم روابط در حد ضرورت، عدم مغایرت شغلی با ویژگیهای فطری و طبیعی زن و عدم استهلاک نیروی زنان را فراهم نماید.

دیدگاه اسلام درباره اشتغال و فعالیت اجتماعی و اقتصادی زنان

دیدگاه اسلام در مورد اشتغال و فعالیت اجتماعی، اقتصادی زنان نیز تابع نگاه جامع و همه سونگر این دین به جایگاه انسانی و نیازها و مصلحت های فردی و اجتماعی انسان با در نظر گرفتن اهداف کلی خلقت می باشد. چنانچه این نگرش را در تعالیم قرآن کریم و سایر متون اسلامی شاهدیم. نظیر:

۱ حق مالکیت زنان بر اموال خود

خداوند متعال در قرآن کریم می فرماید: للرجالُ نصیبٌ ممّا اکتسبوا و للنساء نصیبٌ ممااکتسبن)

مردان از آنچه کسب کرده اند بهره مندند و زنان نیز از آنچه کسب کرده اند بهره مند می باشند، یعنی همانگونه که اگر مردان در اثر تلاش چیزی تحصیل کنند می توانند مالک آن شوند، زنان نیز اگر مالی بدست آورند مالک آن خواهند بود. پس این مسئله، نشان می دهد که خداوند تبارک و تعالی ۱۴۰۰ سال قبل حقوق اقتصادی و استقلال مالی زنان را به رسمیت شناخته است؛ در صورتی که زنان غرب از سال ۱۹۲۰ به بعد اجازه ی دخل و تصرف در اموال شخصیشان را گرفتند. همان طوری که اشاره رفت در این آیه کریمه، حلال بودن اکتساب و تحصیل درآمد مفروض گرفته شده است.

۲ تشوق زنان و مردان به فعالیتهای اقتصادی

اسلام علاوه بر صدور مجوز در مورد کسب مال و تحصیل درآمد، همگان را به حضور فعال در صحنه های اقتصادی و اجتماعی دعوت و تشویق نموده است، و یا آیاتی که مردم را به آبادانی زمین تشویق نموده است (هو انشأکم و من الارض و استعمرکم فیها) که در این موارد، صرفا مردان، مخاطب قرآن نیستند بلکه مجموعه مسلمانان و یا انسانها مورد توجه قرار گرفته اند و همگی به طلب فضل الهی که تحصیل درآمد، یکی از مصادیق آن است، دعوت شده اند و مسلما اشتغال، یکی از مهمترین راههای کسب مال بوده و از مصادیق بارز فعالیت اقتصادی است.

البته از نظر اسلام وظیفه سنگین اداره مالی خانواده برعهده مرد است، و زن در قبال مشکلات اقتصادی خانواده و هزینه های آن شرعا مسئولیتی ندارد، هرچند ازنظر اخلاقی پسندیده است که در صورت امکان در این امر مشارکت نماید و سرپرستی مردان نسبت به زنان در خانواده مانع بهره مندی زنان از حقوق فردی و اجتماعی و استقلال در حفظ و دفاع از این حقوق و تصرف در اموال و املاکشان نیست.

اسلام در مورد فعالیت اجتماعی زنان به طور عام و اعمال مدیریت آنها به طور خاص، در عرصه های مختلف با شواهدی که در قرآن مجید و سیره حضرت رسول صلی الله علیه و آله و ائمه اطهار علیهم السلام و در طول تاریخ اسلام وجود دارد، تأکید نموده است. مهمترین شاهد و تأییدی که بتوان بر قدرت و توانایی زن در اعمال مدیریت ارائه داد، آیاتی از سوره نحل پیرامون فرمانروایی ملکه سبا است. زنی که حاکم بر سرزمین خود بوده است و زنی مدیر، مدبر، حکیم و فرمانروا و اهل مشورت و خردمند است که پس از لبیک به دعوت حضرت سلیمان و هدایت یافتن، خداپرست می شود.

همچنین فعالیتهای سیاسی حضرت زهرا علیهاالسلام در ارتباط با مهاجرین و انصار برای دفاع از حق ولایت حضرت علی بن ابی طالب علیه السلام شاهدی دیگر است. ایشان بعنوان یک سیاستمدار و یک مدیر آگاه و مسؤول با در نظر گرفتن صلاح و سلامت حاکم بر روح جامعه و حفظ موازین شرعی حضور مستمر خود را در صحنه های انقلاب حفظ می کرد و برای بیعت گرفتن و اثبات حقانیت ولایت، بارها با مهاجرین و انصار ارتباط پیدا می کرد و هر موقع که ضرورت می دید در اجتماع حضور می یافت و از حریم اسلام و تحریف و یا تصرف در احکام اسلام جلوگیری می نمود.

زنان دیگری چون حضرت خدیجه علیهاالسلام در رسالت و امامت حضرت خاتم الانبیاء صلی الله علیه و آله در امر امامت جامعه و همراهی حضرت زینب علیهاالسلام و ام کلثوم علیهاالسلام در سفر پر خطر کربلا و قافله سالاری کاروان اسیران با مدیریت حضرت زینب علیهاالسلام علی رغم حضور امام سجاد علیه السلام ، از نظر چنین پشتوانه های عمیق در تاریخ اسلام و وجود شواهد و نمونه های بسیاری در تاریخ اسلام که همگی زمینه ساز حضور زنان در صحنه های مختلف انقلاب بود؛ به طوری که زنان در پیروزی نهضت اسلامی ما به رهبری حضرت امام(ره) با تأسی به چنین الگوهایی پیشگام صف مرصوص مردان شدند. آنگونه که حضرتش فرمودند: «اگر زنان نبودند این انقلاب به ثمر نمی رسید» و یا در هشت سال دفاع مقدس تلاش و اعمال مدیریت و حضور زنان در صحنه های پشتیبانی جنگ و جبهه از یک طرف و تشویق و ترغیب فرزندان و همسران خود از طرف دیگر، عامل خلق حماسه های جاوید مردان شدند.

اما متأسفانه با وجود چنین مبانی و دیدگاه غنی اسلام و رهبران بزرگوار نسبت به نقش و ضرورت حضور اجتماعی بهینه زنان و تحقق این نگرش در افق حاکمیت نظام اسلامی در استفاده از این توانمندی و بنای فکری هنوز آنگونه که باید نرسیده اند. و شاید زنان نتوانسته اند به مسئولیتها و حرفه های مناسب و مورد نیاز جامعه دست یابند. که این مسئله نیازمند تحولی بیش از این در نگرش و بینش مسئولین و آحادجامعه در درجه اول و سپس تحول در عملکرد آنان نسبت به زنان است؛ تا زمینه استفاده و بکارگیری زنان در مدیریت های مختلف اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی بیش از گذشته فراهم گردد. نکته قابل توجه در راستای تغییر نگرشهای فاقد اصالت درخصوص بکارگیری زنان در مشاغل و مدیریتهای مختلف، کسب تخصص، دانش و کارآیی لازم و تقویت اعتماد به نفس و اثبات این توانایی در عرصه های مختلف توسط خود زنان می باشد. عنایت به افزایش آمار دختران دانشجو در سالهای پس از انقلاب در دانشگاهها و کسب تخصص های مختلف گامی اساسی در رفع این نقیصه خواهد بود، و پشتوانه های نظری لازم برای احراز مشاغل و راهیابی به سطوح بالای مدیریتی توسط زنان کسب گردیده است و باید زمینه برای کسب تجربه در حیطه عمل هم فراهم گردد. لذا تا زمانی که مسئولیت و مشاغل مناسب به زنان واگذار نشود، نمی توان از آنها انتظار تجربه مدیریتی سطح بالا را داشت، البته لازم است براساس واقعیات موجود و اعتراف مسئولین سطوح بالا، به ویژگیها و مشخصات بارز زنان نظیر دقت، صداقت، تعهد، مسئولیت پذیری و خستگی ناپذیری و پشتکار که می تواند بعنوان عامل مهمی در احراز پست های مدیریتی باشد، اشاره نمود.

در سراسر دنیا نیز زنان از نیل به موقعیتهای کلیدی در پستهای مهم مدیریتی و حضور در بخشهای عمده خصوصی بازمانده اند و توانایی هایشان در این عرصه ها نادیده گرفته شده است. زنان بیش از ۴۰% نیروی کار دنیا را تشکیل می دهند با این وجود سهم آنان از رده های عالی مدیریتی به گونه ای غیرقابل توجیه و اندک است، در این میان تنها درصد ناچیزی از زنان می توانند از این مقطع عبور کنند و قدم به مقاطع عالی بگذارند، علاوه بر این نابرابریهای شغلی میان زنان و مردان در غرب در قرن حاضر در بازار کار، زنان را با تبعیضات بسیاری مواجه ساخته است. آنها نسبت به مردان در مشاغل مشابه مزد کمتری دریافت می کنند و این امر باعث دور نگهداشتن زنان از مشاغل حرفه ای پردرآمد و راندن آنها به سوی مشاغل خدماتی و غیرفنی و ساده شده است. آمار نشان می دهد که در دهه ۱۹۸۰ در کشورهای توسعه یافته در میان حرفه های کم درآمد و ابتدایی، نسبت زنان به مردان در میان مستخدمین خانه ها۹۸%، پرستارها۹۷%، معلمین مدارس ابتدایی۸۵%، کارکنان ساده۷۲% و امور خدماتی۵۸% را زنان برعهده داشته و علی رغم صدسال کوشش و مبارزه و جنبش های زنانه در عرصه حضور در آموزش عالی، تعداد زنانی که در سال ۱۹۷۴ موفق به اخذ درجه دکترا در رشته های مختلف نایل گردیده اند، فقط ۱۹% درصد مردان بوده است.

مشارکت زنان و توسعه نیروی انسانی

اگر توسعه را فراتر از مفهوم اقتصادی صرف آن و به معنای توسعه فراگیر انسانی در حوزه های مختلف فرهنگ، سیاست و اقتصاد بدانیم، ملاحظه خواهیم کرد که توسعه امری کمّی نبوده بلکه رشد هماهنگ کیفی و کمّی و یکپارچه یک جامعه در ابعاد مختلف می باشد و غایتی است که انسانها در آن جامعه براساس یک جهان بینی الهی به کرامتهای اخلاقی و انسانی برسند و با این تعریف، زنان از یک طرف خود بعنوان نیمی از پتانسیل و نیروی فعال جامعه و از طرف دیگر با ایفای نقش و محوریت آنان در تربیت نیروی انسانی در خانواده و اجتماع بعنوان شاه کلید توسعه می توانند بر ابعاد کمی و کیفی توسعه تأثیرگذار باشند. امروز در عرصه ملی و بین المللی محورهایی را که بعنوان معیار ارزشیابی برای توسعه هر کشور به طور خاص مورد توجه قرار می دهند، چگونگی برنامه های محرومیت زدایی و توسعه، نسبت مشارکت اجتماعی و اشتغال زنان و جایگاه زنان در تصمیم گیریهای توسعه ملی و… می باشد. رشد فرهنگی اجتماعی هر جامعه بعنوان بخشی از توسعه در گرو تربیت هرچه بیشتر نیروهای ماهر و متخصص می باشد و ضروری است که علل کمبود نیروی کار ماهر شناسایی و با برنامه ریزیهای صحیح آموزشی و اقتصادی آنها را برطرف ساخت. امروزه رشد اقتصادی جامعه رابطه مستقیمی با نرخ فعالیت افراد دارد. به طوری که در کشورهایی که نرخ رشد فعالیت زنان کمتر می باشد، بازده فرهنگی، تربیتی و اقتصادی کمتری مشاهده می شود. با این حساب زیربنای توسعه هر کشور آموزش و پرورش است و رابطه تنگاتنگی میان درصد با سوادی زنان و منافع اجتماعی اقتصادی جامعه وجود دارد، هرگاه زنان یک کشور مورد بی توجهی قرار گیرند، آن ملت سیر قهقرایی طی می کند و عقب ماندگی های جهان سوم بیشتر مربوط به محدودیتهای تحصیلی و کمبود افراد متخصص است؛ زیرا قابلیت های انسانی آنها توسعه نیافته است. تحصیل زنان باعث ارتقاء آگاهیهای فرهنگی و اجتماعی و از طرفی باعث کاهش مرگ و میر، تحدید نرخ رشد جمعیت، استفاده صحیح از منابع اقتصادی و فرهنگی در داخل منزل و بیرون، و مهمتر از همه در انتقال مفاهیم صحیح فرهنگی و ارزشی از نسلی به نسل دیگر و نهایتا ایجاد توسعه ی معنوی و اخلاقی می گردد. نکته اساسی تر، نقش تربیتی مادران در بهسازی محیط خانوادگی و اجتماعی، بعنوان مهمترین عامل خارجی در شکوفایی و رشد عوامل ذاتی فرزندان که خداوند به صورت تکوینی در وجود آنها قرار داده می باشد، به همین دلیل زنان مهمترین رکن توسعه محسوب می شوند. مقام معظم رهبری نقش زنان را در بازسازی حقیقی مادی و معنوی کشور و خصوصا توسعه نیروی انسانی بسیار مهم شمردند و فرمودند: «در دوران بازسازی کشور اسلامی که ملت و مسئولین درصدد آن هستند که ایران بزرگ را هم از لحاظ مادی و هم از لحاظ نظم اجتماعی و هم از جهات معنوی بازسازی حقیقی بکنند، بیشترین تکیه بر نیروی انسانی است و نیمی از این نیروی انسانی و نیمی از جمعیت کشور بانوان می باشند. اگر بینش غلطی در مورد زنان وجود داشته باشد، بازسازی به معنای حقیقی و در سطح وسیع آن، شدنی نیست» معظم له شرایط مهم برای ایفای نقش زنان را در توسعه کشور منوط به دو مسأله می دانند و می فرمایند:

«یکی آگاهی کافی و لازم زنان از حقوق خود با اتکای والای دین اسلام و دیگری آگاهی افراد جامعه و مردان در کشور اسلامی که باید از نظر اسلام در مورد زن، حضور او در عرصه های مختلف زندگی، فعالیت زنان و تحصیل زنان و کار و تلاش اجتماعی و سیاسی و اقتصادی و علمی، نقش زن در خانواده و نقش زن در بیرون از خانواده چیست»؟

بنابراین، زنان علاوه بر اینکه نقش اساسی در توسعه داشته و از فرآیند توسعه نیز بهره مند می شوند، در تربیت نیروی انسانی در خانواده نقش بسیار مهمی دارند. زیرا فرزندان بسیاری از توانایی ها و مفاهیم مانند نظم و انضباط، تعهد کاری، مسئولیت پذیری، شناخت مفهوم عشق الهی، اخلاق کاری را در خانه می آموزند، و جامعه محل ظهور و تجلی این خصلت ها می باشد و از این طریق نقش زنان و مادران آگاه و مسئول در توسعه نیروی انسانی و بهره وری صحیح از امکانات و نیروی انسانی در جامعه کتمان ناپذیر است و نقشهای دیگر مدیریتی، اقتصادی و آموزشی زنان و تأثیر هر کدام در توسعه کشور جای بحث و توضیح فراوان دارد.

اشتغال زنان، انگیزه، علل و پیامدها

کار و فعالیت در زندگی هر انسانی جوهره ی خودسازی اخلاقی و سلامت جسمانی است و می تواند در شرایطی پرورش دهنده شخصیت سالم نیز باشد، و براساس تأکیدات مکرر متون اخلاقی و تربیتی، بیکاری سرچشمه بسیاری از انحرافات خواهد بود. در این میان زنان نیز نیمی از افراد تشکیل دهنده هر جامعه بوده و از این کلیت خارج نیستند؛ بنابراین فعالیتهای اجتماعی و خانوادگی به فراخور طبیعت و ظرفیت و توان زن و مرد می تواند بسیار مفید باشد. اما آنچه که باید در مورد اشتغال زنان در خارج از منزل با توجه به نقش های متفاوت خانوادگی او مدنظر قرار داد، این است که به وظایف مهم او که تربیت فرزند است آسیب وارد نشود و ا