بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل   حفاظت و ستر :

قالَتْ فاطِمَهُ (س) فی دُعائِها یوْمَ الْارْبَعاءِ: «اللّهُمَّ احْرُسْنا بِعَینِک الّتی لاتَنامُ وَ رُکنِک الَّذی لایرامُ وَ بِاسْمائِک الْعِظامِ، وَ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ احْفَظْ عَلَینا ما لَوْ حَفِظَهُ غَیرُک ضاعَ وَ اسْتُرْ عَلَینا ما لَوْ سَتَرَهُ غَیرُک شاعَ. وَ اجْعَلْ کلَّ ذلِک لَنا مِطْواعاً انَّک سَمیعُ الدُّعاءِ قَریبٌ مُجیبٌ».[۱]

ترجمه

خدایا! تو ما را در حراست و حفظ خودت قرار بده، با آن چشمی که نمی خوابد و با آن نیرویی که مغلوب نمی شود و با آن اسماء و نام های بزرگی که تو داری ما را حفظ و حراست کن. خدایا! بر محمّد وآلش درود فرست.

خدایا! تو برای ما حفظ و نگهداری کن. آن چه را که اگر غیر تو بخواهد حفاظتش کند، ضایع شود. و بپوشان بر ما، آن چه را که اگر غیر تو بخواهد بپوشاند، آشکار شود. خدایا از این حفظ و ستر خود برای ما وسیله ای در راه

اطاعت خودت قرار بده. که تو خواسته ها را می شنوی و نزدیک هستی و جوابگو.

در بیان حضرت زهرا (س) دو نکته مطرح است. یکی حفاظت و نگهداری و حراست و دیگری ستر و پوشش.

سؤال اساسی که در مورد این دو نکته مطرح است این است که چرا حضرت حفاظت و ستر را می خواهد و اصولًا آدمی چه وقتی حفظ و ستر دیگران را می خواهد و به آنان روی می آورد؟

وقتی تو امکاناتی داری که ارزشمند و زیاد است و از طرفی دشمنان زیادند و آماده ی بردن. و به ضعف و ناتوانی خودت هم در حفظ آن ها واقف هستی، در این هنگام به دیگری واگذار می کنی، به بیمه روی می آوری، به لوطی محل و. ..

وقتی که تو عیبی و مشکلی در سر و صورت و یا بدنت داری، از آرایشگر و یا خیاط محلّ می خواهی جوری بپوشاند و طوری لباست را بدوزد که عیب های تو مستور بماند و بر دیگران آشکار نشود.

اگر تو توانمندی و مدّعی هستی که می توانی حفظ کنی، حفاظت دیگری را نمی خواهی. آن جا که ناتوان می شوی، یا به خاطر وسعت امکانات و ارزش آن ها و یا به خاطر کثرت مهاجمین و نفوذ شیاطین و حضور آن ها، رو به سوی دیگری می آوری، پناهنده می شود و حصن و حفاظت او را می پذیری. این ها، همه مراتب این مقدار از درک ارزش و درک تنهایی و ضعف و ذلّت خودمان است.

حضرت از خداوند حفاظت و ستر را می خواهد. چون هم به نعمت ها و عنایت های عظیم او واثق است و هم به ضعف و ناتوانی انسان واقف.

در مورد حفاظت و حراست چند سؤال مطرح است. اینکه خداوند چه وقت می پوشاند و شرط حفاظت و نگهداری چیست؟ از چه چیزهایی انسان را حفظ می کند؟ وسیله ی حراست و حفاظت چیست؟ مورد حفاظت چیست و چه چیزهایی را می خواهیم حفظ کند؟ حفاظت حق چگونه و به چه نحو است؟

شرط حفاظت

اما در مورد شرط حفاظت اگر بناست او عهده دار من باشد و از من محافظت کند، باید خودم در مقام حفاظت و نگهداری باشم و هتک حرمت و پرده دری نکنم، باید از او باشم و برای او. منسوب به او باشم. به او واگذار کنم.

کسی که تمرّد می کند، رهایش می کنی. کسی که زیر بار نمی رود و در خیمه ی تو نمی نشیند، مدام سر بیرون می آورد و دست بیرون می کند و قدم بیرون می گذارد، رهایش می کنی و به او توجّهی نخواهی داشت.

پس شرط حفاظت، تفویض و واگذاری به اوست. «وَ افَوِّضُ امْری الَی اللَّهِ انَّ اللَّهَ بَصیرٌ بِالْعِبادِ فَوَقاهُ اللَّهُ سَیئاتِ ما مَکرُوا».

مؤمن آل فرعون خودش را به حقّ و امر او واگذار کرده. وقتی تو خودت را برای او گذاشتی، او تو را حفاظت می کند. نکته ی لطیف و دقیق این است که تو در فرض تفویض و واگذاری به او هر چه ببینی خیر توست و باعث زیادتی تو. کشته شوی، زنده بمانی، زخم خوری، عزیز شوی و به مصر برسی و صاحب قدرت و یا ذلیل شوی و در چاه بیفتی.

حفاظت منوط به این است که تو وابسته شوی و از آن ها باشی. اینجاست که رنج تو، رنج آن ها و شادی تو شادی آن ها است.

راوی می گوید: در کنار حضرت بودم، خوشحال شدند. پرسیدم چه شد؟

فرمودند: در فلان جا شیعه ی ما به فلانی احسان کرد. گفتم شما این گونه خوشحال می شوید؟ فرمودند: بله. خدا و رسولش هم خوشحال می شوند.

از آن ها بودن و با آن ها بودن مهم است. لازم نیست که معصوم باشیم؛ لااقل سرکش نباشیم.

از چه چیزهایی حفظ می کند؟

با این تفویض به جایی می رسی که می خواهی تو را حتّی از خودت هم حفظ کند که در دعا آمده: «مِنْ شَرِّ نَفْسی، مِنْ شَرِّ الشَّیطان، مِنْ شَرِّ السُّلْطانِ، مِنْ شَرِّ عَمَلی».

می خواهی از شرّ نفس و شیطان و سلطان و عمل خودت محفوظ بمانی.

وسیله ی حفاظت

وسیله ی حفظ و حراست او چیست؟ در خود بیان حضرت به سه چیز اشاره شده است. عین و رکن و اسماء.

با عین و چشمی که نمی خوابد. با رکن و نیرو و قدرتی که محدود و مغلوب نمی شود. با اسماء و تجلیاتی که مدام تحقّق داردند و کارها و افعال او را در بر می گیرند. رحمانیتش، جباریتش، قهاریتش، اخذش، وجدش، بطشش و. ..

این ها هر کدام تجلیات متعدّدی دارند و این تجلیات در نظام ها و سنّت هایی که او گذاشته و در مخلوقاتی که او آفریده وجود دارد، هم در سنن و نظام ها، هم در ملائکه و مخلوقات و هم در افعال و اشیایی که او در این عالم، کنار هم قرار داده.

در خارج هم می بینیم، نظام ها و سنّت هایی که او گذاشته، ملائکه و مخلوقات و مؤمنینی که او دارد، عین و رکن و اسماء او را در خود تجلّی می دهند.

نظام های او، مخلوقات او و مؤمنینی که حامل امر و نهی او هستند، این ها همه وسیله ی حفاظت و نصرت او هستند؛ که: «وَ الْمَلائِکهُ بَعْدَ ذلِک ظَهیرٌ».

خدا آدمی را با جبرئیل و میکائیل و ملائکه و مؤمنینی که وجود دارند، یاری می کند و حفظ می نماید.

مورد حفاظت

مورد حفاظت چیست و چه چیزهایی را می خواهیم، خداوند حفظ کند؟

آن چه که می خواهیم حفظ شود، جان است، مال است، ناموس ا