فایل پاورپوینت کامل اجتهاد در سه تصویر

با فایل فایل پاورپوینت کامل اجتهاد در سه تصویر یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل اجتهاد در سه تصویر شامل 45 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل اجتهاد در سه تصویر را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل اجتهاد در سه تصویر با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل اجتهاد در سه تصویر بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل اجتهاد در سه تصویر با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل اجتهاد در سه تصویر وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل اجتهاد در سه تصویر با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل اجتهاد در سه تصویر مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اجتهاد در سه تصویر :

گوناگون، ش ۱۴

چکیده: نویسنده معتقد است که در مقابل تحولات جدید و تغییر روابط سنتی، دو گفتمان سنتی و اصلاح طلب در درون سنت اجتهاد شکل گرفته اند و در مقابل، گفتمان دیگری با نام گفتمان انتقادی در مقابل شیوه اجتهاد مطرح شده است .

در ابتدا، اشاره به این نکته لازم است که رویارویی و مواجهه با تمدن جدید، نظام دانای ^(۱) ما را متحول ساخت و به دو نیمه تبدیل نمود: نیمه ای که با ساخت و روابط قدیم قدرت پیوند داشت و نهادهای دولت قدیم را توجیه می کرد و نیمه ای که با ساخت و روابط جدید قدرت پیوند داشت و نهادهای دولت جدید را مشروعیت می بخشید . گفتمان اجتهاد در میان این دو نیمه قرار گرفت و وضعیتی میان معرفتی یافت و در واقع، دوپاره شد و دو خرده گفتمان سنتی و اصلاحی از دل آن برآمدند . از سوی دیگر، گفتمان دیگری نیز در عرض گفتمان اجتهاد شکل گرفت که می توان از آن با عنوان گفتمان انتقادی یاد کرد . گفتمان های فوق در عصر مشروطه و انقلاب اسلامی، به تبع تحول در بستر و شرایط اجتماعی و فرهنگی، شاهد تحولاتی از لحاظ مفاهیم، پرسش ها و پاسخ ها بوده اند . در ادامه، به بیان خطوط کلی هر یک از گفتمان های سه گانه می پردازیم:

۱ . گفتمان سنتی

گفتمان سنتی، در تداوم گرایش نقل گرایانه و اخباری مسلک در درون اصول گرایی شیعه است که همواره به نوعی در گفتمان اجتهاد حضور داشته است . در چارچوب این گفتمان، تحولات پدیدآمده در دوران جدید، از منظری سیاسی نگریسته می شود . بر اساس این دیدگاه، نه تنها هیچ ضرورتی برای انطباق با مقتضیات عصر وجود ندارد، بلکه هرگونه تلاشی در این راستا، بدعت، و خروج یا حتی نابود ساختن دین تلقی خواهد شد . این دیدگاه، خاتمیت و کمال دین را به معنای کمال و جامعیت تفاسیر گذشته از نصوص دینی، فرض می کند و بدین ترتیب، استنباطهای فقهی گذشتگان را شایسته حل معضلات و مشکلات زندگی سیاسی کنونی شیعه می داند .

گفتمان سنتی، میان نظام سلطانی و حفظ اسلام و اجرای احکام آن، پیوندی ناگسستنی برقرار کرده است; به گونه ای که هر گونه تغییر در این نظام را به منزله از بین رفتن دین تلقی می کند . شیخ فضل الله پس از اینکه اسلام را به عنوان دین خاتم و کامل ترین ادیان معرفی می کند، نسبت میان اسلام و سلطنت را تفکیک ناپذیر می داند . بر این اساس، وی هر نوع تغییری در نظم موجود، از جمله پذیرش نهاد دولت جدید و مفاهیم آن مانند آزادی، مساوات مشروطیت، قانون اساسی، پارلمان، رای اکثریت و … را بدعت و تلاش برای انطباق اسلام با آن را مردود می داند .

از این دیدگاه، قانون مسلمانان همان اسلام است و هیچ نیازی به جعل و تدوین قانون نیست و اگر کسی فکر کند که مقتضیات عصر، تغییردهنده بعضی از مواد آن قانون الاهی یا مکمل آن است، از عقاید اسلامی خارج شده است . بنابراین اجتهاد سنتی مظاهر مدنیت جدید را طرد، و درصدد بازتولید روابط قدیم قدرت است .

گفتمان اصلاحی

شکل گیری این گفتمان، در ارتباط مستقیم با تقویت جانب عقل گرایانه اجتهاد است . یکی از عوامل تقویت این جهت، این بود که چهره های برجسته آن مانند آخوند خراسانی و نائینی به تعلم و تعلیم فلسفه اهتمام داشتند . گفتمان اصلاحی، انحطاط و عقب ماندگی جوامع اسلامی را مورد توجه قرار می دهد، به عوامل می اندیشد و راهکارهای حل و جبران آن را دنبال می کند . تجربه انحطاط جوامع اسلامی با درک ترقی و پیشرفت غرب ملازمت داشته و بر نگرش مثبت به تحولات پدیدآمده در این جوامع استوار است . از نظر چهره های اصلاح طلب سده معاصر، تا حدودی این امر پذیرفته شده است که ترقی حیرت آور غرب، ناشی از تحولی است که در عقلانیت آن پدید آمده است . پذیرش این مفروض به ضرورت بازنگری در عقلانیت و شیوه اندیشیدن منجر گردیده و همین امر، عقلانیت فقهی معاصر را تحت تاثیر قرار داده است . جریان اصولی به دلیل بهره مندی از امکانات خاص روش شناختی و اتکا به استدلال های عقلی، آمادگی بیشتری برای این بازنگری از خود نشان داد ازاین رو، تا حد زیادی توانست خود را با این تحولات سازگار نماید . آخوند خراسانی (۱۲۵۵ – ۱۳۲۹) با نگرش مثبت به تحولات دولت جدید نگریسته است و به انطباق پذیری احکام اسلام با آن اعتقاد دارد .

توجه به نقش زمان و مکان در اجتهاد – که توسط امام خمینی مورد تاکید قرار گرفت – را می توان در همین راستا ارزیابی کرد . به نظر امام خمینی، زمان و مکان دو عنصر تعیین کننده در اجتهادند: مسئله ای که در قدیم دارای حکمی بوده است، ممکن است در روابط حاکم بر سیاست و اجتماع و اقتصاد، حکم جدیدی پیدا کند .

وارد کردن عنصر مصلحت در فقه از دیگر اقدامات قابل توجه اصلاح طلبان است . تا پیش از مواجهه با مسائل مربوط به دولت جدید، بحث مصلحت بیشتر در چارچوب مبادی احکام صورت می گرفت; یعنی اینکه آیا احکام شریعت تابع مصالح و مقاصد هستند یا نه؟ هرچند مصلحت به عنوان منبع احکام شریعت در دوران مشروطه مطرح نبوده، ولی در چارچوب گفتمان اصلاحی تحقق یافته است .

از دیگر ویژگی های گفتمان اصلاحی، تعبیر جدید آن از تقیه و نقش آن در فرآیند اجتهاد است . به طور کلی، دو دیدگاه اساسی درباره تقیه در میان اندیشمندان شیعه مطرح بوده است:

دیدگاه نخست، که با عنوان «تقیه زمانیه » از آن یاد می شود، بر نگرش سلبی به حکومت در عصر غیبت استوار است . از این منظر، زمان غیبت، زمان تقیه بوده و به همین دلیل همکاری و هم زیستی با حکومت های جائر، چه از نوع سلطانی چه غیر آن، نه تنها جایز، بلکه لازم می باشد .

دیدگاه دوم، که به «تقیه موردی » مشهور است، ملاک تقیه را خوف و ترس از آسیب های فردی یا عمومی دانسته است و در این امر، میان عصر غیبت و عصر حضور، تفاوتی نمی گذارد . بنابراین با انتفای چنین احتمالی، تقیه نیز منتفی خواهد شد . اصل تقیه که به نوعی، لاقیدی سیاسی و پذیرش وضع موجود را به دنبال دارد، از سوی اصلاح طلبانی که در چارچوب گفتمان اجتهاد می اندیشیدند، به گونه ای تفسیر شد که با تلاش برای تغییر وضع موجود و انقلاب سازگار باشد .

اقدام دیگر اصلاح طلبان، در این راستا، احیای بحث امر به معروف و نهی از منکر است . امر به معروف، در تلقی گذشته، اولا، واجب کفایی است و ثانیا، مشروط به شرایطی مانند بصیرت و علم، احتمال تاثیر، نبودن ضرر یا مفسده و اصرار فرد متخلف است .

گفتمان اصلاحی برای فعال ساختن این اصل، قدرت را شرط وجوب ندانسته، شرط واجب می داند، بنابراین با فقدان قدرت، وجوب آن ساقط نمی شود، بلکه باید برای به دست آوردن توانایی لازم، تلاش کرد . حتی در مواردی که امر به معروف و نهی از منکر مستلزم ضرر جانی و مالی است، اگر از مواردی باشد که مورد اهتمام شارع است، مانند حفظ نفوس مسلمانان و جلوگیری از هتک ناموس آنان، تکلیف ساقط نمی شود .

علاوه بر این، گفتمان اصلاحی، امر به معروف و نهی از منکر را از حوزه خصوصی به حوزه عمومی می کشاند و در راستای فعال ساختن مشارکت س