فایل پاورپوینت کامل اسلام، آن گونه که مشاهده کردم

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل اسلام، آن گونه که مشاهده کردم – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل اسلام، آن گونه که مشاهده کردم شامل 94 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل اسلام، آن گونه که مشاهده کردم:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل اسلام، آن گونه که مشاهده کردم به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل اسلام، آن گونه که مشاهده کردم به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل اسلام، آن گونه که مشاهده کردم با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل اسلام، آن گونه که مشاهده کردم با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل اسلام، آن گونه که مشاهده کردم با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل اسلام، آن گونه که مشاهده کردم را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اسلام، آن گونه که مشاهده کردم :

پیش گفته

قطع نظر از انتقادات و نقاط قوّت و یا ضعفی که در روی کردها و نظریه های جامعه شناسی وجود دارد، دستاوردهای نظری و کاربردی این رشته علمی علاوه بر غنای محتوایی و کیفی، بسترهای اجتماعی، رشد کمّی، بالندگی و توسعه آن در عرصه های متعدد را در پی داشته است. «دین» و برخی مؤلّفه های آن، که بعد انسانی اجتماعی دارند، موضوعاتی هستند که اذهان بسیاری از جامعه شناسان را به خود معطوف داشته است. توجه این دسته از دانشمندان به دین و تحلیل، تفسیر و تبیین جامعه شناختی آن، قلمرو مطالعاتیِ دیگری به بررسی های جامعه شناختی افزوده است. این سلسله مباحث و مطالعات منظّم و علمی، که حوزه های محسوس و ملموس دین را در برمی گیرند، «جامعه شناسی دین» نامیده می شود.

اندیشمندان این حوزه از جامعه شناسی نیز در چند نحله، روی کرد و یا مکتب جای می گیرند. مکتب و نظریه «تفسیرگرایی» یکی از این مکاتب است. کلیفورد گیرتز (Clifford Geertz) یکی از صاحب نظران و اندیشمندان برجسته و معاصر این روی کرد است. وی آثار متعددی دارد که در همه آن ها، پای بندی به اصول نظری و چارچوب معرفتی و روش شناختی اش را نشان می دهد. یکی از آثار قابل توجه گیرتز، که می تواند الگویی برای محققان و دانش پژوهان در زمینه جامعه شناسی دین باشد، کتاب اسلام مشهود (Islam Observed) است که حاصل چهار سخن رانی علمی در سال ۱۹۶۷ در دانشگاه ییل تحت عنوان «سلسله سخن رانی هایی درباره علم و دین» می باشد.^(۱) این سخن رانی ها در حکم مقالاتی در جهت تبیین نظریه وی می باشند و نه یک رساله تحقیقی. بنابراین، منابع معرفی شده در آن، بیش تر برای مطالعه هستند نه منبعی برای محتویات این کتاب.

گیرتز در خصوص سابقه تحقیقاتی و زندگی علمی خود، که موجب تدوین این کتاب شد، چنین اظهار می دارد: «در سال های ۱۹۵۲ ۱۹۵۴ دو سال در “جاوه”، زندگی دینی و اجتماعی مردم یک شهر کوچک را در بخش شرقی مرکز این جزیره مطالعه کردم و در سال های ۱۹۵۷ ۱۹۵۸ در مراجعت به اندونزی، بیش تر بر دستاوردهای مردم “بالی” متمرکز شدم، اما برخی ایام را نیز در “سوماترا” سپری کردم و یک بار هم در “جاوه مرکزی”، در سال ۱۹۶۴ و دوباره در سال های ۱۹۶۵ ۱۹۶۶ تحقیق مشابهی در مراکش انجام دادم؛ کاری که در یک شهر کوچک با برخی باورهای باستانی صورت گرفت.»^(۲)

هدف اصلی در این کتاب آن است که چارچوبی برای تحلیل مقایسه ایِ دین پی ریزی کرده، آن را با مطالعه چگونگی رشد و گسترش یک عقیده و ایمان یعنی «اسلام» در دو تمدن کاملاً متمایز از هم یعنی تمدن های اندونزیایی و مراکشی به کار بندد. بر اساس نظر گیرتز، مطالعه مقایسه ایِ دین بیش از آن که روش های علمی را به کار بندد تا به تبیین های علّی تعمیم پذیر نایل شود، به ابعاد وجودی دین می پردازد و آن را تفسیر می کند. روی کرد او مبتنی بر مطالعه میدانی است و انگیزه وی آن است تا نشان دهد که مقالات و نوشته هایی درباره فهم ها و شناخت های محلی و عوامانه، می توانند فهم و دانش فراگیری به دست آورده و عمومیت پیدا کنند. تفاسیر خاص پهن دامنه و یافته های شخصی می توانند مولّد علم باشند. البته همه این یافته ها می بایست همانند طرح های علمی مورد آزمون قرار گیرند. وی جامعه شناسی مقایسه ای، تاریخی و کلان را که ماکس وبر آغاز کرده بود، در این اثر تمرین می کند و ادامه می دهد. اینک به معرفی این کتاب می پردازیم:

الف. دو کشور، دو فرهنگ^(۳)

۱. درآمد

گیرتز معتقد است که در مطالعه مقایسه ای دین، مشکل تعریف «دین» نیست، بلکه یافتن خود دین به عنوان یک واقعیت است. به عبارت دیگر، مسأله مهم در جامعه شناسی دین این است که معلوم گردد، چه نوع عقاید و اعمالی، چه نوع ایمانی را تحت چه شرایطی پشتیبانی می کنند. برای این کار، فقط توضیح و تفسیر باورها و عقاید، اعمال یا نهادها کافی نیست، بلکه می بایست مشخص گردد چه گونه و به چه وسیله ای باورها، اعمال و نهادهای خاص باقی مانده و به حیات خود ادامه می دهند و یا آن که معدوم شده، از بین می روند و یا حتی مانع ایمان های دینی شده اند. به دیگر سخن، ارتباط دایمی با برخی مفاهیم فرازمانی واقعیت، با هدف تحلیل دگرگونی و نیز تغییر دینی و تحلیل عامل پرورش دهنده آن تغییرات لازم و ضروری است. مسأله موردنظر گیرتز در این بخش از کتاب آن است که بداند «وقتی نظام ایمان رو به سستی می گراید، حساسیت دینی انسان ها چگونه واکنش نشان می دهد؟ وقتی سنّت ها (مذهب و شریعت) تضعیف و سست می شوند، مؤمنان و معتقدان به آن آیین ها چه می کنند؟» همان گونه که کاملاً روشن است، این پرسش به تعریف شکاکیت، شور و اشتیاق سیاسی، تجدّدگرایی، سنّت گرایی، ذهن گرایی، تقوای دنیوی، اصلاح طلبی و یا تردید و دودلی و مقولاتی از این قبیل مربوط نمی شوند، بلکه سؤال از این است که به کمک چه وسایلی و در کدام فرایند و شرایط فرهنگی و اجتماعی، این واکنش ها صورت می گیرند. گیرتز برای یافتن پاسخ خود، دو جامعه مراکش و اندونزی را مورد مشاهده و تحلیل قرار می دهد؛ جوامع مسلمانی که در عین شباهت هایی که به عالم اسلام دارند، برخوردار از تفاوت های عدیده ای هستند: یکی در غربی ترین منطقه دنیای اسلام و دیگری در شرقی ترین آن. به علاوه، هر یک از این دو کشور به انحای مختلف و در اندازه های گوناگون، با مرکزیت تمدن اسلامی یعنی عربستان فاصله داشته و تأثیرهای متفاوتی از آن گرفته اند. اما هر دو همانند سایر جوامع مسلمان به سوی مکّه نماز می گزارند.^(۴)

۲. مراکش

نخستین آشنایی مراکش با اسلام، در قرن هفتم و در دوره حاکمیت بنی امیّه و پنجاه سال پس از مرگ پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله صورت گرفت. اسلام آوردن مراکش طی یک حرکت نظامی انجام شد و در نیمه قرن هشتم، کاملاً به تصرّف مسلمانان درآمد و پس از آن، شاهد چندین حرکت بنیادین اصلاح طلبانه توسط اقوام گوناگون بود. با گذشت زمان، بین صنعت گران، انسان های برجسته و دانشمندان و کسبه تضادهایی در گرفت. همین امر موجب شد که خصلت درگیری های نظامی یکی از ویژگی های اصلی جامعه مراکش گردد.^(۵) وی مراکش را به عنوان جامعه ای کشاورزی و روستایی با قومیت های گوناگون و قدرت های منطقه ای و محلی و در عین حال، تحت اشراف یک حکومت مرکزی معرفی می کند. زندگی در آن جا نوعا سخت و طاقت فرسا، متغیّر و متلوّن است. آن جا مردمی آرمان گرا، مذهبی، غیراحساسی و در عین حال، باورمند دارد. این ترکیبی است از خصلت طبیعی و شخصیتی و شهرت مذهبی آنان. خصیصه اول، به وسیله سیاست مداران قومی و خصیصه دوم، به وسیله جاذبه انسان پارسای مقدّس متعلّق به آن دیار به وجود آمده است. در نظر آنان، انسان آرمانی فردی جنگ جو و در عین حال، متدیّن و پارساست.

یکی از نقطه های بارز و برجسته در طول تاریخِ تحوّل سیاسی اجتماعی مراکش، حاکمیت ادریس دوم در قرن نهم است. وی بنیان گذار شهر «فاس» و اولین پادشاه مقتدر آن دیار بود که از اخلاف و فرزندان پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله به حساب می آمد. وی یک فرمانده نظامی نیرومند و یک اصلاح گر دینی شجاع نیز شناخته می شد.

۳. اندونزی

اندونزی به عنوان یک جامعه آرام و منظم با شهروندانی سخت کوش و پر تلاش شناخته شده است؛ کشوری که اقتصادش مبتنی بر کشاورزی است. در مهم ترین منطقه کشاورزی آن یعنی «جاوه» برنج محصول اصلی به شمار می رود. بیش تر مردم این دیار را کشاورزان بومی قرن بیستمی تشکیل می دهند. آنان زمین های کشاورزی و محصولاتشان را خود، شخصا نگه داری و مراقبت می کنند. در این کشور، مردم روابط قومی و همسایگی خوبی نسبت به اقوام و همسایگان نزدیک خود دارند و با این کار، بستر و زمینه لازم را برای رشد و پیشرفت خود فراهم می کنند. گیرتز معتقد است: اسلام در این دیار، تمدن خاصی به وجود نیاورد، بلکه در حقیقت، یکی از تمدن های موجود را انتخاب و گزینش نموده است: ترکیبی از گرایش اشراف یعنی از آیین خداپرستی هندی ذهن گرایی،^(۶) اشرافی،^(۷) نوعی از آیین گنوستیک (عرفان گرایی) خاور دور و نیز گرایش طبقه رعایا یعنی دین اقوام آسیای جنوب شرقی و مفاهیم و اعمال اسلامی، نوعی جان گرایی شهودی(عرفانی) و نیز گرایش طبقات تجّار یعنی نه آن قدر نظری که خاورمیانه ای شود و نه آن قدر آسمانی که شبیه ادیان آسیای جنوبی گردد.

۴. مقایسه

برای آن که اعضای هر دو جامعه به عنوان «مسلمان» شناخته شوند، بیش از آن که تفاوت ها مورد توجه واقع شود، می بایست به شباهت ها توجه کرد که چگونه این دو جامعه از پس تغییر برآمده و با آن روبه رو شده اند؟ مراکش، یعنی جامعه ای با آداب و رسوم سخت و انعطاف ناپذیر، بنیادگرایی خشن و بی باک، همراه با خلوص و اعتقاد، در حالی که اندونزی (به ویژه جاوه) جامعه ای است منعطف، جذّاب، فعّال و عمل گرا، آرام و صلح جو. این ویژگی ها در همه جا و همه افراد به صورت یک دست و یکسان نیستند، بلکه در مجموع، فراگیرند. امروزه هیچ یک از این دو روی کرد کارآمد نیستند. هر دوی آن ها گونه هایی از تنگناها و مشکلات مشابه در پیش روی دارند.

در مراکش، صورت ظاهری و واقعی بر انکار مبتنی است؛ انکاری برآمده از بیان شکاف میان وضع موجود و وضع مطلوب (جامعه آرمانی با تأکید مستمر بر آرمانی بودنش.) در اندونزی نیز عقل گرایی، انتزاعی و ذهنی است. پایان و سرانجام محافظه کاری^(۸) و نهضت اصلاحات تدریجی بسیار مبهم و تاریک است. بنابراین، از نظر گیرتز، هر دو جامعه مشکلات مشابهی دارند؛ آن ها مفاهیم، گزاره ها و آموزه های دینی را آن گونه که می خواهند یعنی بر اساس فهم و خواسته خود تفسیر می کنند، نه آن که خود را تسلیم آن آموزه ها کنند.

۵. طرّاحی یک تاریخ اجتماعی از یک انگاره

در این انگاره، سه مقدمه و به تعبیر دیگر، سه عنصر اساسی وجود دارد:

الف. تاریخ در یک نگاه و طرح کلی؛

ب. موضوعات مهم نظری و ذهنی؛

ج. نوع نظم اجتماعی.

همه این موضوعات مهم در آن انگاره وجود دارند. در هر دو نمونه، گیرتز به دنبال تغییراتی درونی می باشد که در یک فرایند تجدّدطلبانه نوگرا (مدرنیته) به وجود آمده اند. وی می خواهد بداند کدام عامل محرک و مؤثر بیرونی و خارجی می توانسته است با این شدت مؤثر باشد. تجدّد و نوگرایی مثل سرمایه هر کشور، عمدتا محصول داخل کشور است.

ب. سبک های سنّتی

۱. پیش گفتار

این بخش شامل نقدی بر دیدگاه مقایسه ای میرچاالیاده است. نام گذاری اشیا به معنای شناختن و شناخته شدن آن ها نیست، بلکه فقط مقدّمه ای برای تفکر و اندیشه تحلیلی است. مقایسه، جنبه موقّتی و خاص دارد، نه آن که بتوان آن را در رتبه سایر علوم جای داد. وجود رابطه بین مقوله ها منوط به آن است که آن ها اثبات شده باشند. دیدگاه مقایسه ای مقوله هایی همچون «آنمیسم»، «توتمیسم» و «عرفان» را اصل قرار داده است. در این فصل، گیرتز به دنبال آن است که اَشکال و گونه های منحصر به فرد و متفاوت عرفان را در یک مقوله مورد مطالعه قرار دهد. وی تلاش می کند تا وجوه مهم تحلیلی خود را در گونه های جزئی به طور مشروح و مفصّل و نیز تأثیر افکار و عقاید را بیابد، البته نه به اندازه ای که بتواند تفاوت ها را حل کند، بلکه به اندازه ای که به وسیله دسته بندی افکار و عقاید بتواند آن مطالعه را نظم بخشد.

۲. شخصیت های تاریخی به عنوان اسطوره

در این فصل، گیرتز به شخصیت هایی می نگرد که به عنوان افرادی حقیقتا معنوی مورد احترام بوده اند:

سونان کالیجاگا (Sunan Kalidjaga): یکی از مبلّغان و پیشوایانی است که در قرن شانزدهم اسلام را وارد جاوه کرد. توصیف و تشریح عمل کرد او بخش مهمی از تاریخ کشور اندونزی را تشکیل می دهد. شخصیت برجسته ای که ابتدا دزد بود و سپس صاحب بصیرت عرفانی شد. وی بدون آن که هیچ آموزشی ببیند و یا آن که متأثر از روش های فراروان شناختی همچون «یوگا» قرار گیرد، به صورت خودجوش مسلمان شد و به همین دلیل، پلی ارتباطی بین دو تمدن بزرگ، دو دوره تاریخی و دو دین مهم شد.

سیدی الحسن لیوسی (Sidi Lahasan Lusi): زندگی وی همزمان با دوران حاکمیت سلسله علویان در قرن ۱۷ بود که می خواستند مراکش تجزیه شده را به عنوان یک کشور مستقل درآورند. وی در ابتدا یک بازدیدکننده^(۹) و سپس معترض شورشی و در نهایت، فردی مقدّس بود؛ هیچ وقت در آرامش قرار نگرفت و هیچ گاه به فکر تثبیت موقعیت خود نبود. وی یکی از هواداران و مریدانِ بنیان گذار مذهب «نصیری»^(۱۰) شد و مرتبه و مقام «برکت» را از «بن نصیر» دریافت کرد. («برکت» یک نیروی مافوق طبیعی است که انسان را یک «مقدّس» و یا یک «مرابط» می کند.) پس از مرگش، مقبره او یکی از مراکز قابل توجه تجمع هواداران مذهبی او گردید.

۳. تحلیل جهان بینی اندونزیایی

جهان بینی اندونزیایی و مراکشی در عین اختلافات آشکار، شباهت های چشم گیری با یکدیگر دارند. از جمله این شباهت ها آن که هر دو فوق العاده سنّتی و مدافع اسلام می باشند؛ اسلامی که موجب ضرورت دفاع از عقاید و اصول را به دنبال داشت و در عین حال، منشأ تغییر و دگرگونی بود. جهان بینی و خلقیات اندونزیایی بر سه عقیده و آموزه استوار بود:

الف. عقیده مبتنی بر ضرورت وجود یک مرکز حقوقی و هشداردهنده (Exemplary Center)؛

ب. عقیده برآمده از معنویت و عرفان سلسله مراتبی (Spirituality Graded)؛

ج. عقیده برآمده از ضرورت وجود دولت فعّال و در صحنه (Theater state).

این ترکیب نخبه گرا، اسرارآمیز و هنرمندانه است. مشکل چندان ارتباطی با نفوذ اسلام نداشت، «بلکه توسعه غیرمنتظره طبقات بازرگان یعنی جماعت پراکنده و غیرقابل کنترل مرکب از خارجیان و بومیان بر قدرت سیاسی و اقتصادی مؤثر بودند و جهت آن را تعیین می کردند. آن ها توجه زیادی به نظم و ترتیب های جاری نداشتند. تعامل های اجتماعی اقتصادی و سیاسی آن ها موقعیت ها، شؤون و منزلت ها را دگرگون ساخت و دولت و حاکمیت در صحنه را از بین برد و حاکمیت هشداردهنده و کنترل مرکزی را نادیده گرفت و در نتیجه، تحوّلی اجتماعی به وجود آورد.

۴. تحلیل جهان بینی مراکشی

لیوسی کوشید تا «مرابطیسم» (Moraboutism) را نگه دارد. «مرابطه» مستلزم وجود رابطه مستحکم انسان با خداست و علامت تحقق آن «برکت» است. دست رسی خدا به دنیا از طریق بهره مندی افراد خاصی از نحوه وجود و شخصیتی خاص، نیرویی ویژه و درخشندگی اخلاقی و معنوی است. اولین مسأله در این جا آن است که بدانیم چه کسی و به چه اندازه و چگونه از این ویژگی و خصیصه بهره مند شده است. اولین مسأله، یعنی چه کسی از «برکت» بهره مند است، با مشاهده مقداری «برکت» و یا وجود رابطه پدر فرزندی از نسل پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله بودن (نسل شریف) معلوم و م