فایل پاورپوینت کامل الشُبَّرُ محدّثاً

فایل پاورپوینت کامل الشُبَّرُ محدّثاً؛ انتخابی هوشمند برای ارائه‌های حرفه‌ای

با پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل الشُبَّرُ محدّثاً، محتوای خود را در قالب 72 اسلاید استاندارد و جذاب ارائه دهید و در نگاه اول تاثیرگذار باشید.

چرا باید از پاورپوینت استفاده کنید؟

1. چیدمان دقیق و کاربرپسند: فایل پاورپوینت کامل الشُبَّرُ محدّثاً با طراحی ساختاریافته و اصولی، مخاطب را به‌خوبی درگیر محتوا می‌کند.
2. صرفه‌جویی در زمان: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل الشُبَّرُ محدّثاً آماده‌ی استفاده هستند؛ بدون نیاز به هیچ‌گونه ویرایش.
3. نمایش با وضوح بالا: کیفیت طراحی در فایل پاورپوینت کامل الشُبَّرُ محدّثاً به‌گونه‌ای است که در هر صفحه‌نمایشی عالی به‌نظر می‌رسد.

هشدار: استفاده از نسخه‌های ناقص فایل پاورپوینت کامل الشُبَّرُ محدّثاً ممکن است باعث بروز اختلال در نمایش یا افت کیفیت شود. تنها نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل الشُبَّرُ محدّثاً، کیفیت تضمین‌شده دارد.

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل الشُبَّرُ محدّثاً :

ملخص البحث

کمال الإنسانیه رهین الجهود والنشاطات المتواصله لأبنائها الأفذاذ الممتازین الذین وقفوا أعمارهم علی المطالعه والبحث والتحقیق کی یکشفوا عنها غیاهب الظلمه والدیجور ویفتحوا أمامها أبواب الضیاء والنور.

الإطلاع علی أحوال العلماء الماضین وسبر آثارهم یساعد الباحثین کثیراً علی مضاعفه جهودهم فی مواصله الطریق التی قطعها اولئک العلماء فی ظروف صعبه حالکه جداً.

یعتبر المرحوم السید عبداللّه شبّر من علماء الشیعه الأفذاذ الذین احتضنهم القرن الثالث عشر إلاّ انّ الکثیر لا یعرفه إلاّ بتفسیره المختصر السهل للقرآن الکریم أو علی الأکثر بکتابه «الأخلاق»، أما بالنسبه إلی اضطلاعه بأکثر العلوم الدینیه وتبحّره فیها، وروعه ونشاطه المتواصل الجادّ ضد الإنحرافات الفکریه فی زمانه فالکثیر لا یعرف عن ذلک شیئاً، وهدفنا فی هذه الوریقات :

۱ تبیین أبعاد شخصیته العلمیه بصوره مجمله مشیرین إلی ذکائه فی معرفه الطریق المناسب والأفضل فی هدایه الناس وإرشادهم والجهاد ضد انحراف الأخباریین، ثم بیان الکتب والآثار العدیده التی خلفها فی میدان العلوم الإسلامیه المختلفه.

۲ تبیین شخصیته العلمیه فی مجال «معرفه الحدیث» ثم تبیین آثاره العلمیه فی الحدیث وخاصه بیان أثرین مخطوطین هما «جامع الأخبار» و «درایه الحدیث» اللذین لم یُطبعا بعد.

إلمامهٌ بحیاته :

فی سنه ۱۱۸۸ للهجره فتح السید عبداللّه شبّر عینیه علی هذه الدنیا فی مدینه النجف الأشرف فی عائله عرفت بالعلم والفضیله، فاحتضنته هذه المدینه مده من الزمان، ثم ارتحل مع أبیه إلی مدینه الکاظمیه، وکان أبوه السید محمد رضا من العلماء من أحفاد الإمام زین العابدین (ع).

فلمّا استقرّ به المکان فی هذه المدینه تتلمذ لکبار علمائها أمثال «المقدّس الکاظمی» و «السید محسن الأعرجی» واستطاع أن یحصل علی إجازه روایه الحدیث من مشایخ علماء عصره أمثال «الشیخ جعفر کاشف الغطاء».

وقد تتلمذ لدیه عشرات الطلبه الذین أصبحوا فیما بعد من الأساتذه الکبار فی العلوم الإسلامیه ومن أساطین العلماء.

لمع اسم السید عبداللّه شبّر فی عصره فی مضمار العلوم الإسلامیه کالفقه والأصول والحدیث والتفسیر والفلسفه والکلام واللغه والأدب والتاریخ حیث أصبح مرکز الدائره للعلماء ومرجعاً فقهیاً لعامه الناس، یؤمّهم فی الصلاه ویفتی بینهم فی القضاء ویتعهدهم فی إصلاح ما فسد من أمورهم.

أغمض السید عبداللّه شبّر عینیه غمضتهما الأخیره فی مساء یوم من أیام الأربعاوات من شهر رجب سنه ۱۲۴۲ للهجره عن عمر ناهز أربعه وخمسین عاماً، ودفن فی مثواه الأخیر إلی جانب مرقد أبیه فی غرفه خزانه رواق الحرم الکاظمی الشریف. [ الطهرانی طبقات أعلام الشیعه، ج ۲، ص ۷۷۷ و ۷۷۸ ]

تآلیفه :

عند النظر فی المصادر والمراجع المختلفه نعثر علی فهرس طویل لآثار وتآلیف هذا العالم الشهیر یتجاوز السبعین أثراً [ انظر المامقانی، تنقیح المقال، ج ۲، ص ۲۱۲، ۲۱۳، الطهرانی، الذریعه ج ۱، ص ۲۸۶ و ۳۷۶ و ۵۲۰، ج ۲، ص ۵۲ و ۱۷۸ و ۱۸۹ و ۱۹۰ و ۲۴۸ و ۴۲۸ و ۴۵۶ و ج ۳، ص ۱۰۰ و ۱۰۱ و ۴۳۸ و… ، طبقات أعلام الشیعه، ج ۲، ص ۷۷۷ ۷۷۸، رساله محمد بن مال اللّه معصوم فی مقدمه الأخلاق، ص ۵ ۱۷، شبّر، تفسیر وجیز، ص ۳۲ ۳۶ ]

جاء فی مقدمه ترجمه کتابه (الأخلاق) ما معناه :

«عندما یقف المرء علی النتاج العلمی الذی خلّفه هذا الرجل الفذّ وعندما یتصور عدد مؤلفاته التی تتجاوز السبعین وعندما ینظر فی مده عمره التی لم تستغرق أکثر من ۵۴ عاماً، یستولی علیه اعجاب لا حدّ له بحیث یتمثّل له فی مخیلته أساطین العلماء، أمثال «العلاّمه الحلّی» و «العلاّمه المجلسی» وفی الحق یجب أن نذعن بأنّ النموذج الثالث لهذین العالمین الممتازین لا یمکن أن یتوفر إلاّ فی المرحوم السید عبداللّه شبّر». [ الأخلاق، ص ۸ ۹ ]

تقسیم آثاره :

خلّف لنا المرحوم السید عبداللّه شبّر آثاراً ومؤلفات مختلفه یمکن تقسیمها علی النحو التالی :

له فی الأخلاق والعبادات والدعاء ما یقارب من ۲۰ أثراً وهی تشکّل ثلث آثاره.

له فی أصول الدین والعقائد ما یقارب من ۱۰ آثار وهی تشکل سدس آثاره.

له فی أصول الفقه والفقه ما یقارب من ۱۵ أثراً وهی تشکل خمس آثاره.

له فی الحدیث وعلم الرجال والدرایه ۱۰ آثار وهی تشکل سدس آثاره.

له فی التاریخ والقصص ۵ آثار وهی تشکل ۱۴۱ من آثاره.

وله فی علوم القرآن والتفسیر ۴ آثار.

وله رسائل أیضاً فی بعض العلوم الأخری کالطبّ والنجوم وکذلک له رساله فی تقدیم التعازی والسلوان فی المصائب، کما تجدر الإشاره إلی أن بعض آثاره یحوی موضوعین أو أکثر کما نجد ذلک فی مؤلفه «الأنوار الساطعه فی العلوم الأربعه» الذی یبحث فی الفقه والأخلاق والعقائد وعجائب المخلوقات.

مما تجدر ملاحظته أن بعض مؤلفاته التی ذکرتها کتب الفهارس والرجال تتشابه من حیث الإسم، وباعتبارها غیر مطبوعه ولا یمکن الحصول علیها بسهوله فمن الممکن أن تکون مؤلفاً واحداً مثل «تحیّه الزائر» و «نخبه الزائر» و «تحفه الزائر» وکذلک الحال فی الأرقام السابقه الذکر فإنها لا تخلو من التقریب والتخمین.

الموهبه الموسویه أو الحسینیه :

ذکر المحدث النوری فی «دار السلام» نقلاً عن المرحوم شبّر ما معناه :

«إنّ سبب کثره مؤلفاتی راجع إلی الإمام موسی الکاظم (ع) بذلک فقد رأیته فی المنام وقد أعطانی قلماً وقال لی أکتب، وقد ورد عنهم (ع) من رآنا فقد رآنا فإن الشیطان لا یتمثل بصورنا ومن ذلک الوقت بدأت فی کتابه هذه الآثار القیّمه وکل هذه الآثار التی کتبتها هی من برکه ذلک القلم المبارک». [ القمی، الکنی والألقاب، ج ۲، ص ۳۵۲، سفینه البحار، ج ۲، ص ۱۳۷، دار السلام، ج ۲، ص ۲۵۰ ]

جاءت هذه الموهبه فی مقدمه کتاب «الأخلاق» منسوبه إلی الإمام الحسن (ع) علی النحو التالی :

«لقد اجتمع السید مع بعض العلماء «وکان قد فرغ من قراءه الفاتحه للشیخ المفید وشیخه ابن قولویه، فقال له ذلک العالم: یا سیدنا إنی أرید أن أسألک عن مسألتین: عن أمر المعیشه، وسرعه التصنیف، فأجابه السید بأن أمر المعیشه موکول إلی اللّه عزّ وجلّ، وأما سرعه التصنیف: فإنی قد رأیت الإمام سید الشهداء أبا عبداللّه الحسین علیه السّلام فی عالم الرؤیا، فقال لی: اُکتب وصنّف، فإنه لا یجفّ قلمک حتی تموت. وهذه الرؤیا صحیحه لأنه ورد عنهم علیهم السّلام: «أنّ الطّیف جزء من سبعین جزءاً من النبوّه». ویضیف الکاتب قوله: وکان الأمر کذلک فإنه رحمه اللّه إلی مرض موته کان یکتب ویصنّف. [ محمد بن مال اللّه ، مقدمه الأخلاق، ص ۱۱ ]

شهرته بالمجلسی الثانی :

نُقل انه قد ذُکر إسم العلاّمه «الحلّی» فی مجلس العلاّمه المجلسی، وقیل عنه إنه إذا أردنا أن نجمع آثار العلاّمه الحلّی ونعدها من یوم ولادته إلی حین وفاته، فیجب أن یکون قد کتب فی کل یوم کراساً إضافه إلی أنه کان یتعهد الناس فی رفع احتیاجاتهم وإنه کان یجتمع بولاه الأمر وغیر ذلک من الأعمال والمقابلات. فقال العلاّمه المجلسی: إن کتاباتنا وآثارنا بحمد اللّه لا تقل عن کتاباته. [ مقدمه الأخلاق، ص ۱۰ ]

ویضیف السید محمد بن مال اللّه قائلاً :

«وسیدنا المذکور إذا تأملت فی تصانیفه تراها لا تقصر عن ذلک مضافاً إلی عبادته ومخالطته للناس وقیامه بمطالبهم وفصل دعاویهم وعیاده مرضاهم وحضور جنائزهم ومراجعه الملوک لما یتعلق بمصالحهم، فهو آیه من آیات اللّه للعباد وهاد لهم إلی طریق الرشاد، ولقد کان یجلس فی المجلس العام ویصنف والناس جالسون عنده وهو یلاطفهم ویکلّمهم کل بما یلیق بما له، وتأتی فی خلال ذلک الدعاوی فیفصلها ویقضی بها علی وفق أوامر اللّه ، کل ذلک لا یشغله عن التصنیف والتألیف. [ مقدمه الأخلاق، ص ۱۰ ]

إذن فأحد وجوه الشبه بینه وبین العلاّمه المجلسی هو کثره التآلیف وهناک وجه آخر فی سبب شهرته بالمجلسی الثانی هو انه أ لّف موسوعه علی أسلوب «بحار الأنوار» إسمها «جامع المعارف والأحکام».

إن هذه الموسوعه «جامع المعارف والأحکام» التی أ لّفها علی أسلوب «بحار الأنوار» تبیّن بشکل واضح أنه رحمه اللّه کان قد حذا فی تألیفها حذو المرحوم المجلسی فی کل النواحی سواء فی ذلک الناحیه الفکریه والناحیه الأدبیه، بحیث اکتسب بسبب ذلک لقب «المجلسی الثانی». [ الأخلاق، ص ۸ و ۹ ]

ذکر ذلک المرحوم الشیخ عباس القمی (صاحب مفاتیح الجنان) فی کتاب سفینه البحار فقال: «المولی الأجل السید عبداللّه بن السید محمد رضا الحسینی الشبّری الکاظمی، الفاضل الجلیل والعالم النبیل والمتبحّر الخبیر والفقیه النبیه، العالم الرّبانی المشتهر فی عصره بالمجلسی الثانی». [ سفینه البحار، ج ۶، ص ۷۸، الأخلاق، ص ۹، طبقات أعلام الشیعه، ج ۲، ص ۷۷۷ و ۷۷۸ ]

أرجحیته بالنسبه إلی العلاّمه المجلسی :

علی أساس النقل العام والمشهور عن العلاّمه المجلسی انّه کان یستخدم جماعات خاصه حسب الحاجه للکتابه والتحقیق والبحث العلمی فی حین ان العلاّمه السید شبّر کان یقوم بهذه المهام بمفرده. [ الأخلاق، ص ۱۰ ]

شهرته العلمیّه :

ومع أنّ أغلب الذین یعرفون اسم المرحوم شبّر فی هذا العصر إنّما یعرفونه من خلال تفسیره الموجز المتوفر فی أغلب مکتبات العلماء والباحثین، لکن شهرته العلمیه البارزه فی حیاته کانت تتأتی إلیه بسبب معرفته الحدیث الشریف وتبحّره فیه.

وفی الحق أن اشتهاره رحمه اللّه بهذه الناحیه العلمیه الخاصه یعنی [ معرفه الحدیث [ لیس بمعنی انّه کان ضعیفاً فی باقی الفروع العلمیه الأخری، بل إنه کان یتعمد تقویه هذه الناحیه العلمیه وینمّیها ویرکز علیها، ودلیل عمله هذا، غیر خاف علی الواقفین علی أوضاع الزمن آنذاک وعلی أحوال الفتره التی کان یعیشها رحمه اللّه .

ظروف حیاته :

من العوامل التی تسبب نجاح بعض علماء الدین فی أعمالهم وشهرتهم فی زمنهم هی تفهّم شروط الزمان والمکان ومعرفه نقاط الضعف والنقصان، والسعی الدائب فی سبیل سدّ الحاجه ورفع النقص.

والمرحوم شبّر کان ینمّی ملکته فی مجال الحدیث الشریف وحذقه فیه حسب مقتضیات زمنه مستفیداً فی ذلک کثیراً من نبوغه الخاص واستعداده الذاتی.

یصف المرحوم «محمد رضا المظفر» شروط الزمان وأوضاع الفتره التی عاشها المرحوم شبّر قائلاً :

«یمضی القرن الثانی عشر للهجره علی العتبات المقدسه فی العراق، بل علی أکثر المدن الشیعیه فی ایران التی فیها مرکز الدراسه الدینیه العالیه کأصفهان وشیراز وخراسان وتطغی فیه ظاهرتان غریبتان علی السلوک الدینی : الاُولی : النزعه الصوفیه التی جرّت إلی مغالاه فرقه الکشفیّه،^(۱) والثانیه : النزعه الأخباریه.

وهذه الأخیره، خاصه، ظهرت فی ذلک القرن قویّه مسیطره علی التفکیر الدراسی، وتدعو إلی نفسها بصراحه لا هواده فیها، حتی أنّ الطالب الدینی فی مدینه کربلاء خاصه أصبح یجاهر بتطرفه ویغالی، فلا یحمل مؤلفات العلماء الأصولیین إلاّ بمندیل خشیه أن تنجس یده من ملامسه حتی جلدها الجاف، وکربلاء یومئذ أکبر مرکز علمی للبلاد الشیعیه».

وفی الحقیقه إن هذا القرن یمرّ والروح العلمیه فاتره إلی حدّ بعید. [ مقدمه جامع السعادات، ص: د ، ه ]

ویضیف المرحوم المظفر قائلاً :

«وتنشأ فکره الأخباریه الحدیثه التی أول من دعا إلیها أو غالی فی الدعوه إلیها المولی أمین الدین الأسترابادی المتوفی ۱۰۳۳ للهجره. ثم یظهر آخر شخص لهذه النزعه له مکانته العلمیه المحترمه فی الفقه هو صاحب الحدائق الناضره فی أحکام العتره الطاهره. [ الشیخ یوسف البحرانی، م ۱۱۸۶ ه ق ]