فایل پاورپوینت کامل النقشبندیه ونشأتها

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل النقشبندیه ونشأتها – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل النقشبندیه ونشأتها شامل 60 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل النقشبندیه ونشأتها گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل النقشبندیه ونشأتها با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل النقشبندیه ونشأتها از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل النقشبندیه ونشأتها با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل النقشبندیه ونشأتها را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل النقشبندیه ونشأتها :

الجامعه الاسلامیه الحرّه فرع مدینه سبزوار

بهاءالدین محمّد نقشبند ولد فی شهر محرّم سنه ۷۱۸ ه فی قریه من قری بخارا، تسمّی، «کُوشکَ هِندُوان» ای قصرالهنود، وبعد ذلک عرفت هذه القریه بکوشکِ عارفان أو قصرِ عارفان (جمع کلمه عارف بالفارسیه) احتراما لهذا الشیخ الجلیل، حیث توفّی فی شهر ربیع الأوّل سنه ۷۹۱ ه فیها ودفن هناک وهی الیوم ناحیهً تسمّی بهاءالدین و تبعد عن بخارا کیلومترین، وهذه المدینه تقع فی شمال غرب افغانستان و فی جمهوریه اوزبکستان حالیا.

بهاءالدین هو المؤسّس للطریقه النقشبندیه التی تفرّعت من الطریقه المعروفه التی تنسب الی معروف الکرفی (ت ۲۰۰ ه) وتتّصل بالإمام علی بن موسی الرضا علیه السلام حسب زعم الصوفیه. وهذه الطریقه تشمل اربع عشره طریقهً: السهروردیه، المولویه، النوربخشیه، الصفویه، النعمت (النعمه) اللهیه، الکبرویه و الذهبیه معا، الذهبیه الاغتشاشیه، البکتاشیه، الرفاعیه، النقشبندیه، الجمالیه، القونویه، القادریه، والپیرحاجات.

وکلمه نقشبندهنا یراد بها معانٍ منها:أنّ الغالبیه یعتقدون بأنّ بهاءالدین قدنُقِشَ لفظ الجلاله (اللّه). فی قلبه لکثره ذکر اللّه. فالکلمه صفه مرکّبه من جزءین: نقش وبند؛ الذی یَنقُش ای النقّاش. وقد قیل إنها مهنته وصنعته، فکثیر من هؤلاء الصوفیه الذین نُسِبَت الیهم هذه الطریقه کانوا ینسِجون الثیاب وینقُشونها. لذلک لایؤیّد بعض الباحثین المعنی الأوّل وإن کان لا یُنکَر.^(۱)

وقد قیل إنّ هذالأسم (نقشبند) اسم أطلقه زین الدین ابوبکر التایبادی علی بهاءالدین محمد فهو من الصوفیه المعاصرین له ففی سفره لحج بیت اللّه تعدَّی هراه الی تایباد^(۲)،وبعد وصوله التقی بالشیخ زین الدین ابیبکر التایبادی وأقام عنده ثلاثه أیام. و فی الیوم الأول صلّی صلاه الصبح جماعهً خلفه وهوفی حال المراقبه، وبعد الفراغ من الأذکار والأوراد قام وجاء الیه وهو فی الصّف الأوّل فعانقه وسأله عن أسمه فأجاب: بهاءالدین! فقال له أُنقُش لنانقشا. فقال بهاءالدین: جئنالنأخذ نقشا. فأخذه الشیخ الی بیته قیل هنالک أطلق الأسم علی بهاءالدین وأبتاعه.

لکّن الخواجه محمدپارسا (ت ۸۲۳ ه) یعتقد بالقول الأوّل، و هو أنّ السالک فی مداومته للذکر یصل الی مرتبه تتّحد فیها حقیقه الذکرمع جوهر القلب، وفی تلک الحال لایمیّز الذاکر بین القلب وحقیقه الذکر ولایفرّق بینهما بسبب استیلاء المذکور؛ إذأنّ القلب اتّصل بالمذکور، ولایمکن لغیر المذکور أن یصل الی قلبه وفکره وهذه هی حال بهاءالدین نقشبند البخاری^(۳)

النقشبندیه استمرار لطریقه الخواجگان

یجب علی الباحث فی هذا الشأن اوّلاً التعّرف علی طریقه الخواجگان قبل الورود فی البحث. فهذه الطریقه تنسب الی الخواجه عبدالخالق الغُجْدوانی (ت ۵۷۵ تقریبا) وأخلافه الذین عرفوا فیما بعد باسم النقشبندیه. فهم یعرفون باسمهم السابق أیضا. والغجد وانی حسب المشهور کان خلیفهً للخواجه یوسف الهمدانی (ت ۵۳۵) والمؤسّس والمروّج لطریقته فی ماوراء النهر.

وفی روایات النقشبندیه کان یسمّی باسم الخواجه کلان والخواجه بزرگ ای الشیخ الکبیر. وإن کان بهاءالدین فی عهد التیموریین قدأذاع صیت هذه الطریقه، باسم الخواجگان اصبح الأسم الأفضل لهذه الطریقه بسبب اتّصالها بعبد الخالق الغجدوانی والخواجه الهمدانی وفی الواقع أنّ هذه الطریقه تنتسب الی القدماء من مشایخ خراسان کأبی علی الفارمدی.^(۴)

فالحقیقه أنّ بهاءالدین محمد نقشبند هوأهمّ مجدّد ومصلح لطریقه الخواجگان ویعدّبمثابه المؤسّس لبعض الأصول الجدیده فی تلک الطریقه. وقد اتّبعه بعض المشایخ کالخواجه علاءالدین العطّار (ت ۸۰۲ ه) وأصبح خلیفته. قیل إنّ السید شریف الجرجانی کان یظهر ارادته الیه. والخلیفه الآخر لبهاءالدین نقشبند الخواجه محمد پارسا المذکور فیما تقدم. و.من أهمّ المشایخ ایضا لهذه الطریقه الخواجه سعدالدین الکاشغری (ت ۰۶۸ ه). عبدالرحمن الجامی الشاعر الصوفی الفارسی المشهور المتوفی سنه ۸۹۸ ه فی هراه، کان ینتمی الیه فی طریقته، فهو من المریدین لیه وأصبح الخلف الصدق له ولزم سنده أیضا. لکّنه فی کتابه«نفحات الأنس» بعد ذکر اسم سعدالدین یذکر أسم الخواجه عبیداللّه الأحرار (ت ۸۹۵ ه) ویعدّه الواسطه لانتظام هذه السلسله الشریفه أی طریقه النقشبندیه.^(۵)

ومن المتأثرین أیضا بهذه الطریقه المولی حسن الکاشفی الواعظ الشیعی الذی تعرّف علی النقشبندیه فیمدینه هراه بإرشادٍ من الشاعرالکبیر الصوفی عبدالرحمن الجامی(ت ۸۹۸ ه) ومال الیها؛ لکنه لایعدّ صوفیا نقشبندیا کالجامی، الذی تأثّر کثیرا بهذه الطریقه التی کانت محطّ أنظارالکثیر خصوصا الملوک والأمراء وکبار رجال الدوله من الگورکانیین والتیموریین والعثمانین الذین کان یکاتبهم ویجیب علی رسائلهم ویقدّم الیهم أشعاره.

فکبار النقشبندیه کثیرون، وقدذکرنا أسماء بعضهم کالخواجه محمدپارسا (ت ۸۲۲ ه) فهو من الرجال المتنفّذین فی عصر التیموریین لذلک اشتهر کثیرا بمقاماته العرفانیه الممتازه؛ ولقّبه الخواجه بهاءالدین بهذا اللقب (ایپارسا) یعنی الرجل الزاهد التقی والعارف الورع. وله مؤلّفات کثیره منهاتفاسیر قرآنیه، ورباعیات شعریه وکلمات عرفانیه وله شرح علی کتاب فصوص الحکم لمحیالدین بن العربی(ت ۸۳۶ ه) وجمیع مؤلّفاته فارسیه قد کتبت بجوده وعذوبه تذکّرنا بأحسن المؤلّفات العرفانیه فی تاریخ الأدب العرفانی لدی الفرس.

وامّا نورالدین عبدالرحمن الجامی(ت ۸۹۸ ه) فقد نشأفی جوٍّ عطرٍ من الأفکار الصوفیه والقرائح الشعریه. وکانت رغبته فی النقشبندیه منذنشأتها، فقد انجذب الیها بشدّه وکتب حولها مااستطاع؛ فمؤلّفاته من أوثق کتب النقشبندیه. فهی کثیره أشهرها باللغه الفارسیه کالأشعار القصصیه من النوع المثنوی وداوین القصائد والغزل، وبیان أحوال العرفاء والصوفیه وهذا ما نشاهده فی کتابه المعروف ب نفحات الأنس. وله مؤلّفات أخری تتجاوز السبعین بالفارسیه والعربیه.

وأما المولی کمال الدین حسین الکاشفی فهو من کباررجال القرن التاسع الهجری.ولد فی مدینه سبزوار وقدکانت آنذاک قریهً من قری بیهق. غادر مسقط رأسه وهو شابّ الی نیسابور ثم مشهدالمقدّسه ومن ثمّ الی هراه، فالتقی هناک بالمولی عبدالرحمن الجامی والسلطان التیموری حسین بایقرا وصاحبهما طول حیاته. فقد عُرِفَ بفن الخطابه وکان یرشد الناس ویعضهم فی مجالس الذکر والوعظ فانجذب الناس الیه. وله مؤلّفات قرآنیه وادبیه وتاریخیه ونجومیه وریاضیه ودینیه، وقد اشتهر بکتابه «روضه الشهداء» المؤلّف باللغه الفارسیه ویصف فیه مصائب الأنبیاءوالأولیاء والأئمه الأطهار علیهم السلام وفضائلهم ومناقبهم وانسابهم، واستشهادهم فی سبیل اللّه.

وقد اتّبعه نجله المولی فخرالدین علیبن حسین الکاشفی السبزواری اوالواعظ الهِرَوی المتخلّص ب «صفی» المتوفی سنه ۹۳۹ هوقد ولدأیضا فی مدینه سبزوار وسافر مع والده الی هراه، ثم سافر الی البلاد الأخری وألّف أشهر کتبه ای کتاب «لطایف الطوایف» بالفارسیه، وهو باقهٌ عطره وثمینه من القصص والحکایات واللطائف والظرائف التی تخصّ کافّه طبقات المجمتع، مزجها بالأمثله والحکم الفارسیه والعربیه، وله مؤلّفات أخری فی النثر والنظم.

و من کبار مشایخ النقشبندیه فی القرن التاسع الهجری ایضا الخواجه ناصرالدین عبید اللّه السمرقندی المعروف بعبیداللّه الأحرار الذی ذکرنا اسمه. وذکر الجامی فی کتابه نفحات الأنس أن استمرار طریقه النقشبندیه کان بفضل ظهوره و برکه وجوده.فکبار النقشبندیه بعد بهاءالدین النقشبندی کما قلنا کثیرون، و منهم أیضا صلاح الدین بن المبارک البخاری مولّف کتاب «أنیس الطالبین وعدّه السالکین» والمولی نظام الدین الخاموش (ت۰۶۸ ه) و المولی سعدالدین الکاشغری(ت ۸۷۰ ه).

أهمّ تعالیم النقشبندیه

اعتمدت النقشبندیه فی طریقتها و سلوکها علی أسس، و تمسّکت بأصول و مبادیء عرفت بها هذه الطریقه و امتازت فی بعضها عن الطرق الأخری. فطرق الوصول عندهم تنحصرُ فی أربعه أشیاء:

اوّلها: اتّباع الشیخ الکامل والمکمّل الذی یجب علی المرید أن یسلّم نفسه الیه بعد اطمئنانه به، وأن لایسوءالظن بأفعاله وأقواله ولایخالفه فی أوامره، وأن یجعله أسوهً له؛ وفی ظلّ حسن سلوکه معه تُجلی مراه قلبه ویطهر ضمیره فیصل الی حال الإشراق ومرتبه الشهود بالالهامات الغیبیه التیتظهر من قلب مرشده الطاهر الذی تتجلّی منه الأنوار الرّبانیه والفیض الرحمانی، فهو إذن یسلک مدارج الکمال ویستنیربها.

الثانی: علاقته بمرشده یجب علیه أن یحفظ تلک الصوره فی الذهن والخیال؛ فالمرء مع من أحبّ. هنالک یفیض قلب مرشده وتنهمر البرکات الالهیه من ذلک القلب الی باطنه (أی باطن المرید) فیتعلّق قلبه بوجود اللّه. فهذه المعیّه لیست جسمانیه بل هی علقه روحیّه وعلاقه باطنیه لها آثار ایجابیه فی اعمال المرید وصفاء قلبه وباطنه.

فهو یتوضّا ویجلس جهه القبله ویصوّر مرشده امام عینیه وهو یستنیر من روح النبی صلّی اللّه علیه وآله وسلّم والأنوار الالهیّه تستدیم من اللّه علی قلب النبی صلّی اللّه علیه وعلی آله وتجری الی قلب مرشده ثم الی قلبه. فإذا استدامت هذه الفکره هنالک تفتح أبواب الرحمه مواجههً ویشعر بآثار البرکه فی قلبه وفی النهایه یحصل علی حالٍ غیبی ینسیه ماسوی اللّه فلایبقی شی ء عالق علی ذهنه غیرالحق تبارک وتعالی، وهذه الکیفیّه هیالتی یعبّرعنها هؤلاء بمقام الوصول حسب اصطلاحهم.

الثالث: الذکر الخفّی عندالنقشبندیه ففی اجتماعهم یتخلّی کلّ واحد عن الاخر؛ ظاهرهم مع الخلق وباطنهم مع الحقّ جلّ وعلا. یرتدون الملابس الطاهره ویجلسون فی المکان الطاهر بعیدا عن أنظار الأغیار بالأخص فی اللیل و الظّلام فی جهه القبله، وهم یصوّرون مماتهم أمام أعینهم ومایجری بعدموتهم من التغسیل والدفن حتّی نزول الملائکه، النکیر والمنکر، وقیام الساعه وأحوال القیامه وعالم الاخره. فهم یغلقون أعینهم ویربطون قلوبهم باللّه تعالی؛ وهذه العملیه تمکّنهم من دفع شؤون الدنیا عن قلوبهم، وتَصَوُّرِهم لوجه مرشدهم الشیخ الکامل کأنّه أمام أعینهم فیستغفرون اللّه ویتلون القران والأذکار حسب آدابهم؛ فکلّ هذا یجری خفیهً وبالذکر الخفی، ویخالف الطرق الأخری فی هذاالشأن کالطریقه القادریه حیث هم یؤدّون الأذکار جهرا یتبعها السّماع والرّقص والوجد.

فالذکر الخفی من الأصول المهّمه جدا لهذه الطریقه ویحتمل أنّ هذا الأمرکان من الأسباب المهمّه فی انتشارها بین المسلمین والّراغبین فی التصوّف والعرفان.

رابعا: التوجه الی اللّه والمراقبه؛ فالسالک فی هذه الحال یجب أن لایغفل عن ملاحظه ذات الحقّ ویتصوّر أنّه فی الحضور الإلهی واللّه عزّوجلّ یشرف علی ظاهره وباطنه ولاتخفَی عنه جَلَّ وعَزَّ أیُّ فکره وحرکه فهذا المسلک أیضا من المسالک المستقله للوصول الی اللّه حتّی أنّهم رجّحوه علی الذکر الذی یحتوی علی النفی