فایل پاورپوینت کامل امام رضا علیه السّلام و مدعیان تشیّع

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل امام رضا علیه السّلام و مدعیان تشیّع :

مقدمه

در قرآن کریم و روایات اهل بیت(ع) در معرفی و تعیین حد و مرز صفوف مؤمنان و کافران، تعابیری به کاررفته است از جمله: «فَلَیسَ مِنَ اللَّهِ»[۱] و «فَلَیسَ بِمُسْلِمٍ». [۲]در برخی از روایات نیز، عبارت هایی نظیر: «لَیسَ مِنْ شِیعَتِنَا»، «لَیسَ لَنَا شِیعَه»، «لَیسَ مِنَّا»، «لَیسَ مِنْ أَوْلِیائِنَا» آمده است. از جمله امام باقر(ع) خطاب به یکی از شیعیان که بر دیگری فخر کرده بود، فرمودند: «یا عَبْدَاللَّهِ! أَمَالُک مَعَکَ تُنْفِقُهُ عَلَی نَفْسِک أَحَبُّ إِلَیکَ أَمْ تُنْفِقُهُ عَلَی إِخْوَانِک الْمُؤْمِنِینَ؟ قَالَ: بلْ أُنفِقُهُ علَی نَفْسِی. قَالَ: فَلَسْتَ مِنْ شیعَتِنَا فإِنَّنَا نحْنُ مَا نُنْفِقُ عَلَی الْمُنْتَحِلِینَ مِنْ إِخْوَانِنَا أَحَبُّ إِلَینَا وَلَکنْ قُلْ: أَنَا مِنْ مُحِبِّیکمْ وَ مِنَ الرَّاجِینَ النَّجَاهَ بِمَحَبَّتِکم؛[۳] ای بند خدا! آیا بیش تر دوست داری که مالت را خرج خود کنی یا به برادران دینی خود ببخشی؟ گفت: دوست دارم که به مصرف خود برسانم. حضرت فرمود: پس تو از شیعیان ما نیستی. ما آن مال را که به برادران دینی ببخشیم، دوست تر می داریم، پس تو بگو: من از دوستداران شمایم و از کسانی که امیدوارم با محبت شما نجات پیدا کنم.»

در میان روایاتی که از امام رضا(ع) نیز به دست ما رسیده است، چنین تعبیرهایی به چشم می خورد که نشانگر جایگاه خاص شیعه در نظر حضرت است و ایشان بر اساس آن، شاخص های شیع واقعی را بر اساس مصادیق عینی مورد توجه قرار می دهند.

امام رضا(ع) و یادآوری ویژگی های تشیّع راستین

از زمان شهادت امام علی(ع) مصائب و مشکلاتی در راه تفکرات شیعی ایجاد شد که امام رضا(ع) با آگاهی و وقوف کامل، در هر فرصت و موقعیتی، برای آگاهی دادن و برشمردن ویژگی ها و شاخصه های شیعه و رهروان واقعی ائمه اطهار(ع) استفاده می کردند.

امام رضا(ع) در حین سفر به خراسان، برای مردم سخنرانی کرده، مبانی فکری تشیع را بیان می فرمودند. بارزترین نمون آن بیان حدیث «سلسلهُ الذهب» در جمع مردم نیشابور است.[۴]

امام رضا(ع) از لحظ حرکت از مدینه تا مرو، در طول مسیر از روش های گوناگون جهت شناساندن شیعه اقدام می کردند. «رجاء بن أبی الضحاک» که مأموریت آوردن امام را بر عهده داشت، می گوید: امام (ع) در هیچ شهری فرود نمی آمد، مگر اینکه مردم به سراغ او می آمدند و مسائل دینی و اعتقادی خویش را می پرسیدند. آن حضرت در طول مسیر، احادیث را از طریق پدرانش به حضرت علی(ع) و پیامبر(ص) می رساند که این بهترین روش معرفی مکتب تشیع و خنثی کنند توطئه هایی بود که شیعه را خارج از دین می دانستند.

امام(ع) حتی در هنگام ورود به دربار مأمون – که از ایشان تقاضای خواندن خطبه کردند – نیز به معرفی ولایت خود و ائمه(ع) پرداخته، فرمودند: ما به واسط رسول خدا(ص) بر شما حق داریم و شما هم از جانب پیامبر(ص) بر ما ذی حق هستید. زمانی که شما حق ما را ادا کردید، ما نیز بر خود لازم می دانیم که حق شما را به جای آوریم، پس در زمین حق شما، حق ما نیز باید ادا شود.[۵]

یکی دیگر از فرصت هایی که به واسط آن مکتب شیعه معرفی و استدلال های مخالفان ابطال می گشت، مجالس مناظره ای بود که با حضور امام رضا(ع) تشکیل می شد و تمام آن ها به نفع امام رضا(ع) خاتمه می یافت.[۶]

همچنین، مجموعه نامه هایی که امام به افراد مختلف در توضیح مبانی تشیع می نوشتند[۷] که استفاده از این روش ها برای شناساندن جریان اصیل تشیع کاملاً در راستای تعالیم پیامبر اکرم(ص) و امامان پیشین(ع) بود و توانست در این دور زمانی تا حدودی وضعیت فکری و اعتقادی شیعیان را تثبیت کند.

امام رضا (ع) و مدعیان تشیّع

از امام حسن عسکری(ع) نقل شده است که فرمودند: بعد از آنکه مأمون عباسی ملعون ولایت عهدی را به امام رضا(ع) تحمیل کرد، روزی دربان حضرت وارد شد و عرض کرد: عده ای جلوی در منزل آمده و اجاز ورود می خواهند و می گویند که ما از شیعیان هستیم. حضرت رضا(ع) فرمودند: من مشغول کاری هستم، ایشان را برگردان. روز دیگری دوباره آمدند و همانند روز قبل حضرت آن ها را نپذیرفتند. دو ماه بر همین منوال سپری گشت و امام(ع) اجاز ورود و ملاقات به آن ها را نمی دادند. وقتی آن ها از دیدار امام(ع) ناامید شدند، به خادم حضرت گفتند: به مولا و سرور ما بگو: ما عده ای از شیعیان پدرت، امام علی بن ابی طالب(ع) هستیم، از راه دوری آمده ایم؛ ولی شما ما را نپذیرفتید. مخالفان ما را سرزنش و شماتت خواهند کرد و شاید ناچار شویم از محل و دیار خویش کوچ کنیم؛ چراکه از اهالی شرمنده و خجالت زده ایم. هنگامی که پیام ایشان به امام رضا(ع) رسید، به دربان خود فرمود: به آن ها اجازه بده تا وارد شوند. وقتی وارد شدند، حضرت به آنان اجاز نشستن نداد و چون لحظاتی را سر پا ایستادند، اظهار داشتند: یابن رسول الله! این چه رفتاری است که نسبت به ما روا می دارید؟! حضرت فرمود: سخن خداوند را بخوانید که فرموده است: (وَ ما أَصابَ