بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل امام موسی صدر در تقارن میلاد مسیح (ع) با شهادت امام حسین (ع) چه پیامی داد؟ :

مردم لبنان، در چنین روزی در سال هجری یعنی سال پیش امام حسین (ع) فرزند علی و فاطمه و سبط پیامبر اعظم (ص)، با هم خویشان و یارانش کشته شده بود و بدن های پاره پار آنان بر روی خاک کربلا در معرض بادهای داغ و تابش سوزان خورشید و ماسه های روان قرار داشت و خانواد او و خانواد هم کسانی که با او همراه بودند، برای رفتن به اسارت و سفر به شهرهای دوردست در سخت ترین اوضاع و احوال آماده می شدند.

در ایـن زمـان و ایـن مکـان پـرچـم هـای انقـلابـی عصـیانگر برافراشته شد؛ انقلابی که بالنده شد و حکومت طاغوتیان را در هم کوبید و تخت پادشاهیشان را به لرزه انداخت و همه آثار آنان را از زمین و تاریخ ریشه کن ساخت. انقلابی که از کربلا برخاست و جان ها را فراگرفت و به افق های نزدیک و دور رسید، تنها بخشی از آثار شهادت امام حسین و تنها شعله ای کوچک از مشعل حسینی است که پس از نیم قرن نخست هجری برافراشته شد.

عرص حقیقی ای که حماس عاشورا در آن رخ داد، عرص ارزش های انسانی است که از ایمان جدا نمی شود. ابعاد این حماسه در امتداد زندگی انسان در هر زمان و هر مکانی، دیوارهای زندان نفس او را ویران می کند و میان او و همنوعانش پیوند می دهد و از او موجودی بزرگ می سازد که فرا تر از مرزهای زمان و مکان و فرا تر از توانایی ها و شایستگی های او باشد.

حسین (ع) با شهادت خود ارزش ها را حفظ کرد و با مرگ خویش آن ها را زنده ساخت و با خونش آن ها را بر پیشانی روزگار نقش زد و پس از آنکه با فاجع شهادت خویش آن ها را سخت تکان داد، در ژرفای دل ها و عقل ها وارد ساخت.

انسان در عصر امام حسین (ع) در نهایت درج انحراف عمومی به سر می برد، انحرافی که با انحراف حکومت آغاز و سپس به هم بخش های جامعه و در نهایت به جان مردم کشیده شد و بر وجدان ها پیروز گردید یا آن ها را مسخر خویش کرد و به ملکیت خود درآورد یا بر آن چیره شد و تمایلاتشان را تغییر داد.

خلافت مسئولانه بدل به پادشاهی موروثی ای شد که به هر چه می خواست حکم می کرد و هر چه می خواست صورت می داد. جهاد که دری از درهای بهشت بود تبدیل به ماجراجویی برای کسب روزی و راهی برای ارتزاق تبدیل شد.

اموال عمومی از بیت المال به خزان حاکم برده شد و پست ها از انسان های شایسته و پرهیزگار گرفته و به مزدوران حاکم سپرده شد. اگر حاکم بر فردی خشم می گرفت، انسانیت و آزادی و حیات او بی ارزش می شد و در مرج عذراء به قتل می رسید یا به ربذه تبعید می شد و یا مورد حمل حدیثی ساخت مزدوری قرار می گرفت که عصر نخست اسلام را درک کرده بود. این حوادث رخ می دهد و کارهای حرام و بدعت آمیز تکرار می شود و در برابر خود هیچ مخالف یا معترض یا دست کم پرسشگری نمی یابد.

امـا امسال در لبنـان بزرگداشت عاشورا ابعاد جدید دیگری به خود می گیرد که برخاسته از طبیعت تعامل میان تاریخ و جغرافیا در مسائل مربوط به زندگی عمومی انسان هاست. پس از محنت داخلی که ارزش ها در آن به شهادت رسید، همان ارزش هایی که شهادت حسین (ع) آن ها را زنده کرد، چگونه می توان با این مناسبت و معانی بلند آن همزیستی کرد و از آن درس گرفت؟

در برابر این نقط منفی یک نقط مثبت است که آن نیز با وجود بُعد جهانی خود، بعدی لبنانی نیز دارد. سالروز شهادت امام حسین (ع) به روز میلاد منجی حضرت مسیح (ع) نزدیک شده است؛ روزی که علی رغم محدودیت های مادی و اوضاع منطقی حاکم بر تاریخ، ارزش های والای معنوی را تعالی می بخشد و این ارزش ها به عمق انسان ها نفوذ و احساسات و وجدان آنان را بیدار می کند؛ روزی که آکنده از معانی صلح و بلکه روز صلح است.

از سویی دیگر، این دو مناسبت میان آغاز سال هجری و آغاز سال میل